"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2017, സെപ്റ്റംബർ 30, ശനിയാഴ്‌ച

അഭിമുഖം: പെരുമ്പടവം ശ്രീധരന്‍ / പി ജി ഗോപി


പോളും ഞാനും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം എത്രവര്‍ഷത്തെ പഴക്കമാണെന്ന് കൃത്യമായി ഓര്‍മ്മിച്ചു പറയുവാന്‍ വിഷമമുണ്ട്. 
പോള്‍ സാറിനെ കാണുന്നതിനു മുന്‍പുതന്നെ ഞാന്‍ എന്തുകൊണ്ടോ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയില്‍ ഞാന്‍ എഴുത്തിലേയ്ക്കും വായനയിലേയ്ക്കും ഒക്കെ പ്രവേശിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് പോള്‍ ചിറക്കരോട് പ്രസിദ്ധനായ ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. വളരെ സീനിയറായ എഴുത്തുകാരനാണ്. പെരുമ്പടവത്തെ ലൈബ്രറിയില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ എടുത്തു ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ എന്നെ വളരെ ആകര്‍ഷിച്ച നോവലാണ് മതില്‍. ആ നോവല്‍ വായിച്ചാണ് ഞാന്‍ പോളിന്റെ ഒരാരാധകനായി മാറിയത്. ഗ്രാമീണ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ക്രിസ്ത്യന്‍ ഉപദേശിമാര്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ദുരിതം നിറഞ്ഞ ജീവിത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു പഠനമായിരുന്നു ആ നോവല്‍. അതിമനോഹരമായ നോവല്‍. അന്ന് ഈ പുസ്തകം വായിച്ചപ്പോള്‍തന്നെ പോള്‍ചിറക്കരോടിനെ കാണുവാനും ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. പെരുമ്പടവംപോലുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ ജീവിക്കുന്നഎനിക്ക് പോള്‍ചിറക്കരോടിനെ കണ്ടെത്തുക അസാദ്ധ്യമാണെന്നാണ് ഞാന്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് ഞാനും എഴുത്തിലേയ്ക്ക് വന്നു. എന്റെ സര്‍ഗാത്മീകമായ ജീവിതം ആരംഭിച്ച ഒരു ഘട്ടമുണ്ട്. ആകാലത്ത് ചമ്പക്കുളത്ത് വി.കെ.എം. ബുക്ക് ഡിപ്പോ എന്നൊരു ബുക്ക് ഡിപ്പോ ഉണ്ടായിരുന്നു. തോമസ് പാപ്പി വേലംകുളം എന്നയാളായിരുന്നു. അതിന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍. പോള്‍ചിറക്കരോടിന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നതും എന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നതും അദ്ദേഹമായിരുന്നു. തോമസ് പാപ്പി വേലംകുളത്തിന്റെ ഷഷ്ടി പൂര്‍ത്തിക്ക് എന്നോട് ചെല്ലണമെന്നു ക്ഷണിച്ചു. മുണ്ടശ്ശേരി ഉണ്ടാകും. വളരെക്കുറച്ച് സുഹൃത്തുക്കളെ ഉണ്ടാകൂ എന്ന് അറിയിച്ചിരുന്നു. ഞാന്‍ പെരുമ്പടവത്തുനിന്ന് ചമ്പക്കുളത്ത് എത്തി. അവിടെ മുണ്ടശ്ശേരി ഉണ്ട്. സ്ഥലത്തെ ചില പ്രധാനികളുണ്ട്. അവിടെ വച്ചാണ് ഞാന്‍ പോള്‍ ചിറക്കരോടിനെ കാണുന്നത്. സുമുഖനായ ഊര്‍ജ്ജ സ്വലനായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍, സുന്ദരനായൊരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍, വാഗ്മി, പോള്‍ ചിറക്കരോടൊന്നു സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ആശയങ്ങളുടെ ഒരു കുത്തൊഴുക്കാണ് വരുന്നത്. എന്നെ വളരെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു. അന്നു മുതല്‍ ഞങ്ങള്‍ സുഹൃത്തുക്കളായി. പിന്നീട് സാഹത്യപ്രവര്‍ത്തക സഹകരണസംഘത്തില്‍ വച്ചുകാണുകയും ഞാനും കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ് തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തുകയും ചെയ്തപ്പോഴാണ് ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായി മാറിയത്. പത്തുനാല്‍പ്പതു വര്‍ഷത്തെ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനും പോള്‍ ചിറക്കരോടും തമ്മില്‍. പക്ഷേ ആ വര്‍ഷങ്ങളിലെ ബന്ധമല്ല ഒരു ജന്മാന്തരങ്ങളിലെ ബന്ധംപോലെയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെയ്യാര്‍ഡാമിലുള്ള വീട്ടില്‍ പോയി താമസിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒന്നോരണ്ടോ മാസം കൂടുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ഇങ്ങോട്ട് വരും. അദ്ദേഹം ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത് ഒരു സ്‌നേഹിതന്റെ വീട്ടില്‍ വരുന്നതുപോലെയല്ല. ഒരു സഹോദരന്റെ വീട്ടില്‍ വരുന്നതുപോലെയാണ്, ഗെയിറ്റിനു മുമ്പില്‍ വന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിക്കും. അദ്ദേഹം വന്ന് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഈ വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്ന അംഗം അദ്ദേഹമാണെന്ന് തോന്നും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിന് ഒരു വര്‍ഷം മുമ്പ് വരെ ഇതാവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സുദീര്‍ഘമായ ഒരു ബന്ധമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്നത്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസാരം ആശയങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കാണെന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞു. വളരെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു പരന്ന വായന പോള്‍ സാറിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അങ്ങ് എന്ത് പറയുന്നു?

വളരെ പരന്ന ഒരു വായന അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു. പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈവെള്ളയിലിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുമായിരുന്നു. കഥയായാലും കവിതയായാലും നോവലായാലും സാഹിത്യചിന്തയായാലും പോള്‍ വായിക്കാത്ത പുസ്തകങ്ങള്‍ ചുരുക്കമായിരുന്നു. മികച്ച ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. തിരുവനന്തപുരത്ത് കെ. സുരേന്ദ്രനും എസ്. ഗുപ്തന്‍നായരും എം. കൃഷ്ണന്‍ നായരും പോളിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കും. പ്രത്യേകിച്ചും കെ. സുരേന്ദ്രന്‍. സുരേന്ദ്രനുമായി എനിക്ക് കൂടുതല്‍ അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ പോളിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറയുമായിരുന്നു പോള്‍ അഗാധമായ വായനയുള്ള ആളാണ്. നമ്മള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉയരങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹം എത്തുന്നു. എന്തെങ്കിലും പുസ്തകം പോള്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍, വായിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നല്ല ആ പുസ്തകത്തിന്റെ പേജ് കണക്കിന് കാണാപ്പാടം പറയും. എന്റെ ലൈബ്രറിയില്‍ ഒരു ദിവസം വന്നു. തോമസിന്റെ ജോസഫ് ബ്രദേഴ്‌സ് എന്ന പുസ്തകം കണ്ടിട്ട് അദ്ദേഹം പേജുകണക്കിന് കാണാപ്പാടം പറയുകയുണ്ടായി. ഞാന്‍ അത് കേട്ട് അത്ഭു തപ്പെട്ടിരുന്നു. വിശ്വസാഹിത്യത്തിലെ ഏത് മികച്ച കലാസൃഷ്ടിയും അദ്ദേഹം വായിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ ധൈഷണികമായ ഒരു ജീവിതം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടാ യിരുന്നു. ഷേക്‌സ്പിയര്‍, ഷെല്ലി, കീറ്റ്‌സ് എന്നിവരെ മാത്രമല്ല ആധുനീക കാലത്തിലെ കാഫ്ക, കാമു തുടങ്ങിയവരുടെ സൃഷ്ടികള്‍പോലും അദ്ദേഹത്തിന് കാണാപ്പാടമാ യിരുന്നു. ഇതെല്ലാം വായിച്ച് പഠിച്ചിട്ടാണ് അദ്ദേഹം നടന്നത്. ഒരിക്കല്‍ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു മരണദര്‍ശനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരു പുസ്തകമെഴുതണമെന്ന്. സാര്‍ത്ര, കാമു എന്നിവരുടെ ദര്‍ശനത്തെ ആസ്പദമാക്കി മരണദര്‍ശനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു നോവല്‍ എഴുതണമെന്നും അതിനുള്ള നോട്‌സ് ഒക്കെ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. പക്ഷെ എഴുതിയില്ല.ഇതൊന്നും അദ്ദേഹം സീരിയസ്സായി എടുത്തില്ല. എപ്പോഴെങ്കിലും കുറെ കാശിന് ആവശ്യമുള്ളപ്പോള്‍ ടൗണിലെ ഹോട്ടലില്‍ പോയി ഒരു മുറിയെടുത്ത് പത്തു നാന്നൂറ് പേജ് എഴുതും. അത് അവിടത്തന്നെ കൊടുത്ത് കുറേ കാശ് വാങ്ങി കോപ്പിറൈറ്റിന് നല്‍കുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെയാണ് മതിലുകളെന്ന കൃതിയും കോപ്പിറൈറ്റിന് വിറ്റത്. മതില്‍ മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ നോവലാണ്. അത് അദ്ദേഹം പകര്‍പ്പവകാശത്തിന് വിറ്റതാണ്. ഇങ്ങനെ എത്രകാലം ജീവിക്കും. 

അങ്ങനെ പത്തായിരം രൂപയ്ക്ക് ആവശ്യം വരുമ്പോള്‍ എഴുതുക. ഗൗരവമായി എഴുതിയിരുന്നില്ല. ഈ എഴുത്താണ് എന്റെ ജീവിതം എന്നു കരുതാത്തതെന്തേ? താത്ക്കാലികമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ഉപരിപ്ലവമായി കാണ്ടാല്‍ മതിയോ എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിച്ച് പിണങ്ങാറുണ്ട്.

സൗഹൃദം കൊണ്ടുള്ള പിണക്കമാണ്. എഴുത്തിനെ ഗൗരവപൂര്‍ണ്ണമായികൊണ്ടു നടക്കാന്‍ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. 

കേരളത്തിലെ പ്രമുഖരായ എഴുത്തുകാരുമായുള്ള പോള്‍സാറിന്റെ ബന്ധത്തെ ക്കുറിച്ച് സാര്‍ പരാമര്‍ശിച്ചു. അത് എങ്ങനെയാണെന്ന് വിശദീകരിക്കാമോ?

ഞങ്ങളുടെ കാലത്തെ എല്ലാ എഴുത്തുകാരുമായി പോള്‍ സാറിന് നല്ല ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. തകഴി, പൊറ്റക്കാട്, കേശവദേവ്, പൊന്‍കുന്നം വര്‍ക്കി തുടങ്ങിയ എഴുത്തുകാരുമായി പോളിന് നല്ല ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. സാഹിത്യപ്രവര്‍ത്തക സഹകരണ സംഘം അംഗമെന്ന നിലയിലും അദ്ദേഹത്തിന് ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ചെറുപ്പക്കാരെന്ന നിലയില്‍ സാഹിത്യപ്രവര്‍ത്തക സഹകരണ സംഘത്തിലെ യോഗങ്ങളിലും തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലുമൊക്കെ ആവേശത്തോടെ പങ്കെടുക്കുമായിരുന്നു.

അക്കാലത്തൊക്കെ അദ്ദേഹം ഭംഗിയായി എഴുതുമായിരുന്നു. അക്കാലത്താണ് പുലയത്തറയൊക്കെ എഴുതിയത്. രാഷ്ട്രീയക്കാരന്‍, സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്ന നിലയിലൊക്കെ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെ അറിയാമായിരുന്നു എങ്കിലും ഒരെഴുത്തു കാരനെന്ന നിലയിലാണ് ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ കാണാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. 

പോള്‍ചിറക്കരോട് സാഹിത്യകാരന്‍ തന്നെയായിരുന്നു. പിന്നീടാണ് അദ്ദേഹം സമുദായിക പ്രവര്‍ത്തനത്തിലേയ്ക്കും രാഷ്ട്രീയത്തിലേയ്ക്കും പോയത്.

അതൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയുടെ പ്രവര്‍ത്തനമായിരുന്നു എന്നാണ് എന്റെ പക്ഷം. ബ്ലാക്ക് റൈറ്റിംഗ് കറുത്തവരുടെ സാഹിത്യ രംഗത്തേക്ക് അദ്ദേഹം ചുവട് മാറി അങ്ങനെ നോവലുകളിലും കഥകളിലും അദ്ദേഹം വഴിമാറി സഞ്ചരിച്ചു എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. 

അത് ശരിയാണ്. സര്‍ഗ്ഗാത്മകത എഴുത്തില്‍ മാത്രം നില്‍ക്കണമെന്നില്ല സാംസ്‌ക്കാരിക പ്രവര്‍ത്തങ്ങളിലും മറ്റും പങ്കെടുത്ത് നമ്മുടെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയെ സാക്ഷാത്കരിക്കാം. ആ വഴിക്കും പ്രവര്‍ത്തിക്കാം. ഊര്‍ജ്ജസ്വലനായ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തകനും നല്ലവാഗ്മിയുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. കേരളത്തിലെ മികച്ച വാഗ്മിയായിരുന്നു. പോള്‍ചിറക്കരോട്. സദസ്സിനെ മുഴുവന്‍ സൂചിമുനയില്‍ നിര്‍ത്തുവാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുമായിരുന്നു. 

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിജ്ഞാനം വലുതായിരുന്നു. പോള്‍ചിറക്കരോട് എന്നോട് ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാന്‍ ആരുണ്ട് എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്. കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് അഹങ്കാരം എന്ന് തോന്നുന്നുവെങ്കിലും അങ്ങനെയല്ല. ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് സംസാരിക്കണമെങ്കില്‍ കെ. സുരേന്ദ്രനോടോ അയ്യപ്പപണിക്കരോടോ എം. കൃഷ്ണന്‍ നായരോടോ ഹൃദയകുമാരി യോടോ അങ്ങനെ അപൂര്‍വ്വംപേരെ ഉള്ളൂ എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുമായിരുന്നു. ബാക്കി ഉള്ളവര്‍ക്കൊക്കെ എന്ത് ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം എന്ന് ചോദിക്കുമായിരുന്നു. അവരുമൊക്കെയായിട്ടാണ് സംസാരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്. അയ്യപ്പപണിക്കര്‍ സാറിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്നു പോള്‍ സാര്‍. ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തില്‍ മാറി മാറി വരുന്ന സെന്‍സിബിളിറ്റിയെക്കുറിച്ചൊക്കെ പോളും അയ്യപ്പപണിക്കരു മൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നതുകേട്ടു കൊണ്ട് അവര്‍ക്കൊപ്പം നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷ് പരിജ്ഞാനം അത്രയേറെ ഉണ്ടായിരുന്നു പോളിന്.

പോളിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്‍ ഒരു സന്ദര്‍ഭം എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വരുന്നുണ്ട്.

വി.കെ. കൃഷ്ണ മേനോന്‍ ഇവിടെ പാര്‍ലമെന്റ് മെമ്പറായി തിരുവനന്തപുരത്ത് മത്സരിച്ചു. കൃഷ്ണമേനോന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പ്രസംഗങ്ങള്‍ ട്രാന്‍സ്‌ലേറ്റ് ചെയ്യാനായി തിരുവനന്ത പുരത്ത് ആരുണ്ടെന്ന് ഇടതുപക്ഷ നേതാക്കള്‍ അന്വേഷിച്ച് നടന്നു. അങ്ങനെ സി.കെ. സീതാറാമിനെയാണ് ചുമതലപ്പെടുത്തിയത്. അദ്ദേഹം എന്റെ സ്‌നേഹിതനാ യിരുന്നു. സീതാറാമായിരുന്നു കൃഷ്ണമേനോന്റെ പ്രസംഗങ്ങള്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി യിരുന്നത്. സീതാറാമിന് അസൗകര്യം വന്നപ്പോള്‍ ഇനിയാരുണ്ട് എന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോളാണ് പോളിനെ കണ്ടെത്തുന്നത്. അന്നു മുതല്‍ കൃഷ്ണമേനോന്‍ പോകുന്നതുവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗങ്ങള്‍ പരിഭാഷ ചെയ്തത് പോളായിരുന്നു. അത്രയ്ക്കും മതിപ്പായിരുന്നു കൃഷ്ണ മേനോന് പോളിന്റെ ഇംഗ്ലീഷിനോടും മലയാളത്തി നോടും. അതിനുശേഷവും അവര്‍ തമ്മില്‍ എഴുത്തുകുത്തുകള്‍ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു സാധാരണ വ്യക്തി ആയിരുന്നില്ല പോള്‍ ചിറക്കരോട്. എഴുത്തിലും പ്രസംഗ ത്തിലും ഒരു അസാധാരണ പ്രതിഭയായിരുന്നു. 

ഒരു സംഘവും വേണ്ട അങ്ങനെയുള്ള ആള്‍ സാഹിത്യത്തില്‍ ഒന്നുമാവില്ല എന്ന ഒരു സംശയം? പോള്‍ ചിറക്കരോട് പ്രസിദ്ധനായ ഒരു സാഹിത്യകാരനാണ്. അന്നും ഇന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതിലുകള്‍, പുലയത്തറ തുടങ്ങിയ കൃതികള്‍ വളരെ ഔന്നിത്യം പുലര്‍ത്തുന്നതും പ്രസിദ്ധവുമാണ്.

ഏലി,ഏലിലമ്മ ശബദ്താനി എന്നത് പോളിന്റെ ചെറുകഥയാണ്. മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ചെറുകഥകളിലൊന്നായി എക്കാലവും പരിഗണിക്കുന്ന ചെറുകഥയാണ്. ഗോപി സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ബ്ലാക്ക് ലിറ്ററേച്ചര്‍ തുടങ്ങിവച്ചത്ടി.കെ.സി. വടുതലയാണെങ്കിലും അതിനോടൊപ്പം പോളും ഉണ്ടായിരുന്നു. മതില്‍, പുലയത്തറ, മുതലായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിലൊക്കെ ദലിത് ജീവിതമായിരുന്നു അദ്ദേഹം ചിത്രീകരിച്ചത്. നിരന്തരം എഴുതികൊണ്ടിരിക്കണമെന്നില്ല. ഏറ്റവും മികച്ച അപൂര്‍വ്വം ചില കൃതികളുടെ പേരിലാണ് എഴുത്തുകാരന്‍ ഭാവിയില്‍ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ ഒരു ജീവിതം പോള്‍ ചിറക്കരനോടിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് പുതിയ പതിപ്പുകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നില്ല. അതിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗം കണ്ടുപിടിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്‌നേഹിതന്മാരെ കാണുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറയാറു്വണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോവലുകള്‍, ചെറുകഥകള്‍, കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിത ചരിത്ര സാഹിത്യം എന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു കയ്യൊപ്പ് അവിടേയും ഉണ്ട്. ബെര്‍ട്രാന്‍സ് റസ്സല്‍ ജീവചരിത്രം മലയാളത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്നത് പോള്‍ചിറക്കരോടി ന്റേതാണ്. അംബേദ്ക്കറിനേക്കുറിച്ചുള്ള സമഗ്രമായ പഠനമാണ് പോള്‍ചിറക്കരോടി ന്റെ അംബേദ്ക്കര്‍ എന്ന പുസ്തകം. ജീവചരിത്രമേഖലയില്‍ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പോള്‍ ചിറക്കരോട് വലിയ ഉയരത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ആളാണ്. 

പോള്‍ സാറിന്റെ ക്രൈസ്തവ ദലിതര്‍ എന്ന പുസ്തകം സാര്‍ കാണാനിടയായില്ല. തിരുവനന്തപുരം, നെയ്യാറ്റിന്‍കര താലൂക്കുകളില്‍ ക്രൈസ്തവ മിഷനറിമാര്‍ നടത്തിയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഒരു നോവല്‍ പോലെ വായിച്ചു പോകാന്‍ കഴിയും.

അതൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതുതന്നെയാണ്. ദലിത് സംസ്‌ക്കാരത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുക. വളരെ പഠനം ആവശ്യമുള്ള സംഗതിയാണ്. തിരസ്‌ക്കരിക്കപ്പെട്ട, തമസ്‌ക്കരിക്കപ്പെട്ട, പാര്‍ശ്വവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുക എന്നത് വളരെ വിഷമം പിടിച്ച ജോലിയാണ്. ലളിതമായ ഒരു കാര്യമല്ല. ഇരുണ്ട് കിടക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രഘട്ടത്തിലേയ്ക്ക് കടന്നു കയറുകയും അവിടെ മറഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ കണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് നോവല്‍ എഴുതുന്നതുപോലെയോ കഥയെഴുതുന്നതുപോലെയോ അല്ല. മറ്റൊരുതരം സര്‍ഗ്ഗാത്മകത അതിനുണ്ട്. അതില്‍ അദ്ദേഹം ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായ എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോള്‍ ദലിത് സാഹിത്യമൊക്കെ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി വരുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അത്രയൊന്നും അത് പച്ച പിടിച്ചിട്ടില്ല. ടി. കെ.സി. വടുതല ആയിരുന്നു ദലിത് സാഹിത്യം തുടങ്ങി വച്ചത്. പിന്നീട് പോള്‍ സാറായിരുന്നു പ്രധാനി.

സംവത്സരങ്ങളെഴുതിയ ജെയിംസ് പോള്‍ സാറിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശരിയാണ്. സംവത്സരങ്ങള്‍ വളരെ നല്ല ഒരു പുസ്തകമാണ്. ജെയിംസ് പോളിനൊപ്പം വന്ന ആളാണ്. ദലിത് സാഹിത്യത്തില്‍ ടി.കെ.സി. വടുതല, പോള്‍, ജെയിംസ് അതിനുശേഷമാണ് മറ്റുള്ളവര്‍ വരുന്നത്.

ഇന്ത്യയിലെ അടിസ്ഥാന ജനങ്ങളെ അന്ധകാരത്തില്‍ നിന്നും നീക്കികളയുക എന്നിട്ട് അവര്‍ ജീവിച്ച ജീവിതം ഇന്നത്തെ കാലത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ വയ്ക്കുക എന്ന ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്തത് ഇവരൊക്കെ തന്നെയാണ്. ടി.കെ.സി. വടുതലയേയും പോളിനേയും ജെയിംസിനേയുമൊക്കെ ആദരവോടെയാണ് ഓര്‍ക്കുന്നത്. ദലിത് മൂവ്‌മെന്റ് ഒക്കെ വരുന്നതിനുമുമ്പാണ് ഇവര്‍ എഴുതി തുടങ്ങിയത്. ശങ്കരാന്തിങ്ങന് ഇതുപോലെയുള്ള കഥ സ്വന്തം ജീവിതത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഊര്‍ജ്ജം കൊണ്ട് എഴുതിയതാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണില്‍പ്പെടാതെ പോയ കാര്യങ്ങള്‍ സമൂഹത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ കൊണ്ടുവന്ന പ്രതിഭാശാലിയാണ് ഇവരെന്നും. അതില്‍ അവര്‍ വളരെയധികം ആദരവ് അര്‍ഹിക്കുന്നവരാണ്. പോള്‍ എന്തും വികാരഭരിതരായിട്ടേ ചെയ്യുമായിരുന്നുള്ളൂ. 

നിര്‍വികാരതയോടും നിസ്സംഗതയോടും കൂടെ ഒന്നും ചെയ്യുവാന്‍ പോള്‍ചിറക്കരോടി നാകുമായിരുന്നില്ല. എല്ലാം തീഷ്ണമായിട്ട് അവഗാഹമായിട്ട്.

സാഹിത്യത്തിന് നിലനില്‍ക്കുക എന്നത് വളരെ യുദ്ധം ആവശ്യമുള്ള കാര്യമാണ്. പോള്‍ ചിറക്കരോട് നല്ലൊരു യോദ്ധാവായിരുന്നു. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളോടും അനാചാരങ്ങളോടും അധികാരസ്ഥാനങ്ങളോടും പോരാടുവാന്‍ അദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നു. ആജീവനാന്തം ഒരു യോദ്ധാവായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്തിലൂടെ കാണാവുന്നതാണ്. 

പക്ഷെ നമ്മുടെ സാംസ്‌ക്കാരിക അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് ഒരാളെ അംഗീകരിക്കുന്നതല്ല. കഴിവുള്ള ഒരാളിനേയും തമസ്‌ക്കരിക്കാനുള്ള ശ്രമം എല്ലാ കാര്യത്തിനും ഉണ്ടായിരുന്നു. പണ്ഡിറ്റ് കെ.പി. കറുപ്പന്റെ കവിതയ്ക്ക് മത്സ്യത്തിന്റെ മണമുണ്ടെന്ന് പറയുമായിരുന്നു. 

ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് എന്ത് കവിത? പൊട്ടക്കുളത്തില്‍ പുളവന്‍ ഫണീന്ദ്രന്‍ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്കട്ടക്കയത്തെ ആക്ഷേപിച്ചിരുന്നു. സാഹിത്യവും കലയുമൊക്കെ ഏതാണ്ടൊരു സവര്‍ണ്ണ സമൂഹത്തിന്റെ കുത്തകയാണെന്ന് സങ്കല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാലമുണ്ട്. എഴുത്തച്ഛന്‍പോലും അതിന്റെയൊക്കെ പീഢനം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. എഴുത്തച്ഛനോട് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട് തന്റെ ചക്കില്‍ നാലും ആറും ഒക്കെ ആടുമോയെന്ന്. അതൊക്കെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ പരിഹാസമാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കുമുമ്പ് കേരളത്തില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന ജാതിയുടേയും അയിത്തത്തിന്റയും ഒക്കെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ജാതിയുടെ അടിസ്ഥാന ത്തില്‍ മനുഷ്യന്റെ കഴിവുകളെ നോക്കികാണുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അതാണ് എഴുത്തച്ഛനോട് തന്റെ ചക്കില്‍ നാലും ആറും ആടുമോ എന്ന് ചോദിച്ചത്. 

കട്ടക്കയത്തില്‍ ചെറിയാന്‍ മാപ്പിളയെ ആക്ഷേപിച്ചതും കറുപ്പനെ അധിക്ഷേപിച്ചതും ആ ഒരു മനോഭാവത്തോടുകൂടിയാണ്. ഇതുപോലെ കുമാരനാശാനും വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിനുമൊക്കെ അനുഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ ബഷീറും ആശാനുമൊക്കെ ഇവര്‍ക്കൊക്കെ കയ്യെത്താവുന്നതിലും ഉയരത്തിലായതുകൊണ്ട് അവര്‍ ഉയരത്തിലേയ്ക്ക് പോയി. കലയും സാഹിത്യവും സവര്‍ണ്ണ കുത്തകയാണെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്ന കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ കാലത്തിന്റെ ഒരു ഇരയായിരുന്നു പോള്‍ ചിറക്കരോട് എന്ന് വിചാരിക്കുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ടി.കെ.സി. വടുതലയും പോളും ഒക്കെ വലിയ എഴുത്തുകാരുടെ നിലയിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. ജെയിംസ് മാത്രമാണ് ഇതില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ട് പോയിരുന്നത്. പോള്‍ സാഹിത്യപ്രവര്‍ത്തനത്തെ ഒരു ജീവിതമാക്കിയിരുന്നില്ല. പോള്‍ സാര്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പോയി. എഴുത്തിനേക്കാളൊക്കെ സമൂഹത്തെ മാറ്റുവാന്‍ നല്ലത് രാഷ്ട്രീയമാണെന്ന കാഴ്ചപ്പാടില്‍ അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. കുറേനാള്‍ അദ്ദേഹം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയിലായിരുന്നു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഐ.എല്‍.പി.-യില്‍ പോയി പിന്നീട് ബി.എസ്.പി.-യില്‍ ചേര്‍ന്നു. മാര്‍ക്‌സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയില്‍ നിന്നും ഐ.എല്‍.പി.-യിലേയ്ക്കാണ് ചേര്‍ന്നത്. ഐ.എല്‍.പി.. ബി.എസ്.പി.യില്‍ ലയിക്കുകയായിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന് ശോഭിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. പോള്‍ സാര്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാരനല്ലായിരുന്നു, എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. പെരുമ്പടവം:- ശരിയാണ്. അദ്ദേഹം വഴിതെറ്റിയാണ് രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പോയത്. പക്ഷെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പോള്‍ സാര്‍ ശോഭിച്ചു. ലോകപ്രശസ്തരായ രാഷ്ട്രീടക്കാരേയും കറുത്ത വിപ്ലവകാരികളേയും കറുത്ത ദൈവശാസ്ത്രത്തേയും മാല്‍ക്കം എക്‌സ് പോലുള്ളവരെ സാധാരണ ലക്ഷം വീട് കോളനിയിലുള്ളവര്‍ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയത് പോള്‍ സാറിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രസംഗങ്ങള്‍ വഴിയായിരുന്നു. ആ രീതിയില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേവനം മഹനീയമാണ്. പെരുമ്പടവം:-അതു ശരിയാണ്. എന്തുകാര്യമായാലും അതിന്റെ റൂട്ടുമുതല്‍ തുടങ്ങണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു, വലിയ ജ്ഞാനിയായിരുന്നു. പക്ഷെ എഴുത്തിനെ ഒരു തപസ്സായി അദ്ദേഹം കണ്ടില്ല. 

പക്ഷെ പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നിയിരുന്നു, എന്നോടൊരിക്കല്‍ പറഞ്ഞു. എടോ വഴി തെറ്റിപ്പോയി, എഴുത്തില്‍ തന്നെ തുടര്‍ന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു. ജന്മസിദ്ധമായ വാസനയുള്ള എഴുത്തുകാരനാണ് പോള്‍ സാര്‍. പക്ഷെ വഴിമാറിപ്പോയി. അതിനാല്‍ എഴുതാന്‍ കഴിയാത്ത സങ്കടങ്ങള്‍ എന്നോടു പറയുമായിരുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ എഴുതാന്‍ തുടങ്ങണമെന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ അടുത്ത് വരുമായിരുന്നു. ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. മരണവും ആത്മഹത്യയുമായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ സാമൂഹിക പ്രശ്‌നമായി ആധുനീക സാഹിത്യം കൊണ്ട്‌വന്നത്. സാര്‍ത്രും, കാഫ്കയുമൊക്കെ ആയിരുന്നു അതിന്റെ അപ്പോസ്‌തോലന്മാര്‍. അവരുടെ പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ വായിച്ചുമനസ്സിലാക്കിയിട്ടാണ് മരണദര്‍ശനം എന്ന ഒരു പുസ്തകം എഴുതണമെന്ന് പോള്‍ തീരുമാനിച്ചത്. മറ്റാര്‍ക്കും കൈവയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല അത്. കാഫ്ക്കയേയും സാര്‍ത്രനെയും കുറിച്ച് എഴുതുമെങ്കിലും അവരുടെ സാഹിത്യത്തെ സമഗ്രമായി അപഗ്രഥിച്ച് അവര്‍ ലോകത്തിനുമുമ്പില്‍ കാഴ്ചവച്ച ദര്‍ശനം എന്തായിരുന്നു എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുവാന്‍ ശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ പോളിനത് കഴിയുമായിരുന്നു. ദൗര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ അത് നടന്നില്ല. അദ്ദേഹം അതിന തുനിഞ്ഞതുമാണ്. എന്നാല്‍ രോഗിയായിപ്പോയി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സകലസ്വപ്നങ്ങളേയും മടക്കിക്കെട്ടിവയ്ക്കാന്‍ ഇടവന്നു. ഇതൊന്നും ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ല. രോഗിയായി കിടന്നതും ഞാനറിഞ്ഞില്ല. അത് എനിക്ക് വല്ലാത്ത വേദന ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ വലിയ സ്‌നേഹിതനായിരുന്നിട്ടും അദ്ദേഹം കിടപ്പിലായത് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ലായെന്നത് എന്നെ ഇപ്പോഴും സങ്കടപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യമാണ്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം തന്നെ യാദൃശ്ചികമാണ്. ഞാന്‍ കോട്ടയത്തിന് പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോഴാണ് ആരോ വിളിച്ച് എന്നോട് പറയുന്നത്. പോള്‍ സാര്‍ മരിച്ചുപോയിയെന്ന്. അപ്പോഴാണ് ബേബി പറഞ്ഞത് സുഖമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു എന്ന്. ബേബിയേയും കൂട്ടിയാണ് ഞാന്‍ കള്ളിക്കാട്ട് പോയി ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പോളിനെ കാണുന്നത്. എന്റെ ആത്മസുഹൃത്തിന്റെ മരണം വല്ലാത്ത വേദനയുണ്ടാക്കി. വളരെ ബൃഹത്തായപദ്ധതികള്‍ ബാക്കി വച്ചിട്ടാണ് അദ്ദേഹം പോയത്. വായനയൂടേയും പ്രതിഭയുടേയും കരുത്തായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വായിച്ച് എല്ലാം മനഃപ്പാഠമാക്കിവയ്ക്കാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിന് അപാരമായിരുന്നു. ഞാനൊരു സങ്കീര്‍ത്തനംപോലെ എഴുതി. ആ പുസ്തകം വളരെ പ്രശസ്തമായ കാലത്ത് അദ്ദേഹം ഇവിടെ വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിയ്ക്കുകയും ഉമ്മവയ്ക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്തു. താനിതെന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നു ചോദിച്ചു. ഞാനാരോടും പറയാറില്ല.

എന്റെ എഴുത്ത് ഒരു സ്വകാര്യതയാണ്. മലയാളത്തില്‍ ദസ്‌തേയ്‌വിസ്‌കി ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വായിച്ചിട്ടുള്ള ആളാണ് പോള്‍. താന്‍ എന്തത്ഭുതമാണ് ഈ കാണിച്ചിരി ക്കുന്നത് എന്ന് എന്നോട് ചോദിക്കുകയും കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്തു. സങ്കീര്‍ത്തനം പോലെയെന്ന പുസ്തകത്തിനു കിട്ടിയ പ്രശസ്തിയിലും അംഗീകാരത്തിലും ഒരു ജേഷ്ഠസഹോദരനെപ്പോലെ ആദരിക്കുകയും സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ഒരു പക്ഷിയുടെ ആത്മാവായിരുന്നു പോള്‍ ചിറക്കരോടിന്. ഒരു മരക്കൊമ്പിലും ഒരു കൂട്ടിലും ഒരാകാശത്തിലും ഒതുങ്ങാതെ അകാശങ്ങള്‍ തേടി പറന്ന ഒരു പക്ഷി!


അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ