"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2017, സെപ്റ്റംബർ 29, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ചരിത്രപഥം - കെ കെ കൊച്ച്


ഇന്ത്യയില്‍ (കേരളത്തിലും) രൂപപ്പെട്ട സവിശേഷമായ സാമ്പത്തിക-സാമുഹ്യ പരിവര്‍ത്തനഘട്ടത്തില്‍ കേരളത്തിലെ ദലിതരെ സാമുദായികമായും രാഷ്ടീയവുമായും സ്വയം നിര്‍ണ്ണയാവകാശമുള്ള വ്യതിരിക്ത സാമൂഹ്യവിഭാഗമായി പു:നസംഘടി പ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതാണ് കേരളചരിത്രത്തില്‍ കല്ലറസുകുമാരന്റേയും പോള്‍ ചിറക്കരക്കോടിന്റേയും പ്രസക്തി. ഇപ്രകാരമൊരു ദൗത്യമേറ്റെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്, ഇളക്കമില്ലാത്തതും ഉറഞ്ഞുപോയതും പ്രയോജനരഹിതവുമായ ജാതി സംഘടന സമവാക്യങ്ങളെ നിഷേധിച്ച്, വിസ്മൃതിയിലാക്കപ്പെട്ട അയ്യങ്കാളി,പൊയ്കയിലപ്പച്ചന്‍, പാമ്പാടി ജോണ്‍ ജോസഫ് എന്നിവരുടെ ജ്ഞാന-കര്‍മ്മ മണ്ഡലങ്ങളെ വീണ്ടെടുത്ത് ഡോ.ബി.ആര്‍. അംബേദ്കറിന്റെ ചിന്തകളുമായി സമന്വയിപ്പിച്ച് സമകാലീന മാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്. ഒറ്റവാക്കില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ദലിതരുടെ നവോത്ഥാന തുടര്‍ച്ച നിലനിറുത്തിയവരാണ് കല്ലറ സുകുമാരനും പോള്‍ ചിറക്കരോടും.

ദലിത് സംഘടനാപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അപഹസിക്കപ്പെടുക മാത്രമല്ല. അസാദ്ധ്യമെന്ന് കരുതപ്പെട്ടൊരു കാലഘട്ടത്തില്‍ സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ ജ്ഞാനാ ധിഷ്ഠിതവും കര്‍മ്മബന്ധമാക്കിയും കീഴാള സമുദായങ്ങളോട് പാരസ്പര്യം പുലര്‍ത്തിയും വിശാലമായൊരു ജനാധിപത്യവേദിയാക്കി ദലിത് വ്യവഹാരത്തെ മാറ്റാനവര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞു. ഈ വളക്കുറുളള മണ്ണിലാണ് പില്‍ക്കാലത്ത് ദലിത് പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ രുപം കൊണ്ടതും ആശയപരമായും പ്രായോഗികമായും നിലനിന്നതും.

ദേശീയ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങള്‍

ഇന്‍ഡ്യയില്‍, 1960 കളുടെ അവസാനമാണ് നെഹ്‌റുവിന്റെ ക്ഷേമരാഷ്ട്രമെന്ന സങ്കല്‍പ്പനം തകര്‍ച്ചയെ നേരിടാന്‍ തുടങ്ങിയത്. ഇതിന് കാരണം, സമ്മിശ്ര സമ്പദ്ഘടനയുടെ (Mixed Eco nomy) മറവില്‍ വൈദേശികാശ്രിതത്വവും കുത്തകമുതലാളിത്തവും ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വളര്‍ച്ച നേടിയതിനാലാണ്. ഫലമോ, ദേശീയ ജീവിതത്തില്‍ ആഴമേറിയ പ്രതിസന്ധികള്‍ രുപപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി. ഇവയിലേറ്റവും മുഖ്യം കാര്‍ഷിക ജനതയുടെ പാപ്പരീകരണവും കുതിച്ചുയരുന്ന തൊഴിലില്ലായ്മയുമായിരുന്നു. ഇത്തരം പ്രതിസന്ധികളെ അഭിമുഖീകരിച്ച ഭരണവര്‍ഗ്ഗം ഒരു വശത്ത് സമ്പന്നര്‍ക്കനുകുലമായ നിലപാടുകളെടുത്തപ്പോള്‍, മറുവശത്ത് സവര്‍ണ്ണ ജാതി മേധാവികള്‍ക്ക് അധീശത്വം ലഭിക്കുന്ന വിധത്തില്‍ മതപരവും ജാതീയപരവും ഭാഷാപരവും പ്രദേശപരവുമായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ ഊതിപെരു പ്പിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി നാളിതുവരെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്ന നാനാത്വത്തില്‍ ഏകത്വമെന്ന ദേശീയതാ സങ്കല്‍പ്പനം തകിടം മറിഞ്ഞ് സവര്‍ണ്ണ ജാതികളുടെ വംശീയാധിപത്യം രാഷ്ട്രീയവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടു കയായിരുന്നു. ഇതൊടെ മുമ്പൊരിക്കലുമില്ലാത്തവിധം ദലിതരടക്കമുള്ള കീഴാളജനതയുടെ ദേശീയവകാശങ്ങളെ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുവാനും അവരെ പൊതുരാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നിന്നും പുറന്തള്ളാനുമുള്ള ശ്രമങ്ങളുണ്ടായി. രാജ്യമെമ്പാടും നടന്ന വര്‍ഗ്ഗീയ ലഹളകള്‍, ദലിതര്‍ക്കെതിരായി നടന്ന അതിക്രമങ്ങള്‍, സംവരണ വിരുദ്ധ സമരങ്ങള്‍, ഭൂപരിഷ്‌ക്കരണത്തിന്റെ നിഷേധം എന്നീ നിലകളിലാണ് അടിച്ചമര്‍ത്തലുകള്‍ നിലനിന്നത്, വിവിധ സാമുഹ്യ വിഭാഗങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടി വന്ന അടിച്ചമര്‍ത്തലുകള്‍ക്കെതിരായ പ്രതിരോധമെന്ന നിലയിലാണ്, സ്വാതന്ത്യാനന്തര കാലത്ത് നിലച്ചുപോയ കാര്‍ഷികവിപ്ലവത്തെ ബ്രാഹ്മണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധതയുമായി സംയോജിപ്പിക്കണമെന്ന വാദം ദലിതര്‍ ഉയര്‍ത്തിയത്. ഇത് മാര്‍ക്‌സിസത്തിന്റെ പൈതൃകാവകാശികളായ സവര്‍ണ്ണ മദ്ധ്യവര്‍ഗത്തിന് കഴിയില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ നിന്നാണ് ദലിത് പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ രുപപ്പെടുന്നത്.

കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നത് ഭിന്നമായൊരവസ്ഥയാണ്.19-ാം നുറ്റാണ്ടില്‍ അയ്യങ്കാളി,പൊയ്കയില്‍ അപ്പച്ചന്‍, പാമ്പാടി ജോണ്‍ ജോസഫ് എന്നിവരുടെ നേത്യത്വത്തില്‍ നടന്ന ജാതി വിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങള്‍, സാമ്പത്തിക സാമുഹ്യ പരിഷ്‌ക്കരണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കേരളത്തിലെ ദലിതരെ ഒരടി മുന്നിലെത്തിച്ചിരുന്നു. തന്മൂലം കേരളത്തിലെ ദലിതരുടെ സാമുദായിക രാഷ്ട്രീയവല്‍ക്കരണമായിരുന്നു സംഭവിച്ചത്. ഈ ചരിത്രപരമായ പരിവര്‍ത്തനത്തെ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്താനാണ് വിവിധ കക്ഷി രാഷ്ടീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ മുന്‍കൈയ്യില്‍ കര്‍ഷകതൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ രുപീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ഒരു വശത്ത് ആന്തരികമായി ജാതീയതയെ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചപ്പോള്‍ മറുവശത്ത് സാമ്പത്തികവകാശങ്ങളെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ജാതീയ സാമുദായികാസ്തിത്വത്തെ നിഷേധിച്ചിരുന്നു. ഇത്തരമൊരു ഘട്ടത്തില്‍, രാജ്യത്തിന്റെ മറ്റേതൊരു ഭാഗത്തേക്കാളും കേരളത്തില്‍ ഭൂപരിഷ്‌കരണം അനിവാര്യമായി. 1961 മുതല്‍ ഈ ദിശയിലുള്ള ചര്‍ച്ചകളും നടപടികളും ആരംഭിച്ചെങ്കിലും 1970 ലാണ് ഭൂപരിഷ്‌ക്കരണത്തിന് സമൂര്‍ത്തരുപം കൈവരുന്നത്. സാമുഹ്യ നീതിയില്‍ നിന്നും വെട്ടിമാറ്റിയ ഭൂപരിഷ്‌ക്കരണത്തിലുടെ ദലിതരെ കാര്‍ഷിക സമരങ്ങളിലെ ചാവേറുകളാക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. തന്മുലം ദലിതര്‍ക്ക് ഭുവുടമസ്ഥാവകാശം നിഷേധിച്ച് കുടികിടപ്പെന്ന പേരില്‍ തുണ്ട് ഭൂമികളും ഹരിജന്‍-ലക്ഷം വീടുകളും നല്‍കപ്പെട്ടു. ഇപ്രകാരം ദലിതരുടെ വര്‍ഗ്ഗവല്‍ക്കരണം നടന്നപ്പോള്‍ തന്നെയാണ് സാമ്പത്തിക സംവരണവാദത്തിനൊരു പ്രത്യയശാസ്ത്രാടിത്തറ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ടത്. കേരളത്തില്‍ കാല്‍നൂറ്റാണ്ടുകാലത്തെ സാമ്പത്തികരംഗത്തെ പരിവര്‍ത്തനങ്ങളെ ആധാരമാക്കി സംവരണീയ സമുദായങ്ങള്‍ സമ്പന്നരും ദരിദ്രരുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണെന്നും തന്മുലം സംവരണം ദരിദ്രര്‍ക്ക് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തണമെന്നുള്ള വാദമാണ് സ്ഥാപനവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടത്. സംവരണത്തിന് ഇപ്രകാരമൊരു വര്‍ഗപരമായ വ്യാഖ്യാനമുണ്ടായതോടെ ദലിതരുള്‍പ്പെടുന്ന സംവരണീയ സമുദായങ്ങളില്‍ ആഴമേറിയ ഭിന്നിപ്പുകള്‍ രുപം കൊള്ളുകയായിരുന്നു. ഈ വാദത്തിന്റെ മറുപുറം ദലിതരിലെ ഇടത്തരക്കാരെ ദുര്‍ബലരാക്കുകയായിരുന്നു. ചെറുതെങ്കിലും ഇവരിലുള്‍പ്പെട്ട വിദ്യാസമ്പന്നര്‍ക്കും ബുദ്ധി ജീവികള്‍ക്കുമാണ് സമുദായത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചക്കും വികാസത്തിനും അനിവാര്യമായ ജ്ഞാന പദ്ധതികള്‍ രുപപ്പെടുത്താനാവുക.

സാമ്പത്തിക പരിവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ജാതി അപ്രസക്തമായെന്നും ജാതീയസ്വത്വബോധം പുലര്‍ത്തുന്നത് അപമാനകരമാണെന്നും പ്രചരിക്കപ്പെട്ടതോടെ ദലിതരുടെ സാമുഹ്യാസ്തിത്വം ഒരു വശത്ത് ദേശീയപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഹരിജനോദ്ധാരണം, അയിത്തോച്ചാടനം എന്നിവയില്‍ തളച്ചിടുമ്പോള്‍, മറുവശത്ത് കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് സവര്‍ണരുടെ ഉദാര മാനവികതയില്‍ ഊന്നുന്നതായി മാറി. ഇതോടെ വിസ്മ്യതമാക്കിയത്, ദലിതരുടെ സ്വന്തം മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ ചരിത്രവും അതിന് നേതൃത്വം കൊടുത്ത നായകരുമാണ്. എഴുത്തധികാരമാകട്ടെ ആധുനിക സമുഹ രുപീകരണത്തിന് മുഖ്യധാരകളില്‍ നിന്നും അയ്യങ്കാളിയെ പുറത്താക്കിയപ്പോള്‍ വിശ്വാസികള്‍ക്കിടയിലൊരു കള്‍ട്ട് ഫിഗര്‍ ആയി നിലനിന്ന പൊയ്കയിലപ്പച്ചനെ നവോത്ഥാന നേതൃത്വവുമായി വിണ്ടെടുക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു.ഇതിന് കാരണം മുമ്പ് ചുണ്ടികാണിച്ച പ്രത്യയശാസ്ത്ര പരികല്‍പ്പനകളിലുടെ ദലിതരിലെ വിദ്യാസമ്പന്നരായ ഇടത്തരം സ്വത്തുടമസ്ഥര്‍ ദുര്‍ബലരായതോടൊപ്പം കര്‍ഷകതൊഴിലാളി നിര്‍വചനത്തിലുടെ ദലിതരിലെ കൈത്തൊ ഴിലുകാര്‍, ചെറുകിട കച്ചവടക്കാര്‍.നിര്‍മ്മാണതൊഴിലാളികള്‍, ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ എന്നിങ്ങനെ വലിയൊരു വിഭാഗം സമുദായ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ്. ഫലമോ വ്യാപാര-വ്യവസായ-സര്‍ക്കാരേതര സര്‍വ്വീസ് മേഖലകളിലേക്കുള്ള ദലിതരുടെ പ്രവേശനം തടയപ്പെട്ടു. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ ദലിതരിലെ ജാതി സംഘടനകള്‍കക്കും കക്ഷി രാഷ്ടീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കും ദലിതരെ അഭിസംബോധനചെയ്യാന്‍ കഴിയാതെ വന്നപ്പോള്‍, ജാതിക്കതീതവും ഏകീക്യതവും സാമുദായിക സ്വത്വബോധമുള്ളതുമായൊരു സംഘടിതശക്തി സമാഹരണം അനിവാര്യമായിത്തീര്‍ന്നു. ഈ ചരിത്ര സന്നിഗ്ധതകളെ അഭിമുഖീകരിച്ച ജ്ഞാനപരവും കര്‍മ്മപരവുമായ പ്രതിബദ്ധതയാണ് കല്ലറ സുകുമാരനേയും പോള്‍ ചിറക്കരോടിനെയും ദലിത് സമുദായത്തിനെന്ന പോലെ കേരള ചരിത്രത്തിനും സ്വീകാര്യരാക്കുന്നത്.

ചരിത്രപഥത്തിലേക്ക്

1957-ല്‍ കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി രാഷ്ടീയാധികാരത്തിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങാനുളള വളര്‍ച്ച നേടിയപ്പോള്‍ ദലിതരുടെ പാര്‍ശ്വവല്‍ക്കരണത്തെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലുടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ കല്ലറ സുകുമാരന്‍ 1957 സെപ്റ്റംബര്‍ 20-നാണ് പീരുമേട് താലൂക്ക് ഹരിജന്‍ ഫെഡറേഷന്‍ രൂപീകരിക്കുന്നത്. ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തില്‍ നിന്നും കടമെടുത്ത ഹരിജന്‍ എന്ന സംജ്ഞ സ്വീകരിക്കുമ്പോള്‍ ജാതി-ഉപജാതി വ്യത്യാസങ്ങളെ കണക്കിലെടുക്കാതെ, ക്രൈസ്തവ മതത്തിലേക്ക് പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്തവരേയും ഉള്‍ക്കൊള്ളാനുള്ള സന്നദ്ധതയാണ് പ്രകടമായത്. ഇതോടെ ദലിതരിലെ എല്ലാ ജാതി-മത വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കും പ്രാതിനിധ്യമുള്ള ഏകീകൃത സംഘടനയെന്ന സാമുദായികേച്ഛയാണ് സഫലമായത്. അതുകൊണ്ടാണ് അക്കാലത്ത് നിലനിന്ന എല്ലാ ജാതി-ഉപജാതി സംഘടനകളേയും വകഞ്ഞുമാറ്റി 1974 ജനുവരി 13 ന് കേരളാഹരിജന്‍ ഫെഡറേഷനെന്ന സംസ്ഥാന സംഘടനയാക്കി മാറ്റാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. ഇപ്രകാരമൊരു സംഘടന രുപം കൊള്ളുന്നത് 41ന്നോളം ജാതി സംഘടനകളെ ലയിപ്പിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് നേത്യത്വത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയുടെ തെളിവായി മാറുന്നുണ്ട്. കേരളാ ഹരിജന്‍ ഫെഡറേഷന്‍ സാമുദായിക ജാതി സംഘടനകളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളേയും പ്രവര്‍ത്തന പരിപാടികളേയും നിഷേധിച്ച് ദലിതരുടെ സാമ്പത്തികവും സാമുഹ്യവുമായ അവകാശങ്ങളെയാണ് മുന്നോ ട്ട് വച്ചത്. തന്മുലം ജാതി സംഘടനകളില്‍ നിന്നും ഭിന്നമായൊരജണ്ട ദലിതര്‍ കൈവരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. പ്രസിദ്ധ എഴുത്തുകാരനായ പോള്‍ ചിറക്കരോട് കേരളാ ഹരിജന്‍ ഫെഡറേഷന്റെ നേതൃത്വത്തിലെത്തുന്നതോടെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റേയും കല്ലറ സുകുമാരന്റേയും നേതൃത്വത്തില്‍ സംഘടനയൊരു ദലിത് മുന്നേറ്റമാകുന്നത്.

കേരളാ ഹരിജന്‍ ഫെഡറേഷന്‍ ശക്തമായ അടിത്തറയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും 60-കളുടെ അവസാനവും 70-കളുടെ ആരംഭത്തിലും രുപം കൊണ്ടതും ദലിതരെ ഗാഢമായി സ്വാധീനിക്കുന്നതുമായ പ്രതിസന്ധികളെ മറികടക്കാന്‍ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പാരമ്പര്യത്തെ നിഷേധിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ നിന്നാണ് 1979-ല്‍ കോണ്‍ഫെഡറേഷന്‍ ഓഫ് ഡിപ്രസ്സ്ഡ് ക്ലാസ്സസ് ഓര്‍ഗനൈസേഷന്‍സ് (CDO) എന്ന സംഘടനയും അഞ്ചു വര്‍ഷത്തിന് ശേഷം (1984) ഇന്‍ഡ്യന്‍ ദലിത് ഫെഡറേഷനും (IDF) രൂപം കൊള്ളുന്നത്. ഇന്‍ഡ്യന്‍ ദലിത് ഫെഡറേഷന്റെ പില്‍ക്കാല ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നത്, കേരളത്തിലെ ദലിതരുടെ സംഘടനാ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പുതിയ അദ്ധ്യായമായതിന് മാറാന്‍ കഴിഞ്ഞുവെന്നാണ്.

ആശയമണ്ഡലം

കേരളാ ഹരിജന്‍ ഫെഡറേഷന്‍ നിലനിന്നപ്പോള്‍ തന്നെ ദലിത് പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് വ്യത്യസ്തമായൊരാശയ മണ്ഡലവും, ദലിത് അവബോധത്തെ സാര്‍വ്വ ദേശീയാവബോധവും ആയി സംയോജിപ്പിക്കുന്ന വീക്ഷണം പോള്‍ചിറക്കരോട് മുന്നോട്ടു വച്ചിരുന്നു. 1978ല്‍ കല്ലറ സുകുമാരന്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കെ.എച്ച്.എഫ്. എന്ത്? എന്തിന്? എന്ന ക്യതിയില്‍ ഇതരസമുദായങ്ങളിലെന്നപോലെ ദലിതരിലൊരു സമ്പന്ന വിഭാഗമില്ലെന്നും, ചെറിയൊരു സംഖ്യ ഇടത്തരം സ്വത്തുടമസ്ഥരും (ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരടക്കം) ബഹു ഭുരിപക്ഷവും ദരിദ്രരാണെന്നും വിലയിരുത്തുന്നുണ്ട്. ഈ വിലയിരുത്തലിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ദലിതരുടെ ജ്ഞാനപരവും കര്‍മ്മപരവുമായ വികാസത്തിനുവേണ്ട കടമ ദലിതരിലെ ചെറുകിടസ്വത്തുമടസ്ഥര്‍ക്കാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിമോചനത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥശാസ്ത്രം എന്ന കൃതി മാര്‍ക്‌സ് നിരാകരിച്ച പ്രുദോണിന്റെ ആശയമണ്ഡലത്തെയാണ്. സ്ഥാപനവല്‍ക്കരിച്ചത്. പില്‍ക്കാലത്ത് കാന്‍ഷിറാം ബഹുജന്‍സമാജ് പാര്‍ട്ടി രുപീകരിക്കാന്‍ അടിത്തറയാക്കിയതും ദലിതരിലെ ഇടത്തരക്കാരെയാണ്. അദ്ദേഹം ബാംസെഫ് എന്ന സംഘടന രുപീകരിച്ചുകൊണ്ട് വിദ്യാസമ്പന്നരും സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോ ഗസ്ഥന്‍മാരുമായ ദലിതരില്‍ നിന്നും ബൗദ്ധികശേഷിയും സമ്പത്തും ആര്‍ജിക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ദലിതരുടെ സാമുഹ്യ വികാസത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ വിദ്യാസമ്പന്നര്‍ക്ക് വലുതായ പങ്കുണ്ട്. കാരണം, ദരിദ്രരെന്ന പോലെ നിരക്ഷരരും, നുറ്റാണ്ടുകളായി മുല്യവ്യവസ്ഥയ്ക്കും വിധേയരായ സമുദായാംഗങ്ങളെ ഉദ്ബുദ്ധരാക്കാനും സംഘടിതരാക്കാനും അവര്‍ക്കാണ് കഴിയുന്നത്. കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ നിലപാടിന് പ്രാധാന്യമുണ്ട്. നവോത്ഥാനാനന്തര കേരളത്തിലെ സവര്‍ണ്ണ പ്രത്യയശാസ്ത്ര വല്‍ക്കരണങ്ങളില്‍ ഇരകളാക്കപ്പെട്ടവര്‍ ദലിതരാണ്. ഇതിനെ മറികടക്കാന്‍ ദലിതരിലെ വിദ്യാസമ്പന്നര്‍ക്കും ദലിതര്‍ക്കുമാണ് കഴിയുന്നത്. അതേ സമയം, മുന്‍ ചൊന്ന വിഭാഗത്തിന്റെ മുന്‍കൈ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഉണര്‍ത്തിയെടുക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ. സാമുഹ്യ പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ചാലകശക്തിയായി മാറേണ്ടത് ദരിദ്രരും നിരക്ഷരരുമായ സാധാരണ ജനതയാണ്.

പോള്‍ ചിറക്കരോട് രചിച്ച കറുത്ത വിപ്ലവം എന്ന കൃതി ദലിതരുടെ അവബോധത്തെ സാര്‍വ്വദേശീയ ആശയങ്ങളുമായി സമന്വയിപ്പിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. 1936 ല്‍ റസ്‌തേഫാരി പ്രസ്ഥാനം രുപീകരിച്ച കറുത്ത ജമൈക്കന്‍ വിപ്ലവകാരിയായ മാര്‍ക്‌സ് ഗാര്‍വേയുടെ ബാക്ക് റെവല്യൂഷന്‍, സെപ്പെറ്റേറിസം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആശയങ്ങളെയാണ് പ്രസ്തുത കൃതി ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരുന്നത്. ഈ കൃതി മാര്‍ക്‌സിസവുമായി സാര്‍വ്വ ദേശീയ വീക്ഷണത്തില്‍ ബന്ധവിച്ഛേദനം സൃഷ്ടിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ദലിതരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രസക്തമായിരിക്കുന്നത്. ഇപ്രകാരം ദലിത് പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ സ്വാത്മ പ്രചോദിതമെന്നതിനുപരി ജ്ഞാനാധിഷ്ഠിതമാക്കുവാന്‍ അക്കാലത്ത് ലഭ്യമായിരുന്ന ഡോ. ബി.ആര്‍. അംബേദ്കറിന്റെ കൃതികള്‍ (പുനാ പാക്ട്, ജാതി ഉന്മുലനം) വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. കുടാതെ കീഴാളപക്ഷത്തുനിന്നും ചരിത്ര രചന നടത്തിയ എന്‍.കെ. ജോസിന് നല്‍കിയ ദലിത്ബന്ധു എന്ന ബഹുമതിയും, അയ്യങ്കാളിയുടെ ജീവചരിത്രവും മറ്റ് ചില ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളും രചിച്ച ടി.എച്ച്.പി. ചെന്താരശ്ശേരിക്ക് നല്‍കിയ ആദരവും ദലിത് പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ ചരിത്രബന്ധമാക്കുകയായിരുന്നു. പഠനങ്ങള്‍. സാഹിത്യകൃതികള്‍ എന്നിങ്ങനെ നിരവധി കൃതികള്‍ അവരിരുവരും രചിക്കുകയും വോയ്‌സ് ഓഫ് ഹരിജന്‍, ജ്വലനം എന്നീ മാഗസീനുകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കു കയും ചെയ്തു. പോള്‍ ചിറക്കരോടിന്റെ പുലയത്തറപ്പോലുള്ള നോവലുകള്‍, മലയാളത്തില്‍ ദലിത് സാഹിത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ പാകുന്നതില്‍ ഗണ്യമായ പങ്കാണ് വഹിക്കുന്നത്. കോട്ടയത്തും കോഴിക്കോട്ടും നടത്തിയ ദലിത് കൃതികളുടെ പ്രദര്‍ശനം നാളിതുവരെ അജ്ഞാതരായിരുന്ന ദലിതെഴുത്തുകാരെ പരിചയപ്പെടുത്താന്‍ സഹായമായി സാമുദായിക സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തകരെ വാര്‍ത്തെടുക്കുന്നതിന് സഹായകമായി.

സാമുദായിക രാഷ്ട്രീയം

ദലിത് പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ കേവലം സാമുദായിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാക്കാതെ, സാമുദായിക രാഷ്ടീയമാക്കി പരിവര്‍ത്തനപ്പെടുത്തിയതിലുടെയാണ് കല്ലറസുകുമാരനും പോള്‍ ചിറക്കരോടും ദലിതര്‍െക്കന്ന പോലെ കേരളീയ സമുഹത്തിനും പ്രസക്തരാകുന്നത്. 1983-ല്‍ ഇന്ത്യന്‍ ലേബര്‍ പാര്‍ട്ടി രൂപീകരിച്ചുകൊണ്ടാണിരുവരും ദലിത് രാഷ്ടീയത്തിന്റെ പതാകാവാഹകരാകുന്നത്. ഡോ. ബി.ആര്‍. അംബേദ്കറിന്റെ കൃതികള്‍ ലഭ്യമല്ലാതിരിക്കുകയും ആശയരംഗത്തെ ദലിത് സംവാദങ്ങള്‍ ദുര്‍ബ്ബലമായിരിക്കുകയും ചെയ്‌തൊരു കാലഘട്ടത്തില്‍ ദലിതരെ അടിസ്ഥാന വര്‍ഗ്ഗം എന്ന് നിര്‍വ്വചിച്ചുകൊണ്ടാണവര്‍ ഐ.എല്‍.പി.യുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം നിര്‍മ്മിച്ചത്. ഇത് മാര്‍കിസ്റ്റു പാര്‍ട്ടികളോടെന്നതിനേക്കാള്‍, മാര്‍കിസ്റ്റ് പ്രത്യയ ശാസ്ത്ര പരീക്ഷണത്തോടുള്ള വിമര്‍ശനത്തിനാണ് കളമൊരുക്കിയത്. മാര്‍ക്‌സിസത്തിന് ജാതി വ്യവസ്ഥയെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയണമെങ്കില്‍ ദലിതരെ അടിത്തറയാക്കുന്നൊരു പ്രസ്ഥാനമായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി മാറണമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ വാദം. ഈ വാദം സഫലമായൊരു ആശയസംവാദമായി മാറാതിരുന്നതിന് കാരണം, യുറോപ്യന്‍ സമുഹങ്ങളിലെ വര്‍ഗ്ഗ സമൂഹങ്ങളില്‍ രൂപപ്പെട്ട മാര്‍ക്‌സിസം ഇന്ത്യയിലെ ജാതി വ്യവസ്ഥയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യാന്‍ പര്യാപ്തമല്ലെന്നും, അതിന്റെ നേരവകാശികളായ സമ്പന്ന മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗ സവര്‍ണ്ണര്‍ അതിനെയൊരു പൈതൃകാവകാശവും പ്രമാണവാദവുമാക്കിയെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവായിരുന്നു. എങ്കിലും 1982-ല്‍ കേരളാ ജനറല്‍ വര്‍ക്കേഴ്‌സ് യുണിയനും, പിറ്റേ വര്‍ഷം സെന്റര്‍ ഓഫ് കേരളാ ട്രേഡ് യുണിയന്‍സും (CKTU) രുപീകരിച്ചുകൊണ്ട് വ്യവസ്ഥാപിത ട്രേഡ് യുണിയനുകളാല്‍ ചവിട്ടി താഴ്ത്തപ്പെട്ട ദലിത് തൊഴിലാളികളെ നേതൃത്വത്തിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തുവാനും അവകാശ ബോധമുള്ളവരാക്കി മാറ്റാനും കഴിഞ്ഞു. ഐ.എല്‍.പി.-യുടെ തെരെഞ്ഞെടുപ്പു രംഗത്തേക്കുള്ള പ്രവേശനം ദലിതരുടെ സ്വതന്ത്ര രാഷ്ടീയവല്‍ക്കരണമായി മാറുകയായിരുന്നു. ഇത്തരമൊരു ഘട്ടത്തില്‍ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഇടം കിട്ടാന്‍ ഐ.എല്‍.പി. പര്യാപ്തമല്ലെന്ന് അനുഭവങ്ങളിലുടെ ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടതിന്റെ ഫലമായാണ് 1989 ല്‍ ഐ.എല്‍.പി., ബി.എസ്.പി.യുടെ കേരളാ ഘടകമായി മാറുന്നത്. കേരള രാഷ്ടീയത്തില്‍ പതിറ്റാണ്ടുകളായി ആധിപത്യം വഹിക്കുകയും, മാറി മാറി അധികാരത്തിലേറുകയും ചെയ്യുന്ന ഐക്യ ജനാധിപത്യമുന്നണിയുടേയും ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യമുന്നണിയുടേയും ഭാഗമാകാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് തെരെഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ മത്സരിക്കുന്ന ബി.എസ്.പി.-യ്ക്ക് കാര്യമായ നേട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതേ സമയം കല്ലറ സുകുമാരന്റേയും പോള്‍ ചിറക്കരോടിന്റേയും നേത്യത്വത്തില്‍ ബി.എസ്.പി.യൊരു പ്രക്ഷോഭ സംഘടനയായിരുന്നുവെന്നതാണ് ഏറെ പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്നത്.

ദലിത് സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ കീഴാള ന്യുനപക്ഷ വിഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വിപുലമായോരു സാഹോദര്യ പ്രസ്ഥാനം കെട്ടിപ്പടുക്കാന്‍ കല്ലറ സുകുമാരനും പോള്‍ ചിറക്കരോടും ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി പ്രബല പിന്നോക്ക സംഘടനയായ എസ്.എന്‍.ഡി.പി.യുമായും നിരവധി മുസ്ലീം സംഘടനകളുമായവര്‍ ദൃഢബന്ധം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. മാത്രമല്ല മാവോയിസത്തില്‍ അടിയുറച്ചു നിന്ന ഗ്രോവാസു, അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം മാവുര്‍സമരത്തില്‍ സജീവമായ പങ്കാളിത്തം വഹിച്ച മോയിന്‍ ബാപ്പു, പി.ഡി.പി. ചെയര്‍മാനായ അബ്ദുള്‍ നാസര്‍ മഅദ്‌നി, എസ്.ആര്‍.പി. നേതാവായിരുന്ന കെ.വി. വാസുദേവന്‍ എന്നിവരുമായി ഊഷ്മളമായ വ്യക്തി ബന്ധം മാത്രമല്ല, രാഷ്ട്രീയ ബന്ധത്തിലൂടെ ദലിത്. പിന്നോക്ക-ന്യൂനപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന് പുതിയൊരര്‍ത്ഥ തലം നല്‍കാനുമവര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ദലിത് സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ പ്രക്ഷോഭകരായിരിക്കണമെന്ന പാഠമാണ് കല്ലറ സുകുമാരന്റേയും പോള്‍ ചിറക്കരോടിന്റേയും ജീവിതം. ഇത്തരം സമരങ്ങള്‍ സാമ്പത്തിക -സാമുഹിക-രാഷ്ട്രീയവകാശങ്ങളുള്‍ക്കൊള്ളുന്നതോടൊപ്പം അടിച്ചമര്‍ത്തലുകള്‍ക്കെതിരെയുമായിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 1964-ല്‍ പീരുമേട്ടിലെ എ.ബി.ടി. ലോക്കൗട്ടിനെതിരായി നടത്തിയ നിരാഹാരം മുതല്‍, സംവരണാവകാശങ്ങള്‍ക്കും ആദിവാസികളുടെ അന്യാധീനപ്പെട്ട ഭൂമി തിരിച്ചു ലഭിക്കുന്നതിനും, ദലിത് ക്രൈസ്തവരുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടിയുള്ള നിരന്തരമായ സമരങ്ങളായിരുന്നു. മാത്രമല്ല ദലിതരനുഭവിക്കുന്ന ഭൂവുടമസ്ഥതയില്ലായ്മയെ പ്രശ്‌നവല്‍ക്കരിക്കാനുമവര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഉപസംഹാരം

കല്ലറ സുകുമാരനും പോള്‍ ചിറക്കരോടും അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്നത് അയ്യങ്കാളി, പൊയ്കയിലപ്പച്ചന്‍, പാമ്പാടി ജോണ്‍ ജോസഫ് എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിനും ഇന്നത്തെ ദലിത് നേതൃത്വത്തിനുമിടയിലെ പ്രാതിനിധ്യമെന്ന നിലയിലാണ്. ദലിത് പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ അസാദ്ധ്യമെന്ന് കരുതപ്പെട്ടൊരു കാലഘട്ടത്തില്‍, വ്യക്തിഗത താല്പര്യങ്ങള്‍ കണക്കിലെടുക്കാതെ നിരന്തരമായ കഠിന പ്രയത്‌നത്തിലും പൊടിയില്‍ നിന്നും ചേറില്‍ നിന്നുമൊരു ജനതയെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നു അവര്‍.
ആത്മസമര്‍പ്പണത്തിന്റേയും ത്യാഗത്തിന്റേയും ഈ ഭൂമികയിലാണ് ദലിതരുടെ വിമോചനം സ്വപ്നം കാണുന്നത്. ഈ ദൗത്യത്തിലൂടെ കേരളത്തിലെ ദലിതരുടെ ചരിത്രപരമായി മാറാന്‍ കല്ലറ സുകുമാരനും പോള്‍ ചിറക്കരോടിനും കഴിഞ്ഞുവെന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം.

ദലിതെന്ന സംജ്ഞ ക്രൈസ്തവ മിഷണറിമാരില്‍ നിന്നും പകര്‍ത്തിയെടുത്തതാണെന്ന ജാതി സംഘടനകളുടെ പ്രചരണം നിലനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ തിരുവനന്തപുരം മുതല്‍ കാസര്‍ഗോഡ് വരെ വ്യാപിച്ച ഏക ദലിത് പ്രസ്ഥാനം കെട്ടിപ്പടുക്കാനും എണ്ണമറ്റ പ്രക്ഷോഭങ്ങളിലുടെ സ്വത്വബോധമുള്ളൊരു തലമുറയെ വാര്‍ത്തെടുക്കുവാനും ജ്ഞാനപരവും കര്‍മ്മാധിഷ്ഠിതവുമായ ദലിത് പ്രവര്‍ത്തനം ചരിത്രപരമായ അനിവാര്യതയാണെന്ന് കേരളീയ സമൂഹത്തെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താനുമവര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞു. ഇതിന്നപ്പുറം ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാന്‍ കഴിയാതെ വന്നതിന് കാരണം അവര്‍ ജീവിച്ച കാലഘട്ടത്തിന്റെ പരിമിതികളാണ്. അതിനെ മറികടക്കേണ്ട കടമ പിന്നാലെ വരുന്നവരുടേതായിരിക്കും.

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ