"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, ഏപ്രിൽ 30, വ്യാഴാഴ്‌ച

കെ കെ നാരായണന്‍ - ജീവിതം എന്ന സമരവും വിജയം എന്ന ജീവിതവും


കെ കെ നാരായണന്‍
പാഴൂര് പിറവത്തിനടുത്ത് ഒറ്റക്കൊമ്പനാനിക്കല്‍ നീലകണ്ഠന്‍ കുഞ്ഞന്‍പിള്ള അച്ഛനും പ്രസിദ്ധമായ കുഴിക്കാട്ടില്‍ ലക്ഷ്മിയമ്മ മാതാവുമായിരുന്നു. വളരെ പാവപ്പെട്ട കുടുംബം. 5 ആണും 3 പെണ്ണും. 8 മക്കള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന വലിയ കുടുംബത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ പുത്രനാണ് കഥാനായകന്‍.

4 ആം ക്ലാസുവരെ പഠിച്ചതിനു ശേഷം ജ്യേഷ്ഠന്മാര്‍ പലേ കൂലിപ്പണിക്കും പോയി. ജ്യേഷ്ഠന്മാരുടെ കൂടെ പലേ കൂലിപ്പണിക്ക് നാരായണനും പോയി. സ്‌കൂളില്‍ പോകാന്‍ പറ്റിയില്ല. എന്നാല്‍ ജ്യേഷ്ഠന്മാരുടെ പ്രേരണ മൂലം അക്ഷരങ്ങള്‍ പഠിച്ചു. ഒന്നാം പാഠം നന്നായി വായിക്കാന്‍ പഠിച്ചു.

കൂലിപ്പണിക്കു പോയിരുന്ന കാലത്ത് അടുത്ത വീട്ടിലെ പയ്യന്‍ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പുസ്തകം പേജുകള്‍ മറിച്ചു പടം കാണുന്നതിലെ പേരുകള്‍ വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ മാത്യൂസിന്റെ അമ്മ ഓടിവന്ന് കൈത്തണ്ടക്ക് ഒരടി. 'പുസ്തകം അഴുക്കു പറ്റിക്കാതെ പോടാ, അവന്‍ ഇപ്പോള്‍ പഠിച്ചു ബി എ ക്കാരനാകാന്‍ പോവുകയല്ലേ?'

കൈത്തണ്ട വല്ലാതെ വേദനിച്ചു. നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് ഓടി. വിവരം എന്റെ അമ്മയോടു പറഞ്ഞു 'അമ്മേ എനിക്ക് സ്‌കൂളില്‍ പോണം, പഠിക്കണം' അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു 'ഞാന്‍ നിന്റെ അച്ഛനോടു പറയാം' അച്ഛന്‍ ഇതുകേട്ടു ചിരിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു, 'എടാ മോനേ, നീ പഠിക്കാന്‍ പോകേണ്ട. 11 വയസായ നീ ഏതു ക്ലാസില്‍ ചേരാനാണ്? ലക്ഷ്മി എനിക്കു വയ്യ ഇവനേയും കൊണ്ട് സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ പോകാന്‍'. ഞാന്‍ അമ്മയുടെ കൂടെ കൂടി നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു 'അമ്മേ എനിക്കു സ്‌കൂളില്‍ പോകണം'

ഒരു ശനിയാഴ്ച അമ്മ എന്നേയും കൂട്ടി സ്‌കൂളില്‍ ചെന്ന് ഹെഡ്മാസ്റ്ററെ കണ്ട് വിവരം പറഞ്ഞു. വേറേയും 4 മാസ്റ്റര്‍മാരും ഒരു അധ്യാപികയും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ പറഞ്ഞു, 'അമ്മച്ചി ഇവനെ ഏത് ക്ലാസില്‍ ചേര്‍ക്കാനാണ്?. ഇവനെത്ര വയസുണ്ട്? ' 'സാറെ ഇവന്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജ്യേഷ്ഠന്മാര്‍ പഠിപ്പിച്ചതാണ്. ഇവന് 11 വയസുണ്ട്.' ഉടനെ ഒന്നാം പാഠം വരുത്തിച്ച് ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ എന്നോട് വായിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. പുസ്തകം വായിച്ചപ്പോള്‍ ചില അധ്യാപകര്‍ പറഞ്ഞു, ശരി ഇവനെ രണ്ടാം ക്ലാസില്‍ ചേര്‍ക്കാം. കണ്ടിട്ട് ഒരു ബുദ്ധിയുള്ള കുട്ടിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.

അടുത്തയാഴ്ച ഞാന്‍ രണ്ടാം ക്ലാസിന്റെ വാതില്‍ക്കലെത്തി ടീച്ചര്‍ വരുവാന്‍ കാത്തു നിന്നു. ടീച്ചര്‍ വന്നയുടനെ എന്നെ നോക്കിയിട്ടു പറഞ്ഞു, 'ചായക്കാരനാണോ? ഇപ്പോള്‍ ചായ വേണ്ടടോ.' 'ടീച്ചര്‍, ഞാന്‍ ഈ ക്ലാസില്‍ പഠിക്കാന്‍ വന്നതാണ്.' ടീച്ചര്‍ക്കു ചിരി വന്നു. എന്നെയും കൂട്ടി ഹെഡ്മാസ്റ്ററുടെ മുറിയില്‍ ചെന്ന് 'സാറെ ഇവനെ സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ത്തതാണോ? ഏതു ക്ലാസിലാണ് ചേര്‍ത്തത്?' 'അതെ അവന്‍ ടീച്ചറിന്റെ ക്ലാസില്‍ ഇരുന്നോട്ടെ.'

അങ്ങനെ രണ്ടാം ക്ലാസിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായി പഠിത്തം തുടര്‍ന്നു. ഞാന്‍ പൊക്കവും വയസുമുള്ള കുട്ടിയുമായതുകൊണ്ടും എന്നെ കാണാന്‍ മറ്റുള്ള ക്ലാസുകളിലെ കുട്ടികള്‍ പലരും വന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പോയി. എന്നെ ക്ലാസിലെ മോണിറ്ററാക്കി. മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യേണ്ടുന്നതൊക്കെ പറഞ്ഞുതന്നു. ഈശ്വരാനുഗ്രഹത്താല്‍ 10 ആം ക്ലാസുവരെ ഞാനായിരുന്നു മോണിറ്റര്‍!!

പുസ്തകങ്ങള്‍ വാങ്ങിച്ചു തന്നിരുന്നില്ല. ഞാന്‍ ഓരോ കുട്ടികളുടേയും പുസ്തകങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കൊണ്ടുപോയി രാത്രിയില്‍ വായിച്ചു പഠിക്കുമായിരുന്നു.

7 ആം ക്ലാസിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഹിന്ദി പഠിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. 8 ല്‍ ആയപ്പോള്‍ ഹിന്ദി പ്രിലിമിനറി വിദ്വാന്‍ പരീക്ഷ പാസായി. എല്ലാ ഞായറാഴ്ചകളിലും 10 ആം ക്ലാസിലെ 9 വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് ഹിന്ദി ട്യൂഷന്‍ എടുക്കുമായിരുന്നു. ചെറിയ വരുമാനവുമായി. ആമ്പല്ലൂര്‍ ഗ്രാമീണ വായനശാലയില്‍ നിന്നും രണ്ടു പുസ്തകം വീതം എടുത്തു കൊണ്ടു വരും.10 ആം ക്ലാസിലെത്തിയപ്പോള്‍ 6000 പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിച്ചു തീര്‍ത്തു.

 നാരായണന്‍ , അമ്മിണിയമ്മ 
അയല്‍പക്കത്തുള്ള പൂക്കാട്ടു മനയിലെ ശങ്കരനാരായണന്‍ തിരുമേനി ഹിന്ദു പേപ്പര്‍ വരുത്തുമായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ തിരുമേനിയോട് വായിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഇംഗ്ലീഷ് പേപ്പര്‍ ചോദിച്ചു വാങ്ങി വീട്ടില്‍ വന്ന് വായിക്കുമായിരുന്നു. 8 ആം ക്ലാസു മുതല്‍ 3 കൊല്ലം ഹിന്ദു പേപ്പര്‍ വായിച്ചതുകൊണ്ട്, ഇംഗ്ലീഷ് നന്നായി എഴുതാനും വായിക്കാനും പഠിച്ചതു കൊണ്ട് 10 ആം ക്ലാസില്‍ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസോടെ പാസാകാന്‍ സാധിച്ചു. നമ്പറിന്റെ മുന്നിലായി ഒരു നക്ഷത്ര ചിഹ്നമാണ് ഫസ്റ്റ് ക്ലാസിന്റെ അടയാളം.

കോളേജില്‍ പോകാന്‍ ഒരു നിവൃത്തിയുമില്ലായിരുന്നു. ഞാന്‍ ഇട്ടംതോട്ടിലെ കുട്ടന്‍ മാഷിനോട് കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു 'സാറേ കോളേജില്‍ പോകാന്‍ ഒരു നിവൃത്തിയുമില്ല.' 'എടാ, നിനക്ക് ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് ഉള്ളതല്ലേ, കോളേജില്‍ പോകാന്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഞാന്‍ സഹായിക്കാം'

മാസ്റ്റര്‍ എന്റെ വിവരങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു ഒരു ലെറ്റര്‍ തയാറാക്കി എന്നോട് ഒപ്പിടാന്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ അങ്ങിനെ ചെയ്തു. സ്‌കൂളില്‍ നിന്നുതന്നെ 1000 രൂപ പിരിഞ്ഞു കിട്ടി. പിന്നീട് നാട്ടിലെ ചില പ്രമാണി മാരില്‍ നിന്ന് 500 രൂപയും കിട്ടി.

ഞാന്‍ മാന്യമായി കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്നു. പ്രൊഫസര്‍മാര്‍ ക്ലാസെടുക്കു മ്പോള്‍ എനിക്ക് നന്നായി മനസിലാകുമായിരുന്നു. ഞാന്‍ ചരിത്ര വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായി പഠിച്ചു. ഫസ്റ്റ് ഓര്‍ സെക്കന്‍ഡ് ഗ്രൂപ്പ് എടുക്കാന്‍ പലരും നിര്‍ബന്ധിച്ചു. പക്ഷെ ചരിത്രമായിരുന്നു എനിക്കിഷ്ടം. കണക്കു പഠിച്ചാല്‍ ഒരു വാധ്യാരാകാം. സെക്കന്‍ഡ് ഗ്രൂപ്പ് എടുത്താല്‍ ഡോക്ടറാ കാം. ചരിത്രം പഠിച്ചാല്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാരനായി എംഎല്‍എ ആകാം, മന്ത്രിയാകാം.

ഏതാണ്ട് 6 മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നോട്ടീസ് ബോര്‍ഡില്‍ ഒരു പരസ്യം. എസ്സെ കോമ്പറ്റീഷനില്‍ താത്പര്യമുള്ളവര്‍ പേരുകൊടുക്കുക. 

ഞാനും എന്റെ പേരു കൊടുത്തു. എഫ് എ ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്നവരാരും പേരു കൊടുക്കാറില്ല. എംഎ, പിഎച്ച്ഡി, എംഎസ്സി, ബിഎ ഹോണേ ഴ്‌സ് എന്നിവരാണ് പേരു കൊടുക്കാറുള്ളത്.

എന്റെ അപേക്ഷ കണ്ട് പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ കാട്ടേത്ത് നാരായണ മേനോന്‍ എന്നെ വിളിപ്പിച്ചു. 'എസ്സെക്ക് നീ പേരുകടുത്തത്ത് തിരിച്ചെടുത്തോളൂ. എഫ്എ ക്ലാസുകാര്‍ക്കൊന്നും ഈ കോമ്പറ്റീഷനില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ യോഗ്യതയില്ല'

'സര്‍, ഞാന്‍ എന്റെ അപേക്ഷ തിരിച്ചെടുക്കില്ല. എന്തെങ്കിലും എഴുതാന്‍ പറ്റിയെങ്കിലായി' 'ശരി, നിന്റെയിഷ്ടം'

പിറ്റേ ദിവസം 6 മുതിര്‍ന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ വന്നു. 'ആരെടാ, ഈ കെ കെ നാരായണന്‍?' ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. 'നീ, എസ്സെ കോമ്പറ്റീഷന് പേരു കൊടുത്തത് തിരിച്ചെടുക്കണം. നീ ഇംഗ്ലീഷ് മൂഡിയത്തിലോണോ പഠിച്ചത്?' 'അല്ല.' 'എഫ് എ ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് കൂട്ടി എഴുതാന്‍ പോലും പറ്റുകയില്ല. നീ ലെറ്റര്‍ തിരിച്ചെടുത്തോളൂ' 'ഇല്ല സാര്‍, ഞാനും എസ്സെക്ക് എഴുതും.' ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു 'പോരെടാ, ഇവന്‍ ഒരു വട്ടനാ'. എല്ലാവരും പോയി.

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എസ്സെ കോമ്പറ്റീഷന്‍ വന്നു. ഞാനും എഴുതി. ഗാന്ധിജിയെ മഹാത്മാവ് എന്ന് വിളിക്കാനുള്ള തെളിവുകള്‍ വിവരി ക്കുക എന്നതാണ് ചോദ്യം. എനിക്ക് വളരെ എളുപ്പത്തില്‍ എഴുതാന്‍ പറ്റിയ ചോദ്യം. ഞാന്‍ 2 പേജ് എഴുതി സമര്‍പ്പിച്ചു. 3 ആം ദിവസം റിസള്‍ട്ടു വന്നപ്പോള്‍ 1ഉം 2ഉം സമ്മാനങ്ങള്‍ രണ്ടു സീനിയര്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥി കള്‍ക്ക്. കെ കെ നാരായണന്‍ എഫ് എ ക്ലാസിന് സ്‌പെഷ്യല്‍ പ്രൈസ്! കാരണം 2 പേജില്‍ ഉത്തരം വിവരിച്ചെഴുതി. ഒറ്റ തെറ്റും കൂടാതെ. പ്രിസിപ്പല്‍ എന്നെ വിളിച്ച് അഭിനന്ദിച്ചു. 'മലയാളം മീഡിയത്തില്‍ പഠിച്ച നീ ഇത്ര ഭംഗിയായി ഇംഗ്ലീഷെഴുതാന്‍ എങ്ങെ പഠിച്ചു?' 'സര്‍, 3 കൊല്ലം തുടര്‍ച്ചയായി ഞാന്‍ ഇംഗ്ലീഷ് ഹിന്ദു പേപ്പര്‍ വായിക്കുമായിരുന്നു'

2015, ഏപ്രിൽ 29, ബുധനാഴ്‌ച

മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍ - ആലംബഹീനര്‍ക്കു വേണ്ടി ഒരു പോരാളി - കെ എം കര്‍മചന്ദ്രന്‍


മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കേരളത്തിലെ അധഃസ്ഥിതരുടെ ജീവിതത്തേയും പുരോഗതിയേയും പറ്റി അന്വേഷിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും അവഗണിക്കാന്‍ പറ്റാത്തതാണ് യശഃശരീരനായ കെ കെ മാധവന്‍ മാസ്റ്ററുടെ സാമൂഹ്യ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍. സ്വന്തം ആരോഗ്യം പോലും അവഗണിച്ചു കൊണ്ടു ള്ളതായിരുന്നു കര്‍മനിരതമായ ആ ജിവിതം. ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റേത് മാത്രമായിരുന്നില്ല ആ ജീവിതം. സമുദായ പ്രവര്‍ത്തകന്‍, സാമൂഹ്യ വിപ്ലവകാരി, സ്വാതന്ത്ര്യ സമര ഭടന്‍, ട്രേഡ് യൂണിയന്‍ നേതാവ്, അധ്യാപകന്‍, അഭിഭാഷകന്‍, പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍, യുക്തിവാദി, സഹകാരി, പാരലമെന്റേറിയന്‍ എന്നീ നിലകളിലും അര നൂറ്റാണ്ടിലേറെ തിളങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തന മേഖലകള്‍ വിവരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ചെറു ലേഖനത്തിന് അതിന്റേതായ പരിമിതികള്‍ ഉണ്ട്. എങ്കിലും അധഃസ്ഥിതരേയും ആലംബഹീനരേയും സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടേണ്ടവ തന്നെ.

മേല്പറഞ്ഞ ഏത് രംഗത്തായാലും ഋജുവും ആലോചിച്ചുറച്ചതുമായ സമീപനമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേതെന്നു ഏറ്റവും അടുത്തു പഴകിയ എനിക്ക് പറയുവാന്‍ കഴിയും. കുടുംബത്തില്‍ സമ്പത്തു നിറയുന്നതും അത് പല വിധത്തില്‍ നഷ്ടപ്പെടുന്നതും നന്നേ ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്നെ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം ധനം സമ്പാദിക്കുന്നത് ശാശ്വതമായ സമ്പത്തല്ല എന്ന് മനസിലാക്കി. വിദ്യ സമ്പാദിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് യഥാര്‍ഥ നവോത്ഥാനം എന്ന് വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ത്തന്നെ വിലയിരുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാര്‍ഥ നേട്ടം. പഠനവും മനനവും പല രംഗങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിന് അംഗീകാരം നേടിക്കൊടുത്തു. സംഗീതവും സാഹിത്യവും അദ്ദേഹത്തിന് അന്യമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്ത മേഖലകളേയും സ്പര്‍ശിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ വലിയ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തിരുന്നു. താന്‍കൂടി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു വലിയ ജനവിഭാഗം അവശതയില്‍പ്പെട്ട് ഉഴറുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് ഈദൃശ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു നില്ക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല.

ഇങ്ങനെയുള്ള തിരക്കേറിയ ജീവിതത്തിനിടയിലും കുടുംബജീവിതത്തില്‍ വളരെ ശാന്തനായി കാണപ്പെട്ടിരുന്നു. ദിനചര്യകള്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ വായന, സന്ദര്‍ശകര്‍ വന്നാല്‍ അവരുമായുള്ള ചര്‍ച്ച ഇതായിരുന്നു രീതി. ഇതിനിടയില്‍ ചെറിയ കുസൃതികളൊക്കെ ഒപ്പിച്ചിരുന്ന മക്കളായ ഞങ്ങളെ ശാസിച്ചോ മര്‍ദ്ദിച്ചോ നിയന്ത്രിക്കാനോ ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ശുദ്ധവായു ഞ്ഞളും ധാരാളം ശ്വസിച്ചിരുന്നു എന്ന് സാരം. ഉപദേശങ്ങളും വളരെ കുറവായിരുന്നു. പൊതുവേദികളില്‍ മുഖം നോക്കാതെ സ്വാഭിപ്രായം പറയുന്ന ആളാണ് ഞങ്ങളുടെ അച്ഛന്‍ എന്ന് പിന്നീട് അത്ഭുതത്തോടെയാണ് ഞാന്‍ മനസിലാക്കിയത്.

അധ്യാപകനായും ഗുമസ്തനായും അഭിഭാഷകനായും ജോലിചെയ്‌തെങ്കിലും തന്റെ ഉള്ളിലുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യാഭിവാഞ്ഛയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ സാധിക്കാതെ അദ്ദേഹം സമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ വ്യാപരിക്കുക യായിരുന്നു. കൂടാതെ അന്നത്തെ അധഃസ്ഥിത നേതാവ് കെ പി വള്ളോന്‍ എം എല്‍ സി മരണപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് നല്കിയ ഉപദേശപ്രകാരം മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍ നേതൃരംഗത്ത് വരേണ്ടതായും വന്നു ചേര്‍ന്നു.

അധഃസ്ഥതിരുടെ കാതലായ പ്രശനങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയമായി വിശകലനം ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള സമീപനമായിരുന്നു മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍ക്ക്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍, തലമുറകളായി പോഷകാഹാര ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കുന്ന വര്‍ക്ക് സമ്പത്തും ജോലിയും മാത്രം നല്കുന്നതു കൊണ്ട് ഉപരിതല സ്പര്‍ശിയായ പരിഹാരം മാത്രമേ ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ. ശാരീരികവും മാനസിക വുമായ കഴിവുകള്‍ വികസിക്കുന്നതിന് കുറേക്കൂടി പ്രായോഗികമായ പരിപാടികള്‍ ആവശ്യമാണ്. ഇക്കൂട്ടര്‍ക്ക് നെയ്യും പ്രോട്ടീനും നിത്യാഹാര മാക്കിയവരുടെ മക്കള്‍ക്കും ഒരേരീതിയിലുള്ള സാമൂഹ്യ പിന്തുണയല്ല ആവശ്യം. ബുദ്ധിശക്തിയും കായിക ശക്തിയും പാരമ്പര്യക്കുത്തക യാണെന്നുള്ള അവകാശവാദങ്ങളെ അദ്ദേഹം പിച്ചിച്ചീന്തിയെറിഞ്ഞു.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഇന്റര്‍ നാഷണല്‍ നേതാവായിരുന്ന എം എന്‍ റോയിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ദര്‍ശനങ്ങളോടായിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന് അടുപ്പം. പിരിച്ചുവിടപ്പെട്ട റോയിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പിലെ അംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ അനുമതിയുണ്ടായിരുന്നു. അധികാര രാഷട്രീയത്തോടുള്ള വിരക്തി അന്നേ മാധവനില്‍ വേരൂന്നിയിരുന്നു. എന്നാല്‍ അഭിഭാഷകനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ സബ്മജിസ്‌ട്രേറ്റാക്കാം എന്ന ഓഫര്‍ നിരസിക്കാന്‍ കാരണം അധികാരത്തോടുള്ള വിരക്തി എന്നതിലുപരി പ്രവര്‍ത്തന മേഖല ചുരുങ്ങിപ്പോകും എന്ന അസൗകര്യമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെ നിരോധിച്ച തിരു-കൊച്ചി സര്‍ക്കാരിന്റെ നടപടിക്കെതിരേ, തടവില്‍ കഴിഞ്ഞ പാര്‍ട്ടി നേതാവ് ജോര്‍ജ് ചടയംമുറിക്കു വേണ്ടി കോടതിയില്‍ അഭിഭാഷകനെന്ന നിലയില്‍ ഹാജരായി. പ്രശസ്തനായ തൈക്കാട്ട് സുബ്രഹ്മണ്യ അയ്യരായിരുന്നു അന്നത്തെ അഡ്വക്കേറ്റ് ജനറല്‍. അഡ്വക്കേറ്റ് ജനറലിന്റെ വാദത്തില്‍ വാദിഭാഗം വക്കീല്‍ മറുപടി പറയേണ്ട ഘട്ടത്തില്‍ മാധവന്‍ കോടതിയുടെ മുമ്പില്‍ ചെയ്ത മറുപടി പ്രസംഗത്തെ അന്നത്തെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് കെ ടി കോശി അഭിനന്ദിക്കുക യുണ്ടായി. കേസില്‍ ചടയംമുറിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാര്‍ട്ടിയും ജയിച്ചു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാര്‍ക്ക് പരസ്യമായി പാര്‍ട്ടിപ്രവര്‍ത്തനം നടത്താമെന്നായി. മജിസ്‌ട്രേറ്റ് സ്ഥാനം പോലെതന്നെ, തിരു-കൊച്ചിയിലും കേരളത്തിലും കേന്ദ്ര ഗവണ്‍മെന്റില്‍ തന്നെയും മന്ത്രിയാകുവാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന അവസരങ്ങള്‍ എല്ലാം തള്ളിക്കളഞ്ഞ മാധവന്‍ താന്‍ ശരിയെന്നുറച്ച കാര്യങ്ങളില്‍ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്തിരുന്നു വെങ്കില്‍ പല ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളും കൈക്കലാക്കാമായിരുന്നു. നാല് മഹദ്വ്യക്തികളുടെ വമ്പിച്ച സ്വാധീനം അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു. മഹാത്മാഗാന്ധി, സഹോദരന്‍ അയ്യപ്പന്‍, ഡോ. അംബേഡ്കര്‍, എം എന്‍ റോയി, എന്നിവര്‍. കൗമാരത്തിലേക്ക് കാലുകുത്തുമ്പോള്‍ ഗാന്ധിജിയായിരുന്നു മാധവന്റെ വഴികാട്ടി. സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍, പ്രത്യേകിച്ച് യുക്തിവാദി സംഘം പോലെയുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ സഹോദരന്‍ അയ്യപ്പനാ യിരുന്നു  മാര്‍ഗദര്‍ശി. ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഡോ. അംബേഡ്കറുടെ അപഗ്രഥനങ്ങളും, അധഃസ്ഥിത വര്‍ഗങ്ങളുടെ ഉദ്ധാരണ ത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും മാധവനെ വളരെയധികം സ്വാധീനിക്കുകയുണ്ടായി. എന്നാല്‍ അംബേഡ്കറുടെ എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും കണ്ണടച്ച് അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല. അംബേഡ്കറും അനുയായികളും ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ചത് തെറ്റാണെന്ന അഭിപ്രായമാണ് മാസ്റ്റര്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത്.

സമുദായപ്രവര്‍ത്തനം

നന്നേ ചെറുപ്പത്തിലേ സ്വന്തം സമുദായത്തിന്റെ മോചനത്തിനായി സ്വപ്‌നം കണ്ടിരുന്ന ഒരു സമുദായ സ്‌നേഹിയായിരുന്നു മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍. ആ സ്വപ്‌നസാക്ഷാത്കാരത്തിനായി അദ്ദേഹം നിരന്തരം യത്‌നിച്ചു. ഒടുവില്‍ സ്വസമുദായത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളും അധഃസ്ഥിതര്‍ക്കു സവര്‍ണരില്‍ നിന്നുള്ള മര്‍ദ്ദനങ്ങളും കേരളത്തിലെങ്കിലും ഒട്ടുമുക്കാലും പരിഹരിക്ക പ്പെട്ടതായി അദ്ദേഹം കാണുകയും അതിലഭിമാനം കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. കേരളത്തിലെ പട്ടികജാതിക്കാരില്‍ മൂന്നാമത്തെ ബിരുദധാരിയും ഒന്നാമത്തെ നിയമ ബിരുദ ധാരിയുമായിരുന്ന മാധവന്‍ കോളേജില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്തു തന്നെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിലും സാമുദായിക പ്രവര്‍ത്തന ത്തിലും താത്പര്യം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. 1936 ല്‍ തിരുവിതാംകൂറിലെ ക്ഷേത്രപ്രവേശന പ്രക്ഷോഭണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. അതുപോലെതന്നെ 1938 ല്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍ സ്‌റ്റേറ്റ് കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഉത്തരവാദഭരണം നേടുന്നതിനു വേണ്ടി നടത്തിയ പ്രക്ഷോഭണത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൊച്ചിയില്‍ നടത്തിയ വിദ്യാര്‍ത്ഥി പ്രക്ഷോഭണങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹവുമുണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്റര്‍മീഡിയറ്റ് വിദ്യാര്‍ത്ഥി ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ അദ്ദേഹം സീനിയര്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായ പി കെ കൃഷ്ണന്റെ സഹകരണത്തോടു കൂടി അധഃകൃത വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ ഒരു സംഘടനയുണ്ടാക്കി, അതിന്റെ ആദ്യയോഗം ഞാറക്കല്‍ ഹൈസ്‌കൂളില്‍ വിളിച്ചുകൂട്ടി. അധഃകൃത വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും അധഃകൃത ജാതിക്കാരും അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ യോഗം ചര്‍ച്ചചെയ്യുകയും അവ പരിഹരിക്കുന്നതിന് ഗവണ്‍മെന്റിനെ സമീപിക്കുക യും ചെയ്തു. ജന്തുശാസ്ത്രത്തില്‍ ബിരുദം നേടിയ മാധവന്‍ അധികം താമസിയാതെ അധ്യാപകനായി നിയമിതനായി.

കൊച്ചി പുലയ മഹാസഭ 1939 ല്‍ പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് സമസ്തകൊച്ചി പുലയ മഹാസഭ എന്ന പേര് മാറ്റിയപ്പോള്‍ മാധവന്‍ മാസ്റ്ററെ വൈസ് പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുത്തു. കെ പി വള്ളോന്റെ നിര്യാണത്തെ തുടര്‍ന്ന് (1940 ഏപ്രില്‍) സഭയുടെ പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. നിയമ പഠനാര്‍ത്ഥം 1944 ല്‍ ജൂണില്‍ ബനാറീസ് സര്‍വകലാശാലയിലേക്ക് പോകുന്ന തുവരെ ഈ പദവിയില്‍ തുടര്‍ന്നു.

മാധവന്‍ സഭയുടെ പ്രസിഡന്റായതോടുകൂടി കൊച്ചിയിലെ പുലയര്‍ക്കിട യിലുള്ള സമുദായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ നേതൃത്വം വിദ്യാസമ്പന്നരായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ പക്കല്‍ വന്നുചേര്‍ന്നു. സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തനത്തോടൊപ്പം സാംസ്‌കാരിക രംഗത്തും ശക്തിയായ പ്രചരണം നടത്തിത്തുടങ്ങി.

കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള മാര്‍ഗ നിര്‍ദ്ദേശം ഒരു പ്രധാന ഇനമായി. സമുദായത്തില്‍ നടമാടിയിരുന്ന മദ്യപാന ശീലത്തിനെതിരായും ബഹുഭാര്യാത്വം, മന്ത്രവാദം തുടങ്ങിയ അനാചാര ങ്ങള്‍ക്കെതിരായും ശക്തവും സംഘടിതവുമായ മുന്നേറ്റം നടത്തി. ഓരോ പ്രദേശത്തും ചെറുതും വലുതുമായ യോഗങ്ങള്‍ വിളിച്ചുകൂട്ടി. കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാക്കി ക്കൊടുക്കുക യായിരുന്നു പ്രവര്‍ത്തന രീതി. നിരവധി സ്ഥലങ്ങളില്‍ സഭയുടെ ശാഖകള്‍ സംഘടിപ്പിച്ച് ചിട്ടയായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു.

സമുദായാംഗങ്ങളെ വിളിച്ചു കൂട്ടുമ്പോഴും കാര്യങ്ങള്‍ വിശദീകരിക്കുമ്പോഴും സമുദായാംഗങ്ങളില്‍ നിന്നും മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍ക്കും സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും കടുത്ത എതിര്‍പ്പുകള്‍ നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. പ്രായം ചെന്ന ചിലര്‍ പറഞ്ഞതിങ്ങനെയാണ് 'നിങ്ങടെ തങ്കോം മേണ്ട, തമാശോ മേണ്ട, തവേം മേണ്ട' ( നിങ്ങളുടെ സംഘവും വേണ്ട, സമാജവും വേണ്ട, സഭയും വേണ്ട) വളരെ ചെറിയ ന്യൂനപക്ഷം മാത്രമായിരുന്നു ഈ കൂട്ടര്‍. 1946 ല്‍ പി കെ ചാത്തന്‍, കെ കെ കണ്ണന്‍ എന്നിവര്‍ക്കൊപ്പം അധ്യാപക ജോലി രാജിവെച്ചുകൊണ്ടാണ് മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍ കൊച്ചി പുലയമഹാസഭയുടെ മുഴുവന്‍സമയ പ്രവര്‍ത്തകനായി മാറിയത്.

പത്രപ്രവര്‍ത്തകനും വാഗ്മിയും

ഇങ്ങനെ മൂന്ന് അധ്യാപകരുടേയും നേതൃത്വത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച കൊച്ചി പുലയ മഹാസഭ ചിട്ടയായ പ്രവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ സുശക്തമായ ഒരു സംഘടനയായി മാറി. അഭ്യസ്തവിദ്യരായ നിരവധി യുവാക്കള്‍ സഭാപ്രവര്‍ത്തന ങ്ങള്‍ക്കായി മുന്നോട്ടു വന്നു. സഭയുടെ പേരില്‍ 'കാഹളം' എന്നൊരു വാരികയും പ്രസിദ്ധീകരണം ആരംഭിച്ചു. എഡിറ്റര്‍ മാധവന്‍ മാസ്റ്ററും സബ് എഡിറ്റര്‍ ടി എ പരമനുമായിരുന്നു. ആറുമാസത്തെ ആയുസേ വാരികക്കു ണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ!

കര്‍മചന്ദ്രന്‍, ഭാര്യ 
പില്കക്കാലത്ത് രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമായി 1961 മുതല്‍ നാല് വര്‍ഷക്കാലം കെപിസിസി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ എഡിറ്റര്‍ എന്ന നിലയില്‍ മാധവന്‍മാസ്റ്റര്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. എ കെ ആന്റണി കെപിസിസി അധ്യക്ഷനായിരുന്നപ്പോള്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ മുഖപത്രമായ 'വീക്ഷണം' വാരിക എറണാകുളത്തു നിന്നും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു തുടങ്ങി. വീക്ഷണം വാരികയുടെ തുടക്കം മുതല്‍ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് എഡിറ്ററായി അദ്ദേഹം. പാര്‍ട്ടി പത്രങ്ങളിലല്ലാതെ ശ്രദ്ധേയങ്ങളായ നിരവധി ലേഖനങ്ങള്‍ ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലും എഴുതിയിട്ടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശൈലി പ്രസന്നവും ലളിതവും എന്നാല്‍ ശക്തവുമാണ്.

ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റുവിന്റെ വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ 'ബേസിക് അപ്രോച്ച്' എന്ന ശീര്‍ഷകത്തിലുള്ള ഇംഗ്ലീഷ്‌ലേഖനം അതിന്റെ പ്രൗഢിയും സൗന്ദര്യവും നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍ മലയാളത്തിലേക്ക് തര്‍ജിമ ചെയ്തിട്ടുള്ളതായി സര്‍വശ്രീ കെ സി പുരുഷോത്തമന്‍, എ കെ സത്യവാന്‍, കെ കെ സുകുമാരന്‍, എന്നിവര്‍ (കേന്ദ്ര ഗവണ്‍മെന്റ് പട്ടികജാതി പട്ടികവര്‍ഗ എംപ്ലോയീസ് ഫെഡറേഷന്‍) അനുസ്മരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ തര്‍ജിമ 'അടിസ്ഥാന സമീപനം' എന്ന പേരില്‍ കെപിസിസി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സംഘടനാ കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ രൂപീകരണ വേളയില്‍ അശോക് മേത്ത എറണാകുളത്ത് നടത്തിയ പ്രസംഗം തത്സമയം തര്‍ജിമ ചെയ്തത് മാധവന്‍ മാസ്റ്ററാണ്. ഏതെങ്കിലും വിഷയത്തെ ചൊല്ലിയുള്ള പൊതുപരിപാടികളില്‍ ആദ്യം തന്നെ മാധവന്‍ മാസ്റ്റര്‍ സമഗ്രമായ പ്രസംഗം നടത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നീടു വരുന്ന പ്രസംഗകര്‍ക്ക് അതില്‍ നിന്ന് വേറിട്ട് പുതിയതൊന്നും കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാന്‍ വയ്യാതെ വന്നേക്കാം, എന്ന മനപ്രയാസത്താല്‍ വേണ്ടത്ര ഗൃഹപാഠം ചെയ്യാതെ പ്രസംഗകര്‍ ആദ്യമേ സ്വന്തം പ്രസംഗം നടത്തിത്തീര്‍ക്കാന്‍ ചില ഉപയാങ്ങള്‍ നടത്തിയിരുന്നതായി ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മശക്തിയെ 'ഫോട്ടോഗ്രാഫിക്' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കും എന്നു തോന്നിയിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലെ ആക്‌സന്റ് ഉച്ചാരണം ഇവയെപ്പറ്റി ഞങ്ങളെ ബോധവത്കരിക്കാനും അദ്ദേഹം സമയം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

2015, ഏപ്രിൽ 28, ചൊവ്വാഴ്ച

പെണ്‍പോരാളികള്‍ കുറേക്കൂടി.... - ഒര്‍ണ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി


കാര്‍ത്ത്യായനി (നഗരസഭയുടെ ആദരം ഏറ്റുവാങ്ങിയ മുത്തശ്ശി)

കൊച്ചി നഗരസഭയില്‍ ഇന്ന് (2013) ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രായമുള്ള പുലയി. പനമ്പിള്ളി നഗര്‍ വാക്കാട്ട് വീട്ടില്‍ കൊച്ചോലിന്റെ ഭാര്യ. ഇന്നത്തെ പനമ്പിള്ളിനഗര്‍ കാര്‍ത്ത്യാനിയുടെ ചെറുപ്പകാലത്ത് പച്ചവിരിച്ച നെല്‍പ്പാടങ്ങളായിരുന്നു. ആ പാടങ്ങളിലെ കൃഷിപ്പണി ക്കാരായിരുന്നു ഈ മുത്തശ്ശിയും അവരുടെ തലമുറയിപ്പെട്ട വരും. പണ്ട് പുലയസ്ത്രീകളുടെ മുഖ്യതൊഴിലായിരുന്നു പാടത്തെ പുല്ലരിഞ്ഞ് ചന്തകളില്‍ കൊണ്ടുപോയി വില്‍പ്പന നടത്തിയുള്ള ഉപജീവനം. പുല്ലറിഞ്ഞും മീന്‍പിടിച്ചും കറ്റകൊയ്തും അന്ന് നടന്ന പാടങ്ങളും പറമ്പുകളും ഇന്ന് മണിസൗധങ്ങളും വ്യാപാര സമുച്ചയങ്ങളുമാണ്. നേവല്‍ ബേസ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രദേശമാകെ പുല്ലുംകാടും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അവിടെ നിന്നായിരുന്നു പുല്ലറുത്ത് കൊണ്ടുപോയി വില്‍പ്പന നടത്തിയി രുന്നത്. ചെറുപ്പത്തില്‍ കൂലി കൂടുതലിനു വേണ്ടി സമരം ചെയ്ത കഥയും ഈ മുത്തശ്ശിയുടെ ഓര്‍മ്മയില്‍ മങ്ങാതെ ഇന്നും നില്‍ക്കുന്നു. ഇപ്പോള്‍ കൊച്ചിയിലെ ഈ മുതിര്‍ന്ന അമ്മയെ നഗരസഭ ആദരിക്കുകയുണ്ടായി. പനമ്പിള്ളി നഗറിലെ പാസ്‌പോര്‍ട്ട് ആഫീസിന് സമീപം താമസിക്കുന്ന ഈ അമ്മയുടെ ആരോഗ്യത്തിനോ ഓര്‍മ്മക്കോ യാതൊരു കുറവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. പണ്ടത്തെ താളും തവരയും പൊടിച്ചിമത്സ്യങ്ങളും അവരുടെ ആരോഗ്യത്തെ സംരക്ഷിച്ചുപോരുന്നു. കുന്നത്തുനാട് താലൂക്കിലെ അശമന്നൂര്‍ പഞ്ചായത്തി ലെ ഏറ്റവും പ്രായമുള്ള പുലയനായ നേറോതിയെയും പൗരസമൂഹവും പഞ്ചായത്തും ചേര്‍ന്ന് ആദരിക്കുകയുണ്ടായി.

കെ.കെ.ദാക്ഷായണി

തിരുകൊച്ചി പുലയര്‍മഹാസഭയുടെ സ്ഥാപക നേതാക്കളില്‍പ്പെട്ട കെ.സി.കൃഷ്ണാതി ആശാന്റെ മകള്‍. കെ.കെ.മാധവന്‍ മാസ്റ്ററുടെ സഹോദരി. പുലയ സ്ത്രീകളില്‍ ആദ്യമായി കോളേജ് ബിരുദം നേടിയത് കെ.കെ.ദാക്ഷായണിയാണ്. അവരെ കൊച്ചി നിയമസഭയിലേക്ക് നോമിനേറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. മലബാറില്‍ നിയമസഭയില്‍ നിന്നും മദ്രാസ് സംസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് അംഗമായി ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന കമ്മിറ്റിയില്‍ അംഗമായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയില്‍ അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യമായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ലോകസഭ അംഗവും അവരായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂറിലെ ആദ്യത്തെ പുലയരിലെ ബി.എകാരന്‍ തിരുവല്ല ഓതറയിലുള്ള കെ.എം.തേവനാണ്. അതിനു ശേഷം ബിരുദം നേടിയത് ചരിത്രകാരനായ ചെന്താരശ്ശേരിയുടെ പിതാവിന്റെ അനുജന്‍ നാരായണനാണ്. തേവനോടൊപ്പം, കുറുമ്പന്‍ ദൈവത്താന്റെ മകന്‍ ദിവാകരനും, ബി.എ പരീക്ഷ എഴുതിയിരുന്നു. ദിവാകരന്‍ ഫലം വന്നപ്പോഴേക്കും വസൂരി പിടിപ്പെട്ട് മരിച്ചു. ഫലം പുറത്തുവന്നപ്പോള്‍ ദിവാകരന്‍ നല്ല മാര്‍ക്ക് വാങ്ങി ജയിച്ചിരുന്നു.

അമ്മ നല്ലമ്മ ശാരദ

മുന്‍ചീഫ് ജസ്റ്റീസും, മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷന്‍ അദ്ധ്യക്ഷനുമായ കെ.ജി ബാലകൃഷ്ണന്റെ അമ്മ കീഴൂര്‍ കൊച്ചുപറമ്പില്‍ മൈലന്റെയും കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിന്റെയും മകള്‍. സംസ്ഥാന സാമൂഹ്യസേവന വകുപ്പിന്റെ ശുപാര്‍ശയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, കേന്ദ്ര സാമൂഹ്യനീതി വകുപ്പ് ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള 'വയോ ശ്രേഷ്ഠസമ്മാന്‍' അവാര്‍ഡിന് 2008 09 ല്‍ അര്‍ഹത നേടി. ഈ അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്ന ഏക മലയാളിയും പുലയിയും ശാരദ എന്ന മുത്തശ്ശിയാണ്. അമ്മയുടെ ചിന്തയും പ്രവര്‍ത്തിയും സമുദായ നേതാവ് അയ്യങ്കാളിയിലാണ്. നല്ലൊരു ചിത്രകാരിയും കൂടിയായിരുന്നു ഈ അമ്മ. 2013 ഒക്‌ടോബര്‍ 10 ന് 91 ാം വയസ്സില്‍ അന്തരിച്ചു.

* ഒര്‍ണ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി തയാറാക്കുന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും 

2015, ഏപ്രിൽ 26, ഞായറാഴ്‌ച

ഡോ: വി.കെ.രാധാമണി - നേട്ടങ്ങളുടെ നെറുകയില്‍ ഒരു ദളിത് വനിത


നഷ്ടപ്രതാപ കാലഘട്ടത്തിനുശേഷം, നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടിമകളായി വില്ക്കപ്പെടാനും, മൃഗങ്ങളേക്കാള്‍ കഷ്ടമായി ജീവിക്കാനും വിധിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് സാമൂഹിക - സാമ്പത്തിക - സാംസ്‌ക്കാരിക - അധികാരമേഖലകളില്‍ നിന്നും പിന്തള്ളപ്പെട്ടുപോയ ഇന്ത്യയിലെ വലിയൊരു ജനവിഭാഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളെങ്കിലും, മഹാനായ ഡോക്ടര്‍ ബി.ആര്‍. അംബേദ്കര്‍ ഇന്ത്യന്‍ ഭരണ ഘടനയില്‍ തുന്നിച്ചേര്‍ത്ത സംവരണ പരിരക്ഷകളുടെ പിന്‍ബലത്തില്‍ വിദ്യാഭ്യാസം നേടാനും, പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളേയും അതിജീവിക്കാനുള്ള മനക്കരുത്ത് ആര്‍ജ്ജിക്കാനും, പൊതുജനങ്ങളുടെ സ്‌നേഹാദരങ്ങള്‍ നേടിയെടുക്കാനും കഴിഞ്ഞതിലൂടെ ദേശീയതലത്തില്‍ വ്യത്യസ്തരാകുകുയാണ് കോട്ടയം ജില്ലയിലെ കല്ലറ ഗ്രാമത്തിലെ വരീപ്പള്ളില്‍ വീട്ടില്‍ ഡോക്ടര്‍ വി.കെ. രാധാമണിയും വി.വി. ഭാസ്‌ക്കരന്‍ സാറും.

23-ാം വയസ്സില്‍ 1979-ല്‍ കോട്ടയം മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ നിന്നും എം.ബി.ബി.എസ്. പാസായ ഡോക്ടര്‍ വി.കെ. രാധാമണി ഓരോ വര്‍ഷം കോട്ടയം മെഡിക്കല്‍ സെന്റര്‍ ആശുപത്രിയിലും, മൂവാറ്റുപുഴ നെടുഞ്ചാലില്‍ ആശുപത്രിയിലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചു. 1984ല്‍ സ്വന്തം ഉടമസ്ഥതയില്‍ കല്ലറയില്‍ ബിന്ദു നഴ്‌സിംഗ് ഹോം ആരംഭിച്ചു. വളരെ പ്രശസ്തമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്ന ഈ സ്ഥാപന ത്തിന്റെ സില്‍വര്‍ ജൂബിലി ആഘോഷം 2009-ല്‍ പൊതുജനങ്ങളുടേയും അഭ്യുദയകാംക്ഷി കളുടേയും സഹകരണ ത്തോടെ നടക്കുകയുണ്ടായി.

ഡോക്ടര്‍ വി.കെ. രാധാമണി മെഡിക്കല്‍ ഡിഗ്രിയെടുത്ത് ഇപ്പോള്‍ 34 വര്‍ഷമാകുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ വിവിധ മെഡിക്കല്‍ കോളേജുകളിലും വന്‍കിട ആശുപത്രികളിലും വിവിധ പരിശീലന കോഴ്‌സുകളും ഡിഗ്രി കോഴ്‌സുകളും വിജയകരമായി പൂര്‍ത്തീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കോട്ടയം മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ ജനറല്‍ മെഡിസിനിലം, കാരിത്താസ് ആശുപത്രിയില്‍ കാര്‍ഡിയോജിയിലും ലഭിച്ച സീനിയര്‍ ഹൗസ് സര്‍ജന്‍സി കോഴ്‌സുകള്‍ ആദ്യകാലത്ത് ആശുപത്രി നടത്തിപ്പില്‍ ഏറെ ഗുണകര മായിട്ടുണ്ട്.

2000-ത്തില്‍ തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍നിന്നും ഗൈനക്കോളജി, പീഡിയാട്രിക്‌സ്, കമ്മ്യൂണിറ്റി മെഡിസിന്‍ എന്നീ വിഷയങ്ങളില്‍ P.G.D.M.C.H (IGNOU) പി.ജി. ഡിപ്ലോമയും, 2006-ല്‍ കൊച്ചി അമൃത മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ (AIMS) നിന്നും ജിറിയാട്രിക്‌സില്‍ P.G.D.A.M.പിജി. ഡിപ്ലോമയും, 2008-ല്‍ എം.ജി. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ നിന്ന് ബിഹേവിയറല്‍ സയന്‍സില്‍ M.Phil ഡിഗ്രിയും, 2009 ഡല്‍ഹി I.M.A.C.G.P. യില്‍ നിന്ന് ഫാമിലി മെഡിസിന്‍ വിഭാഗത്തില്‍ F.C.G.P. ഡിഗ്രിയും ഡോക്ടര്‍ രാധാമണിയും കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ അണ്ണാമല യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയുടെ ഡയബറ്റിക് ഉപരിപഠന കോഴ്‌സിന്റെ പരീക്ഷയ്ക്ക് തയ്യാറെടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

H.I.V / AIDS, RNTCP (ക്ഷയരോഗം) I.D.A. (ഡയബറ്റിക്, പ്രാണായാമം, വൃദ്ധജനപരിചരണം, പാലിയേറ്റീവ് കെയര്‍ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളില്‍ വിവിധ പഠന കോഴ്‌സുകളില്‍ ഡോക്ടര്‍ രാധാമണി പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇതോടൊപ്പം കോട്ടയം മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ അദ്ധ്യാപകരും സഹപാഠികളുമായ വകുപ്പു മേധാവികളായ ഡോക്ടര്‍മാരുടെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ നടത്തപ്പെടുന്നതും, ആധുനിക രോഗ - രോഗചികിത്സാ സംബന്ധവുമായ അനവധി കോഴ്‌സുകളിലും പഠന ക്ലാസ്സുകളിലും സാന്ദര്‍ഭികമായും പ്രത്യേക ക്ഷണിതാവായും പങ്കെടുക്കാന്‍ ഡോക്ടര്‍ രാധാമണിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഡോക്ടര്‍ രാധാമണി വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഔദ്യോഗിക സ്ഥാനങ്ങളും, സംഘടനാബന്ധവും

1. ഫിസിഷ്യന്‍ കൗണ്‍സില്‍ - സംസ്ഥാനതലം
2. ക്ഷയരോഗനിവാരണ സമിതി അംഗം - ജില്ലാതലം
3. പ്രമേഹരോഗനിവാരണസമിതി അംഗം - ജില്ലാതലം
4. I.M.A ആയുഷ്‌ക്കാല അംഗം
5. Q.P.M.P.A ആയുഷ്‌ക്കാലഅംഗം
6. I.M.A സംസ്ഥാന വര്‍ക്കിംഗ് കമ്മറ്റി അംഗം
7. Q.P.M.P.A. ജില്ലാ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് കമ്മറ്റി അംഗം
8. I.M.A വൈക്കം ബ്രാഞ്ച് പ്രസിഡന്റ്
9. I.M.A വൈക്കം ബ്രാഞ്ച് രക്ഷാധികാരികളില്‍ ഒരാള്‍
10. I.M.A വുമണ്‍വിംഗ് സംസ്ഥാനകമ്മിറ്റി അംഗം
11. ഭാരതീയ ദളിത് സാഹിത്യഅക്കാദമി ദേശീയ എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് കമ്മറ്റി അംഗം
12. സാംബവ മഹാസഭ മെഡിക്കല്‍ യൂണിറ്റ് സംസ്ഥാന ഡയറക്ടര്‍
13. സാംബവ വനിതാസമാജം രക്ഷാധികാരി (മുന്‍ സംസ്ഥാനപ്രസിഡന്റ്)
ഡോക്ടര്‍ രാധാമണി നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന പ്രധാന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍
1. 30 വര്‍ഷമായി ആശുപത്രി നടത്തിപ്പ്
2. മെഡിക്കല്‍ ക്യാമ്പുകള്‍
3. ആരോഗ്യ ബോധവല്‍ക്കരണ പഠനക്ലാസ്സുകള്‍
4. കൗമാരപ്രായക്കാര്‍ക്ക് മെഡിക്കല്‍ കൗണ്‍സലിംഗ്
5. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് പ്രത്യേക പഠനക്ലാസ്സുകള്‍
6. കല്ലറ (വൈക്കം) ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് തല ആരോഗ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍
7. സാംബവ മഹാസഭ സംസ്ഥാന മെഡിക്കല്‍യൂണിറ്റിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനവും, മെഡിക്കല്‍ ക്യാമ്പുകളും, ആരോഗ്യശാസ്ത്ര പ്രദര്‍ശങ്ങളും

ഡോക്ടര്‍ വി.കെ. രാധാമണിയുടെ മെഡിക്കല്‍ ഗവേഷണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍
1. കല്ലറ (വൈക്കം) ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലും സമീപപ്രദേശങ്ങളിലുമുള്ള കുടിലുകളില്‍ കാണുന്ന ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളും നിവാരണ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും
2. ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ എലിപ്പനിയുടെ വ്യാപനവും പ്രതിരോധമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും നിവാരണമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും
3. ചിക്കന്‍ഗുനിയ രോഗത്തിന്റെ വ്യാപനവും പ്രതിരോധമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും
4. ജീവിതശൈലിരോഗങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണങ്ങളും പരിഹാരമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും.
ഈ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധികാരികമായി പഠനം നടത്തിയ ഗവേഷണറിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ഡോക്ടര്‍ വി.കെ. രാധാമണിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുള്ള അവാര്‍ഡുകളും അംഗീകാരങ്ങളും 

1. മികച്ച സാമൂഹ്യ സേവനത്തിനുള്ള ഭാരതീയ ദളിത് സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ ഡോക്ടര്‍ അംബേദ്കര്‍ ഫെല്ലോഷിപ്പ് അവാര്‍ഡ് - 2008
2. ഇന്‍ഡ്യയിലെ മികച്ച് ആരോഗ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ഭാരതീയ ദളിത് സാഹിത്യഅക്കാദമിയുടെ ദേശീയ പുരസ്‌ക്കാരം - 2010
3. ഇന്‍ഡ്യന്‍ മെഡിക്കല്‍ അസോസിയേഷന്റെ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച് ഫാമിലി ഡോക്ടര്‍ അവാര്‍ഡ് - 2011

പട്ടിക വിഭാഗങ്ങളില്‍ സ്വന്തമായി ആശുപത്രി നടത്തുന്നവര്‍ അധികം പേരില്ല. ഗവ. സര്‍വ്വീസില്‍ കയറാതെ മുഴുവന്‍ സമയവും ആശുപത്രി ഇതേ രീതിയില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് നടത്തുന്നത് ഡോക്ടര്‍ വി.കെ. രാധാമണിയല്ലാതെ മറ്റൊരു വനിതയും ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ഇല്ല.

ദേശീയതലത്തില്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന ഡോക്ടര്‍ വി.കെ. രാധാമണിയുടെ ആരോഗ്യ പ്രവര്‍ത്തന മേഖലകളില്‍ എല്ലാവിധത്തിലുള്ള പ്രോത്സാഹനങ്ങളും മാര്‍ഗ്ഗ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും നല്‍കുന്ന ഭര്‍ത്താവ് വി.വി. ഭാസ്‌ക്കരന്‍ സാര്‍ പ്രത്യേക അഭിനന്ദനമര്‍ഹിക്കുന്നു. 1975-ല്‍ ജില്ലയിലെ ഒന്നാം റാങ്കോടെ അദ്ധ്യാപന നിയമനം ലഭിച്ച വി.വി. ഭാസ്‌ക്കരന്‍ 22 വര്‍ഷത്തെ സേവനത്തിനുശേഷം പെന്‍ഷന്‍ പറ്റാന്‍ 5 വര്‍ഷം ബാക്കി നില്‍ക്കെയാണ് ഇദ്ദേഹം സര്‍വ്വീസില്‍ നിന്ന് പിരിഞ്ഞത്. പ്രതികൂലമായി നിരവധി സാഹചര്യങ്ങളെ അതിജീവിച്ചാണ് വി.വി. ഭാസ്‌ക്കരന്‍ മാഷ് ജീവിത പടവുകള്‍ ചവിട്ടി കയറിയത്.

വായനയെ മറക്കുന്ന മലയാളികളില്‍ വ്യത്യസ്തനാണ് വി.വി. ഭാസ്‌ക്കരന്‍ സാര്‍. വീട്ടിലെ ഒരു മുറി പൂര്‍ണ്ണമായും പുസ്തകങ്ങള്‍ക്കായി മാറ്റിവച്ചാണ് ഇദ്ദേഹം വായനയുടെ ലോകത്ത് കഴിയുന്നത്. അയ്യായിരത്തോളം പുസ്തകങ്ങള്‍ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ലൈബ്രറിയിലുണ്ട്. ചെറുപ്പം മുതലേ വായന ശീലമാക്കിയ ഇദ്ദേഹം തിരക്കിനിടയിലും ദിവസേന മൂന്നു മണിക്കൂറില്‍ കുറയാതെ വായനയ്ക്കായി സമയം കണ്ടെത്തുന്നു.

ഭാരതീയ ദളിത് സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ മികച്ച സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തന ത്തിനുള്ള ഡോ.അംബേദ്കര്‍ പുരസ്‌ക്കാരവും കോട്ടയം ദര്‍ശന അക്കാദമി യുടെ അന്താരാഷ്ട്ര പുസ്തക മേളയോടനുബന്ധി ച്ചുള്ള മികച്ച ഹോം ലൈബ്രറിക്കുള്ള പ്രത്യേക അവാര്‍ഡും ഇദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. കടന്നുവന്ന വഴികള്‍ സാമൂഹിക പ്രതിബന്ധതയോടെ ഓര്‍ക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് വി.വി. ഭാസ്‌ക്കരന്‍സാര്‍. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജനിച്ച സമുദായത്തോട് പ്രത്യേക മമതയും കടപ്പാടും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു ഇദ്ദേഹം. സാംബവ മഹാസഭയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ 13-ാം വയസ്സുമുതല്‍ സജീവമായി പങ്കെടുക്കുന്നു. 53 വര്‍ഷത്തെ സമുദായ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനിടയില്‍ ശാഖാതലം മുതല്‍ സംസ്ഥാനതലം വരെ വിവിധ ഔദ്യോഗിക സ്ഥാനങ്ങള്‍ വഹിച്ചിട്ടുള്ള ഇദ്ദേഹം ഇപ്പോള്‍ സാംബവമഹാസഭയുടെ സംസ്ഥാന രജിസ്ട്രാര്‍ ആയി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു.  

2015, ഏപ്രിൽ 25, ശനിയാഴ്‌ച

നരൂത്തി: ദലിത് മാതാവ് ഗ്രാമാധ്യക്ഷയായി മാറിയ ചരിത്രം!


രാജസ്ഥാനിലെ പഹാരു വില്ലേജില്‍ കരിങ്കല്ലുടക്കുന്ന തൊഴില്‍ ചെയ്തിരുന്ന നരൂത്തി എന്ന ദലിത് മാതാവ് ഇപ്പോള്‍ അവിടത്തെ ഹര്‍മാദ ഗ്രാമ പഞ്ചായത്തിന്റെ അധ്യക്ഷയാണ് - ഓഫീസര്‍! ചെറുത്തു നില്പിന്റേയും തിരിച്ചടികളുടേയും നാളുകള്‍ ഇന്ന് പഴങ്കഥയാണ് ഈ ഓഫീസര്‍ക്ക്; എന്നാലും ചെരുപ്പ് ധരിക്കാത്ത, വിലകുറഞ്ഞൊരു സാരിയും ചുറ്റി, വെറും നിലത്തിരുന്നു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ നന്നായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഈ ഓഫീസര്‍, 'എനിക്ക് പൊറുക്കാനാകും, പക്ഷെ മറക്കാനാവില്ല!' എന്ന നെല്‍സന്‍ മണ്ഡേലയുടെ വാക്കുകള്‍ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു.

രാജസ്ഥാനിലെ കിഷംഗഡ് ജില്ലയില്‍ തന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ, വളരെ പാവപ്പെട്ട ഒരു ദലിത് വീട്ടിലാണ് നരൂത്തി ജനിച്ചത്. റോഡു പണിക്കാരന്‍ കോണ്‍ട്രാക്ടറുടെ കീഴില്‍ കരിങ്കല്ലുടക്കുന്ന തൊഴിലില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു. എന്നാല്‍ മുതലാളിയാവട്ടെ ഇവര്‍ക്കോ കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്ന മറ്റുള്ളവര്‍ക്കോ കൂലിമുഴുവന്‍ കൊടുക്കാരുണ്ടായിരുന്നില്ല, എന്നു മാത്രമല്ല ചില ദിവസങ്ങളില്‍ അന്തിയോളം പണിയെടുപ്പിച്ചാലും കൂലിയായി യാതൊന്നും തന്നെ കൊടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നുമില്ല. പണിയെടുത്തു തളര്‍ന്ന നരൂത്തിക്ക് മുതലാളിയുടെ ഈ നടപടി മുറിവിന്മേല്‍ മുളകരച്ചു തേച്ചതുപോലെയാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്. ഈ കൊടിയ അനീതിക്കെതിരേ അവര്‍ പ്രതിഷേധമുയര്‍ത്തി. തന്റെ കൂടെ പണിയെടുക്കുന്നവരേയും ചേര്‍ത്ത് അധികാരികള്‍ക്കെതിരേ സമരം ചെയ്തു. ഒടുവില്‍ ഒരു NGO സഹായത്തിനെത്തി. അവരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ കോടതിയില്‍ കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്തു.

30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പായിരുന്നു ഈ സംഭവം. നരൂത്തി തന്റെ പോരാട്ടം അവിടെ നിര്‍ത്തിയില്ല. പാര്‍ശ്വവത്കൃതരും അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടവരുമായ എല്ലാവരുടേയും പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ ഇടപെട്ടുകൊണ്ട് അവര്‍ തന്റെ സമരപാതയില്‍ മുന്നേറി. ഇതിനായി നരൂത്തി പുറത്തെടുത്ത സഹനശക്തിയും സമരവീര്യവും ഗ്രമീണ സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതു ധാരണ തിരുത്താന്‍ കാരണമായി. അതാണ് കല്ലുടക്കുന്ന സാധാരണ പെണ്ണാളില്‍ നിന്ന് കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വിദഗ്ധയായ ഒഫീസറിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തിയ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘടകം.

1980 കളില്‍ ബങ്കര്‍ റോയ് സ്ഥാപിച്ച തിലോണയിലുള്ള ഒരു പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ നരൂത്തി പഠിക്കാന്‍ ചേര്‍ന്നു. മറ്റ് പെണ്‍കുട്ടികളില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്ഥമായി നരൂത്തി പ്രകടിപ്പിച്ച അസാധാരണ ധീരതയും കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാക്കു ന്നതിലെ വേഗതയും അവരെ നേതൃനിരയില്‍ എത്തിച്ചു. അവിടെനിന്ന് രൂപപ്പെടുത്തിയ തന്റേടമാണ് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം റോഡുകോണ്‍ട്രാക്ടര്‍ കാണിച്ച അനീതിയെ ഒറ്റുക്കു നേരിടാനുള്ള കരുത്തായത്. പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ നിന്നു പുറത്തുവന്നിട്ടും ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെയും ചേരികളിലൂടേയും നിരന്തരം സഞ്ചരിച്ച് സ്ത്രീകളെ അവരുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവതി കളാക്കിയും ധൈര്യം പകര്‍ന്നുകൊടുത്തും അവരുടെ കൂടെ ജീവിച്ചു. അതിനിടെ നരൂത്തി വയോജന വിദ്യാഭ്യാസ ക്ലാസില്‍ ചേര്‍ന്ന് പഠിച്ച്, ഒപ്പം കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പരിജ്ഞാനവും നേടി. താന്‍ ആര്‍ജിച്ച അറിവ് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പകര്‍ന്ന നരൂത്തി ഗ്രാമത്തിലുള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകളേയും അക്ഷരജ്ഞാനമുള്ള വരാക്കിത്തീര്‍ത്തു. നരൂത്തിയുടെ ഊവക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്ക പ്പെടാതിരുന്നില്ല, പില്ക്കാലത്ത് അവര്‍ക്ക് അമേരിക്കയിലും ചൈനയിലും സന്ദര്‍ശിക്കാനുള്ള അവസരവും കൈവന്നു.

എന്നിരുനനാലും തന്റെ ആളുകളുടെ ഇടയില്‍ കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നതാണ് തനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സംതൃപ്തി തരുന്നത് എന്ന് നരൂത്തി എപ്പോഴും ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു. പഞ്ചായത്ത് അധികാരിയാകുന്നതിന് മുന്‍പ് അവര്‍ക്ക് ഹെര്‍മാഡയിലെ വാര്‍ഡ്‌മെമ്പര്‍ ആകാന്‍ കഴിഞ്ഞത് അവര്‍ ജനങ്ങളില്‍ ചൊരിഞ്ഞ ആത്മാര്‍ത്ഥതക്ക് ജനങ്ങള്‍ തിരിച്ചുകൊടുത്ത വിശ്വാസംകൊണ്ടു മാത്രമാണ്.

പഞ്ചായത്ത് അധികാരിയായി മാറിയിട്ടും നരൂത്തി പോരാട്ടം തുടര്‍ന്നു. മദ്യലോബിക്കും ഭൂമാഫിയക്കും എതിരെ എവര്‍ കര്‍ശന നിലപാടുകളെടുത്തു. മഹാത്മാഗാന്ധി നാഷനല്‍ റൂറല്‍ എംപ്ലോയ്‌മെന്റ് ഗ്യാരന്റി സ്‌കീം പ്രോജക്ടിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരന്‍ അഴിമതി നടത്തുന്നത് ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കെതിരേ നടപടിയെടുത്തു. 'മുകളില്‍' നിന്നുള്ള സമ്മര്‍ദ്ദത്തിനൊന്നും നരൂത്തി തെല്ലും വഴങ്ങിയില്ല; അഴിമതിക്കാരനെ ജയിലിലടക്കുന്നതുവരെ പോരാട്ടം തുടര്‍ന്നു. അനീതിയും അവമതിയും - എന്നീ രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും താന്‍ വെച്ചുപൊറുപ്പിക്കില്ലെന്ന് നരൂത്തി ആവര്‍ത്തിച്ചു.

വാട്ടര്‍ ടാങ്കുകളും ഹാന്‍ഡ് പൈപ്പുകളും കക്കൂസുകളും ദാരിദ്ര്യ രേഖക്ക് താഴെയുള്ളവര്‍ക്ക് വീടുകളും സ്ഥാപിച്ചുകൊടുത്ത നരൂത്തിയുടെ പിന്നീല്‍ ഗ്രാമീണര്‍ ഒറ്റക്കെട്ടാണ്. തന്നെ തിരക്കിയെത്തുന്ന വരോടായി, തയാറാക്കി വെച്ചിട്ടുള്ള ലിസ്റ്റെടുത്തു കാണിച്ചുകൊണ്ട് നരൂത്തി പറയും; തന്റെ കാലാവധി തീരുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരുപാട് പ്രോജക്ടുകള്‍ ചെയ്തു തീര്‍ക്കാനു ണ്ടെന്ന്... അതെ വിശ്രമം ഇന്നും ഈ മാതാവിന് അന്യമാണ്!

Courtesy; Matter & Photo 'The hindu'

പൂമാതൈ പൊന്നമ്മ: വയലുംകരനാടന്‍ പെണ്‍പോരാളി - പ്രൊഫ. കടത്തനാട്ട് നാരായണന്‍


മേലേ വയനാടിന്റെ ഓരം ചേര്‍ന്നുള്ള നാടാണ് കടലുംകരനാട്. ഒരു രാത്രിയില്‍ 7 തട്ടുള്ള പൊന്‍മാളികയിലിരുന്ന് നാടുവാഴി സംഗീതമധുരമായ ഒരു പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്നു. ഇത്രയും മധുരമായി പാടുന്നതാരാണ്? ഇങ്ങിനെ പാടാന്‍ കഴിയുന്നവരിവിടെ ഉണ്ടോ? അദ്ദേഹം അത്ഭുതം കൂറി. നാടുവാഴി തന്റെ കാര്യസ്ഥനായ ചിണ്ടനെ വിളിച്ച്, പാതിരാക്ക് പാടുന്നതാരാ ണെന്നന്വേഷിപ്പിച്ചു. പുഞ്ച നടക്കലെ മാടത്തിലുള്ള പൂലുവപ്പെണ്ണ് പൂമാതൈ ആണ് പാടുന്നതെന്ന് ചിണ്ടന്‍ നാടുവാഴിയെ അറിയിച്ചു. കടലുംകര കോവിലകത്തുനിന്ന് അര വിളിപ്പാടകലെ, ആറ്റുകരയില്‍ പൂക്കൈതകളുടെ നടുവില്‍ ഒരു പുല്ലുപാടമുണ്ട്. അവിടെയാണവള്‍ ആണും തൂണുമില്ലാതെ കഴിയുന്നത്. അത്താഴത്തിനു ശേഷം അവന്‍ നാഗത്താന്‍ പാട്ടും, പൂതത്താന്‍ പാട്ടും പാടുകയാണ്. അവളുടെ പാട്ടിന്റെ ഭംഗിക്ക് ഇണങ്ങുന്നതാണോ ശരീരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം? നാടുവാഴിക്കതറിയണം. ചിണ്ടന്റെ വിവരണത്തില്‍ നിന്നും പൂമാതൈ അതിസുന്ദരിയാണെന്ന് നാടുവാഴിക്ക് മനസിലായി. മാത്രമല്ല അവള്‍ തന്റെ കോവിലകത്തെ അടിമപ്പണിക്കാരിയാണെന്നും അറിഞ്ഞു. പുഞ്ചക്കൊയ്‌തേതിനും കന്നിക്കൊയ്ത്തിനും അവള്‍ വരാറുണ്ട്; പാട്ടു പാടുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. പിറ്റേന്നു കാലത്തുതന്നെ പൂമാതൈ അടക്കമുള്ള അടിമപ്പണിക്കാരോട് പുഞ്ചക്കൊയ്ത്തിനു വരാന്‍ നാടുവാഴി കല്പിച്ചു. മാത്രമല്ല, കൊയ്ത്ത സമയത്ത് അവള്‍ പാടണമെന്നും അദ്ദേഹത്തിന് നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ചിണ്ടന്‍ കോഴികൂകുമ്പോള്‍ പുറപ്പെട്ടു പോയി പൂലുവക്കുടി മൂപ്പന്‍ ഏലനോടും, ഇരുപത്തിയൊന്ന് കുടിക്കാരോടും പൂമാതൈയോടും പുഞ്ചക്കൊയ്ത്തിനു വരണമെന്ന നാടുവാഴിയുടെ കല്പന അറിയിച്ചു. കാലത്തുതന്നെ കുടിക്കാരെല്ലാം കുളികഴിഞ്ഞ്, അരിവാളുമെടുത്ത് പണിക്കു വന്നു. കുടിമൂപ്പനായ ഏലനാണ് മുന്നില്‍. പിന്നെ എടമൂപ്പന്‍. അതിന്റെ പിന്നില്‍ 21 കുടിക്കാര്‍. പുഞ്ചപ്പാടത്ത് എത്തിയ ഉടനെ അവര്‍ കണ്ടത്തില്‍ ഇറങ്ങി നിന്ന്, നെല്‍ക്കതിര്‍ തൊട്ട് ആചാരം ചെയ്തു. കൊയ്‌ത്തോടു കൂടി പൂമാതൈ 'ചോലപ്പനങ്കിളി കൂവുമ്പോലെ' പാട്ടുപാടാനും തുടങ്ങി. പുഞ്ചക്കതിരിന് വന്ന തത്ത പോലും പാട്ടു കേട്ട് കൊമ്പത്ത് ഉറങ്ങിപ്പോയി. കടലുംകര കോവിലകത്തെ തമ്പുരാട്ടിമാര്‍ മുഴുവന്‍ കുളിപ്പുരയിലെത്തി പാട്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു. നാടുവാഴിയാകട്ടെ പൂമാതൈയില്‍ അനുരക്തനാകുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രേമ വായ്പ് ചിണ്ടനാണ് അവളെ അറിയിച്ചത്. കത്തുന്ന തീയ്ക്ക് വെള്ളം ചേരാത്തതു പോലെ, ഇരുട്ടിന് കതിരോന്‍ ചേരാത്തതു പോലെ പൂലുവപ്പെണ്ണായ തനിക്ക് തമ്പുരാനും കോവിലകവും ചേരില്ലെന്ന് അവള്‍ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. തിരിച്ചു വന്ന ചിണ്ടന്‍ വിവരം തമ്പുരാനെ അറിയിച്ചു.

ഒരു ദിവസം പൂമാതൈ പൂക്കൈതക്കാട്ടില്‍ നിന്ന് ഓല മുറിക്കുന്നത് തമ്പുരാന്‍ കാണാനിടയായി. മാളികയില്‍ നിന്നും പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി തമ്പുരാനവിടെ യെത്തി. ശൃംഗാര വാക്കുകള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങി. അവള്‍ വഴങ്ങാതെ യായപ്പോള്‍ താനിതിന് പകരം ചോദിക്കുമെന്ന് തമ്പുരാന്‍ ഭീഷണി മുഴക്കി. വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ പൂമാതൈ ദൈവങ്ങളെ വിളിച്ച് വാവിട്ടു കരഞ്ഞു. തമ്പുരാന്‍ പകരം വീട്ടുക തന്നെ ചെയ്തു. അക്കൊല്ലം പുഞ്ച ക്കൊയ്ത്ത് പൂമാതൈ ഇല്ലാതെ നടന്നു. ഉപജീവനത്തിന് അവള്‍ വിഷമിച്ചു. ഉടുതുണിക്ക് മറുതുണി ഉണ്ടാക്കാനവള്‍ക്ക് ആയില്ല. ഉരിയരി പോലും അവള്‍ക്കാരും കടമായി പോലും കൊടുത്തില്ല. ആയിടക്കാണ് കിഴക്കന്‍ മലയിലെ കാലിക്കാര്‍ പുല്ലും വെള്ളവുമന്വേഷിച്ച് കടലുംകര വരുന്നത്. പരിചയപ്പെട്ടതിനു ശേഷം അവര്‍ പൂമാതൈയോട് തമാശകള്‍ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങിനെ കാലിക്കാര്‍ ഇവിടെ കഴിയുന്ന സമയത്താണ് തീയെരി മലര്‍ക്കാവില്‍ ഉത്സവം നടക്കുന്നത്. ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി മേലരിക്ക് (അഗ്നികുണ്ഠം) തീകൊളുത്തിയപ്പോള്‍ തമ്പുരാന്‍ ഒരു ആജ്ഞ പുറപ്പെടുവിച്ചു. അശുദ്ധം തട്ടാത്ത ആണോ പെണ്ണോ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തീയില്‍ ചാടി അത് തെളിയിക്കണം. പൂമാതൈ മേലരിയില്‍ ചാടിയെങ്കിലും അവള്‍ക്കൊരു പോറലും പറ്റിയില്ല. അവള്‍ ചാരിത്രശുദ്ധി യുള്ളവള്‍ തന്നെ. പക്ഷെ തമ്പുരാന്‍ അവള്‍ക്ക് പതിവ് പ്രതിഫലം കൊടുത്തില്ല. എല്ലാവരും അരി വാങ്ങി ചോറു വെച്ചപ്പോള്‍, അവള്‍ മാത്രം പട്ടിണി കിടന്നു.

മഴക്കാലമായപ്പോള്‍ കാലിക്കാരൊക്കെ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി, അപ്പോഴാണ് തമ്പുരാനൊരു സംശയം. അവരും പൂമാതൈയും തമ്മില്‍ വല്ല അവിഹിത ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നുവോ? ഉണ്ടാവാനിടയില്ല. തീയില്‍ ചാടി ചാരിത്ര്യ ശുദ്ധി തെളിയിച്ച അവളെക്കുറിച്ചുണ്ടോ ആരെങ്കിലും അപവാദം പറയുന്നു! ഉണ്ട്. ഒരാളുണ്ട്. തമ്പുരാന്‍ പറഞ്ഞു. അത് മറ്റാരുമല്ല കൈതക്കുടി ആയിത്തിര പൂലുവത്തി. അവള്‍ക്ക് പൊന്നു കൊടുത്ത് പൂമാതൈക്കെതിരായി അപവാദം പറയിക്കുകയാണ് തമ്പുരാന്‍ ചെയ്തത്. പ്രലോഭനങ്ങളില്‍ മയങ്ങി ആയിത്തിര വഴങ്ങുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവള്‍ അപവാദം പ്രചരിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കടലുംകര നാട്ടിലിത് അങ്ങാടിപ്പാട്ടായിത്തീര്‍ന്നു. പൂമാതൈയും കാലിക്കാരും തമ്മില്‍ അവിഹിത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.

പൂമാതൈയെ കഴുതപ്പുറത്തു കയറ്റി മാടപ്പറമ്പിലെത്തിച്ചു. അവിടെ തമ്പുരാനും പതിനായിരങ്ങളുമുണ്ട്. പൂമാതൈ തെറ്റു ചെയ്യുന്നത് താന്‍ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടതാണെന്ന് ആയിത്തിര ആണയിട്ട് പറഞ്ഞു. പൂമാതൈയുടെ തലയും മുലയും കരിക്കാന്‍ തമ്പുരാന്‍ ഉടനെ കല്പിച്ചു. ഈ കല്പന താമസം വിനാ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടു. തലകൊത്തിയ പാമ്പു പിടക്കുന്നതു പോലെ അവള്‍ മണ്ണില്‍ കിടന്ന് പിടക്കുകയാണ്. കണ്ടുനിന്നവരുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. ആയിത്തിരയോട് അവള്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു 'ഞാന്‍ മരിച്ചാല്‍ എന്റെ പ്രേതം നിന്നോട് പകരം ചോദിക്കും' ഞെട്ടിവിറച്ച ആയിത്തിര, തമ്പുരാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട തനുസരിച്ചാണ് താന്‍ കളവ് പറഞ്ഞതെന്ന് ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ അറിയിച്ചു. ആളുകളുടെ ഭാവം മാറി. ആര്‍ത്തു വിളിച്ച് അവര്‍ അലമുറയിടാന്‍ തുടങ്ങി. പൂലുവ മൂപ്പന്‍ വന്ന് പൂമാതൈയെ വാരിയെടുത്തു. തമ്പുരാന്റെ നേരെ നോക്കി അവരെല്ലാം കണ്ണുരുട്ടി. തമ്പുരാന്റെ തറവാട് കുളംകോരട്ടെയെന്നും അയാളുടെ കുടുംബവും വെന്തുമരിക്കട്ടെ എന്നും പൂമാതൈ ശപിച്ചു. പിന്നീട് ഉള്ള ശക്തി സംഭരിച്ച് അവള്‍ ഓടിപ്പോയി അടുത്തുള്ള ചതുരക്കിണറ്റില്‍ ചാടി മരിക്കുന്നു. ആര്‍ക്കുമവളെ രക്ഷിക്കാനായില്ല.

ലജ്ജിച്ച് തലതാഴ്ത്തി കോവിലകത്ത് എത്തിയ തമ്പുരാന്‍ കാണുന്നത് കടലുംകര കോവിലകം കത്തിച്ചാമ്പലാകുന്നതായിരുന്നു. ചതുരക്കിണറ്റിന്റെ അടിയില്‍ നിന്നും ഒരു അശരീരി ഉയര്‍ന്നു. ഈ അശരീരിയുടെ അടിസ്ഥാന ത്തില്‍ പൂമാതൈ പൊന്നമ്മ ദൈവമാക്കപ്പെട്ടു.

കാലഘട്ടത്തിന്റെ കണ്ണാടി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന നിലയില്‍, എഴുതപ്പെട്ട കാലത്തിന്റെ സവിശേഷതകളെല്ലാം ഈ രണ്ടു കഥകളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നു. (*മറ്റൊരു കഥകൂടി പുസ്തകത്തിലുണ്ട്) നാടുവാഴിയുടെ അപഥസഞ്ചാര പ്രവണതയേയും, ആര്‍ഭാട ജീവിതാസക്തിയേയും കവി കണക്കിന് കളിയാക്കു ന്നുണ്ട്. കാവ്യഗുണം ഒട്ടും ചോര്‍ന്നു പോകാത്ത വിധത്തില്‍, വളരെ ഔചിത്യത്തോടെയാണ് ഇതെല്ലാം പാട്ടില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളി ച്ചിരിക്കുന്നത്. ലൈംഗികമായ അരാജക വാസനയേയും അഴിഞ്ഞാട്ടത്തേയും കവി തീരെ സഹിക്കുന്നില്ലെന്നതിന് എത്രയെങ്കിലും ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്.

'കടലുകര നാടുവാണ നാടുവായിച്ച
കാലുഴിയാനേഴോളം പെണ്ണിനവെച്ചു'

കെട്ടിലമ്മയാകട്ടെ,

'കടലുംകര കുട്ടിത്തെയ് കെട്ടിലമ്മ
കഥപറയാനെട്ടോളം പട്ടറവെച്ചു'

നാടുവാഴിക്ക് പൂമാതൈയോട് തോന്നുന്ന മോഹവും പഴയകാലത്തെ മേലാളരുടെ അഴിഞ്ഞാട്ടത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ്. കാണാന്‍ കൊള്ളാവുന്ന ഏത് പെണ്ണും നാടുവാഴിക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന ഉപരിവര്‍ഗത്തിന്റെ അലിഖിത നിയമത്തെയാണ് പൂമാതൈ പൊന്നമ്മ തനിക്കാവും വിധം ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്. പകല്‍ സമയത്ത് അരികില്‍ വന്നാല്‍ അശുദ്ധമാവുന്ന അടിയാളപ്പെണ്ണുങ്ങള്‍, അന്തിക്ക് കൂട്ടിനെത്തുന്നതില്‍ മേലാളര്‍ക്ക് വിരോധമില്ല! നാടുവാഴിയുടെ പ്രലോഭനങ്ങളെല്ലാം തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച പൂമാതൈ, കാര്യസ്ഥനായ ചിണ്ടനോട് പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്:

'മാടത്താണേ പുഞ്ചക്കണ്ടത്താണേ
ഞാനതിനൊരുങ്വല്ലേ തമ്പുരാനേ'

കൊല്ലുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുകൂടി അവള്‍ തരിമ്പും കുലുങ്ങിയില്ല. ഇങ്ങനെ അധഃസ്ഥിത വിഭാഗത്തില്‍ പെടുന്ന പൂലുവപ്പെണ്ണായ പൂമാതൈയിലൂടെ ഉപരിവര്‍ഗ അഹങ്കാരത്തിന്റെ പത്തി ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തുകയാണ് കവി ചെയ്യുന്നത്. മേലാളരുടെ അനീതിക്കെതിരായി അടിയാള വര്‍ഗം സംഘടിത മായി ഉണരാതിരുന്ന കാലത്ത്, അജ്ഞാതനായ കവി തന്റെ പാട്ടിലൂടെ അവര്‍ക്ക് ആവേശം നല്കുകയാണ്. പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലുള്ള പ്രതിഷേധമേ അന്ന് സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. നാടുവാഴിയായ തമ്പുരാന്‍ ഒരു അനാഥയായ അടിമപ്പെണ്‍ കിടാവിനെതിരായി ചതിപ്രയോഗിക്കുന്നതും ഒടുവില്‍ പരാജയപ്പെടുന്നതുമായ ചിത്രം, യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ കവിയുടെ സാമൂഹ്യ വിമര്‍ശനപരമായ അവബോധത്തിന്റെ ഉത്പന്നമാണെന്നതില്‍ സംശയമില്ല.

-----------------------

*1998 ല്‍ കേരള സാംസ്‌കാരിക വകുപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച, 'കുഞ്ഞൂഞ്ഞാലു, പൂമാതൈ പൊന്നമ്മ: രണ്ട് നാടന്‍പാട്ട് കാവ്യങ്ങള്‍' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ പ്രൊഫ. കടത്തനാട്ട് നാരായണന്റെ 'പൂമാതൈ പൊന്നമ്മ' എന്ന പഠനഭാഗമാണ് ഇത്. ഈ പാട്ടുകളുടെ സമാഹരണം നിര്‍വഹിച്ചത് ടി എച്ച് കുഞ്ഞിരാമന്‍ നമ്പ്യാരാണ്. ചിത്രം ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ നിന്നും 

2015, ഏപ്രിൽ 23, വ്യാഴാഴ്‌ച

'യമഗാഥ' : നിയമാനുസൃത രാഷ്ട്രീയ ഹത്യക്കെതിരെ ഒരു നാടകം - ഡോ. വി ജി ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍


ദൂധ്‌നാഥ് സിങ്‌
ചൂഷണത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഭാരതീയ സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥയുടെ പൊള്ളത്തരങ്ങള്‍ തുറന്നു കാണിക്കുന്ന ഒട്ടേറെ ഹിന്ദി നാടകങ്ങള്‍ രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ജീര്‍ണതകള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നാടകമാണ് ദീധ്‌നാഥ് സിങിന്റെ 'യമഗാഥ'. അധികാരവും സമ്പത്തും പങ്കിടാനും നിലനിര്‍ത്തനും രാഷ്ട്രീയവും മതവും കൈകോര്‍ത്തു ചെയ്യുന്ന ദുഷ്‌ചെയ്തികളിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശി ഭരണാധികാരി വര്‍ഗത്തിന്റെ ജീര്‍ണിച്ച മുഖംമൂടി പിച്ചിച്ചീന്തുകയാണ് നാടകകൃത്ത് ഈ നാടകത്തില്‍. പുരൂരവസ്, വസിഷ്ഠന്‍, ഇന്ദ്രന്‍, നാരദന്‍, ചിത്രസേനന്‍, ഉര്‍വശി, ഇള തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങളേയും നാടക പശ്ചാത്തലത്തേയും അടിസ്ഥാന മാക്കി ഇതിനെ പ1രാണിക നാടകമെന്നും വേണമെങ്കില്‍ വിളിക്കാം. എന്നാല്‍ മാറ്റത്തിനു നേരേ മുഖം തിരിച്ചു നില്ക്കുകയും മാറ്റത്തിനായി മുറവിളി കൂട്ടുന്നവരെ നിയമത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടു പയോഗിച്ച് ഹിംസിക്കു കയും ചെയ്യുന്ന ഭരണാധികാരികളുടെ ക്രൂരതകളെ നിശിതമായ ഭാഷയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന യമഗാഥ അര്‍ഥതലത്തില്‍ ഒരു മിത്തായി തീരുന്നു.

രാഷ്ട്രീയ പരിവര്‍ത്തനം രാഷ്ട്രീയ പുരോഗതിക്ക് എന്ന പഴയ മുദ്രാവാക്യത്തിനു പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയം അധികാരം നേടാനും അധികാരം ധന സമ്പാദനത്തിനും ഉള്ള ഒരു മാര്‍ഗമാണിന്ന്. ലക്ഷ്യ സാധ്യത്തിന് ഏത് അടവുകള്‍ പയറ്റാനും രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്കു മടിയില്ലാതായിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ മതം, ജാതി, വംശം, ഭാഷ പ്രദേശം എന്നിവക്ക് അമിത പ്രാധാന്യം കൈവന്നിരിക്കുന്നു. സ്വാര്‍ഥതാത്പര്യങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ദേശീയ താത്പര്യങ്ങള്‍ ബലികഴിക്ക പ്പെടുന്നു. വാക്കുകൊണ്ട് സോഷ്യലിസ്റ്റുകളും മതേതര, ഏകത്വ വാദികളുമായ ഭരണാധികാരി വര്‍ഗം പ്രവൃത്തികൊണ്ട് മുതലാളിത്ത, വര്‍ഗീയ, വിഘടനവാദികളാകുന്നു. ചൂഷണവും ധൂര്‍ത്തും അഴിമതിയും അനീതിയും അക്രമവും അധികാരത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി രിക്കുന്നു. ഇതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയോ എതിര്‍ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവരെ രാജ്യദ്രോഹികളെന്ന് മുദ്രകുത്തി 'നിയമാനുസൃതം' വധിക്കുന്നു. പ്രതിരോധത്തിന്റെയും എതിര്‍പ്പിന്റെയും സ്വരം അധികാരികള്‍ക്ക് അസഹ്യമാണ് നിരന്തരം ചൂഷണത്തിനിര യായി ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പി ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ജനവിഭാഗമാണ് ഭരണവര്‍ഗത്തിന്റെ ഭരണഘടനാ പരവും നിയമാനുസൃതവുമായ ആക്രമണത്തിന് ഇരയാകുന്നത്. ഈ ഭയാനക യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങളാണ് ഋഗ്വേദത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി രചിക്കപ്പെട്ട യമഗാഥയില്‍ ചുരുളഴിയുന്നത്. യമഗാഥ എന്ന നാമധേയത്തെക്കുറിച്ച് നാടകകൃത്തു തന്നെ പറയുന്നു. 'ഈ 'യമ' മന്ത്രം എന്താണ്? വ്യാഖ്യാന ങ്ങള്‍ പലതാകാം. എന്നാല്‍ ഇത് ദേവതകളാലും ആര്യഗണങ്ങളാലും തങ്ങളുടെ പ്രതിപക്ഷത്തെ (അനാര്യന്മാരേയും യാഗങ്ങളെ എതിര്‍ക്കുന്ന പുരൂരവസ്സിനേയും) നിയമാനുസൃതം (?) വധിക്കാനുള്ള ഒരു യഥാര്‍ഥ മന്ത്രാത്മക ചിത്രീകരണമല്ലേ? നമ്മുടെ ഈ വര്‍ഗ സമൂഹത്തിലും ഭരണവര്‍ഗം തങ്ങളുടെ നിയമവ്യവസ്ഥകളും കോടതികളും ഉണ്ടാക്കി തങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഇന്നും നിയമപരമായി (?) കൊല്ലുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്? ഈ സൂചകാര്‍ഥത്തിലാണ് ഞാന്‍ നാടകത്തിന് യമഗാഥ എന്ന് പേര് നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്.'

പ്രശ്‌നങ്ങളെ വ്യക്തിഗതമെന്നും സാമൂഹികമെന്നും വേര്‍തിരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. സമൂഹത്തിലെ മിക്ക പ്രശ്‌നങ്ങളും ചൂഷണാധിഷ്ഠിതമായ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വസിഷ്ഠന്‍ പ്രശ്‌നങ്ങളെ വ്യക്ത്യധിഷ്ഠിതമായി കാണാതെ സാമൂഹികമായാണ് വിലയിരുത്തുന്നത്. വ്യക്തിഗത പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കു പിന്നിലെ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിനു പരിഹാരമുണ്ടായാലേ വ്യക്തിഗതപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കു പരിഹാരം സാധ്യമാകൂ എന്ന് വസിഷ്ഠനിലൂടെ നാടകകൃത്ത് സ്ഥാപിക്കുന്നു.

ചൂഷകരും ചൂഷിതരും തമ്മിലെ വര്‍ഗസമരമാണ് യമഗാഥയില്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. സമൂഹത്തിലെ അധഃസ്ഥിത വര്‍ഗത്തെ ചൂഷണം ചെയ്ത് സുഖഭോഗങ്ങളില്‍ മുങ്ങിക്കഴിയുന്ന അധികാരിവര്‍ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളാണ് ഇന്ദ്രന്‍, ദേവന്മാര്‍, ഗന്ധര്‍വന്മാര്‍, ബ്രാഹ്മണ പുരോഹിതര്‍, മനുപുത്രര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍. ചൂഷണവും പൂഡനവും സഹിച്ച് ജീവച്ഛവങ്ങളായ ജനതയുടെ മോചനത്തിനായി പൊരുതുന്ന പുരൂരവസ്സ്, വസിഷ്ഠന്‍, ഇള എന്നിവര്‍ ചൂഷിതവര്‍ഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളാണ്.

ചതിയും വഞ്ചനയും അധികാരത്തിന്റെ സഹയാത്രികരാണ്. അധികാരം നിലനിര്‍ത്താന്‍ ഏത് കുടിലതന്ത്രവും പ്രയോഗിക്കാനും മടിയില്ലാതാ യിരിക്കുന്നു. എതിരാളികളെ പ്രലോഭനങ്ങളില്‍ കുടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. പ്രലോഭനങ്ങള്‍ക്കു വശംവദരാകാത്തവരെ ചതിയിലകപ്പെടുത്തി കൊല്ലുന്നു. യാഗങ്ങളുടെ പേരില്‍ സാധാരണക്കാരന്റെ അധ്വാനഫലം കൊള്ളയടിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണ പുരോഹിതര്‍ക്കു നേരെയുള്ള, പ്രതിഷ്ഠാന ദേശത്തിലെ ജനകീയ രാജാവ് പുരൂരവസ്സിന്റെ കടുത്ത നിലപാടുകള്‍ ദേവരാജാവ് ഇന്ദ്രന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നു. അപ്‌സരസുകളെ കാഴ്ചവെച്ചും മറ്റും പുരൂരവസ്സിനെ വശത്താക്കാന്‍ ഇന്ദ്രന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. അപ്‌സരസുകളുടെ സൗന്ദര്യത്തില്‍ മയങ്ങിവീഴാത്ത പുരൂരവസ്സിനെ സോമരസത്തില്‍ കാളകൂടവിഷം കലക്കി കൊല്ലാനും ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഇതിലെല്ലാം പരാജയപ്പെടുന്ന ഇന്ദ്രന്‍ സംഭവങ്ങളിലെ വസ്തുത കളെ വളച്ചൊടിച്ച് ശാശ്വത സത്യങ്ങളെന്നു തോന്നുന്ന വസ്തുതകള്‍ക്കു രൂപം കൊടുക്കുന്നു. 'പുരൂരവസ് ഇന്ദ്രനെ വധിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു' തുടങ്ങിയ വിളംബരങ്ങള്‍ ഇതിനുദാഹര ണമാണ്. പുരൂരവസ്സി നുമേല്‍ ഉന്നയിക്കുന്ന ആരോപണങ്ങള്‍ പലതാണ് - പുരൂരവസ്സ് യാഗവിധ്വംസകനാണ്, കൊള്ളക്കാരനാണ്, കൊലയാളിയാണ്, വീര്യോന്മത്തനാണ്, ഭ്രാന്തനാണ് എന്നിങ്ങനെ. ഈവിധ ആരോപണങ്ങളില്‍ അല്പംപോലും പരിഭ്രാന്തനാ കാതെ തന്റെ ശത്രുവായ ഇന്ദ്രനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാന്‍ സന്നദ്ധനാകുന്ന പുരൂരവസ്സിനെ ചതിയിലൂടെ ബന്ധനസ്ഥനാക്കുന്ന ഇന്ദ്രന്‍ 'നിയമം' പ്രയോഗിച്ച് വധിക്കുന്നു. ഈ ക്രൂരമായ കൊലപാതകത്തെ 'ന്യായത്തിന്റേയും ധര്‍മത്തിന്റേയും രക്ഷക്കായി നിയമപ്രകാരം' നടത്തുന്ന പുരുഷമേധമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. സത്യത്തില്‍ പുരൂരവസ്സിന്റെ അപരാധമെന്തായിരുന്നു? ബ്രാഹ്മണത്വത്തിന്റെ ശത്രുവായി എന്നത്. എന്നുവെച്ചാല്‍ നിയമം നടപ്പിലാക്കുന്ന ഭരണാധികാരികളുടെ ശത്രുവായി എന്നര്‍ത്ഥം. നീതി, ന്യായം, നിയമം, ധര്‍മം എന്നിവയെ പിടിച്ച് ആണയിടുകയും ആക്രമണങ്ങള്‍ക്കെതിരേ പ്രതിരോധത്തിന്റെ മാര്‍ഗം സ്വീകരിക്കുന്ന മര്‍ദ്ദിത ജനവിഭാഗത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മുതലാളിത്ത ഭരണ വ്യവസ്ഥിതിയെയാണ് നാടക രചയിതാവ് ഇവിടെ നഗ്നമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

മതവും രാഷ്ട്രീയവും ഭാരത ചരിത്രത്തില്‍ ഏറെ ഇഴുകിച്ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. യമഗാഥ നാടകത്തിലൂടെ ദുധ്‌നാഥ് സിങ് അധികാരിവര്‍ഗവും മതവും തമ്മിലുള്ള അവിഹിത ബന്ധം തുറന്നുകാണിച്ചിരിക്കുന്നു. അധികാരം കൈയാളാനായി ജനിച്ചവരാണ് തങ്ങളെന്ന് സമൂഹത്തിലെ സവര്‍ണ, കുലീന വര്‍ഗം വിശ്വസിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരെല്ലാം ഭരിക്കപ്പെടേണ്ട വരാണത്രേ! അതുകൊണ്ടുതന്നെ പുരൂരവസ്സിനെ പോലെയോ വസിഷ്ഠനെ പോലെയോ ഏതെങ്കിലും ഒരു അനാര്യനോ അവര്‍ണനോ അധികാര ത്തിന്റെ ഏഴയലത്ത് എത്തുന്നതു പോലും അവര്‍ക്ക് സഹിക്കാനാ വുന്നില്ല. ബ്രാഹ്മണര്‍ക്കു മാത്രമേ സംരക്ഷകരാകാന്‍ കഴിയൂ എന്ന ഗര്‍വ് അവരിലുണ്ട്. 'ബ്രാഹ്മണത്വത്തിന്റെ സുരക്ഷയെന്നാല്‍ ന്യായത്തിന്റേയും ധര്‍മത്തിന്റേയും സുരക്ഷയാണ്... പ്രജകളുടെ സുരക്ഷയാണ്, രക്തത്തി ന്റെ പവിത്രതയുടെ സുരക്ഷയാണ്... ഭൂമിയുടെ, ആകാശത്തിന്റെ, പര്‍വതത്തിന്റെ, പാതാളത്തിന്റെ സുരക്ഷയാണ്...' എന്നാണ് അവര്‍ ഉദ്‌ഘോഷിക്കുന്നത്. ഇപ്രകാരം നിതാന്ത സത്യങ്ങളെന്നു തോന്നാവുന്ന വിളംബരങ്ങള്‍ നിരന്തരം പുറപ്പെടുവിച്ച് സവര്‍ണവര്‍ഗം സമൂഹത്തില്‍ തങ്ങളുടെ അധീശത്വം സ്ഥാപിച്ച് അവര്‍ണരെ ചൂഷണം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം ഉറപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അവര്‍ അവര്‍ണരെ അസുര വൃത്തി ക്കാരായി കാണുകയും അവരെ പുരുഷമൃഗം എന്നു വിളിച്ച് പുരുഷമേധത്തെ ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭാരതീയ സമൂഹത്തില്‍ നിലനില്ക്കുന്ന സവര്‍ണ ഫാസിസ്റ്റ് ഭീകരതയുടെ വികൃതമുഖം നാടകകൃത്ത് അനാവരണം ചെയ്യുകയാണിവിടെ.

ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രമായ ഇന്ത്യയില്‍ ഏത് കാര്യം നടക്കുന്നതും നടത്തുന്നതും ജനങ്ങളുടെ പേരിലാണ്. ജനവിരുദ്ധ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങല്‍ക്കു പോലും ജനപ്രിയ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ നല്കുന്നു. യാഗങ്ങളുടെ പേരില്‍ ജനങ്ങളുടെ ഗോസമ്പത്തും നെയ്യും ഗോതമ്പും സ്വര്‍ണവും കൈവശപ്പെടു ത്തുന്ന ബ്രാഹ്മണര്‍ തന്നെയാണ്, ജനങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി ബ്രാഹ്മണ്യത്തെ രക്ഷിക്കുവാന്‍ ജനനായകന്‍ പുരൂരവസ്സിനെ വധിക്കുന്നത്! ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നവരെ പരസ്യമായി കൊല്ലാന്‍ പോലും അവര്‍ മടിക്കുന്നില്ല. വര്‍ത്തമാന കാല ഭാരതത്തിലെ ഇത്തരം നിരവധി സംഭവങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ 'യമഗാഥ'യുടെ പ്രസക്തിയേറുകയാണ്.


ഡോ.ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍ 
സമൂഹത്തിലെ അധ്വാനിക്കുന്ന ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ഊര്‍ജവും പ്രകാശവും ചോര്‍ത്തിയെടുത്ത് അവരെ നിരക്ഷരതയുടേയും അജ്ഞാനത്തിന്റേയും ദാരിദ്ര്യത്തി ന്റേയും അന്ധകാരത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ട് ചൂഷകര്‍ ആനന്ദനൃത്തം ചവിട്ടുക യാണെന്ന് ഈ നാടകം ഉദ്‌ഘോഷിക്കുന്നു. പ്രതിഷ്ഠാന ദേശത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ അഗ്നി മോഷ്ടിച്ച ഇന്ദ്രന് അതിനും ന്യായീകരണമുണ്ട് - ജനങ്ങള്‍ ഇരുട്ടുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ചിരി ക്കുന്നു. അവര്‍ക്കിന് അഗ്നിയുടെ ആവശ്യമില്ല. ഇതുകൊണ്ടുമാത്രം അവര്‍ തൃപ്തരാകുന്നില്ല. പീഡനത്താല്‍ ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെട്ട ജനതയുടെ നിരായുധമാക്കപ്പെട്ട ഒരു ലോകം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ അധീശത്വവര്‍ഗം ശ്രമിക്കുന്നു. ജനങ്ങളുടെ അടിമത്വവും യജമാനഭക്തിയും പിന്നെ, ക്ഷേമ ഐശ്വര്യങ്ങള്‍ നേടാന്‍ മരണോത്സവങ്ങളും ആ ലോകത്തുണ്ടാകുമെന്ന് അവര്‍ അഭിപ്രയപ്പെടുന്നു. സ്വയം ആയുധവത്കരിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരെ നിരായുധരാക്കി ചൊല്‍പ്പടിക്ക് നിര്‍ത്തുകയും ചെയ്യാനുള്ള മുതലാളിത്ത രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങളെ നാടകകൃത്ത് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

'നൂറ്റാണ്ടുകളായി എനിക്കവരെ അറിയാം. വിശന്നു പൊരിഞ്ഞാല്‍ പോലും തങ്ങളുടെ അന്തരാത്മാവിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നവരാണ് ഇവര്‍. ഇവര്‍ വളരെ കടുപ്പമേറിയവരാണ്. എത്ര തവണ പരാജയമടഞ്ഞാലും വീണ്ടും ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കുന്നവര്‍' മര്‍ദ്ദിത ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ശക്തിയെ കുറിച്ച് മര്‍ദ്ദക വര്‍ഗത്തിനുള്ള ഈ അറിവ് അവര്‍ക്ക് വിനയായി തീരുന്നു. പ്രതിപക്ഷത്തെ ശാരീരികമായി തളര്‍ത്തുക മാത്രമല്ല, മാനസികമായി തകര്‍ത്ത് അവരുടെ അന്തരാത്മാവിനെ ഞെരിച്ചു കളയുകകൂടി ചെയ്യുന്നു. ഏതെല്ലാം മര്‍ദ്ദന മുറകള്‍ ഉപയോഗിച്ചാലും അധീശത്വ വര്‍ഗത്തിന്റെ അതിക്രമങ്ങള്‍ ജനങ്ങളുടെ ഓര്‍മകളില്‍ അവശേഷിക്കും. ഈ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നാണ് പലപ്പോഴും വസിഷ്ഠനെ പോലെയുള്ള വിപ്ലവകാരികള്‍ ജന്മം കൊള്ളുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ജനങ്ങലുടെ ഓര്‍മശക്തിയെ നശിപ്പിക്കണമെന്ന് നാരദന്‍ ഇന്ദ്രനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും ചിലപ്പോഴെല്ലാം ഒരു വസിഷ്ഠനോ പുരൂരവസ്സോ ജന്മം കൊള്ളുകയും ജനങ്ങളുടെ ആന്തരിക ശക്തി പ്രയോജനപ്പെടുത്തി ഒരു ജനകീയ ഭരണം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇങ്ങനെ ചൂഷണത്തിലും കൊള്ളയിലും കൊലയിലും അധിഷ്ഠിതമായ ആര്യ പാരമ്പര്യ ഭരണത്തിനു പകരം നിലവില്‍ വരുന്ന ജനകീയ ഭരണം വെല്ലുവിളിയാകുമ്പോള്‍ അതിനെ അട്ടിമറിക്കാനുള്ള ഗൂഢതന്ത്രങ്ങളും മെനയുന്നു. വിമോചന സമരവും 356 ആം വകുപ്പുമെല്ലാം നമുക്ക് മുന്നിലുള്ള വസ്തുതകളാണ്. ഈ വസ്തുതകളെ കരുത്തുറ്റ ഭാഷയില്‍ യമഗാഥയില്‍ നാടകകൃത്ത് അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

2015, ഏപ്രിൽ 22, ബുധനാഴ്‌ച

മൂന്ന് പെണ്‍പോരാളികള്‍ ; പി സി കുറുമ്പ, കെ സി കാളി, സഖാവ് കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ് - ഒര്‍ണ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി



പി.സി.കുറുമ്പ
പി.സി.കുറുമ്പ

ഇരിങ്ങാലക്കുട വയല്‍ വരമ്പ് കരയില്‍ പാറപ്പുറത്ത് ചാത്തന്‍ കുറുമ്പക്കുട്ടി ദമ്പതിമാരുടെ മകള്‍. കുട്ടന്‍കുളം, നടവരമ്പ് സമരങ്ങളിലെ നിറസാന്നിദ്ധ്യം. പുലയര്‍ പാട്ടത്തിന് കൃഷി ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന വയല്‍ വരമ്പ്പാടം ഭൂഉടമകളായ നല്ലൂര്‍ മനയ്ക്കാര്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് പാട്ടത്തിന് കൊടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും പുലയരെ കൃഷിയിടങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിനെതിരെ തിരുകൊച്ചി പുലയര്‍ മഹാസഭയും കേരള കര്‍ഷക സംഘവും പണിമുടക്കിന് ആഹ്വാനം ചെയ്തു. പുലയര്‍ മഹാസഭയുടെ നേതാവ് പി.കെ.ചാത്തന്‍ മാസ്റ്ററോടൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകരും സഭയുടെ നേതൃത്വത്തിലേക്കും ഉയര്‍ന്നുവന്നു. ഭര്‍ത്താവും ഭാര്യയും ചേര്‍ന്ന് ഇരിങ്ങാലക്കുടയിലും സമീപ പ്രദേശങ്ങളിലും പുലയര്‍ മഹാസഭകെട്ടി പടര്‍ത്തുന്നതില്‍ നിര്‍ണ്ണായ പങ്കാളിത്തം വഹിച്ചു. നടവരമ്പ് പാടത്ത് കൃഷി ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന പുലയരെ കൃഷിയില്‍ നിന്നും മാറ്റി നിറുത്തിയ സംഗതി നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുവല്ലോ. കൃഷി ഭൂമിയില്‍ നിന്നും പുലയരെ സവര്‍ണര്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തുകയും പാട്ട കൃഷിയ്ക്കായി മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കൃഷി ഭൂമി നല്‍കുവാന്‍ തീരുമാനിക്കു കയും ചെയ്തു. ഇതിനെ തുടര്‍ന്ന് അരങ്ങേറിയ സമരം കൊണ്ട് ഒട്ടേറെ പുലയര്‍ക്ക് പോലീസിന്റെ ക്രൂരമര്‍ദ്ദനം ഏല്‍ക്കേണ്ടി വന്നു. പി.സി.കുറുമ്പയും ഭര്‍ത്താവും ഈ സമരത്തിന്റെ മുന്നണി പോരാളികളായിരുന്നു. തൊഴിലവസരത്തിനും അനീതികള്‍ക്കും ജാതി പീഡനങ്ങള്‍ക്കും എതിരെ ഇത്ര തീക്ഷ്ണമായ സമരങ്ങള്‍ക്ക് പുലയ സ്ത്രീകള്‍ മുന്നിട്ടിറങ്ങിയ സമരചരിത്രം കേരളത്തിന് ഇന്നും അന്യമാണ്. 

കെ.കൃഷ്ണകുമാരി എഴുതിയിട്ടുള്ള 'സമരപഥങ്ങളിലെ പെണ്‍പെരുമ' പയ്യപ്പിള്ളി ബാലന്‍ എഴുതിയിട്ടുള്ള 'ആലുവ പിന്നെയും ഒഴുകി' എന്നീ കൃതികളില്‍ പോലീസ് നടത്തിയിട്ടുള്ള ഈ നരനായാട്ടിനെ കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. നടവയല്‍ സമരത്തില്‍ പങ്കെടുത്തതിന് പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട പി.സി.കുറുമ്പയെ ഇരിങ്ങാലക്കുട സബ്ജയിലിലാണ് പാര്‍പ്പിച്ചത്. ഇടപ്പള്ളി പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍ ആക്രമിച്ച് പോലീസുകാരനെ വെട്ടികൊന്ന കേസ്സില്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട് ജയിലില്‍ അടക്കപ്പെട്ട കര്‍ഷക സംഘം നേതാവ് പി.കെ കുമാരനെയും കുറുമ്പയെയും പാര്‍പ്പിച്ചത് ഒറ്റ ജയിലറയിലാണ് ഇട്ടത്. അത് കൂടാതെ പല പുരുഷ തടവുകാരെയും സ്ത്രീ തടവുകാരോടൊപ്പം സെല്ലുകളില്‍ ഇട്ടിരുന്ന സെല്ലിനകത്ത് അടക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പി.സി.കുറുമ്പയുടെ യോനിയില്‍ കര്‍ഷക സംഘം നേതാവ് പി.കെ.കുമാരന്റെ മുഖം കൊണ്ട് ബലമായി പോലീസ് ഉരുമിപ്പിച്ചു. അതിന് വിസമ്മതിച്ച കുമാരനെയും കുറുമ്പയെയും പോലീസ് മൃഗീയമായി മര്‍ദ്ദിക്കുകയുണ്ടായി. ഇടപ്പള്ളി പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍ ആക്രമണ കേസിനെ തുടര്‍ന്ന് പോലീസ് നടത്തിയ നരനായാട്ട് പിന്നീട് വരുന്ന ഭാഗങ്ങളില്‍ തുടര്‍ന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. പുലയന്റെ കറ തീര്‍ന്ന രക്തം സിരകളില്‍ കൂടിയൊഴുകുന്ന കുറുമ്പയെപ്പോലുള്ള നൂറുകണക്കിന് സമര സഖാക്കളെ ഈ സമുദായം സമൂഹത്തിന് സംഭാവന ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ജയില്‍ മോചിതയായി മൃതപ്രായരായി കഴിഞ്ഞുപോന്ന പി.സി.കുറുമ്പ തികഞ്ഞ വലതുകമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവര്‍ത്തകയായി കഴിഞ്ഞു പോരുകയായിരുന്നു. പി.സി.കുറുമ്പക്ക് രണ്ട് സഹോദരന്മാരും രണ്ടു സഹോദരിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ പി.സി.കുറ (96) ഇന്നും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട് (2013) പി.സി.കുറുമ്പകുട്ടി, പി.സി.കുറുമ്പ, ആക്കപ്പിള്ളി ചാമുട്ടി എന്നിവരാണ് മറ്റുള്ളവര്‍. സാമുദായിക രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ നിന്നും അവസാനം വിട്ടുനിന്ന പി.സി.കുറുമ്പ ഇരിങ്ങാലക്കുടയിലെ ഒരു കശുവണ്ടി കമ്പനി തൊഴിലാളിയായിട്ടാണ് ജീവിതം പൂര്‍ത്തീകരിച്ചത്. പുല്ലൂരുള്ള അണ്ടികമ്പിനിയില്‍ തൊഴിലാളിയായി അന്ത്യനാളുകളില്‍ കഴിഞ്ഞുകൂടിയ സഖാവിന്റെ 100 ആം ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കു ന്നതിനുള്ള പ്രവര്‍ത്തന ങ്ങളുമായി മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് സുഖമില്ലാതായി ഇരിങ്ങാലക്കുട സഹകരണ ആശുപത്രിയില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും 2013 ഏപ്രില്‍ 3 ന് അന്ത്യശ്വാസം വലിക്കുകയും ചെയ്തു. മരണാനന്തര ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് ശേഷം നടവരമ്പ് പൗരാവലി നേതൃത്വത്തില്‍ വലിയ അനുശോചന സമ്മേളനം ചേരുകയും ഉണ്ടായി. മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തൃശ്ശൂര്‍ കേരളവര്‍മ്മ കോളേജിലെ ഹിസ്റ്ററി അസോസിയേഷന്‍ പി.സി.കുറുമ്പയുടെ വീട്ടില്‍ വരികയും അവരെ ഗംഭീരമായി അനുമോദിക്കുകയും, ചെയ്ത സേവനങ്ങളെ പ്രകീര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ട് പ്രശസ്തി പത്രം സമര്‍പ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കുറുമ്പയില്ലാത്ത അവരുടെ വീടിന്റെ ഭിത്തിയില്‍ അവര്‍ക്ക് ചരിത്ര വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ സമ്മാനിച്ച അംഗീകാരത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രം ഇന്നും അവിടെ തൂങ്ങികിടപ്പുണ്ട്. 

കെ.സി.കാളി 

പാലിയം സമര നായിക. സമസ്ത കൊച്ചി പുലയമഹാസഭയുടെ മുകുന്ദപുരം താലൂക്ക് ജോയിന്റ് സെക്രട്ടറി. പാലിയം സത്യാഗ്രഹം നടക്കുമ്പോള്‍ ആ പന്തലില്‍ കയറി പറയില്‍ കുത്തിനിര്‍ത്തിയിരുന്ന തെങ്ങിന്‍പൂക്കുല ഊരിയെടുത്ത് ഇന്‍ക്വലാബ് സിന്ദാബാന്ദ് വിളിച്ച പുലക്കളി. രണ്ടാമത് മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കാന്‍ തയ്യാറായ പ്പോഴേക്കും സവര്‍ണ്ണ ഗുണ്ടകള്‍ ചാടിവീണ് മര്‍ദ്ദിച്ചു. പോലീസും കൂടി മര്‍ദ്ദിച്ചു. വീണുകിടന്ന കാളി കുടിക്കാന്‍ ദാഹജലം ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഒരു തുള്ളിവെള്ളം പോലും കൊടുത്തില്ല. അവശയായ കാളിയെ അടുത്തുള്ള പോലീസ് ക്യാമ്പില്‍ കൊണ്ടുപോയി കിടത്തി. ദാഹജലത്തിന് പകരം സമര പന്തലില്‍ ചോരവാര്‍ന്നു കിടന്ന ഏ.ജി.വേലായുധന്റെ രക്തം ദാഹജലമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ബലമായി രക്തം കുടിപ്പിച്ചു. ഇത്ര നീചമായ വിധത്തില്‍ പോലീസ് മര്‍ദ്ദനത്തിന് കാളി വിധേയയായി. അവസാനം ഏ.ജി.വേലായുധനെയും കാളിയെയും എറണാകുളം ജനറല്‍ ആശുപത്രിയില്‍ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. വേലായുധന്‍ മരിച്ചവിവരം കാളിയില്‍ നിന്നാണ് പുറംലോകം അറിയുന്നത്. പാലിയം സമരത്തില്‍ കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ കോവിലത്തെ തമ്പുരാട്ടിമാരും അന്തര്‍ജനങ്ങളും പങ്കെടുത്ത് പോലീസ് മര്‍ദ്ദനം ഏല്‍ക്കുകയുണ്ടായി. പാലിയം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുന്നിലിട്ടാണ് കാളിയെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തിയത്. മൃതപ്രായയായി കിടന്നിട്ടും പോലീസ് മര്‍ദ്ദിച്ചു.

സഖാവ് കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ്

പുന്നപ്ര വയലാര്‍ സമരത്തില്‍ 3500 ലധികം പുലയര്‍ കൊലക്കും അതിലധികംപേര്‍ പോലീസ് മര്‍ദ്ദനങ്ങള്‍ക്ക് ഇരയായിട്ടുണ്ടെന്നാണ് പ്രമുഖ ദലിത് ചരിത്രകാരനായ ദലിത് ബന്ധു എന്‍.കെ.ജോസ് 'വയലാര്‍ ലഹള' എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ (പേജ് 66) രേഖപ്പെടുത്തി യിട്ടുള്ളത്. പുന്നപ്ര വയലാര്‍ തൊഴിലാളി ക്യാമ്പുകളില്‍ 7800 പേര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. സമരത്തില്‍ പ്രതികളായി സെന്‍ട്രല്‍ ജയിലില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവര്‍ 317 പേരായിരുന്നു. കേസ്സില്‍ നിന്നും കുട്ടികളും സ്ത്രീകളുമടക്കം 750 പേരെ ഒഴിവാക്കി യതില്‍ കുട്ടികളിലും സ്ത്രീകളിലും ഭൂരിപക്ഷവും പുലയ രായിരുന്നു. പട്ടാളം കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടവരെ വെടിക്കുന്നായി മാറിയ സ്ഥലത്തുള്ള കുളത്തിലാണ് ഇട്ട് മണ്ണെണ്ണയും പെട്രോളും തെങ്ങിന്റെ കൊതുമ്പും പട്ടയും കൊണ്ട് ചുട്ടെരിച്ചത്. കുളം ശവങ്ങള്‍കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ് കുന്നായി തീരുകയായിരുന്നു. അതാണ് വെടിക്കുന്നായി മാറിയത്.


ഒര്‍ണ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി
പുന്നപ്ര വയലാര്‍ സമരത്തില്‍ പട്ടാളത്തോട് നേര്‍ക്കുനേര്‍ നിന്ന് പടപൊരുതിയ രക്തസാക്ഷിയായ പുലയ സ്ത്രീകളില്‍ ഒരാളാണ് മേനാശ്ശേരി തോപ്പില്‍ വീട്ടില്‍ കുഞ്ഞുപെണ്ണ്. പട്ടാളക്കാരുടെ നേരെ കൊയ്ത്തരിവാളുമായി ചെന്നുനിന്ന് വെല്ലുവിളിച്ചു. പട്ടാളത്തിന്റെ വെടിയുണ്ടയാല്‍ പിടഞ്ഞുവീണ ആ സഖാവിനെ പോലെ എത്രയെത്ര ധീരരക്തസാക്ഷികള്‍ ഈ സമുദായത്തിലുണ്ടാകും. കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണായിരുന്നു പുന്നപ്ര സമരത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ സ്ത്രീ പോരാളി. പട്ടാളം മേനാശ്ശേരയില്‍ എത്തിയ തറിഞ്ഞ് ക്യാമ്പില്‍ നിന്നും ആളുകള്‍ ജാഥയായി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ജാഥയുടെ മുമ്പില്‍ കൊയ്ത്തരിവാളുമായി കുഞ്ഞിപെണ്ണ് നീങ്ങി. പട്ടാളക്കാരന്‍ തടഞ്ഞിട്ടു നില്‍ക്കാതിരുന്ന അവരുടെ വലത് കൈക്ക് വെടിയേറ്റു. എന്നിട്ടും ആ അമ്മ രക്തം വാര്‍ന്ന് അവിടെ കൂരാപ്പിള്ളി വീടിന്റെ കിഴക്കേ മുറ്റത്ത് ഒരു അമ്പഴമരത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ കുത്തിയിരുന്നു. വെടിവയ്പ് തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒട്ടേറെ സഖാക്കള്‍ ഓടി ഒളിച്ചു എന്നാല്‍ കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണും ചോര വാര്‍ന്നൊഴുകിയ അമ്മയെ ശുശ്രൂഷിച്ചുകൊണ്ട് മകന്‍ കണ്ടനും അവിടെ തന്നെയിരുന്നു. വെടിവയ്പ്പ് കഴിഞ്ഞ് അമ്മയെ മക്കള്‍ ചേര്‍ത്തല സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രി യില്‍ കൊണ്ടുപോയി. ഒരുമാസത്തോളം ചികിത്സയില്‍ കിടന്നതായി 'ഇന്നലെയുടെ സുവിശേഷങ്ങള്‍' എന്ന കൃതിയില്‍ റോയി മാത്യു വിശദീകരിക്കുന്നു (പേജ് 37) ആശുപത്രിയില്‍ തന്നെ കിടന്നു മരിച്ച അമ്മയെ മതിലകത്തിനടുത്തുള്ള ആനത്തറപൊള്ള എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പൊതുശ്മശാനത്തില്‍, ആശുപത്രിയില്‍ മരിക്കുന്നവരെ പായില്‍ പൊതിഞ്ഞുകൊണ്ടു പോയി മറവ് ചെയ്യുന്ന ശവംതീനി കുട്ടപ്പന്‍ എന്നൊരാള്‍ കൊണ്ടുപോയി അടക്കം ചെയ്തുവെന്ന് കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിന്റെ പേരക്കുട്ടികള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.

*ലേഖകന്‍ എഴുതുന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും.

കേരളത്തിലെ സ്ത്രീ ശാക്തീകരണവും ലണ്ടന്‍ മിഷനറി പ്രസ്ഥാനവും - റവ. ഡോ. ടി ബി പ്രേംജിത് കുമാര്‍


പ്രേംജിത് കുമാര്‍
1906 ല്‍ തെക്കന്‍ തിരുവിതാംകൂറില്‍ പ്രവര്‍ത്തന മാരംഭിച്ച ലണ്ടന്‍ മിഷനറി സൊസൈറ്റി 1908 ല്‍ ദക്ഷിണ ഇന്ത്യ ഐക്യ സഭയില്‍ (സൗത്ത് ഇന്ത്യ യുണൈറ്റഡ് ചര്‍ച്ചസ്) ലയിക്കുന്നതു വരെയുള്ള ഒരു നൂറ്റാണ്ടുകാലത്തെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ അത് സമൂഹത്തിന് നല്‍കിയ സംഭാവനകളും പുനരുജ്ജീ വന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുമാണ് മുന്‍ അധ്യായങ്ങളില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തത്. വ്യതിരിക്തമായ ആ പ്രവര്‍ത്തന ങ്ങള്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍ ചരിത്രത്തില്‍ നാഴികക്കല്ലു കളായിത്തീര്‍ന്നു. ഇവിടത്തെ അധസ്ഥിതര്‍ക്കും സ്ത്രീകള്‍ക്കും സാമ്പത്തിക, വിദ്യാഭ്യാസ, തൊഴില്‍ മേഖലകളില്‍ ഉന്നത സ്ഥാനവും അവരുടെ ശാക്തീകരണവും യഥാര്‍ത്ഥ്യ മായത് ലണ്ടന്‍ മിഷനറി സൊസൈറ്റിയുടെ ഇടപെടലുക ളിലൂടെയാണ് എന്ന കാര്യം അവിതര്‍ക്കിതമാണ്.

സംഘകാലഘട്ടത്തില്‍ ജാതീയവും സാമുദായികവുമായ വിവേചനങ്ങള്‍ക്ക് കാര്‍ക്കശ്യ മില്ലായിരുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ സമൂഹത്തില്‍ അടിച്ചമര്‍ത്ത പ്പെട്ടിരുന്നില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യവും സാമൂഹിക വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ മാന്യസ്ഥാ നവും അവര്‍ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു. കല, വിദ്യ, സാഹിത്യം എന്നിവ അവര്‍ക്ക് നിഷേധിക്ക പ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ശൈശവ വിവാഹം, പാര്‍ശ്വ വത്കരണം എന്നിവയില്‍ നിന്ന് അവര്‍ മോചിതരായിരുന്നു. വിവാഹം സ്ത്രീയുടെ താത്പര്യപ്രകാരം സ്വയംവര രീതിയിലായിരുന്നു നടത്തിയി രുന്നത്. സ്ത്രീയെ സമൂഹത്തിന്റെ വിളക്കായി കരുതിയ സാമൂഹിക സംസ്‌കാര മായിരുന്നു അന്ന് നിലനിന്നിരുന്നത്. ആര്യന്മാരുടെ അധിനിവേശ ത്തോടെയാണ് സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹിക അവസ്ഥക്ക് സ്ഥാനചലനം നേരിട്ടത്. മനുസ്മൃതിയും ഐതിഹ്യങ്ങളും സ്ത്രീകളെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ആയുധങ്ങളായി അവര്‍ പ്രയോഗിച്ചു; പുരുഷാധിപത്യ സംസ്‌കാരം പ്രചരിപ്പിക്ക പ്പെടുകയും സ്ഥാപിക്ക പ്പെടുകയും ചെയ്തു.

കേരളത്തിലെ ഭൂമിയുടേയും അസംസ്‌കൃത വസ്തുക്കളുടേയും ഉടയവരെ ക്ഷേത്രങ്ങളും അതിനോടനുബന്ധിച്ച ജാതിശ്രേണീ ബന്ധങ്ങളും സ്ഥാപിച്ച് നിഷ്‌കാസിതരാക്കി. സമൂഹത്തെ രണ്ടുതട്ടുകളായി വിഭജിച്ചു. എതിരാളികളെ ശുദ്ധി / അശുദ്ധി, കീഴ് / മേല്‍, കറുപ്പ് / വെളുപ്പ് എന്നീ വിവേചനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അടിച്ചമര്‍ത്തി. സവര്‍ണ സംസ്‌കാരം അങ്ങിനെ പ്രബലമായി. സ്ത്രീകളുടെ സ്വത്വം നിഷേധിച്ചു. നെല്‍കൃഷിയും നാണ്യവിളകളും മറ്റ് ഉത്പാദന ഉറവിടങ്ങളും സവര്‍ണര്‍ സ്വന്തമാക്കി. ഭൂമി സ്വന്തമാക്കുക മാത്രമല്ല, പുതിയ ജാതിശ്രേണികള്‍ രൂപപ്പെടുത്തു കയും ചെയ്തു. നാടാര്‍, ഈഴവര്‍, പറയര്‍, പുലയര്‍, കുറവര്‍ എന്നീ വര്‍ഗങ്ങള്‍ കൊടിയ ചൂഷണത്തിന് വിധേയരായി. അവരിലെ സ്ത്രീകളെ പോലും അടിമകളാക്കി. സ്വന്തം നഗ്നത മറയ്ക്കണമെന്ന സാംസ്‌കാരിക അവബോധത്തെ വിലക്കി. നഗ്നമാറിടം കാട്ടിയാണ് ഉന്നതരെ ബഹുമാനിക്കേണ്ട തെന്ന അപരിഷ്‌കൃത രീതി പുതിയ സാംസ്‌കാരിക സ്വത്വമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പുത്തന്‍ സമ്പര്‍ക്കത്തിലൂടെ മനസിലാക്കിയ സാംസ്‌കാരിക മുറകള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നതില്‍ നിന്നും അവരെ തടഞ്ഞു. തൊഴില്‍പരമായി സംഘടിക്കാനോ വേതനം അവകാശപ്പെടാനോ അവര്‍ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കിയില്ല. ഭൗതികമായ പൊതു സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് അവരെ അകറ്റി നിര്‍ത്തി. ഭാഷകൊണ്ടും വേഷം കൊണ്ടും സംസാര ശൈലികൊണ്ടും അവര്‍ക്ക് അടയാളങ്ങള്‍ കല്പിച്ചു.

നാടുവാഴികളും ദേശവാഴികളും അടിച്ചമര്‍ത്തി തിരുവിതാംകൂറില്‍ പുതിയ ഭരണവ്യവസ്ഥ ശ്താപിച്ചപ്പോഴും ഭരണകാര്യങ്ങളില്‍ നായര്‍ പടയാളികളും പരദേശി ബ്രാഹ്മണരുമായ ഉദ്യോഗസ്ഥരുമാണ് എല്ലാം നിയന്ത്രിച്ചത്. അവരുടെ സ്വാധീനം ഭരണത്തിലും സമൂഹത്തിന്റെ എല്ലാ അടരുകളിലും പ്രകടമായിരുന്നു. ജാതിവ്യവസ്ഥ യുടെ ക്രൂരതകള്‍ക്കും സാമൂഹിക അനീതികള്‍ക്കും വിധേയരായവര്‍ക്ക് ഭരണ കര്‍ത്താക്കളില്‍ നിന്നും യാതൊരു പരിഗണനയും ലഭിച്ചില്ല. നാടാകെ ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് സൗജന്യ ഭക്ഷണം നല്കുന്ന ഊട്ടുപുരകള്‍ നിര്‍മിച്ചു. സ്വര്‍ണം കൊണ്ട് തുലാഭാരം നടത്തുക, ബ്രഹ്മണര്‍ക്ക് സ്വര്‍ണവും സമ്പത്തും ലഭിച്ചിരുന്ന ഹിരണ്യഗര്‍ഭം പോലെയുള്ള ആചാരങ്ങള്‍ നിലനിര്‍ത്തുക എന്നതൊക്കെ യായിരുന്നു പല രാജാക്ക ന്മാരും പ്രധാനമായി കണ്ടത്. സ്ത്രീകള്‍ മാറുമറയ്ക്കാന്‍ ഭരണാധികാരികളായ സ്ത്രീകള്‍ക്കു പോലും തയാറായില്ല.

സവര്‍ണ - അവര്‍ണ ജാതികളിലെ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന സാമൂഹിക അനീതിക്ക് വലിയ വ്യത്യാസമില്ലായിരുന്നു. സവര്‍ണ സ്ത്രീ ഹൃത്തിലെ അടിമ യായിരുന്നു വെങ്കില്‍ അവര്‍ണ സ്ത്രീ സമൂഹ ത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ അടിമ യായിരുന്നു. പുരുഷ മേധാവിത്വം, ജന്മിത്വം എന്നിവ സമൂഹത്തിന്റെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും ശക്തമായി നിലനിന്നു. പുലപ്പേടി, പറപ്പേടി, മണ്ണാപ്പേടി, എന്നീ സാമൂഹികാ നാചാരങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ സവര്‍ണ സ്ത്രീ സമൂഹത്തെ തകര്‍ക്കുന്ന നഗ്നമായ ആക്രമണങ്ങളാ യിരുന്നെങ്കിലും ഇത്തരം സാമൂഹിക തിന്മകളെ നിരോധി ച്ചപ്പോള്‍ എതിര്‍പ്പ് രേഖപ്പെടുത്തിയത് സവര്‍ണര്‍ തന്നെയായിരുന്നു എന്നത് ചരിത്രത്തിലെ കൗതുകമുണര്‍ത്തുന്ന വൈരുധ്യമാണ്.

സുവിശേഷ പ്രചാരണവും മതപരിവര്‍ത്തനവും ലക്ഷ്യമാക്കി 1806 ല്‍ തെക്കന്‍ തിരുവിതാംകൂറില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്ന ലണ്ടന്‍ മിഷനറി സൊസൈറ്റിക്ക് അതിന്റെ നിലനില്പിനെ ത്തന്നെ ചോദ്യംചെയ്യുന്ന നിരവധി സംഭവ ബഹുലമായ സാഹചര്യങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. 'വെല്ലൂര്‍ ലഹള'യുടെ കാലഘട്ടമാണ് 1806. ക്രിസ്തുമത പ്രചാരണമാണ് ഈ ലഹളക്ക് കാരണമെന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അതിനാല്‍ ബ്രിട്ടീഷ് സര്‍ക്കാരിന് മിഷനറി മാരോടുള്ള സമീപനം അത്ര സൗഹാര്‍ദ പരമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ചില ഉദ്യോഗസ്ഥരുമായുള്ള അടുപ്പവും അവര്‍ക്ക് ക്രിസ്തുമതത്തോടു ണ്ടായിരുന്ന പ്രതിബദ്ധതയും വിധേയത്വവും ആദ്യകാലത്ത് മിഷനറിമാര്‍ക്ക് ഏറെ പ്രയോജനം ചെയ്തു

1979ല്‍ തിരുവിതാംകൂറും ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയും ഏര്‍പ്പെട്ട കരാറിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ തിരുവിതാംകൂറിനുമേല്‍ കമ്പനിക്ക് കൂടുതല്‍ അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്നു. കമ്പനി പ്രതിനിധിയായി റസിഡന്റു മാരെ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളില്‍ നിയമിച്ചതും മിഷനറി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് സഹായകമായ നടപടിയായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂറിലെ മിഷനറിമാരുടെ മത പ്രചാരണത്തെ ഏറ്റവുമധികം എതിര്‍ത്തിരുന്നത് ദിവാന്‍ വേലുത്തമ്പി യായിരുന്നു. മിഷനറിമാര്‍ക്ക് അവര്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന സഥലങ്ങളില്‍ താമസിക്കാനോ യഥേഷ്ടം സഞ്ചരിക്കാനോ അദ്ദേഹം അനുവാദം നല്കിയില്ല. ക്രൈസ്തവരെ കൈകാലുകള്‍ കൂട്ടിക്കെട്ടി കായലുകളില്‍ താഴ്ത്തിയിരുന്നു അദ്ദേഹം. വേലുത്തമ്പിയുടെ പരാജയം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ വിജയമായിരുന്നു. മിഷനറിമാര്‍ക്ക് പരോക്ഷക്ഷമായി സഹായകരമായിരുന്നു ആ സാഹചര്യം. 1857 ലെ വിപ്ലവത്തിനു ശേഷം ഇന്ത്യയുടെ ഭരണത്തിന്റെ മേല്‍നോട്ടം ബ്രിട്ടീഷ് സര്‍ക്കാര്‍ നേരിട്ട് വഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതും സര്‍ക്കാരിന്റെ പ്രതിനിധിയായി വൈസ്രോ യിമാരെ നിയമിച്ചതും മിഷനറിമാരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ആദ്യം പ്രതികൂലമാണെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും, വാസ്തവത്തില്‍ അത് ഒരു അനുകൂല അന്തരീക്ഷമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. മിഷനറിമാരോട് അനുകൂല നിലപാടുള്ള റസിഡന്റുമാര്‍ വന്നപ്പോഴൊക്കെ തിരുവിതാംകൂര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ മിഷനറി പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് ആവശ്യമായ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.

തെക്കന്‍ തിരുവിതാംകൂറില്‍ 1906 ല്‍ ആരംഭിച്ച ലണ്ടന്‍ മിഷനറി സൊസൈറ്റിയുടെ മിഷനറി പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് പിന്നില്‍ നിരവധി വിദേശ മിഷനറിമാര്‍ അണിനിരന്നു. സമത്വം, സാഹോദര്യം, സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവ ഒരേ സമയത്ത് രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യമായും ആത്മീയ ഉന്നതിക്കുള്ള ഉപാധിയായും ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് തിരുവിതാംകൂറില്‍ അവര്‍ തെളിയി ച്ചു. സ്ത്രീശാക്തീകരണം, കീഴാള മോചനം, തൊഴില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം, പൗരാവ കാശം എന്നിവ ഉറപ്പുവരുത്താന്‍ മിഷനറി പ്രവര്‍ത്തകര്‍ നേരിട്ട വെല്ലുവിളി കള്‍ നിരവധിയാണ്. 1811 ല്‍ കേണല്‍ മെക്കാളെ തിരുവിതാം കൂറില്‍ ദിവാനായി എത്തിയത് മിഷനറിമാരുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് ആവേശം പകര്‍ന്നു. 'ഊഴിയം' നിര്‍ത്തലാക്കിയതും മാറുമറയ്ക്കാനുള്ള അവകാശം സ്ത്രീകള്‍ നേടിയെടു ത്തതും ഈ കാലയളവിലാണ്.

1855 ല്‍ അടിമത്ത നിരോധന നിയമം പാസാക്കിയത് മിഷന്റെ 12 വര്‍ഷത്തെ സജീവ സമരത്തിന്റെ ഫലമായിട്ടായിരുന്നു. 1850 ല്‍ ജാതി അവശത നിവാരണ നിയമം പാസാക്കിയെങ്കിലും തിരുവിതാംകൂര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നിയമം നടപ്പിലാക്കാന്‍ വിമുഖത കാട്ടുകയാണുണ്ടായത്. ലണ്ടന്‍ മിഷന്റെ ആത്മാര്‍ത്ഥമായ സഹായവും പിന്തുണയും കൊണ്ട് മാത്രമാണ് 1869 ല്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ജാതി അസമത്വം അവസാനിപ്പിക്കുകയും എല്ലാ ജാതിയിലുമുള്ള ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ക്കും വിദ്യാഭ്യാസ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നിയമം പാസാക്കിയത്. സ്ത്രീകളുടെ സാമ്പത്തിക ശാക്തീകരണം യാഥാര്‍ഥ്യ മാക്കാനുതകുന്ന ഒരു തൊഴില്‍ സംരംഭത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചതും മിഷനറിമാരാ യിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെയും തൊഴിലിലൂടെയും അധസ്ഥിതരായ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ലഭിച്ച സാമൂഹിക സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് അസൂയയുളവാക്കും വിധം അത്ഭുതകരമായ നേട്ടം തന്നെയായിരുന്നു. മിഷനറിമാര്‍ നടപ്പിലാക്കിയ സാമ്പത്തിക ശാക്തീകരണ പദ്ധതികള്‍ കമ്പോള സംസ്‌കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ബിംബങ്ങളും അടയാളങ്ങളും ആയിരുന്നു.

മറയ്ക്കാത്ത സ്തനങ്ങള്‍ മാന്യതയുടെ ബിംബങ്ങളായിക്കണ്ട അപരിഷ്‌കൃത സംസ്‌കൃതി പൊളിച്ച് മൗലികമായ ധാര്‍മിക പരിസരം സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ മിഷനറിമാര്‍ വഹിച്ച പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. 40 വര്‍ഷം നീണ്ട നാടാര്‍ വിപ്ലവം സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ നടന്ന, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സുസംഘടിതമായ, സ്ത്രീ വിമോചനത്തിനായുള്ള ആദ്യ സമരമായി പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ വോട്ടവകാശത്തിനും പൗരാവകാശ സംരക്ഷണത്തിനുമായി വനിതകള്‍ സമരങ്ങള്‍ നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും ആത്മാഭിമാന ത്തിനും വസ്ത്രധാരണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമായി സമരം ചെയ്യേണ്ടി വരിക എന്നത് ഒരു പരിഷ്‌കൃത ലോകത്തിനും ഭൂഷണമല്ലതന്നെ. മാറുമറയ്ക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാന്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് 1812 മുതല്‍ 1865 വരെ പല വിളംബരങ്ങളിലൂടെ മുന്നേറേണ്ടി വന്നു. 1857 ല്‍ നടന്ന മഹത്തായ വിപ്ലവത്തിനു മമ്പ് ആരംഭിച്ച് 1865 ല്‍ വിജയം കണ്ട ഈ സമരം ചരിത്രകാരന്മാര്‍ പലരും ബോധപൂര്‍വം തമസ്‌കരിക്കുക യാണുണ്ടായത്.

കീഴ്ജാതിയിലെ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് കുടുംബസ്വത്തിന്റെ ഓഹരി ലഭിക്കാത്ത അവസ്ഥ തിരുവിതാംകൂറില്‍ നിലനിന്നിരുന്നു. ഇതിന് കാരണമായ അന്നത്തെ സാമൂഹ്യ ഘടന നീതിനിഷേധത്തിന് ആക്കു കൂട്ടുന്നതാണെന്ന് ആദ്യമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതും മിഷനറിമാരാണ്. നീണ്ട 50 വര്‍ഷത്തെ പരിശ്രമത്തിന്റെ ഫലമായി 1867 ലാണ് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് കുടുംബ വസ്തുവിന്റെ ഓഹരി നല്കണമെന്ന നിയമം നിലവില്‍ വന്നത്. 

1870 കോടതികളും അങ്ങാടികളും പൊതു റോഡുകളും ജാതിമത വിവേചനം കൂടാതെ എല്ലാ പേര്‍ക്കും ഉപയോഗിക്കാനുള്ള നിയമം പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്നുവെങ്കിലും അത് പ്രയോഗത്തില്‍ വന്നില്ല. മിഷനറിമാരുടെ നീണ്ട നിയമ യുദ്ധത്തിനൊടുവില്‍ 1884 ജൂലൈ 21 ന് പൊതു സ്ഥലങ്ങള്‍ എല്ലാ ജാതിയിലുള്ളവര്‍ക്കും ഉപയോഗിക്കാന്‍ അനുവാദം കൊടുത്തുകൊണ്ട് വിശാഖം തിരുനാള്‍ രാജാവ് പുറപ്പെടു വിച്ച വിളംബരം തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ നിര്‍ണായക വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടു കളായി നിലനിന്നിരുന്ന വിവേചന ത്തിന്റെ മതിലുകളിലൊന്നാണ് അന്ന് തകര്‍ന്നു വീണത്.

സ്ത്രീകള്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം വിലക്കപ്പെട്ട കനിയായിരുന്നു. കീഴ് വഴക്കങ്ങളെ ലംഘിക്കാന്‍ മടിച്ചുനിന്ന സര്‍ക്കാര്‍ പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത ധൈര്യമാണ് മിഷനറിമാര്‍ തിരുവിതാംകൂറില്‍ കാട്ടിയത്. അഥസ്ഥിതരായ പെണ്‍കുട്ടികളെ സ്‌കൂളില്‍ താമസിപ്പിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസം നല്കിയത് സാമൂഹിക വിപ്ലവമായിരുന്നു. അക്ഷരം അധസ്ഥിതര്‍ക്കും അവകാശപ്പെട്ട താണെന്ന അവബോധം സാംസ്‌കാരിക നൈതികതയിലേക്കുള്ള തിരിച്ചറിവിന് കളമൊരുക്കി. വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെ അവര്‍ക്ക് ലഭിച്ച ആത്മബോധവും അംഗീകാരവും കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ വന്നുചേര്‍ന്നു. പില്ക്കാലത്ത് സ്‌കൂളുകള്‍ ആരംഭിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തന്നെ മിഷനറിമാരെ ക്ഷണിച്ചത് അവര്‍ക്ക് ലഭിച്ച അംഗീകാരത്തിന് തെളിവാണ്. അങ്ങനെ ആദ്യമായി കേരളത്തില്‍ സ്ത്രീ വിമോചനത്തിന്റെ ജിഹ്വയായി രംഗത്തു വന്നതും ശക്തമായ ഇടപെടലുകള്‍ നടത്തി സമൂഹത്തില്‍ സമൂലമായ മാറ്റത്തിന് നാന്ദി കുറിച്ചതും ലണ്ടന്‍ മിഷനറി മാരാണ്.

2015, ഏപ്രിൽ 21, ചൊവ്വാഴ്ച

പുലയരുടെ ആചാരങ്ങള്‍; അരങ്ങാറ്റും പഴുക്ക എറിയലും - ഒര്‍ണ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി


ചുത്തോറും ചാത്തേറും. 

അയിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏര്‍പ്പാടാണ് പുലയരുടെ ഇടയില്‍ നിലനിന്നിരുന്നു. ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമാണ് ചാത്തവും അയിത്തവുമായി മാറിയത്. അയിത്ത ജാതിക്കാരായി സവര്‍ണ്ണ ജാതിക്കാര്‍ കരുതിപോന്നിരു ന്നത് പുലയരെയും പറയനെയു മാണല്ലോ. പുലയര്‍ 'ചുത്ത (ശുദ്ര എന്നതായിരിക്കും) ജാതിക്കാരെ ചുത്തോര്‍ എന്നാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്. പുലയ സ്ത്രീകള്‍ മുള്‍കൈതോല കൊണ്ട് നെയ്ത് ഉണങ്ങിയ പായകളുമായി സവര്‍ണരുടെ വീടുകള്‍ക്ക് തീണ്ടാപ്പാടകലെ മാറിനിന്ന് 'തമ്പായി ചുത്തോരെ, കുത്തങ്ങ ചൂത്തോറെ, ഈ പായ എടുത്ത്ങ്ങു ചുത്തോറെ' (അവിടത്തിങ്കലേ) എന്ന് നീട്ടി വിളിച്ച് അവിടെ വച്ചിട്ട് മാറി നില്‍ക്കും. അവിടത്തിങ്കലേ എന്നത് പുലയര്‍ സവര്‍ണ തമ്പുരാട്ടിമാരെ ബഹുമാന പുരസ്സരം വിളിക്കുന്നതാണ്. ഇങ്ങനെ നീട്ടി വിളിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ വീട്ടമ്മമാര്‍ നെല്ലോ, അരിയോ കൊടുത്തു വാങ്ങുന്ന പായ വല്ല പൊട്ടക്കുളത്തിലോ കൂവലിലോ (കൂവല്‍ കുണ്ടുകിണര്‍) ഇട്ട് മുക്കിയെടുത്തു ശുദ്ധം വരുത്തും. ഇത് പുലയര്‍ തൊട്ട് അശുദ്ധമാക്കിയത് മാറ്റികിട്ടാന്‍ വേണ്ടിയാണ്. പിന്നീട് മുറ്റത്തെ കിണറിലെ ശുദ്ധമായ വെള്ളത്തില്‍ മുക്കിയെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചാത്തോറ് എന്നു പറഞ്ഞുവരുന്നത് ചത്തവര്‍ക്കുള്ള ചോറിനാണ്. പിതൃക്കള്‍ക്കുള്ള ചാത്തം അതായത് ശ്രാദ്ധം ഊട്ട് (ബലിചോറാണ് ചാത്തോറ്). 

അരങ്ങാറ്റ് എന്ന ചടങ്ങ് 

ഉത്തര കേരളത്തില്‍ പുലയ സമുദായത്തിലെ ഒരു ചടങ്ങാണ് 'അരങ്ങാറ്റ്' എന്ന പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്നത്. 16 ആം വയസ്സില്‍ കൗമാര പ്രായത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന പുലയബാലന്മാരെ അദ്ധ്വാനിപ്പിക്കുന്നതിന് പ്രാപ്തരാക്കി തീര്‍ക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയുള്ള താണിത്. സമുദായത്തിലെ തലമൂത്ത ഗുരുക്കന്മാരായ പുലയരാണ് ഈ ചടങ്ങിന്റെ കര്‍മ്മി. ഇതിന് പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ പന്തല്‍ മുറ്റത്തിടും. ഈ പന്തലില്‍ കോലം കെട്ടിയ പുലയബാലനെ കുളിപ്പിച്ച് പുതുവസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ച് കൊണ്ടിരിത്തും. തലപ്പാളിയും തിരുമുടിയും മറ്റ് ചമയങ്ങളുമെല്ലാം അണിയിച്ച് ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത് ഗുരിക്കളാണ്. അതിന് ശേഷം പന്തലില്‍വച്ച് ഗുരിക്കള്‍ക്ക് ദക്ഷിണയായി ഒരു പണക്കിഴി കൊടുക്കണം. ചടങ്ങ് കഴിയുംവരെ ബാലനായ പുലയചെറുക്കന്‍ പുറത്ത് യാതൊരുവിധ പണികളിലും ഏര്‍പ്പെടാന്‍ പാടില്ല. ഏഴുദിവസത്തെ ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് ശേഷമേ പുറത്ത് പോകാനോ പണിയെടുക്കാനോ പാടുള്ളൂ. അരങ്ങാറ്റ് ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞാല്‍ 'അരപുലയന്‍' എന്നാണ് ചൊല്ല്. ഈ പ്രത്യേക നാളുകളില്‍ പാടാന്‍ അരങ്ങാറ്റ് പാട്ടുകളുമുണ്ട്. (ആചാരാനുഷ്ഠാനകോശം, പ്രൊഫ.പി.സി.കര്‍ത്ത, പേജ് 328) ഒരു പുലയന്റെ ജീവിതത്തിലെ സുപ്രധാന സംസ്‌ക്കാരകര്‍മ്മമാണ് അരങ്ങാറ്റ്).

പഴുക്ക എറിയല്‍

ദക്ഷിണ കേരളത്തില്‍ നിലനിന്ന പുലപ്പേടിയെന്ന ആചാരത്തിന് സമാനമായി ഉത്തരകേരളത്തില്‍ നിലനിന്ന ഒരു ആചാരമാണ് പഴുക്ക എറിയല്‍. മേല്‍ജാതി സ്ത്രീകളുടെ ശരീരത്തില്‍ പ്രത്യേകിച്ച്, കാല്‍മുട്ടിന് താഴെ പുലയര്‍ പഴുക്കയെറിഞ്ഞാല്‍ ഏറുകൊള്ളുന്ന സവര്‍ണ്ണ സ്ത്രീകള്‍ സമുദായത്തില്‍ നിന്നും ഭ്രഷ്ടാകും. ഈ ചടങ്ങിനെ കുറിച്ച് വടക്കന്‍ പാട്ടുകളില്‍ ഒട്ടേറെ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. അഞ്ചാരികോട്ടയിലെ കുഞ്ഞികണ്ണന്‍ തെണ്ടയ്ക്ക് പോയ അവസരത്തില്‍ അയാളുടെ ഭാര്യ ചിരുതേയിയെ രണ്ടു പുലയന്മാര്‍ ഭാര്യമാതാവിന്റെ സഹായത്തോടെ കെണിയില്‍പ്പെടുത്തി പഴുക്ക എറിഞ്ഞ് ജാതി ഭ്രഷ്ട് നടത്തിയ സംഭവമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

'ഏട്ടനനുജര് രണ്ടുപേര്
പഴുക്കങ്ങ് എറിയുന്നു രണ്ടുപേരും 
ഒന്നാം പഴുക്കതല കടന്നു
രണ്ടാം പഴുക്ക മുയപ്പുകടന്നു
മൂന്നാം പഴുക്ക മുട്ടിനു വീണു'

അതോടെ അവര്‍ക്ക് ഭ്രഷ്ട് വന്നു. പിന്നീട് കണ്ണൂര്‍ അറയ്ക്കലെ ബീവി തങ്ങളുടെ ഭാര്യയായി പോകേണ്ടി വന്നു എന്നാണ് കഥ. 

പുലയന്‍ പട്ടുവാങ്ങിയപ്പോലെ 

അജ്ഞത നിമിത്തം നഷ്ടം സംഭവിക്കുക ഇങ്ങനെയൊരവസ്ഥ പുലയര്‍ക്ക് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ അതൊരു ഹാസ്യരൂപേണ ഇന്നും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. 'പുലയന്‍ പട്ടുവാങ്ങിയപ്പോലെ' എന്നാണ് ഈ അമളിത്തരത്തിനു പറയുന്ന പേര്. ഒരിക്കല്‍ ഒരു പുലയന്‍ ഒരു പട്ടുവാങ്ങാന്‍ അങ്ങാടിയില്‍ പോയി. പട്ടിന്റെ വില നിശ്ചയമില്ലാതിരുന്ന പുലയന്‍ ഓരോ തരം പട്ടുകളും കച്ചവടക്കാരനെ കൊണ്ട് എടുത്ത് ഇടീച്ചു. തരങ്ങളെ കുറിച്ചോ, വിലയെ കുറിച്ചോ അജ്ഞതയുള്ള പുലയന്‍ പട്ടു വാങ്ങിയ കഥയാണ് ശൈലിക്കടിസ്ഥാനം ശുദ്ധഗതിക്കാരാനായ പുലയനെ പറ്റിക്കാമെന്ന് കടയുടമ നിശ്ചയിച്ചു. പട്ടിന്റെ വില കൂട്ടി പറഞ്ഞു. കൂടിയ വില കൊടുത്താല്‍ മേന്മയുള്ള പട്ട് കിട്ടുമെന്ന് വിചാരിച്ച് അയാള്‍ കടക്കാരന്‍ പറഞ്ഞതിലും കൂടുതല്‍ പണം കൊടുത്ത് പട്ട് വാങ്ങി. എന്നിട്ട് 'കോല്‍ അറുപതു പറഞ്ഞു, ഏന്‍ എഴുപതു പറഞ്ഞു, തൊണ്ണൂറിന് പട്ടും വാങ്ങി (കോല്‍ യജമാനന്‍ പ്രകൃതത്തില്‍ കടയുടമ) പട്ടിന് അറുപത് രൂപയാണ് വിലയെന്നു പറഞ്ഞു. പുലയന്‍ അതിന് എഴുപത് പറഞ്ഞു. ആ വില കുറഞ്ഞു പോയോ എന്ന് ശങ്കിച്ച് പുലയന്‍ ഒടുവില്‍ തൊണ്ണൂറ് രൂപ കൊടുത്ത് പട്ട് വാങ്ങി. ഇത്തരം ഒട്ടേറെ അബദ്ധങ്ങള്‍ പുലയര്‍ക്ക് പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. പറയനും പുലയനും സദ്യക്ക് പോയ കഥയും ഇതുപോലെയാണ്. പറയന്‍ എപ്പോഴും വക്രബുദ്ധിക്കാരനാണ്. പുലയന്‍ നിഷ്‌കളങ്കനും. പക്ഷെ അവര്‍ പരസ്പര ബന്ധങ്ങളും സ്‌നേഹവും വച്ചു പുലര്‍ത്തുന്നവരുമാണ്.

*ലേഖകന്‍ തയാറാക്കുന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന് 
*ആദ്യ ഭാഗം 

എന്റെ ജീവിതം - കല്ലേന്‍ പൊക്കുടന്‍

പുസ്തകം: എന്റെ ജീവിതം
കല്ലേന്‍ പൊക്കുടന്‍ 
(ജീവചരിത്രം)
തയ്യാറാക്കിയത്: ശ്രീജിത്ത് പൈതലേന്‍
പ്രസാധനം: ഡി സി ബുക്‌സ്
വില: 100 രൂപ
www.dcbooks.com

കല്ലേനും പൈതലേനും

കണ്ണൂര്‍ ജില്ലയിലെ പുലയര്‍ക്കിടയില്‍ രക്തബന്ധങ്ങള്‍ 'ഇല്ല'ങ്ങളായിട്ടാണ് പറയുക. കല്ലേന്‍ എന്നത് എന്റെ ഇല്ലപ്പേരാണ്. പൈതലേന്‍ എന്നത് എന്റെ ഭാര്യ മീനാക്ഷിയുടെ ഇല്ലപ്പേരും. അമ്മയുടെ ഇല്ലമാണ് മക്കളുടെ ഇല്ലം.

പുലയ സമുദായത്തിനിടയിലും മറ്റ് ജാതിക്കാരുടെ ഇടയിലും ഇങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത രക്തബന്ധവ്യവസ്ഥകളുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണൂരിലെ പുലയരുടെ രക്തബന്ധവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ചരിത്രപരമായ ഒരു പശ്ചാത്തലം കൂടിയുണ്ടെന്ന് കാരിഗുരുക്കളുടെ (പുലിമറിഞ്ഞ തൊണ്ടച്ചന്‍ തെയ്യം1) കഥ കേള്‍ക്കു മ്പോള്‍ എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ജാതീയ അടിമത്തത്തിന്റെ പഴയ കാലത്തേക്കാണ് അത് എത്തിച്ചേരുക. അന്ന് ഇവിടെ അടിമച്ചന്ത നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നത് മാടായിപ്പാറയില്‍ വെച്ചാണെന്നാണ് കാരിഗുരുക്ക ളുടെ കഥയിലെ ദൃഷ്ടാന്തം. ജാതി മേല്‍ക്കോയ്മക്കെതിരെ എന്റെ സമുദായത്തില്‍ നിന്ന് ചെറുത്തുനിന്നവരെയെല്ലാം എതിരാളികള്‍ നേരട്ടോ, സമുദായംഗങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ച് ചതിയിലൂടെയോ നേരിട്ടും കൊന്നുകള യുകയോ മര്‍ദ്ദിച്ചൊതുക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ അനുഭവത്തിലും അറിവിലും എന്നെ രാഷ്ട്രീയമായി സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തികളെയും സംഭവങ്ങളെയും കുറിച്ചാണ് ഈ ആത്മകഥ. 

ഏഴോം ഗ്രാമ പഞ്ചായത്തിലെ2 എടക്കീല്‍ത്തറയില്‍ മൂന്നാമനായാണ് കല്ലേന്‍ പൊക്കുടന്‍ എന്ന ഞാന്‍ ജനിച്ചത്. ഏച്ചി (രാധ), ഏട്ടന്‍ (ഗോവിന്ദന്‍ കാഞ്ഞന്‍), അനിയന്‍ (ബാലന്‍) എന്നിവരാണ് കൂടപ്പിറ പ്പുകള്‍. കല്ലേന്‍ പൊക്കുടന്‍ കണ്ടല്‍ പൊക്കുടനായ മാറ്റമാണ് ചുരുക്കത്തില്‍ എന്റെ ജീവിതം. ഈ മാറ്റം പറയും മുമ്പ് കണ്ണൂരിലെ പുലയരുടെ ഇല്ലങ്ങളെക്കുറിച്ച് എനിക്കറിയാവുന്ന കുറച്ച് കാര്യങ്ങള്‍ പറയുന്നത് ഉപകാരപ്രദമായിരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു.

ഒരില്ലം, രണ്ടില്ലം, മൂന്നില്ലം, .....പത്തില്ലം ഇങ്ങനെ സംഖ്യാനാമത്തിലാണ് കൂട്ടില്ലങ്ങള്‍3 അറിയപ്പെടുന്നത്. ഏതു സംഖ്യയാണോ ഒരുകൂട്ടില്ലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അത്രയും എണ്ണം ചെറിയ വ്യത്യസ്ത ഇല്ലങ്ങള്‍ ഒരു കൂട്ടില്ലത്തില്‍ പെടുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന് കല്ലേന്‍ എന്നത് നാലില്ലം ആണ്. അതായത് കല്ലേന്‍ എന്നത് നാല് വ്യത്യസ്ത 'കല്ലേന്‍ ഇല്ലങ്ങള്‍' ചേര്‍ന്ന ഒരു കൂട്ടില്ലത്തിന്റെ പേരാണ് എന്നര്‍ത്ഥം. 

നിരിച്ചന്‍, ബെലക്കുറിയന്‍, ചാലേന്‍, മാപ്പിടിച്ചേരി, അരിങ്ങളേയന്‍, പുന്നത്തിരിയന്‍, വെമ്പിരിഞ്ഞന്‍, കൊടക്കല്‍, പള്ളിക്കുടിയന്‍, ചെല്ലിരിയന്‍, പടുവത്തിരിയന്‍, മാങ്ങാടന്‍/മാങ്കാടന്‍, അരിങ്ങാടന്‍, ചേലായന്‍, ചേരന്‍, കിളര്‍ക്കുടിയന്‍, മണിയന്‍, മര്‍ന്നാടിയന്‍, പുന്നക്കുടിയന്‍, എരമംഗംലം, കല്ലക്കുടിയന്‍, മാതലാടിയന്‍, നൂലമ്പന്‍, നെല്ലിയാടന്‍, ഇടമന, തളിയില്‍, എരയമ്പത്ത്, പനക്കാച്ചേരി, കുന്നത്ത് എന്നിവയാണ് കണ്ണൂരിലെ മറ്റ് പ്രധാന പുലയ ഇല്ലങ്ങള്‍. ഈ പട്ടിക അപൂര്‍ണ്ണമാണ്. ഒരു കൂട്ടില്ലത്തില്‍പ്പെടുന്ന ഇല്ലക്കാര്‍ തമ്മില്‍ വിവാഹബന്ധം പാടില്ല. എന്നാല്‍ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തില്‍ ഇല്ലക്കാര്‍ക്ക് അവകാശമില്ല. നിയമപരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഇതിനെയും മാറ്റിത്തീര്‍ത്തു. എന്റെ അച്ഛന്‍ അരിങ്ങളേയന്‍ ഇല്ലക്കാരനാണ്. നാലു തലമുറമാത്രം പ്രായം വരുന്ന ഒരു പുലയ ഇല്ലമാണ് ഇത്. 

അച്ഛനും അമ്മയും അച്ഛന്റെ നാടായ കല്ല്യാശ്ശേരിയില്‍ നിന്നും അമ്മയുടെ നാടായ ഏഴോത്ത് എത്തുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ജനിച്ചിരുന്നില്ല. അച്ഛന്‍ വാരത്തിന് കൃഷി ഏറ്റെടുത്ത് നടത്താറുണ്ടായിരുന്ന ചെറുകിട കര്‍ഷകനായിരുന്നു. ആരുടെയെങ്കിലും കൂലിപ്പണിക്ക് പോകുന്നത് അച്ഛന് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും ജന്മിയുടെ 'പണിക്കാരന്‍' എന്ന പേര് നിലനിര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി വല്ലപ്പോഴും പണിക്കുപോകും. ഏച്ചിയും ഏട്ടനും വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ അവരും പണിക്ക്‌പോയിത്തുടങ്ങി. എനിക്ക് സ്‌കൂളില്‍ ചേരേണ്ട പ്രായമായി. ഏഴോം മൂലയിലെ ഹരിജന്‍ വെല്‍ഫേര്‍ സ്‌കൂളിലാണ് എന്നെ ചേര്‍ത്തത്. രണ്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ അഞ്ച് കൊല്ലം ഇരിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോള്‍ സ്‌കൂളുമായി പിരിഞ്ഞു. എടക്കീല്‍ത്തറയില്‍ നിന്ന് അരക്കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരെയാണ് സ്‌കൂള്‍. മറ്റുകുട്ടികള്‍ക്ക് സ്‌കൂള്‍ ഒന്നരക്കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തായിരുന്നു. കോട്ടുമണല്‍ എന്ന മണല്‍ത്തോട് കടന്ന് വേണം എടക്കീല്‍ത്തറയില്‍ നിന്നും സ്‌കൂളിലെത്താന്‍. സ്‌കൂളിന് നേരെ മുന്നിലെ ഒരു കണ്ടി (കലുങ്ക്) കടന്നാല്‍ സ്‌കൂള്‍ മുറ്റമായി. അതിന് പാലവും കൈതാങ്ങിയും ഉണ്ട്. സ്‌കൂളിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ പിന്നീട് പറയാം. നേരത്തെ പറഞ്ഞ പുലയ ഇല്ലങ്ങളില്‍ പള്ളിക്കുടിയന്‍ ഇല്ലത്തില്‍പ്പെട്ട വിരുന്തിയുടെ മകനാണ് കാരിഗുരുക്കള്‍ എന്ന 'പുലിമറിഞ്ഞ തൊണ്ടച്ചന്‍ തെയ്യം'.

1. വടക്കന്‍ കേരളത്തിലെ പുലയസമുദായക്കാര്‍ കെട്ടിയാടുന്ന തെയ്യം.
2 ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ സമ്പൂര്‍ണ്ണ സാക്ഷരതാ ഗ്രാമം.
3. ഇല്ലങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത കൂട്ടം. ഒരു കൂട്ടില്ലം = ഒരു കൂട്ടം ഇല്ലം

ദലിത് വിമോചനപ്പോരാളി വനിത മനീഷാ ദേവിക്ക് അംബേഡ്കര്‍ അവാര്‍ഡ്


മനീഷാ ദേവി
ഹരിയാനയില്‍ നിന്നുള്ള ദലിത് വിമോചക പ്രവര്‍ത്തകയാണ് 28 കാരിയായ മനീഷാ ദേവി. നാഷനല്‍ കാമ്പയിന്‍ ഓഫ് ദലിത് ഹ്യൂമണ്‍ റൈറ്റ്‌സ് (NCDHR) ന്റെ വനിതാ ഘടകമായ അഖിലേന്ത്യാ ദലിത് മഹിളാ അധികാര്‍ മഞ്ചിന്റെ കോഓര്‍ഡിനേറ്ററാണ് മനീഷാ ദേവി. അമേരിക്ക കേന്ദ്രമാക്കി 2003 ല്‍ ആരംഭിച്ച NGO ആയ ഫ്രണ്ട്‌സ് ഫോര്‍ എജ്യൂക്കേഷന്‍ ഇന്റര്‍നാഷനല്‍ (FFEI) ഏര്‍പ്പെടുത്തിയതാണ് 50,000 രൂപ തുകയുള്ള ഈ അംബേഡ്കര്‍ അവാര്‍ഡ്.

ഉചിതമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുന്നതിലും അത് നടപ്പാക്കുന്നതിനായി ധീരതയോടെ ദലിത് സമൂഹത്തില്‍ ഇറങ്ങി പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനീഷ എല്ലാ തരത്തിലുമുള്ള അവകാശ സമരങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വര്‍ക്കും എക്കാലവും വലിയ പ്രചോദനമാണെന്നും ഈ അവാര്‍ഡ് AIDMAM ന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കുള്ള അംഗീകാരമാണെന്നും അതിന്റെ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറിയായ ആഷാ കൊട്വാള്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

വ്യക്തിജീവിതത്തിലും കുടുംബജീവിതത്തിലും ചെറുപ്പത്തിലേ തന്നെ ഏറെ ചെറുത്തുനില്പുകള്‍ നേരിടേണ്ടിവന്ന പെണ്‍കുട്ടിയാണ് മനീഷ. മൂന്നു സഹോദരിമാരേയും രണ്ട് സഹോദരന്മാരേയും കൂടി പേറ്റാന്‍ കഷ്ടപ്പെടുന്ന അമ്മയെ സഹായിച്ചുകൊണ്ടാണ് മനീഷയുടെ സമരജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നത്.

മനീഷയുടേയും സഹോദരിമാരുടേയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി സുമിത കത്തേരിയ എന്ന ഒരു ദലിത് വനിത വളരെയേറെ സഹായിച്ചു. അവര്‍ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത രണ്ട് സൈക്കിളുകളില്‍ ഒന്നില്‍ നിരന്തരം സഞ്ചരിച്ചാണ് മനീഷ ഗ്രാമത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളെ തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെ കുറിച്ച് ബോധവതികളാക്കിയതും ദലിത് സമൂഹത്തിനു നേര്‍ക്കുള്ള ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കെതിരെ പോരാടാനുള്ള കരുത്തു പകര്‍ന്നു കൊടുത്തതും. 

2007 മുതല്‍ മനീഷ AIDMAM ല്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. ഹരിയാനയുടേയും രാജ്യത്തിനാകെത്തന്നെയും വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ നേതൃത്വ നിരയിലെത്താല്‍ സ്ത്രീകളെ പ്രാപ്തരാക്കുക എന്നതാണ് മനീഷ തന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്. അതിനുവേണ്ടി ദലിത് മഹിളാ സ്വാഭിമാന്‍ യാത്ര സംഘടിപ്പിക്കുകയും വിദ്യാര്‍ത്ഥികളടങ്ങുന്ന ഒരുകൂട്ടം സന്നദ്ധസേവകരെ വാര്‍ത്തെടുക്കുവാന്‍ മുന്‍പന്തിയില്‍ നിന്ന് പ്രയത്‌നിക്കുകയും ചെയ്തു.

മനീഷ ഇപ്പോള്‍ ഹരിയാനയിലെ കുരുക്ഷേത്രയിലാണ് താമസിക്കുന്നത്. ദലിത് വിമോചന പോരാട്ടത്തോടൊപ്പം തന്റെ നിയമബിരുദം പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയുമാണിപ്പോള്‍.

അവാര്‍ഡ് കമ്മിറ്റിയില്‍ ബാംഗ്ലൂര്‍ നിന്നുള്ള സിന്ധ്യ സ്റ്റീഫന്‍ ( ഇന്‍ഡിപെന്റന്റ് റിസര്‍ച്ചര്‍ ) പ്രൊഫ. ശിവശങ്കര്‍ ( മാത്തമാറ്റിക്കല്‍ ഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ട് ചെന്നൈ ) തേന്‍മൊഴി സുന്ദരരാജന്‍ ( ഫിലിം മേക്കര്‍, സിംഗര്‍. യു എസ് ) ലളിത് ഖണ്ഡാരെ ( പി എച്ച്ഡി സ്റ്റുഡന്റ്, ഇന്ത്യന്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ) ജയന്ത് പത്രി ( എഴുത്തുകാരന്‍, ബ്ലോഗര്‍, മുംബൈ) എന്നിവര്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു.

ചങ്ങനാശേരി പരമേശ്വരന്‍പിള്ള; സാമൂഹിക നവോത്ഥാന നായകന്‍ - കുന്നുകുഴി എസ് മണി


ചങ്ങനാശേരി
ആദ്യകാല കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രവര്‍ത്തകന്‍ - സാമൂഹ്യ പരിഷ്‌കര്‍ത്താവ് - പ്രജാസാഭാ മെമ്പര്‍ - ഹരിജനോദ്ധാരകന്‍ - അഭിഭാഷകന്‍ - ന്യായാധിപന്‍ - എന്‍എസ്എസ് പ്രസിഡന്റ് എന്നീ നിലകളില്‍ പ്രസിദ്ധിയാര്‍ജിച്ച ജനനായകന്‍.

അതുല്യനായ ഒരു സാമൂഹിക നവോത്ഥാന നായകനായിരുന്നു ബഹുമുഖ പ്രതിഭയായ ചങ്ങനാശേരി പരമേശ്വരന്‍പിള്ള. പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടോ അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് ഇന്നത്തെ തലമുറക്ക് വ്യക്തമായ വിവരങ്ങള്‍ ഇല്ല. ചരിത്രം തമസ്‌കരിച്ചതാണോ അതോ മനഃപൂര്‍വം ചങ്ങനാശേരിയെ തിരസ്‌കരിച്ച താണോ? 1942 ല്‍ സി നാരായണ പിള്ള എഴുതിയ 'ചങ്ങനാശ്ശേരി' എന്ന ഗ്രന്ഥവും സമ്പൂര്‍ണവുമായ ജീവചരിത്രത്തിലൂ ടെയാണ് ആ ധന്യാത്മാവിന്റെ സംഭവബഹുലമായ ജീവിതത്തെ ക്കുറിച്ച് അറിയാനാകൂ. പിന്നീട് മറ്റാരെങ്കിലും ചങ്ങനാശേരി പരമേശ്വരന്‍പിള്ള എന്ന നവോത്ഥാന നായകനെ കുറിച്ച് എഴുതിയതായി അറിവില്ല. 'വിക്കിപ്പീഡിയ ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാന കോശ'ത്തില്‍ ചങ്ങനാശേരി പരമേശ്വരന്‍പിള്ള യെ കുറിച്ച് ഒരു ലഘു വിവരണം നല്കിയിട്ടുണ്ട്.

നാം കേള്‍ക്കുന്ന, കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചങ്ങനാശേരി പരമേശ്വരന്‍പിള്ള യില്‍ നിന്നും ഇനിയും പലതും പുറത്തു വരേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. മഹാനായ ഒരു നവോത്ഥാന നായകനെന്നതിലുപരി ആദ്യകാല കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രവര്‍ത്തകനും നല്ലൊരു 'ഹരിജ'നോ ദ്ധാരകനും അഭിഭാഷകനും ന്യായാധിപനും എന്‍എസ്എസ് പ്രസിഡന്റു മെല്ലാം ആയിരുന്നു ആ വലിയ മനുഷ്യന്‍. വെറും നായരായി മാത്രം ജനിച്ച് കുടിലതന്ത്രങ്ങള്‍ കാട്ടി ഒടുങ്ങാനല്ലായിരുന്നു അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചിരുന്നത്. മാനുഷിക മൂല്യങ്ങള്‍ക്ക് വിലകല്പിച്ച് മാത്രമേ അദ്ദേഹം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അതിന് വിലങ്ങുതടിയായി നിലകൊണ്ടിരുന്ന സാമൂഹ്യ അസമത്വ ങ്ങള്‍ക്കെതിരേ ശക്തമായിത്തന്നെ ചങ്ങനാശേരി പൊരുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

പഴയ തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജ്യത്തെ ചങ്ങനാശേരി പ്രവിശ്യയിലെ വാഴപ്പള്ളിയില്‍ പൂത്തോട്ടു വീട്ടില്‍ നാരായണ പിള്ളയുടേയും മണക്കാട്ടു വീട്ടില്‍ നാരായണിഅമ്മ യുടേയും മൂത്ത പുത്രനായിട്ടാണ് പാച്ചു എന്ന പരമേശ്വരന്‍ പിള്ള 1877 മാര്‍ച്ചില്‍ ജനിച്ചത്. വളരെ ചെറുപ്രായ ത്തില്‍ത്തന്നെ ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കഷ്ടപ്പാടുകളും സഹിച്ചാണ് വളര്‍ന്നു വന്നത്. ഹൈസ്‌കൂള്‍ പഠനകാലത്താണ് തിരുവനന്തപുരത്ത് ഹജൂര്‍ സമ്പ്രതിയായിരുന്ന പിതാവിന് പൊടുന്നനവെ പ്രമേഹ രോഗം പിടിപെട്ടത്. അന്ന് ഇന്നത്തെ പോലെ പ്രമേഹത്തിന് ഫലപ്രദമായ മരുന്നോ ചികിത്സയോ ഇല്ലായിരുന്നു. ആയുര്‍വേദ മരുന്നുകള്‍ മുറക്ക് കഴിച്ചു വെങ്കിലും 42 ആമത്തെ വയസില്‍ പിതാവ് നാരായണ പിള്ള മരണമടഞ്ഞിരുന്നു. അതോടെ അശരണരായ പാച്ചുവും സഹോദരിയും അമ്മയും പറയത്തക്ക ധനസ്ഥിതിയില്ലാതെ സ്വദേശത്തേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി.

അല്പദിവസം കടന്നപ്പോള്‍ മാതാവ് നാരായണിയമ്മയും രോഗബാധിത യായി കിടപ്പിലായി. കടുത്ത ക്ഷയരോഗമാണ് അവരെ തളര്‍ത്തിയത്. ക്ഷയരോഗത്തിന് ഫലപ്രദമായ മരുന്നൊന്നും അന്ന് കണ്ടെത്തിയിരുന്നില്ല. ആയുര്‍വേദ ചികിത്സമാത്രം ശരണം. ഭര്‍ത്താവ് നാരായണപിള്ള മരിച്ച് 10 ആം മാസം തന്നെ അവരും മരണത്തിന് കീഴടങ്ങി. പാച്ചുവും സഹോദരിയും അനാഥരായി. 15 ആം വയസില്‍ പരമേശ്വരന്‍ പിള്ളക്ക് കുടുംബഭാരം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതായി വന്നു. ഒടുവില്‍, നല്ലവനായ തിരുവനന്തപുരത്തെ കോയിപ്പുറം കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ സഹായത്താലും, സഹോദരി യുടെ സ്വര്‍ണാഭരണങ്ങള്‍ പണയപ്പെടുത്തിയും പരമേശ്വരന്‍ പിള്ള വിദ്യാഭ്യാസം തുടര്‍ന്നു. മുണ്ടും കച്ചത്തോര്‍ത്തുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്നത്തെ വേഷം. ഹൈസ്‌കൂള്‍ പഠനം പൂര്‍ത്തീകരിച്ച് കോളേജിലേക്ക് കടന്നപ്പോഴും കോയിപ്പുറം കൃഷ്ണപിള്ള മാത്രമേ പരമേശ്വരന്‍പിള്ളയെ സഹായിക്കാനു ണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്തോ ഒരു മുജ്ജന്മ ബന്ധം പോലെയായിരുന്നു കൃഷ്ണപിള്ളക്ക് പരമേശ്വരന്‍പിള്ള. സ്‌നേഹിതന്മാരോട് പുസ്തകങ്ങള്‍ കടംവാങ്ങിയും പഴയ പുസ്തകങ്ങള്‍ അന്വേഷിച്ച് പിടിച്ചും പരമേശ്വരന്‍പിള്ള തന്റെ പഠനാവശ്യങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിച്ചു. പരമദരിദ്രനായ അദ്ദേഹം സമ്പന്നരുടെ കുട്ടികളെ ട്യൂഷന്‍ പഠിപ്പിച്ചും ജീവിതം മുന്നോട്ടു നയിച്ചു.

ബി എ ജയിച്ച ചങ്ങനാശേരി പരമേശ്വരന്‍പിള്ള അധ്യാപകവൃത്തിയില്‍ ഏര്‍പെട്ടുകൊണ്ട് ബി എല്‍ പരീക്ഷക്ക് പഠിക്കുകയും പ്രശസ്തമായ നിലയില്‍ വക്കീല്‍ പരീക്ഷ ജയിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതോടെ കൊല്ലം ഹൈസ്‌കൂളില്‍ നിന്നും സര്‍ക്കാര്‍ അധ്യാപന ജോലി രാജിവെച്ചു. അതിനുശേഷം വക്കീല്‍വൃത്തിയില്‍ പ്രവേശിക്കാന്‍ തയ്യാറെടുത്തു. ദീര്‍ഘമായ ആലോചനകള്‍ക്കു ശേഷം കൊല്ലത്ത് തന്നെ പരമേശ്വന്‍പിള്ള പ്രാക്ടീസുചെയ്യാന്‍ തീരുമാനമെടുത്തു. അന്ന് കൊല്ലം ബാറിലെ കൃഷ്ണന്‍ പണ്ഡാല, പി രാമന്‍ നമ്പി, ഇല്ലിക്കുളം കേശവപിള്ള, ചെങ്കോട്ട രാമയ്യന്‍, ലാ സുബ്ബയ്യന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ നിയമലോകത്തെ പ്രഗത്ഭമതികളാണ്. ഇവരില്‍ ആദ്യത്തെ 3 പേര്‍ പരമേശ്വരന്‍പിള്ളയുടെ മിത്രങ്ങളും അഭ്യുദയ കാംക്ഷികളുമായിരുന്നു. ഇവരുടെ ഉപദേശവും സ്‌നേഹ വായ്പും കൊണ്ടാണ് പരമേശ്വരന്‍പിള്ള കൊല്ലം തന്നെ പ്രവര്‍ത്തന മേഖലയായി തെരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ കാരണമായത്. 1903 ല്‍ ചങ്ങനാശേരി പരമേശ്വരന്‍പിള്ള കൊല്ലം ജില്ലാ കോടതിയില്‍ സന്നതെടുത്ത് വ്യവഹരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. വളരെ നാള്‍ കഴിയുംമുമ്പുതന്നെ കൊല്ലം ബാറിലെ നല്ലൊരു വക്കീലായി പേരെടുത്തു കഴിഞ്ഞു.

1905 ല്‍ തിരുവിതാംകൂറില്‍ നടന്ന പ്രസിദ്ധമായ നായരീഴവ ലഹളയാണ് ചങ്ങനാശേരിയെ പൊതു രംഗത്തേക്ക് ആകൃഷ്ടനാക്കിയത്. ലഹള കരുനാഗപ്പള്ളി, മാവേലിക്കര തുടങ്ങിയ താലൂക്കുകളിലേക്ക് പടര്‍ന്നു പിടിച്ചു. തുടര്‍ന്ന് കൊല്ലം കോടതിയില്‍ ക്രിമിനല്‍ കേസുകളുമായി. കൊല്ലം ബാറിലെ അഭിഭാഷകരായ ഇല്ലിക്കുളം കേശവപിള്ള, കെ ആര്‍ പത്മനാഭപിള്ള, ചങ്ങനാശേരി തുടങ്ങിയവര്‍ ലഹള ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും സമുദായ സൗഹാര്‍ദ്ദം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനുമായി രംഗത്തിറങ്ങി. അന്നൊരു സാഹിത്യകാരനായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന സി വി കുഞ്ഞുരാമനും ഇവരുടെ സംരംഭങ്ങളോട് സഹകരിച്ചു. അങ്ങനെ രണ്ടു സമുദായങ്ങളി ലേയും നോതാക്കളുടെയും സംഘടിത ശ്രമംകൊണ്ട് ഫലപ്രദമായി നായരീഴവ ലഹളക്ക് ശമനമുണ്ടാക്കി.

1910 ല്‍ ചങ്ങനാശേരിയെ ശ്രീമൂലം പ്രജാസഭാ മെമ്പറായി തെരഞ്ഞെടുക്ക പ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ് സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ള പത്രപ്രവര്‍ത്തനവുമായി രംഗത്തെത്തുന്നത്. നിശിതമായ വിമര്‍ശനം കൊണ്ട് ആരേയും തറപറ്റിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൂലികത്തുമ്പ് തിരുവിതാംകൂര്‍ ദിവാന്‍ പി രാജഗോപാലാചാരിയെ വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഒടുവില്‍ നാടുകടത്തേണ്ടിവന്നു. കെ രാമകൃഷ്ണ പിള്ളയെ പ്രജാസഭയില്‍ മെമ്പറാക്കിയെങ്കിലും നെയ്യാറ്റിന്‍കരയില്‍ സ്ഥിര താമസക്കാരനല്ലാത്തതു കൊണ്ട് പ്രജാസഭാംഗത്വം നഷ്ടമായി. ഈ ഒഴിവിലേക്കാണ് ചങ്ങനാശേരി പ്രജാസഭയിലെത്തിയത്. പ്രജാസഭ ക്കകത്തും പുറത്തും സാമൂഹിക പരിഷ്‌കരണങ്ങള്‍ക്കും പൗര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടി ശബ്ദമുയര്‍ത്തിയ ചങ്ങനാശേരി ശ്രദ്ധേയനായി ഉയര്‍ന്നു വന്നു. മാത്രമല്ല ഉത്തരവാദ ഭരണത്തിനായും ശബ്ദമുയര്‍ത്തിയ ചങ്ങനാശേരിക്ക് മഹാത്മാഗാന്ധിയുമായി അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കുവാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചു. പിന്നീട് ചങ്ങനാശേരി ഹരിജന്‍ സേവാസംഘത്തിന്റെ കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി അംഗവും കേരള പ്രദേശ് ശാഖയുടെ അധ്യക്ഷനുമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുക യുണ്ടായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമഫലമായി കേരളത്തില്‍ 82 ഹരിജനോദ്ധാരണ കേന്ദ്രങ്ങള്‍ തുറക്കുകയുണ്ടായി.


കുന്നുകുഴി
നായര്‍ - ഈഴവ ലഹള പോലെ മറ്റൊരു ലഹളയാണ് 1915 ലെ കൊല്ലം - പെരിനാട് ലഹള. ഇത് പിന്നീട് നായര്‍ - പുലയര്‍ ലഹള എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. പുലയ സ്ര്തീകള്‍ക്ക് മാറ് മറയ്ക്കുന്നതിന് കല്ലമാല ധരിക്കാനേ അവകാശ മുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇതിനെതിരേ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു കൊണ്ടാണ് സാധുജന പരിപാലന സംഘം നേതാവായ ഗോപാലദാസന്‍ രംഗത്തു വന്നത്. കല്ലമാലകള്‍ ബഹിഷ്‌കരിക്കാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് 1915 ഒക്ടോബര്‍ 24 ന് പെരിനാട് ചെറുമുക്കില്‍ ഒരു യോഗം ഗോപാലദാസന്‍ വിളിച്ചുകൂട്ടിയിരുന്നു. ആ യോഗത്തില്‍ വെച്ചാണ് ലഹള പടര്‍ന്നു പിടിച്ചത്. യോഗം കലക്കാന്‍ നായര്‍ മാടമ്പിമാരെ ഇറക്കിവിട്ടിരുന്നു. ഒടുവില്‍ പുലയക്കുടിലുകള്‍ നായന്മാര്‍ കത്തിച്ചു. യുവതികള്‍ ബലാത്സംഗത്തിനിരയായി. 600 ല്‍ ഏറെ കുടിലുകള്‍ കത്തിച്ചാമ്പലായി. സംഭവം നാടെങ്ങും പരന്നു. തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്നും അയ്യന്‍കാളി പാഞ്ഞെത്തി. ഒടുവില്‍ ചങ്ങനാശേരിയുടേയും മറ്റും നേതൃത്വത്തില്‍ കൊല്ലം കണ്‍ട്രോണ്‍മെന്റ് മൈതാനിയില്‍ നായന്മാരുടേയും പുലയരു ടേയും ഒരു സമാധാന സമ്മേളനം നടന്നു. ചങ്ങനാശേരി ആ യോഗത്തില്‍ അധ്യക്ഷനായിരുന്നു. യോഗത്തില്‍ മഹാനായ അയ്യന്‍കാളിയുടെ ആഹ്വാനപ്രകാരം പുലയസ്ത്രീകള്‍ കല്ലമാലകള്‍ മാറില്‍ നിന്ന് അറുത്തെറിയുകയും പകരം മാറുമറയ്ക്കാന്‍ റൗക്കകള്‍ ധരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ കല്ലമാല സമരത്തിനിപ്പോള്‍ ഒരുനൂറ്റാണ്ടു തികയുകയാണ്.