"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, ജനുവരി 22, വ്യാഴാഴ്‌ച

പട്ടികജാതി യുവാവിനെ അകാരണമായി കളളകേസില്‍ കുടുക്കി


പട്ടികജാതി യുവാവിനെ അകാരണമായി കളളകേസില്‍ കുടുക്കി ജയിലിലടച്ച എക്‌സസൈസ് ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥരെ പട്ടികജാതി പീഡന നിരോധന നിയമപ്രകാരം കേസ് എടുത്ത് ശിക്ഷിക്കണം

ദേശമംഗലം പഞ്ചായത്തിലെ പട്ടികജാതി ഏകോപന സമിതി ഉണിക്കുന്ന് കോളനി ശാഖ അംഗമായ സി.രവീന്ദ്രന്‍ എന്ന യുവാവിനെ അകാരണമായി കളളകേസില്‍ കുടുക്കി വടക്കാഞ്ചേരി എക്‌സൈസ് ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥര്‍ ജയിലിലടച്ചിരിക്കുന്നു. വര്‍ക്ക്‌ഷോപ്പ് ജീവനക്കാരനാണ് രവീന്ദ്രന്‍. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വര്‍ക്ക്‌ഷോപ്പിന്റെ അടുത്ത് കഴിഞ്ഞ ദിവസം വൈകീട്ട് എക്‌സൈസ്‌കാര്‍ എത്തുകയും ഈ പ്രദേശത്ത് ആരെല്ലാമാണ് മദ്യവില്‍പ്പന നടത്തുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞു തരണമെന്നും അല്ലെങ്കില്‍ നിന്നെ കളളകേസില്‍ കുടുക്കുമെന്നും എക്‌സസൈസ്‌കാര്‍ പറഞ്ഞു. അവരെ അറിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എക്‌സസൈസ്‌കാരില്‍ ഒരാള്‍ രവീന്ദ്രന്റെ മുഖത്ത് ഇടിക്കുകയും ഇടികൊണ്ട് മൂക്കില്‍ നിന്നും ചോര ഒഴുകി. ഉറക്കെകരഞ്ഞ രവീന്ദ്രനെ എക്‌സസൈസ്‌കാര്‍ ഭീകരമായി മര്‍ദ്ദിച്ച് ജീപ്പില്‍ കയറ്റികൊണ്ട് പോയി. ടാ കണക്കാ നിന്നെ ഞങ്ങള്‍ അഴിയെണ്ണിപ്പിക്കുമെന്നും നാട്ടില്‍ നിന്നും സ്വത്തുക്കളെല്ലാം വിറ്റ് ഓടിപ്പിക്കുമെന്നും നിന്നെയും നിന്റെ കുടുംബത്തെയും ഭിക്ഷയെടുപ്പിക്കുമെന്നും അതിനുളള പണിയെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു. തടിച്ച് കൂടിയ ജനങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍വെച്ച് ഇങ്ങനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് അധിക്ഷേപിക്കുകയും അത് കേട്ടവര്‍ കളിയാക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് കടുത്ത അപമാനം ഉണ്ടായിട്ടുളളതുമാണ്. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് എക്‌സസൈസുകാരില്‍ ഒരാള്‍ വന്ന് രവീന്ദ്രന്റെ ബൈക്ക് എടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി. അതിനുശേഷം രവീന്ദ്രന്റെ ജേഷ്ഠന്‍ രാധാകൃഷ്ണന്‍ വടക്കഞ്ചേരി എക്‌സസൈസ് ഓഫീസില്‍ ചെല്ലുകയും രവീന്ദ്രനെതിരെ കേസ് എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും നാളെ കോടതിയില്‍ ഹാജരാക്കുമെന്നും അവര്‍ പറഞ്ഞു. പിറ്റെ ദിവസം എക്‌സസൈസ് ഓഫീസില്‍ ചെന്ന രവീന്ദ്രന്റെ ജേഷ്ഠന്‍ രാധാകൃഷ്ണനോട്, അനുജന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും 4 ലിറ്റര്‍ മദ്യം പിടിച്ചുയെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന തുക നാളെ കോടതിയില്‍ ഹാജരാക്കുമെന്നും അവര്‍ പറഞ്ഞു. 4 ലിറ്റര്‍ മദ്യം എന്നത് നുണയാണ്. സംഭവസ്ഥലത്ത് തടിച്ച് കൂടിയവര്‍ പറഞ്ഞത് രവീന്ദ്രന്റെ കയ്യില്‍ മദ്യം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നാണ്. ബ്രൗണ്‍ഷുഗറും, കഞ്ചാവും ധാരാളം എക്‌സസൈസ് ഓഫീസില്‍ ഉണ്ടെന്നും മര്‍ദ്ദിച്ച കാര്യം കോടതിയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അതെല്ലാം നിന്റെ തലയില്‍ കെട്ടിവെക്കുമെന്നും പറഞ്ഞ് എക്‌സസൈസ്‌കാര്‍ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയത് കൊണ്ട് മര്‍ദ്ദിച്ചകാര്യം രവീന്ദ്രന്‍ കോടതിയില്‍ പറഞ്ഞില്ല. ആയതുകൊണ്ട് പട്ടികജാതി യുവാവായ രവീന്ദ്രനെ അകാരണമായി മര്‍ദ്ദിച്ച് കളളകേസില്‍ കുടുക്കി ജയിലിലടച്ച എക്‌സസൈസ് ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥരെ പട്ടികജാതി പീഡന നിരോധന നിയമപ്രകാരം പോലീസ് കേസ് എടുത്ത് ശിക്ഷിക്കണം.

എന്‍.ആര്‍.സന്തോഷ്
എഡിറ്റര്‍ 

മുല്ലപ്പെരിയാര്‍; 650 ആദിവാസി കുടുംബങ്ങളുടെ കിടപ്പാടം നശിക്കും


തൊടുപുഴ: മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ടിലെ ജലനിരപ്പ് 142 അടിയായി ഉയര്‍ത്തുബോള്‍ റിസര്‍വോയറിനകത്തെ കാട്ടിലുളള രണ്ട് ആദിവാസി കുടിലുകള്‍ ഇല്ലാതാവും. 650 ആദിവാസി കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് കിടപ്പാടം നഷ്ടപ്പെടും.

35 വര്‍ഷം കൊണ്ട് രൂപപ്പെട്ട സ്വാഭാവിക വനവും അതിലെ വന്യജീവികളും നശിക്കും. ഈ വിഷയങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തി നിയമ നടപടിക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണ് കേരളം. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിധിക്കെതിരെ സുപ്രീംകോടതിയില്‍ നല്‍കിയ റിവ്യൂ ഹര്‍ജിയില്‍ ജലനിരപ്പ് ഉയര്‍ത്തുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ക്കാണ് മുന്‍ഗണന നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്.

റിസര്‍വോയറിന് ചേര്‍ന്നുളള കാട്ടില്‍ മന്നാക്കുടി, പളിയക്കുടി എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ആദിവാസി കുടികളാണുളളത്. കുമളി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് 11, 12 വാര്‍ഡുകളായ ഇവിടെ 2205 താമസിക്കുന്നുണ്ട്. ജലനിരപ്പ് 136 ല്‍ നിന്ന് 142 അടിയായാല്‍ രണ്ട് കുടികളും വെളളത്തിനടിയിലാകും. ആദിവാസികളുടെ കൃഷിയിടങ്ങളും നശിക്കും.

രണ്ട് കുടികളിലെയും ജനങ്ങളുടെ മുഖ്യതൊഴില്‍ റിസര്‍വോയറിലെ മീന്‍പിടുത്തമാണ്. ചെറുപ്പക്കാരില്‍ 75 ശതമാനവും ട്രൈബല്‍ വാച്ചര്‍, ഇക്കോഡവലപ്‌മെന്റ് സമിതി ഗൈഡ് എന്നിങ്ങനെ ജോലിചെ യ്യുന്നവരാണ്. വെളളകയറി കാട് നശിച്ചാല്‍ ഇവര്‍ക്ക് വീടും സ്ഥലവും മാത്രമല്ല, തൊഴിലും നഷ്ടപ്പെടും. 

2005 ല്‍ പാസ്സാക്കി, 2007 ജനുവരി 2 മുതല്‍ നിലവില്‍ വന്ന കേന്ദ്ര വനാവകാശ നിയമപ്രകാരം ആദിവാസികള്‍ക്ക് കാട്ടിനുളളില്‍ അവരിഷ്ടപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്ത് താമസിക്കാനും കൃഷിയിറക്കാനും ഉളള അവകാശം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. 142 അടിയായി ജലനിരപ്പ് ഉയര്‍ത്തിയാല്‍ ആദിവാസികളുടെ ഈ അവകാശമാണ് ലംഘിക്കപ്പെടുന്നത്.

ആദിവാസികള്‍ക്ക് കിടപ്പാടം നഷ്ടപ്പെടുന്നതും സ്വാഭാവിക വനവും വന്യജീവികളും നശിക്കുന്നതും ഉള്‍പ്പെടെയുളള പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പരിഹരിച്ച ശേഷം ജലനിരപ്പ് ഉയര്‍ത്തിയാല്‍ മതിയെന്ന നിലപാടിലാണ് കേരളം. പ്രശ്‌നത്തില്‍ ദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷന്‍ ഇടപെട്ട് പരിഹാരം കാണണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. 

സുപ്രീംകോടതി വിധിക്കെതിരെ നല്‍കിയ റിവ്യുഹര്‍ജി പരിഗണിക്കുബോള്‍ കേരളം ഈ വിഷയങ്ങളായിരിക്കും മുഖ്യമായി ഉന്നയിക്കുക. പ്രശ്‌നം കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിന്റെ ശ്രദ്ധയിലും കൊണ്ടുവരും. 

വേണ്ടി വന്നാല്‍ പുതിയ ഹര്‍ജി നല്‍കണമെന്ന് അഭിപ്രായവും ഉയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്. ജലനിരപ്പ് 142 അടി ആകുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രത്യാഹാതങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കാന്‍ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിനും തമിഴ് നാടിനും ബാധ്യതയുണ്ടെന്നും അധികൃതര്‍ പറയുന്നു.

കേരളത്തിന്റെ ആശങ്കകള്‍ ഉള്‍ക്കൊളളുന്ന വിശദമായ റിപ്പോര്‍ട്ട് മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ മേല്‍നോട്ട സമിതി അദ്ധ്യക്ഷന് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. കേരള മന്നാന്‍ സമുദായ സംഘടന ദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷനും നിവേദനം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്.

ഇന്ത്യയിലെ ജാതികള്‍ - ഡോ. ബി ആര്‍ ആംബേഡ്കര്‍



1916 മെയ് 9 ന് ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ കൊളംബിയ സര്‍വകലാശാലയില്‍ ഡോ. എ എ ഗോള്‍ഡന്‍വെയ്‌സര്‍ നരവംശ സെമിനാറില്‍ വായിച്ച് അവതരിപ്പിച്ച പ്രബന്ധം.

ഓന്നാം ഭാഗത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ച.....

ജാതിയുടെ വിവിധ ലക്ഷണങ്ങളെപ്പറ്റിയുളള വിമര്‍ശനപരമായ വിലയിരുത്തലില്‍ നിന്ന് സംശയാതീതമായി വെളിവാകുന്ന ഒരു വസ്തുതയിതാണ്. ഗോത്രബാഹ്യവിവാഹത്തിന്റെ നിരോധനം അഥവാ അഭാവം മാത്രമാണു ജാതിയുടെ അന്തസത്ത. എന്നാല്‍ നരവംശ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഇതിനെ ചിലരെങ്കിലും നിഷേധിച്ചേക്കും. ജാതിയുടെ പ്രശ്‌നങ്ങളില്ലാത്ത, മിശ്രവിവാഹനിരോധനമില്ലാത്ത, സമൂഹങ്ങളുമുണ്ടല്ലോ. പൊതുവായ തലത്തില്‍ ഇതു ശരിയായിരിക്കാം. സാംസ്‌ക്കാരികമായി ഭിന്നമായതും അകലങ്ങളില്‍ വര്‍ത്തിക്കുന്നതും പരസ്പരബന്ധമില്ലാത്തതും ഗോത്രബാഹ്യവിവാഹനിരോധനം പാലിക്കുന്നതുമായ സമൂഹങ്ങള്‍ ഒരു യാഥാര്‍ത്യമാണ്. ഈ വീഷണത്തിന് ഉപോല്‍ബലകമായി യുണൈററഡ് സ്റ്റേറ്റ്‌സിലെ നീഗ്രോകളും വെളളക്കാരും അമേരിന്ത്യന്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിവിധ ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗക്കാരും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടാം. എന്നാല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ കൂട്ടികുഴക്കരുത്. ഇന്‍ഡ്യയിലെ സ്ഥിതി ഭിന്നമാണ്. നേരത്തേ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ ഇന്‍ഡ്യയിലെ ജനങ്ങള്‍ ഏകരൂപമായ ഒരു ജനതയാണ്. നിശ്ചിതപ്രദേശങ്ങളില്‍ അധിവസിക്കുന്ന ഇന്‍ഡ്യയിലെ വിവിധ വംശക്കാര്‍ ഏറെക്കുറെ പരസ്പ്പരം ലയിക്കുകയും ഏകരൂപമായ ജനതയുടെ ഏകമാനദണ്ഡമായ സാംസ്‌ക്കാരികൈക്യം അര്‍ജ്ജിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഈ ഐകരൂപ്യം ഒരു അടിസ്ഥാനമായി സ്വീകരിച്ചാല്‍ ജാതി മൊത്തം സ്വഭാവത്തില്‍ പുതിയൊരു പ്രശ്‌നമായിത്തീരുകയും ഗോത്രബാഹ്യവിവാഹനിരോധനമുളള സാമൂഹിക സംഘത്തിന്റെയൊ ഗോത്രസംഘത്തിന്റെയൊ സാമീപ്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ അത് ഇല്ലാതായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ജാതി എന്നതിനര്‍ത്ഥം, ജനസമൂഹത്തെ ഗോത്രബാഹ്യവിവാഹികനിരോധനം കൊണ്ട് പരസ്പരം ഇഴുകിച്ചേരാന്‍ അനുവദിക്കപ്പെ ടാത്ത നിശ്ചിതവും സുസ്ഥിരവുമായ ഘടകങ്ങളിലേക്കു വെട്ടിനുറുക്കിയിടുക എന്നതാണ്. അപ്പോള്‍ ഗോത്രബാഹ്യവിവാഹനിരോധനം മാത്രമാണ് ജാതിയുടെ പ്രത്യാക ലക്ഷണമെന്ന നിഗമനം അനിവാര്യമായിത്തീരുന്നു. ഗോത്രബാഹ്യവിവാഹത്തെ എങ്ങനെ നിരോധിച്ചു നിറുത്തുന്നു എന്നു വിശദീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ജാതിയുടെ ഉത്പത്തിയും യാന്ത്രികവൃത്തിയും ഫലത്തില്‍ തെളിയിച്ചുവെന്ന് പറയാം. 

ജാതിസംഹിതയുടെ നിഗൂഢത തുറന്നുകാട്ടാനുളള താക്കോലായി, ഗോത്രബാഹ്യ വിവാഹ നിരോധനത്തെ ഞാന്‍ എന്തുകൊണ്ട് പരഗണിക്കുന്നു എന്ന് ഊഹിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു പ്രയാസം തോന്നുന്നുണ്ടാവാം. നിങ്ങളുടെ ഭാവനയെ കൂടുതല്‍ ക്ലേശിപ്പിക്കാതെ എന്റെ കാരണങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കാം.

ഇന്‍ഡ്യന്‍ സമൂഹത്തെപ്പോലെ പ്രാകൃത കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു നാഗരികസമൂഹവുമില്ല. അതിന്റെ മതം സാരാംശത്തില്‍ പ്രാകൃതമാണ്. അതിന്റെ ഗോത്രപരമായ ധര്‍മസംഹിത, കാലത്തിലും നാഗരീകതയിലും മുന്നേററമുണ്ടായിട്ടും, ഇന്നും പ്രാകൃ തമായ വീര്യത്തോടുക്കൂടി ത്തന്നെയാണ് പ്രയോഗക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രാകൃതമായ അവശിഷ്ടങ്ങളില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് അന്യഗോത്രങ്ങളില്‍ നിന്നു മാത്രമെ വിവാഹം പാടുളളൂ എന്ന സമ്പ്രദായം. പ്രാകൃതസമൂഹത്തില്‍ നിലനിന്നുപോന്ന ഈ സമ്പ്രദായം വിശദീകരണം അവശ്യമില്ലാത്ത തരത്തില്‍ പ്രസിദ്ധമാണ്. ചരിത്രത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയോടുക്കൂടി ഈ സമ്പ്രദായത്തിന് അപചയം നേരിടുകയും, ഏററവും അടുത്ത രക്തബന്ധമുളളവരൊഴികെ മററാരുമായും വിവാഹബന്ധത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടാമെന്ന സ്ഥിതി വന്നു ചേരുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ ഇന്‍ഡ്യയിലെ ജനവിഭാഗങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മുന്‍ചൊന്ന വിവാഹസമ്പ്രദായം ഇന്നും നിശ്ചിതമായ നിരോധനാജ്ഞ യാണ്. ഇന്‍ഡ്യന്‍ സമൂഹം ഇപ്പോഴും കുലക്രമം (രഹമി ്യെേെലാ) നുണഞ്ഞിറക്കുന്നു-ഗണങ്ങള്‍ നിലവിലില്ലെങ്കിലും-വൈവാഹിക നിയമങ്ങള്‍ ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. രക്തബദ്ധമുളളവര്‍ തമ്മില്‍ വിവാഹം പാടില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, സഗോത്രജര്‍ തമ്മിലുളള വിവാഹം പോലും ദൈവനിന്ദയായി കരുതപ്പെടുന്നു.
അതിനാല്‍ സഗോത്രവിവാഹം ഇന്‍ഡ്യയിലെ ജനങ്ങള്‍ക്കു അജ്ഞാതമാണെന്നത് ഓര്‍മ്മിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന വസ്തുതയാണ്. ഇന്‍ഡ്യയിലെ വിവിധ ഗോത്രങ്ങള്‍ ബഹിര്‍ ഗോത്ര വിവാഹസമ്പ്രദായം പുലര്‍ത്തിപ്പോരുന്നു. കുലചിഹ്ന സംഘടനകളോടുകൂടിയ മററുവിഭാഗങ്ങളും ഇങ്ങനെ തന്നെ. ഇന്‍ഡ്യയിലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് ബഹിര്‍ഗോത്ര വിവാഹസമ്പ്രദായം ഒരു മതവിശ്വാസമാണെന്നും ആരും അതുലംഘിക്കാന്‍ ധൈര്യപ്പെടുകയില്ലെന്നും അതിശയോക്തി കൂടാതെ പറയാം. ജാതികള്‍ക്കിടയില്‍ മിശ്രവിവാഹനിരോധനമുണ്ടെങ്കില്‍പ്പോലും ഗോത്രബാഹ്യമായ വിവാഹം കര്‍ശനമായി പാലിക്കപ്പെടുന്നു. മിശ്രവിവാഹ നിരോധനം ലംഘിച്ചാലുളളതില്‍ക്കൂടുതല്‍ കനത്ത ശിക്ഷയാണ് ഗോത്ര ബാഹ്യമാത്ര വിവാഹം ലംഘിച്ചാല്‍ നല്‍കപ്പെടുന്നത്. അപ്പോള്‍, ഗോത്ര ബാഹ്യമാത്രമായ വിവാഹ സമ്പ്രദായമാണു നിയമമെങ്കില്‍ ജാതികളുണ്ടാവുകയില്ല. കാരണം ഗോത്രത്തിനു പുറത്തുനിന്നു വിവാഹം കഴിക്കുകയെന്നത് ഗോത്രങ്ങളുടെ സംയോജനമാണ്. എങ്കിലും നമുക്ക് ജാതികളുണ്ട്. അപ്പോള്‍ അവസാന വിശകലനത്തില്‍ ഇന്‍ഡ്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഗോത്രബാഹ്യ വിവാഹ രീതിക്കുമേല്‍ സഗോത്ര വിവാഹ നിരോധനം അവരോധിക്കപ്പെട്ടതാണ് ജാതിസൃഷ്ടിയുടെ മൂലകാരണമെന്നു സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും മൗലികമായി ബഹിര്‍ഗോത്ര വിവാഹ സമ്പ്രദായം സ്വീകരിച്ച ഒരു ജനതയ്ക്കിടയില്‍ മിശ്രവിവാഹ സമ്പ്രദായം നിരോധിക്കുക യെന്നത് (ജാതിരൂപവല്‍ക്കരണത്തിനു തുല്യമാണിത്) ഗൗരവമേറിയ ഒരു പ്രശ്‌നമാണ്. അപ്പോള്‍ ബഹിര്‍ഗോത്ര വിവാഹ സമ്പ്രദായം നിലനിര്‍ത്താനുപയുക്തമായ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും ജാതിപ്രശ്‌നത്തിന്റെ പരിഹാരമാര്‍ഗ്ഗം.

അനിവാര്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്തയ്യാറാവുക - എ. ശശീധരന്‍


ഒന്നാം ലക്കത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ച....

എന്നാല്‍ ജാതിസംബന്ധമായി അവസരസമത്വം നിഷേധിച്ചിരിക്കുകയാ ണെന്നു കാണാം. പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പുകളുടെ കാര്യം തന്നെ എടുക്കുക. റിസര്‍വ് ചെയ്തിട്ടുളള സീററുകളില്ലാതെ പട്ടികജാതി-വര്‍ഗ്ഗ ജനതയ്ക്ക് മത്സരിക്കാനിടം കൊടുക്കില്ല. മററു ജാതിക്കാരുടെ കാര്യത്തിലാണെങ്കില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തുനിന്നും വലതുപക്ഷത്തുനിന്നും മത്സരിച്ചു ജയിച്ചു വരുന്നവര്‍ അവരുടെ ജനസംഖ്യാനുപാതത്തിലധികമാണ്. അവര്‍ അവരുടെ സാമുദായിക താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇനി സര്‍ക്കാരുദ്ദോഗസ്ഥരുടെ കാര്യമെടുത്താലും റിസര്‍വേഷന്‍ 8% പോലും തികഞ്ഞിട്ടില്ല. താഴെത്തട്ടിലുളള പ്യൂണ്‍ പോലുളള തസ്തികകളിലാണധികവും ഇവര്‍ നിയമിക്കപ്പെടുന്നത്. തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുന്ന തസ്തികകളില്‍ ഇവരുടെ പ്രാതിനിധ്യം തീരെയില്ല. സെന്‍ട്രല്‍ സെക്രട്ടറിയേററില്‍ നൂറിലേറെ സെക്രട്ടറിമാരുളളതില്‍ ഒരാള്‍ പോലും ഈ സമൂഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നില്ല. ന്യായമായും 30 ലേറെ പോസ്‌ററുകള്‍ക്കര്‍ഹതയുണ്ട്. സംസ്ഥാന സെക്രട്ടിറിയേറ്റിലും ഇതു തന്നെയാണു സ്ഥിതി. ഈ പ്രതിസന്ധി പരിഹരിക്കുന്നതിനാണ് ഭരണഘടനയിലെ അനുഛേദം 15(4)ഉം 15(5)ഉം 16(4)(എ)യും എഴുതിച്ചേര്‍ത്തിട്ടുളളത്. 16(4) അനുസരിച്ച് കേന്ദ്രത്തിന്റെയോ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയോ തസ്തികകളില്‍ ജനസംഖ്യാനുപാതികമായ സംവരണം നടത്തണം. 16(4)എ അനുസരിച്ച് എല്ലാതലങ്ങളിലും മതിയായ സംവരണം ലഭിക്കാത്തതിനാല്‍ പ്രമോഷനിലും സംവരണം നടത്തണം. എന്നാല്‍ ഇതൊന്നും പാലിക്കപ്പെടാറില്ല. കേരളത്തില്‍ 16(4)(എ) അനുസരിച്ചുളള സംവരണം നടപ്പിലാക്കിയിട്ടില്ല. നടപ്പിലാക്കിയ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ചിലതില്‍ (ഉദാ: രാജസ്ഥാന്‍, യു.പി.) ഹൈക്കോടതിതടയുകയും സുപ്രീംകോടതി ശരി വെക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കോടതി വിധി മറികടക്കുന്നതിന് പാര്‍ലമെന്റില്‍ ബില്ലവതരിപ്പിച്ചെങ്കിലും അതു പാസാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കാരണം ഇത് പട്ടികജാതി-വര്‍ഗ്ഗ സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനായി ട്ടുളളതാണ്. 123 എം.പിമാര്‍ ഈ സമൂഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് പാര്‍ലമെന്റിലുണ്ടെങ്കിലും അവര്‍ രാഷ്ട്രീയ യജമാനന്‍മാരുടെ ആജ്ഞാനുവര്‍ത്തികള്‍മാത്രമാണ്. രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ ആത്മാര്‍ത്ഥത ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ അതു പാസ്സാകുമായിരുന്നു.

സര്‍ക്കാര്‍ ഖജനാവില്‍ നിന്ന് കോടിക്കണക്കിനു രൂപയുടെ സബ്‌സിടികളും മററു ടാക്‌സ് ഇളവുകളും ഇന്‍ഫ്രാസ്ട്രച്ചര്‍ ഗ്രാന്റുകളും മററും നേടി നടത്തുന്ന സ്വകാര്യ വ്യവസായങ്ങളിലും ന്യായമായും സംവരണം പാലിക്കേണ്ടത്അനിവാര്യമാണെന്ന് തത്വത്തില്‍ എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതും നടപ്പിലാക്കുന്നില്ല. 

എയ്ഡഡ് കോളേജ് മേഖലയില്‍ സംവരണം നടപ്പിലാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി കൂടിയാണ് യു.ജി.സി. ഗ്രാന്റു നല്‍കുന്നത്. ഇന്‍ഫ്രാസ്ട്രക്ച്ചര്‍ ഗ്രാന്റ്, ശബളപരിഷ്‌ക്കരണത്തിലെ അധിക തുക എന്നിവ യു.ജി.സി. നല്‍കുന്നു. കെട്ടിടം വയ്ക്കാന്‍ സ്ഥലം സര്‍ക്കാര്‍ നല്‍കുന്നു. ലൈബ്രറി ഗ്രാന്റ്, ലബോറട്ടറി ഗ്രാന്റ് എന്നിവയും മററാവശ്യങ്ങള്‍ക്കുളള തുകയും മുഴുവന്‍ ജീവനക്കരുടെയും ശബളവും സര്‍ക്കാര്‍ നല്‍കുന്നു. ന്യായമായും ഭരണഘടനാപരമായി പട്ടികജാതി-വര്‍ഗ്ഗ ജനതയ്ക്കു ലഭിക്കേണ്ടുന്ന തസ്തികകള്‍ മററു സമുദായങ്ങള്‍ക്കായി ചോര്‍ത്തിക്കൊടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ശബളം മാത്രമല്ല റിട്ടയര്‍ ചെയ്യുന്നതോടെ ലഭിക്കുന്ന പെന്‍ഷനും പട്ടികജാതി-വര്‍ഗ്ഗ ജനതകള്‍ക്കര്‍ഹതപ്പെട്ടത് മററു ജാതിക്കാര്‍ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇതു തന്നെ സ്‌കൂളിലും സംഭവിക്കുന്നു. ഈ പിടിച്ചുപറി നിര്‍ബാധം തുടരുന്നു. ഒരു പരിഷ്‌കൃത സമൂഹത്തിലാണിതു നടക്കുന്നത്.


കേരള എഡ്യൂക്കേഷന്‍ റൂള്‍ വകുപ്പ് 11 പ്രകാരം എയ്ഡഡ് മേഖലയിലെ നിയമനങ്ങളെല്ലാം പി.എസ്.സിക്കു വിടണമായിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസ ബില്ലിനെതിരെ പ്രൈവററ് സ്‌കൂള്‍ മാനേജ്‌മെന്റ് സുപ്രീംകോടതി വരെ പോയെങ്കിലും അതിലെ 11-ാം വകുപ്പുള്‍പ്പെടെ പ്രധാന വകുപ്പുകള്‍ തളളിക്കളയുവാന്‍ സുപ്രീംകോടതി തയ്യാറായില്ല. 1960 മെയ് 30ന് എറണാകുളത്ത് ചേര്‍ന്ന കെ.പി.സി.സി. യോഗം ഈ വകുപ്പു നിര്‍ത്തിവയ്ക്കുന്നതിന് സര്‍ക്കാരിനോടു ശുപാര്‍ശ ചെയ്തു. അന്നു തന്നെ സര്‍ക്കാര്‍ ഓര്‍ഡിനന്‍സ് പുറപ്പെടുവിച്ച് ആ വകുപ്പ് നിര്‍ത്തി വച്ചു. സമൂഹത്തിലെ ദുര്‍ബല വിഭാഗത്തിന്റെ ഉപജീവനത്തിനും തദ്വാര ഉണ്ടാകുമായിരുന്ന സാമ്പത്തിക സാമൂഹ്യ സാംസ്‌ക്കാരിക ഉന്നമനത്തിനും തടയിടുകയായിരുന്നു ആ ഓര്‍ഡിനന്‍സിലൂടെ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് മുഖ്യമന്ത്രി ശീ. പട്ടം താണുപിളള ചെയ്തത്. ലഭ്യമായ കണക്കുകള്‍ ഇപ്രകാരമാണ്.

ഇത് അദ്ധ്യാപക തസ്തികകളുടെ മാത്രം കാര്യമാണ്. ഈ കണക്കനുസരിച്ച് കോളേജുകളില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടത് 719 അദ്ധ്യാപക തസ്തികകളും സ്‌ക്കൂളുകളില്‍ 11514 തസ്തികകളുമാണ്. പ്രൈവററ് സ്‌ക്കൂളുകളില്‍ പട്ടികജാതി-വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട 447 പേര്‍ അദ്ധ്യാപകരായി ജോലിചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും റിസര്‍വേഷനിലൂടെ നേടിയതല്ല. വാദത്തിനുവേണ്ടി 447 പേരുടെപ്രാതിനിധ്യം അംഗീകരിച്ചാല്‍ പോലും 11067 തസ്തികകള്‍ സ്‌ക്കൂളിലും 719 തസ്തികകള്‍ കോളേജുകകളിലും ഭരണഘടനാപരമായി പട്ടികജാതി-വര്‍ഗ്ഗ സമൂഹത്തിനു ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അദ്ധ്യാപക, അനദ്ധ്യാപക തസ്തികകളില്‍ ലഭിക്കേണ്ടതായ തസ്തികകകള്‍ ഈ പരിഷ്‌കൃത സമൂഹം എന്നവകാശപ്പെടുന്നവര്‍ പിടിച്ചുപറിക്കുകയാണ്. ഇതു മൂലം നഷ്ടം പ്രതിവര്‍ഷം 130 കോടിയോളം രൂപയാണ്. പെന്‍ഷന്‍ ഇനത്തില്‍ വേറെയും. ഇതൊന്നും മാനേജുമെന്റ് ചെലവില്‍ നിയമിക്കപ്പെടുന്ന തസ്‌കകളല്ല. ശബളം കൊടുക്കുന്നത് സര്‍ക്കാരാണ്. ഒരു സര്‍ക്കാരുദേഗസ്ഥന്‍ 100 രൂപ കൈക്കൂലി വാങ്ങിച്ചാല്‍ ജാഗരൂഗരാകുന്ന മാദ്ധ്യമങ്ങളും വിജിലന്‍സ് അധികാരികളും എല്ലാം സ്‌ക്കൂള്‍, കോളേജ് മാനേജുമെന്റുകള്‍ ലക്ഷങ്ങള്‍ കോഴവാങ്ങി നിയമനം നടത്തുന്നതിനെയും കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുന്നു. യാതൊരു ഭാഗത്തുനിന്നും ഒരെതിര്‍പ്പുമില്ല. എങ്കിലും ഇത് വരാനിരിക്കുന്ന കൊടുങ്കാററിനുളള ശാന്തതമാത്രമാണ്. 

തുടരും.......

അഭിമുഖം: പുതിയകാലം പുതിയ വെല്ലുവിളികള്‍ - സി.കെ. ജാനു/ ആര്‍. സുനില്‍


സി.കെ. ജാനു
നാല്‍പ്പത്തിയെട്ടു ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന കുടില്‍കെട്ടി സമരം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരു വ്യാഴവട്ടക്കാലം പിന്നിട്ടു കഴിഞ്ഞു. പിറന്ന മണ്ണില്‍ അതിജീവനത്തി നുളള അവകാശത്തിനായി ഇപ്പോഴും പോരാടുകയാണ് ആദിവാസി ജനത. ആ പുതിയകാലത്തെ പുതിയ വെല്ലുവിളികളെ കുറിച്ച്

പിറന്ന മണ്ണില്‍ ജീനിക്കാനാവാതെ പട്ടിണി മരണത്തിലേക്ക് ആദിവാസികള്‍ എടുത്തെറിയപ്പെട്ട പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സെക്രട്ടറിയേറ്റിന്റെ മുന്നില്‍ 2001-ല്‍ കുടില്‍ കെട്ടി സമരം നടത്തിയത്. പനവല്ലിയില്‍ നിന്ന് മലബാര്‍ എക്‌സ്പ്രസ്സില്‍ ടിക്കറ്റെടുക്കാന്‍ കാശില്ലാതെ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് തീവണ്ടി കയറിയ നൂറ്റിയമ്പതോളം ആദിവാസികളായിരുന്നു സമരത്തിന്റെ ശക്തി. ഇവരെ കണ്ട് ടിക്കറ്റ് പരിശോധകന്‍ പോലും അന്തിച്ചു നിന്നു. അന്ന് ഗീതാനന്തന്‍ ടി.ടി.യോട് ചോദിച്ചത് അഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് എന്തിന് ടിക്കറ്റെന്നായിരുന്നു. 

ഊരുകളിലെ പട്ടിണി സഹിക്കാനാവാതെ കൈക്കുഞ്ഞുങ്ങളെയും തോളിലേറ്റി അമ്മമാര്‍ സെക്രട്ടറിയേറ്റിനു മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി. അവര്‍ക്ക് സെക്രട്ടറിയേറ്റ് ഒരല്‍ഭുത ലോകമായിരുന്നു. 48 ദിവസം നീണ്ടു നിന്ന സമരം വിജയിച്ചു. സര്‍ക്കാര്‍ ആദിവാസികള്‍ക്ക് ഭൂമിയും പാര്‍പ്പിടവും പുനരധിവാസവും ഉറപ്പുനല്‍കി. പുനരധിവാസ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തുന്നതിന് ആദിവാസി മിഷന് രൂപം നല്‍കി. അവര്‍ മാസ്റ്റര്‍ പ്ലാന്‍ തയ്യാറാക്കി. ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ ആദിവാസികള്‍ നേരിടുന്ന പ്രശ്‌നം തത്ത്വത്തില്‍ അംഗീകരിച്ചു.

എന്നാല്‍, ഈ വിജയത്തിന് അധികം ആയുസുണ്ടായിരുന്നില്ല. പുനരധിവാസ പാക്കേജ് സര്‍ക്കാര്‍ അട്ടിമറിച്ചു. ആദിവാസി ഇപ്പോഴും ഭൂരഹിതരായി പട്ടിണി മരണത്തെ നേരിടുന്നു. അവര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ സമരമല്ലാതെ മറ്റ് വഴിയില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഗോത്രമഹാസഭ അധ്യക്ഷ സി.കെ.ജാനു വീണ്ടും സെക്രട്ടറിയേറ്റിന് മുമ്പില്‍ അനിശ്ചിതകാല സത്യാഗ്രഹം തുടങ്ങിയത്. പുതിയകാലത്തെ പുതിയ വെല്ലുവിളികളെ കുറിച്ച് സി.കെ.ജാനു സംസാരിക്കുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് വീണ്ടുമൊരു പ്രക്ഷോഭത്തിന് തയ്യാറായത്? 2001-ലെ സമരത്തെ തുടര്‍ന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ നല്‍കിയ വാഗ്ദാനങ്ങളെല്ലാം പഴായോ?
കുടില്‍കെട്ടി സമരത്തിനുശേഷമാണ് ഭൂരഹിതരായ ആദിവാസികള്‍ക്ക് ഭൂമി നല്‍കി പുനരധിവസിപ്പിക്കാമെന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ ഉറപ്പ് നല്‍കിയത്. അതനുസരിച്ച് ആദിവാസികള്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന കുറെ ഭൂമിയും കണ്ടെത്തി. എന്നാല്‍ ഇന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ ആദിവാസികള്‍ക്കായി മാറ്റിവെച്ച ഭൂമിയില്‍ അനധികൃതമായി കൈയ്യേറ്റം നടത്തുന്നുവെന്നതാണ് പുതിയകാലത്തെ വെല്ലു വിളി. കുടില്‍ കെട്ടി സമരത്തെ തുടര്‍ന്ന് ആദിവാസി പുനരധിവാസ ത്തിനായി എവിടെയെല്ലാം ഭൂമി മാറ്റിവെച്ചോ അവിടെയെല്ലാം സര്‍ക്കാര്‍ ഭൂമി കൈയേറിയിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ ആദിവാസികള്‍ക്ക് പ്രക്ഷോഭമല്ലാതെ മറ്റു വഴിയില്ല. ആദിവാസികള്‍ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ സുപ്രീംകോടതിയും കേന്ദ്രപരിസ്ഥിതി മന്ത്രാലയവും അനുമതി നല്‍കിയ ഭൂമിപോലും വിട്ടുകൊടുത്തിട്ടുപോലുമില്ല. സര്‍ക്കാര്‍ ആദിവാസികള്‍ക്ക് നല്‍കിയ വാക്കുപാലിക്കണമെന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ സമരത്തിന്റെ ആവശ്യം. ഇത് ജനാധിപത്യ സര്‍ക്കാരിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

ഭൂമികയ്യേറ്റവും പൈനാപ്പിള്‍ കൃഷിയും

പുനരധിവാസ മേഖലയായ ആറളം ഫാമില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ വിലക്കുവാങ്ങിയ ഭൂമിയില്‍ പകുതി ആദിവാസികള്‍ക്ക് വിതരണവും ചെയ്തല്ലോ?
ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ആദിവാസി പുനരധിവാസ കേന്ദ്രം എന്നായിരുന്നു സര്‍ക്കാര്‍ ആറളത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല്‍, ഇത് സമ്പൂര്‍മായി തകര്‍ത്തതിന്റെ പൂര്‍ണ്ണ ഉത്തരവാദിത്വം സര്‍ക്കാരിനാണ്. 3000-ത്തിലധികം കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂമി നല്‍കിയെങ്കിലും അവര്‍ക്ക് ജീവിക്കാനാവശ്യമായ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനം ഉണ്ടായില്ല. ആദിവാസികള്‍ക്ക് ഇവിടെ ജീവിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയുണ്ടാക്കി. വന്യജീവി സങ്കേതവും ഫാമും തമ്മില്‍ അതിര്‍ത്തി പങ്കിടുന്നിടത്ത് വനംവകുപ്പ് നേരെത്തെ വൈദ്യുതി വേലികെട്ടിയിരുന്നു. എന്നാല്‍, ആദിവാസികളെ പുനരധിവാസ കേന്ദ്രത്തില്‍ നിന്ന് തുരത്താന്‍ ആദ്യം ചെയ്തത് വൈദ്യുതി വേലി മുറിക്കുകയാണ്. ഇതോടെ ആനയടക്കം വന്യമൃഗങ്ങള്‍ പുനരധിവാസ മേഖലയിലിറങ്ങി. ആദിവാസികളുടെ ജീവന് കടുത്ത ഭീഷണി ഉയര്‍ത്തി. 

പുനരധിവാസ മേഖലയിലെ മാധവി എന്ന സ്ത്രീയെ ആന ചവിട്ടിക്കൊന്നു. മാധവി ആദിവാസി അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ വനംവകുപ്പ് ഓഫീസും കാടും കത്തിക്കുമായിരുന്നില്ലേ? വനംവകുപ്പ് പിറ്റെദിവസം വൈദ്യുത വേലി നിര്‍മ്മിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പു നല്‍കില്ലേ? ആദിവാസികള്‍ക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം പോലും സര്‍ക്കാര്‍ നല്‍കിയില്ല. അവരുടെ ജീവന് പുല്ലുവിലയെന്നാണ് സര്‍ക്കാരിന്റെ മനോഭാവം. പട്ടികവര്‍ഗ്ഗ വകുപ്പ് ഇവിടെ നോക്കുകുത്തിയാവുകയാണ്. 

ഫാമില്‍ നടക്കുന്ന പൈനാപ്പിള്‍ കൃഷിയാണല്ലോ പ്രധാന പ്രശ്‌നം. ഇതില്‍ മന്ത്രിയും പട്ടിക വര്‍ഗ്ഗ വകുപ്പും എന്തു നിലപാടാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്?
ട്രൈബല്‍ വികസന ഫണ്ട് (ടി.എസ്.പി) ഉപയോഗിച്ച് വാങ്ങിയ ഭൂമിയില്‍ 3000 ഏക്കര്‍ (പകുതി ഭൂമി) കമ്പനിയായി നിലനിര്‍ത്തുന്നതിന് ആദിവാസി സംഘടനകള്‍ എതിര്‍ത്തിരുന്നു. അന്നും ഇന്നും സര്‍ക്കാര്‍ പറയുന്നത് പുനരധിവാസ മേഖലയിലെ കുടുംബങ്ങളുടെ മുഖ്യ സേവന ദാതാവാണ് ആറളം ഫാമിംഗ് കോര്‍പ്പറേഷന്‍ എന്നാണ്. ആദിവാസികളുടെ ക്ഷേമമാണ് കമ്പനിയുടെ ലക്ഷ്യമെന്ന് മന്ത്രി പി.കെ.ജയലക്ഷ്മിയും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. എന്നാല്‍ ഇവിടെ സംഭവിച്ചത് എന്താണ്. 2000 ഏക്കറോളം ഭൂമിയില്‍ സ്വാകാര്യ വ്യക്തികള്‍ പൈനാപ്പിള്‍ കൃഷി നടത്തുന്നു. പാട്ടം (പുറം കരാര്‍) നല്‍കിയതാകട്ടെ ഏതാണ്ട് 250 ഏക്കറിനുമാത്രം. ഭൂമി കമ്പനിയുടെ സ്വകാര്യ സ്വത്തല്ല. ആദിവാസികളുടേതാണ്. എന്നിട്ടും പൈനാപ്പിള്‍ കൃഷി നടത്താന്‍ കമ്പനി തീരുമാനമെടുത്തുവെന്നാണ് മന്ത്രി പറയുന്നത്. ഇതില്‍ നിന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ ഒത്താശയോടെയാണ് കൃഷി നടത്തുന്നതെന്ന് വ്യക്തം. പൈനാപ്പിള്‍ പഴുത്ത മണം കാട്ടില്‍ പരന്നതോടെ ആനക്കൂട്ടം ഇപ്പോള്‍ ഫാമില്‍ തമ്പടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. വനം വകുപ്പും കൃഷി അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് സര്‍ക്കാരിന് റിപ്പോര്‍ട്ട് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. അതേ സമയം കമ്പനി അധികൃതര്‍ ഫാമിലെ മൂന്നും നാലും ബ്ലോക്കുകളില്‍ കൂടി മരങ്ങള്‍ വെട്ടി പൈനാപ്പിളിനെ നിലം ഒരുക്കുകയാണ്. കൃഷിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന വീര്യം കൂടിയ കീടനാശിനിയും ഹോര്‍മോണുകളും ആദിവാസികളുടെ ജീവന് ഭീഷണിയാണ് എന്ന കാര്യത്തിലും സംശയമില്ല. ഇവിടെ വിളയുന്ന പൈനാപ്പിളുകള്‍ ആദിവാസി ക്ഷേമത്തിനല്ല, ദ്രോഹത്തിനാണ്. ഇത് പൂര്‍ണ്ണമായി നിര്‍ത്താന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനമെടുക്കണം. 

ആറളത്ത് ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം?
പുനരധിവാസ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ വന്‍ അഴിമതിയാണ് നടന്നിട്ടുളളത്. ഭവനനിര്‍മ്മാണ പദ്ധതി പാതിവഴിയിലാണ്. ആദ്യം നിര്‍മ്മിതി കേന്ദ്രം വീടുകള്‍ പണിത് ആദിവാസികളെ പറ്റിച്ചു. അതിനു ശേഷം പല കോണ്‍ട്രാക്ടര്‍മാരെയും ഏല്‍പ്പിച്ചു. ഇവര്‍ക്കെല്ലാം പണം കിട്ടി. ഏന്നാല്‍ സ്വന്തമായി വീട് നിര്‍മ്മാണം ഏറ്റെടുത്ത ആദിവാസികള്‍ക്ക് പണം നല്‍കാന്‍ ടി.ആര്‍.ടി.എം. ഉദ്ദോഗസ്ഥന്‍ തയ്യാറല്ല. ഇയ്യാളുടെ താല്‍പ്പര്യത്തിനനുസരിച്ചാണ് തുക വിതരണം. മാത്രമല്ല, 10000 രൂപ, 20000 നല്‍കിയ ശേഷം 50000 രൂപ നല്‍കിയതായി വ്യാജ രേഖയും ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇത് അവസാനിപ്പിക്കു ന്നതിന് വ്യക്തികള്‍ക്ക് ബാങ്ക് വഴി തുക നേരിട്ട് നല്‍കണം. ഫാമിലെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനത്തില്‍ ആദിവാസികള്‍ക്ക് പങ്കാളിത്തം ഉണ്ടാകണം. കാര്‍ഷിക മേഖലയുടെ വികസനത്തിന് പദ്ധതി വേണം. കുടിവെളള പദ്ധതികള്‍ എങ്ങുമെത്തിയിട്ടില്ല. ഫാമിങ് കമ്പനിയില്‍ ആദിവാസികള്‍ക്ക് പങ്കാളിത്തം നല്‍കണം. ആറളത്തുളളവരുടെ പങ്കാളിത്തത്തോടെ വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടപ്പാക്കണം. ആരെങ്കിലും തുമ്മിയാല്‍ നിയമ സഭ സ്തംഭിപ്പിക്കുന്ന സംസ്ഥാന മാണ് കേരളം. ആറളത്തെ നിയമ ലംഘനങ്ങള്‍ എന്തുകൊണ്ട് നമ്മുടെ സഭയെ ഇളക്കി മറിക്കുന്നില്ല. പൈനാപ്പിള്‍ കൃഷിയിലെ കരാറുകാര്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരായിട്ടും ഇടതുപക്ഷം നിശമ്പ്ദത പാലിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്. 

നിയമം കയ്യേറ്റക്കാരുടെ വഴിക്ക്
പൂക്കോട് സര്‍വ്വകലാശാല ഭൂമി സംബദ്ധിച്ച വിവാദത്തില്‍ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു? വികസനത്തിന് എതിരാണ് ഈ നീക്കമെന്നാണ് വൈസ് ചാന്‍സലര്‍ പറഞ്ഞത്? 
വയനാടിന്റെ വികസനം ആദിവാസികള്‍ തടയുകയില്ല. എന്നാല്‍, ആദിവാസി ഭൂമിയില്‍ മാത്രം സര്‍ക്കാര്‍ വികസന പരിപാടി നടപ്പാക്കുന്നതിന് എതിര്‍ക്കും. വയനാട്ടില്‍ വേറെ എത്രയോ ഭൂമി ലഭ്യമാണ്. അവിടെയെല്ലാം വികസന പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തട്ടെ. ഇപ്പോള്‍ വി.സി. നിയമ വിരുദ്ധമായിട്ടാണ് മല ഇടിച്ചു നിരത്തുന്നത്. ഹെലിപ്പാഡും സര്‍വ്വകലാശാല അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കുളള സുഖവാസ കേന്ദ്രവും നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം മാസ്റ്റര്‍പ്ലാന്‍ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന വാര്‍ത്ത കണ്ടു. ഈ ഭൂമി ആരുടേതാണ്? ഇത് വനഭൂമിയാണ്. ഇക്കാര്യം വനംമന്ത്രി നിയമസഭയിലും സമ്മതിച്ചു. ഒരു ഹെക്ടറിലധികം വന ഭൂമി വനേതര ആവശ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കണമെങ്കില്‍ കേന്ദ്ര പരിസ്ഥിതി മന്ത്രാലയത്തിന്റെ അനുമതി വേണമെന്ന കാര്യം വി.സി.ക്ക് അറിയില്ലേ? 

സുപ്രീംകോടതി വ്യക്തമായ വ്യവസ്ഥകളോടെയാണ് സംസ്ഥാനത്താകെ 19000 ഏക്കര്‍ വനഭൂമി ആദിവാസി പുനരധിവാസത്തിന് നല്‍കിയത്. ഇതില്‍ ഉല്‍പ്പെട്ടതാണ് പൂക്കോട് വനഭൂമി. ഇവിടെ നിര്‍മ്മാണ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്താന്‍ കേന്ദ്ര പരിസ്ഥിതി മന്ത്രാലയത്തിന്റെ ഒരു കടലാസുപോലും വി.സി.യുടെ കയ്യില്‍ ഇല്ല. അദ്ദേഹം പറയുന്നത് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷതയില്‍ ചേര്‍ന്ന ഉന്നതതല യോഗം തീരുമാനിച്ചുയെന്നാണ്. സുപ്രീംകോടതിക്കുമേല്‍ അധികാരമുളളവരാണോ സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരിന്റെ ഉന്നത ഉദ്ദോഗസ്ഥര്‍. ഇവരെടുത്ത തീരുമാനം നിയമ പരമായി നിലനില്‍ക്കില്ല. എല്ലാകാര്യത്തിലും മുഖ്യമന്ത്രി പറയുന്നത് നിയമം നിയമത്തിന്റെ വഴിക്കുപോകു മെന്നാണ്. എന്നാല്‍ ആദിവാസി ഭൂമിയുടെ കാര്യം വരുമ്പോള്‍ നിയമം കയ്യേറ്റക്കാരുടെ വഴിക്കാണ്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ ആദിവാസികള്‍ക്ക് നീതി ഒരിക്കലും ലഭിച്ചിട്ടില്ല. സര്‍ക്കാര്‍ നിയമം നടപ്പാക്കിയാല്‍ വയനാട് ഡി.എഫ്.ഒ. ധനേഷ്‌കുമാറിന്റെ സ്റ്റേഉത്തരവ് സര്‍ക്കാര്‍ അംഗീകരിക്കണ്ടേ? നിയമ ലംഘനം നടത്തിയ വി.സി.ക്കെതിരെ നടപടി സ്വീകരിക്കണം. സാധാരണ നിയമത്തെക്കുറിച്ച് അറിവുളളവരാണ് വൈസ് ചാന്‍സലര്‍മാര്‍. എന്നാല്‍, അശോകന്‍ നടത്തുന്ന പ്രവര്‍ത്തനം കണ്ടാല്‍ അദ്ദേഹം ഏതെങ്കിലും നിര്‍മ്മാണ കമ്പനിയുടെ തലപ്പത്തിരിക്കേണ്ട ആളാണെന്ന് തോന്നും. 

വയനാട്ടിലെ ജനപ്രതിനിധികളെല്ലാം സര്‍വ്വകലാശാലയ്ക്ക് ഒപ്പമാണ്. പരിസ്ഥതി വാദികളുടെ പിന്തുണയും ലഭിക്കുന്നില്ല? 
ആദിവാസി വിഷയത്തില്‍ വയാനാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയക്കാരെല്ലാം അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം മറന്ന് ഒറ്റക്കെട്ടാണ്. ഇവരുടെ യെല്ലാം നല്ല ഭക്ഷ്യവിഭവമാണ് ആദിവാസികള്‍. ഇത് നഷ്ടപ്പെടാന്‍ ആരും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഇന്ത്യയില്‍ പലയിടത്തും നിയമം ലംഘിച്ച് നിര്‍മ്മിച്ച കെട്ടിടങ്ങള്‍ പൊളിച്ച് നീക്കിയിട്ടുണ്ട്. വനനിയമം ലംഘിച്ച് നെല്ലിയാമ്പതി പാട്ടഭൂമി ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് പരിസ്ഥിതി വാദികളായ എം.എല്‍.എ.മാര്‍ രംഗത്തിറങ്ങി. പരിസ്ഥിതി നിയമം ലംഘിച്ച ആറന്‍മുള വിമാനത്താവളം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് ഇവര്‍ സംഘടിതമായി എതിര്‍ത്തിരുന്നു. എന്നാല്‍ ആദിവാസികള്‍ക്ക് ലഭിച്ച വനഭൂമിയുടെയും പ്രൊജക്ട് ഭൂമിയുടെയും കാര്യം വരുമ്പോള്‍ ഇവരെല്ലാം നിശബ്ദരാവുന്നതിനും പിന്നില്‍ ചില താല്‍പര്യങ്ങളുണ്ട്. വംശപരമായി ആദിവാസികള്‍ വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്നവരാണല്ലോ. സര്‍വ്വകലാശാല വനനിയമം ലംഘിച്ചുവെന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാം. എന്നാല്‍, ആദിവാസികള്‍ ക്കൊപ്പം നില്‍ക്കാന്‍ ഇവരാരും ഉണ്ടാവില്ല. ഭരണഘടനാപരമായ പരിരക്ഷ ലഭിക്കേണ്ടവരാണ് ആദിവാസികള്‍.

മുത്തങ്ങ സമരത്തിനുശേഷം കാര്യമായി ഭൂമികിട്ടാത്ത ജില്ലയാണ് വയനാട്. പ്രൊജക്ട് ഭൂമികള്‍ മാത്രമാണ് ഇവിടെ വിതരണം ചെയ്തിട്ടുളളത്. ബഹുഭൂരിപക്ഷവും ഭൂരഹിതരുമാണ്. എങ്ങിനെയാണ് ഭൂരാഹിത്യം പരിഹരിക്കുക?
മുത്തങ്ങയ്ക്ക് ശേഷമല്ല, മുത്തങ്ങയ്ക്ക് മുമ്പും വയനാട്ടിലെ ഭൂപ്രശ്‌നം പരിഹരിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. പ്രോജക്ട് ഭൂമികള്‍ മാത്രമാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ഇവിടെ ആദിവാസികള്‍ക്കായി വിതരണം ചെയ്യ്തത്. ടി.എസ്.പി. ഫണ്ടില്‍ നിന്ന് ഭൂമി വാങ്ങാന്‍ വയനാടിനെ മാത്രമായി 50 കോടി രൂപ മാറ്റി വെച്ചിട്ട് വര്‍ഷങ്ങളായി. സര്‍ക്കാരിനെ ഭൂമി കണ്ടെ ത്താനും നടപ്പാക്കാനും താല്‍പ്പര്യമില്ല. ഇപ്പോള്‍ 25 സെന്റ് മുതല്‍ ഒരു ഏക്കര്‍ വരെ ഭൂമി വാങ്ങുന്നതിന് ആദിവാസി കുടുംബത്തിന് 10 ലക്ഷം വരെ നല്‍കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഉത്തരവ് ഇറക്കി. ഇത് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പുനരധിവാസ പാക്കേജ് തന്നെ അട്ടിമറിക്കാനാണ്. ഉദ്ദ്യോഗസ്ഥര്‍ വന്‍തോതില്‍ പണം ഉണ്ടാക്കും. ആദിവാസികള്‍ക്ക് ഇതിന്റെ പ്രയോജനം ലഭിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. മാത്രമല്ല, വയനാട്ടിലെ ആദിവാസികളുടെ കൂട്ടായ്മ തകര്‍ത്ത് അവരുടെ ജീവിതത്തെ ശിഥിലമാക്കുകയും ചെയ്യും. 

കുടുംബശ്രീ പ്രവര്‍ത്തനം ആദിവാസി മേഖലയില്‍ ഗുണപരമായ മാറ്റം വരുത്തുന്നുണ്ടോ?
ആദിവാസി മേഖലയിലെ ഊരുകളില്‍ കുടുംബശ്രീ പ്രവര്‍ത്തനം കൊണ്ട് മാറ്റമു ണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയില്ല. പോഷകാഹാര വിതരണം അവരെ ഏല്‍പ്പിച്ചിട്ട് വര്‍ഷങ്ങളായി. അട്ടപ്പാടിയില്‍ മൂന്നു പഞ്ചായത്തിലും കുടുംബശ്രീ പോഷകാഹാര വിതരണം നടത്തുമ്പോഴാണ് കുട്ടികള്‍ മരിച്ചു വീണത്. ഇവര്‍ വിതരണം ചെയ്തത് കാലിത്തീറ്റയേക്കാള്‍ മോശമായ പോഷകാഹാരമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചത് സി.എ.ജി. റിപ്പോര്‍ട്ടാണ്. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആദിവാസികളോടുളള താല്‍പര്യമല്ല പദ്ധതികള്‍ വഴിവരുന്ന വന്‍തുകയാണ് അവരുടെ ലക്ഷ്യം.

രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് ആദിവാസി മേഖലയില്‍ നിന്ന് ആളെക്കൂട്ടാനുളള സംവിധാനമാണ് കുടുംബശ്രീ പഞ്ചായത്തില്‍ നിരന്തരം യോഗങ്ങള്‍ ചേരും. ആദിവാസി ഊരുകളില്‍ ഇതുകൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം. ഇപ്പോള്‍ പണിയര്‍ക്ക് പഞ്ഞമാസത്തില്‍ ഭക്ഷണം നല്‍കാനുളള പണം കുടുംബശ്രീയെ ഏല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇതു വളരെ വിചിത്രമായ കാര്യമാണ്. പണിയര്‍ക്ക് കോളനികളില്‍ ഭക്ഷണം പാകംചെയ്ത് കുടുംബശ്രീക്കാര്‍ നല്‍കും. പണിയര്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാനറിയില്ലെന്നാണ് ഇവരുടെ വിചാരം. ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുക വഴി നല്ലോരു തുക കുടുംബശ്രീ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ കയ്യിലെത്തും. ഇതിന്റെ ഇടനിലക്കാരായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ക്കും പണം ലഭിക്കും. ആദിവാസികള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്ത് കൊടുക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഇത് ആദിവാസികള്‍ക്ക് വേണ്ടിയുളള പദ്ധതി ആസൂത്രണമല്ല, മറ്റാര്‍ക്കോ വേണ്ടിയാണ് ഇതെല്ലാം നടപ്പാക്കുന്നത്. 

അട്ടപ്പാടിയില്‍ കോടിക്കണക്കിനുരൂപ സര്‍ക്കാര്‍ ചെലവഴിച്ചിട്ടും ആദിവാസികള്‍ പട്ടിണി മരണത്തെ നേരിടുകയാണല്ലോ? 
അട്ടപ്പാടിയില്‍ വളരെ ഭീകരമായ അവസ്ഥയണുളളത്. അവിടെത്തെ പാരമ്പര്യ ഗോത്ര ജീവിതത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായും തകര്‍ത്തു. പണ്ട് ആദിവാസികളുടെ ശക്തമായ കൂട്ടായ്മ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലമാണ്. ഇത് തകര്‍ക്കുന്നതില്‍ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചത് അഹാഡ്‌സ് ആണ്. കന്നുകാലികളും ആടും പരമ്പരാഗത കൃഷിയും ചേര്‍ന്ന ഗോത്ര ജീവിതമായിരുന്നു ആദിവാസികളുടെ കരുത്ത്. അത് ഇല്ലാതാക്കി. 

പാരമ്പര്യ ജീവിതം തകര്‍ക്കാനാണോ അഹാഡ്‌സ് പ്രൊജക്ടുമായി എത്തിയതെന്ന് സംശയിക്കണം. ഉപജീവനമാര്‍ഗ്ഗം ഇല്ലാതായതോടെ ആദിവാസികള്‍ ചിന്നിചിതറി. ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിന് ഒരു പദ്ധതിയും അഹാഡ്‌സ് നടപ്പാക്കിയതുമില്ല. അവര്‍ ചെയ്‌തൊരു നല്ലകാര്യം കുറെ വീടുകള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചുവെന്നത് മാത്രമാണ്. അഹാഡ്‌സിന്റെ കെട്ടിടങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചതുപോലും ആദിവാസി ഭൂമി കയ്യേറിയാണ്. അവര്‍ അവകാശപ്പെടുന്നത് ഊരുകളില്‍ വികസന സമിതികളുണ്ടാക്കി ആദിവാസികളെ ശാക്തീകരിച്ചുവെന്നാണ്. അങ്ങളെ എന്തെങ്കിലും പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ന് നിസ്സഹായരായി നിന്ന് അവര്‍ നിലവിളിക്കില്ലായിരുന്നു. ശിശുമരണങ്ങള്‍ സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, സര്‍ക്കാരിന്റെ പദ്ധതികളിലെ വന്‍ അഴിമതികളെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസികള്‍ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു. ഇതൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. ജീവിതം കൂടുതല്‍ ദുരിതപൂര്‍ണ്ണമായി. കാളിയമ്മയെ പോലെ ചിലര്‍ അട്ടപ്പാടിയില്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നതും അഹാഡ്‌സിന്റെ സംഭാവനയല്ല. അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസികളുടെ ദൂരിത ജീവിതമാണ് കാളിയമ്മയ്ക്ക് കരുത്ത് പകരുന്നത്. 

ഭൂമി അന്യാധീനപ്പെട്ട കേസുകളധികവും അട്ടപ്പാടിയിലാണ്. ഇപ്പോഴും ആദിവാസി ഭൂമി കയ്യേറ്റം തുടരുകയുമാണ്?
ആദിവാസിഭൂമി അന്യാധീനപ്പെട്ട ഒരു കേസിലും സര്‍ക്കാര്‍ കോടതി ഉത്തരവ് ഉണ്ടായിട്ടും നടപടി സ്വീകരിച്ചില്ല. കുടിയേറ്റക്കാര്‍ക്ക് അനുകൂലമായ് നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സുപ്രീംകോടതി അനുമതി നല്‍കിയ വനഭൂമിയിലേറെയും പാലക്കാട് ജില്ലയിലാണ്. ഇത് പതിച്ചു നല്‍കേണ്ടതില്ലെന്നാണ് ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി സര്‍ക്കാരിന്റെ നിലപാട്. മാത്രമല്ല, അട്ടപ്പാടിയും ആദിവാസി ഭൂമി സര്‍ക്കാര്‍ കയ്യേറുകയാണ്. അട്ടപ്പാടി ബ്ലോക്ക് എന്നറിയപ്പെടുന്ന 'ആടുഫാമി' നെ 50 ഏക്കര്‍ ഭൂമി സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്നു. അതിപ്പോള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ കോളേജിനായി ഏറ്റെടുക്കുകയാണ്. കൃഷി മന്ത്രിയും എം.എല്‍.എ.യുമെല്ലാം ഇതിനെ പച്ചക്കൊടി വീശിക്കഴിഞ്ഞു. അട്ടപ്പാടിയിലെ ശിശുമരണ ത്തിന്റെ പേരില്‍ വിവിധ വകുപ്പുകള്‍ കോടിക്കണക്കിനു രൂപ ചിലവഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ 10 ശതമാനം പോലും ആദിവാസി കള്‍ക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ല. പഞ്ചായത്തു വഴി ഭൂരഹിതരായ ആദിവാസി കള്‍ക്ക് ഭൂമി നല്‍കുന്ന പദ്ധതിയിലും വന്‍തട്ടിപ്പ് നടന്നതായി പുതൂര്‍ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തില്‍ നടത്തിയ അന്വേഷണ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ ചൂണ്ടികാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിനെകുറിച്ചെല്ലാം സമഗ്രമായ വിചിലന്‍സ് അന്വേഷണം നടത്തണം. അട്ടപ്പാടിയില്‍ ശിശുമരണം ഇപ്പോഴും അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. കുടുംബശ്രീ പ്രസ്ഥാനം ഉള്‍പ്പെടെ ആദിവാസികളുടെ പേരില്‍ കൊളള തുടരുകയാണ്. 

ശബ്ദിക്കുന്ന ശില - കാവില്‍ രാജ്


കാവില്‍രാജ്
(അധഃസ്ഥിതരായ സഹോദരിമാര്‍ ഒരു ദിവസം ജോലികഴിഞ്ഞു 
മടങ്ങുമ്പോള്‍ കാമഭ്രാന്തര്‍ ആക്രമിച്ച കഥയാണ് കര്‍ണ്ണാടകത്തിലെ തങ്കച്ചിക്കല്ല് നമ്മോടു പറയുന്നത്. ഹംപിദേവിയെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചപ്പോള്‍ ശിലയായി മാറുവാനുള്ള വരം നല്‍കിയെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. കേരളത്തില്‍ മണ്ണാത്തിപ്പാറ,വേലത്തിക്കല്ല് എന്നീ പേരുകളില്‍ കണ്ടുവരുന്ന ശിലാരൂപങ്ങളും ഈ ഐതിഹ്യത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ജീവന്‍ കൊടുത്താലും മാനം കെടുത്തില്ലായെന്നതിനുള്ള ഉറച്ച തീരുമാനമാണ് അധഃസ്ഥിത വനിതകളുടെ ഇച്ഛാശക്തി. ഇവിടെ അധഃസ്ഥിതയായ ഒരു കന്യക സൂര്യദേവനെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച് വരം നേടി സ്വന്തം മാനം രക്ഷിച്ചെങ്കിലും ശിലയായ് തീര്‍ന്നവള്‍ ഇന്നും ശബ്ദിക്കുന്നു)

കന്യകഃ
ജീവിക്കാന്‍, അഴുക്കേറും 
വസ്ത്രങ്ങള്‍ വെളുപ്പിക്കാന്‍
നോവേറ്റും വേല ചെയ്യാന്‍,
സവര്‍ണ്ണര്‍ ദാസ്യയാക്കി
ആവിയില്‍ പുഴുങ്ങുന്ന
ഭാണ്ഡവും ചുമന്നെത്തും
ജീവിതം, സമ്മാനിച്ചും
ഭൂമിയില്‍ ഭൃഷ്ടയാക്കി.
നേരംപോയ് തുണിക്കെട്ടും
താങ്ങിയെന്‍ വീട്ടിലെത്താന്‍
ദൂരവും കുറെയേറേ-
യുണ്ടല്ലോ സൂര്യദേവാ.
കല്ലിന്മേല്‍ ചേലചുറ്റി-
ക്കണ്ടാലും പൊക്കിനോക്കി
കൊല്ലുന്ന കാമഭ്രാന്തര്‍
കറങ്ങും കാലമല്ലോ. 
കാമാഗ്നി ജ്വലിക്കുന്ന
കണ്ണുകള്‍ ചുവപ്പിച്ചും
സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധന്മാര്‍
ചുറ്റിലും വന്നെത്തുന്നു.
താമസം കൂടാതെന്നില്‍
കാരുണ്യം നിറയ്ക്കില്ലേ
കാമത്തിന്‍ കിങ്കരന്മാര്‍
കശക്കും മുമ്പേ തന്നെ.
അല്ലലിന്‍ ഇരുട്ടേറെ-
യെന്നെയും കവര്‍ന്നല്ലോ
കല്ലാക്കി രൂപം മാറ്റാന്‍
മന്ത്രമൊന്നേകു ദേവാ.
സൂര്യദേവന്‍ഃ
ജാതിയില്‍ രജകസ്ത്രീ,
നിന്നുടെ കര്‍മ്മത്തിന്റെ
പാതയില്‍ വിശുദ്ധ നീ
നല്‍വരം നല്‍കുന്നു ഞാന്‍.
ഭീതിയാല്‍ കിതക്കേണ്ട
ധീരയായ് നടന്നോളൂ
വീഥിയില്‍ നിനക്കാരും
വിഘ്‌നങ്ങള്‍ വരുത്തില്ല.
ആത്മരക്ഷയ്ക്കായ് മാത്രം
ഈ വരം പ്രയോഗിക്കു
നീയുടന്‍ കല്ലായ് മാറും
മോക്ഷവും ലഭിച്ചീടും.
ചാരിത്ര ശുദ്ധിയില്‍ നീ-
യാരെയും വെല്ലുന്നവള്‍
ഭാവിയില്‍ ചരിത്രത്തില്‍
നാഴികക്കല്ലായ്മാറും.
നീ തൊട്ടാലശുദ്ധരും
ശുദ്ധരായ് ഭവിച്ചീടും
നീ മാറ്റു കൊടുത്തെന്നാല്‍
മാളോരു വാങ്ങിച്ചിടും
ഭൃഷ്ടയല്ലെന്നോര്‍ക്കുക,
രാഷ്ട്രനിര്‍മ്മിതിക്കായി
സത്വരം, സംഘശക്തി
വളര്‍ത്താന്‍, സംഘടിക്കു.
ശിലാരൂപംഃ 
പെണ്ണൊച്ച കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ?
ത്രൈലോക്യ തമ്പുരാനേ
പെണ്ണുടല്‍ രക്ഷയ്ക്കായി
പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ലേ, നീ
പെണ്ണിനെ നശിപ്പിക്കും
സവര്‍ണ്ണ മേധാവിത്തം
മണ്ണിതിലൊടുക്കാനായ,്
ആയുധമെടുക്കില്ലേ? 
ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍തന്നെ
സംഘത്താല്‍ ശക്തിനേടും
അല്ലലും, ഇല്ലായ്മയും,
എന്നേയ്ക്കായ് മറന്നേക്കും
കൊല്ലുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കിഷ്ട-
മില്ലേലും,പറഞ്ഞേക്കാം
ഇല്ലില്ല, സഹിക്കില്ല!
ആയുധം ഞങ്ങളേന്തും.
------------
മാറ്റ്- സവര്‍ണ്ണക്ക് ശുദ്ധമാവാന്‍ 
സ്വീകരിക്കുന്ന വെളുത്ത വസ്ത്രം.
പെണ്ണൊച്ച- ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ട
സ്ത്രീശബ്ദം.

അരുന്ധതിയുടെ ഒളിയമ്പുകള്‍ - സണ്ണി എം. കപിക്കാട്


'അനിഹിലേഷന്‍ ഓഫ് കാസ്റ്റ്' എന്ന പുസ്തകത്തിന് അരുദ്ധതി റോയ് 
എഴുതിയ ആമുഖം എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് അംബേദ്കര്‍ മുന്നോട്ട് വെച്ച 
സാമൂഹിക ജനാധിപത്യ സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ക്ക് വിരുദ്ധമാകുന്നതെന്ന് ചൂണ്ടി കാണിക്കുന്നു ലേഖകന്‍

അരുന്ധതിറോയി സൃഷ്ടിച്ച ഗാന്ധി-അംബേദ്കര്‍-അയ്യന്‍കാളി വിവാദത്തില്‍ അരുന്ധതിറോയിയെ പിന്തുണയ്ക്കാന്‍ ദളിതു പക്ഷത്തുനിന്നും മുന്നോട്ടു വന്നവര്‍ വൈജ്ഞാനികമായി ഭൂതകാലത്തില്‍ സ്തംഭിച്ചു പോയവരാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാനാകും. ഈ സ്തംഭനാവസ്ഥയുടെ വേരുകള്‍ ദളിതുപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തില്‍ തന്നെയാണുളളത്. എണ്‍പതുകളിലെ ദളിത് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രകളിലൊന്ന് വൈകാരികമായ ഗാന്ധി വിരുദ്ധതയായിരുന്നു. ഇക്കാലയളവില്‍ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രാമാണികനായ ആക്റ്റിവിസ്‌ററും എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്ന ബി.ടി. രാജശേഖര്‍ (എഡിറ്റര്‍, ദളിത് വോയ്‌സ്, ബാംഗ്‌ളൂര്‍) അദ്ദേഹത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രസംഗങ്ങളിലും ആവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു വാക്യം 'ഗാന്ധിയാണ് നമ്മുടെ ഒന്നാം നമ്പര്‍ ശത്രു' എന്നതായിരുന്നു. ഈ വാചകം സദസ്സിനെകൊണ്ട് ഏറ്റുപറയിക്കുകയെന്നതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു രീതിയായിരുന്നു. ഈ വൈകാരിക ലോകത്ത് സ്തംഭിച്ച് നില്‍ക്കുന്നവരാണ് അരുന്ധതിറോയിക്കുവേണ്ടി മുന്‍പിന്‍ നോക്കാതെ രംഗത്തിറങ്ങിയത്. എന്നാല്‍ തൊണ്ണൂറുകളാകുമ്പോള്‍ കേവലമായ ഗാന്ധി വിരോധത്തിന്റെയും ആര്യന്‍ വംശാധിപത്യത്തിന്റെയും അതിവൈകാരിക ലോകം കാലഹരണ പ്പെടുകയും ചരിത്രപരമായ ബോധ്യങ്ങളുടെയും വിമര്‍ശനാവബോധത്തിന്റെയും സുശക്തമായ അടിസ്ഥാനമുളള പുതിയൊരു ദളിത് വിജ്ഞാനീയം ഇന്ത്യയില്‍ രൂപപ്പെടുന്നത്. ജനകീയവും അക്കാദമികവുമായ വിപുലമായ അന്വേഷണങ്ങളുടെയും കാന്‍ഷിറാമിന്റെ വിധ്വംസകശേഷിയുളള രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും ഊര്‍ജ്ജമാണ് പുതിയ ദളിത് ഉള്‍ക്കാഴ്ചകള്‍ അടിസ്ഥാന മായിരിക്കുന്നത്. അതിവൈകാരികമായ ഗാന്ധി വിരോധത്തിനപ്പുറം ദളിത് ചരിത്രത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ട വിചാരപ്പെടലിന്റെയും വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും പുതിയ ഭൂമികയില്‍ നിന്നാണ് അരുന്ധതി റോയിക്ക് നേരെ തീഷ്ണമായ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നത്. 

അരുന്ധതിറോയിക്കുവേണ്ടി രംഗത്തിറങ്ങിയവര്‍ അവര്‍ ജാതിനിര്‍മൂലനത്തിനെഴുതിയ ആമുഖം വായിച്ചിട്ട് എന്താണ് മനസിലാക്കിയത് എന്നത് തികച്ചും ദുരൂഹമാണ്. അംബേദ്കര്‍ കൃതികളെപ്പറ്റി സാമാന്യ ധാരണയുളള ഒരാള്‍ ഈആമുഖത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോള്‍ പ്രാഥമികമായി ബോദ്ധ്യപ്പെടുന്ന ഒരു കാര്യം, ഇത് ജാതി നിര്‍മ്മൂലനത്തിനുളള ആമുഖമേ അല്ല എന്നുളളതാണ്. ഡോ.അംബേദ്കറുടെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതിയാണ് ജാതിനിര്‍മൂലനം. ഈ കൃതിയിലൂടെ അംബേദ്കര്‍ ധീരമായി അഭിസംബോധന ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ച സാമുഹിക-ധാര്‍മ്മിക സമസ്യകളെ പിന്‍പറ്റാനോ, അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടു വച്ച ആശയങ്ങളെ സമകാലീനതയിലേക്ക് പരാവര്‍ത്തനം ചെയ്യുവാനോ ഈ ആമുഖം ശ്രമിക്കുന്നതേയില്ല. മറിച്ച്, തികച്ചും ഭിന്നമായ മറ്റൊരു പുസ്തകമാണ് അരുന്ധതിറോയി എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ആ പുസ്തകം മുപ്പതുകളിലെ അംബേദ്കര്‍ ഗാന്ധി വിവാദത്തിലാണ് ഊന്നുന്നത്. ഗാന്ധിയാണോ അംബേദ്കറാണോ ശരിയെന്ന അന്വോഷണ മാണ് അതെന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ തോന്നാമെങ്കിലും മാവോയിസ്റ്റുകളുടെ ശരികളിലേക്ക് നിരന്തരം തെന്നിവീഴുന്ന വിനാശകാരിയായ ഭാവനാലോകമാണ് ഈ ആമുഖത്തിന്റെ അന്തര്‍ ധാരയായി നിലകൊളളുന്നത്.

പറഞ്ഞുപഴകിയ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍
വര്‍ണ്ണാശ്രമ ധര്‍മ്മത്തെയും ജാതിയെയും കുറിച്ച് ഗാന്ധി സ്വീകരിച്ചിരുന്ന നിലപാടുകളും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ കറുത്തവരോടും ഇന്ത്യന്‍ തൊഴിലാളികളോടും ഗാന്ധി പുലര്‍ത്തിയി രുന്നവംശീയ വിവേചനവും ഈ ആമുഖത്തില്‍ ചര്‍ച്ചചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ അരുന്ധതി റോയിയുടെ ആമുഖത്തില്‍ നിന്നും ആദ്യമായി വായിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഇതെല്ലാം പുതിയതായി തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും ഗാന്ധിയെ സൂഷ്മമായി പഠിച്ചിട്ടുളളവര്‍ ചെയ്തിട്ടുളള കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രമാണവ. ഇക്കാര്യങ്ങളില്‍ എന്തെങ്കിലും പുതിയ നിരീക്ഷണമോ നിഗമനങ്ങളോ അരുന്ധതിറോയി നടത്തുന്നില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഗാന്ധി പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന വംശീയ വിവേചനങ്ങളെ കുറിച്ചുളള ദീര്‍ഘപഠനങ്ങള്‍ മലയാളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും വന്നിട്ടുണ്ട് (ജെ.രഘുവിന്റെ പഠനങ്ങള്‍). ഇതുപോലും വായിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാത്തവരാണ് എന്തോ പുതിയ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി യിരിക്കുന്നു എന്ന മട്ടില്‍ അരുന്ധതിറോയിയുടെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തില്‍ മയങ്ങിവീഴുകയും അവരുടെ വാക്കുകളില്‍ ഉന്‍മാദികളാകുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്നതുറപ്പാണ്. ഗാന്ധി ഒരു ജാതിവാദിയാണെന്ന് അരുന്ധതി പറഞ്ഞതിലൂടെ ദളിതര്‍ക്കൊരു പുതിയ ലോകം തുറന്നുകിട്ടിയിരിക്കുകയാണെന്നും അന്തര്‍ദേശീയ തലത്തില്‍ ഈ വിവാദം എത്തിച്ചേരുമെന്നും അങ്ങനെ അംബേദ്കര്‍ ഗാന്ധിക്കു മുകളില്‍ ആഘോഷിക്കപ്പെടുമെന്നും കരുതുന്ന അപകടകരവും ചിന്താശൂന്യവുമായ നിഷ്‌കളങ്കത യാണ് ഇക്കൂട്ടരുടെ കൈമുതല്‍. 

വിജ്ഞാനിര്‍മ്മിതിയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന സംവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ സാര്‍വ്വലൗകികവും സ്വതന്ത്രവും വസ്തുനിഷ്ടവുമാണെന്ന സങ്കല്‍പ്പം കാലഹരണപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. പ്രതിനിധാനം എന്നത് എല്ലാ സാമുഹിക ഇടപാടുകളുടെയും ആണിക്കല്ലാണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട ലോകത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നതെന്ന കാര്യം മറന്നു പോകരുത്. വിജ്ഞാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും പ്രതിധാനപരമായ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഒരു സമുച്ചയം തന്നെയുണ്ട്. സാമൂഹിക ശരീരത്തിന്റെ ഏതിടങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് പുതിയ ശബ്ദങ്ങള്‍ രൂപപ്പെട്ടുവരുന്നത്. അതിന്റെ സംവാഹകര്‍ ആരാണ്? ഇവ വിജ്ഞാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങളാണ്. അതായത് പറയുന്ന ആള്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ഏതിടത്ത് നില്‍ക്കുന്നു എന്നത് പറയപ്പെടുന്ന കാര്യത്തെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുകയും രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇതു തിരിച്ചറിയാത്തവരാണ്, പ്രതിനിധാനത്തിന്റെ ചോദ്യംഉന്നയിച്ച ദളിതര്‍ വലിയ പാപം ചെയ്യുകയാണെന്ന മട്ടില്‍ പ്രതികരിച്ചത്. അരുന്ധതിറോയിയുടെ ആമുഖത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമല്ല, ഒട്ടേറെ വിഷയങ്ങളില്‍ ദളിതരടക്കമുളള പാര്‍ശ്വവല്‍കൃത സമൂഹങ്ങള്‍ നിരന്തരം ഉന്നയിക്കുന്നതാണ് പ്രതിനിധാനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം. അരുന്ധതിറോയി സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന പുതിയ വിജ്ഞാനം സമൂഹത്തിന്റെ ഏതിടത്തില്‍ നിന്നാണ് രൂപപ്പെട്ടുവരുന്നത് എന്നത് പ്രധാനമാണ്. ഇ ക്കാര്യമാണ് 'ദളിത് ക്യാമറ' 'റൗണ്ട് ടേബിള്‍' ഇന്ത്യ അടക്കമുളളവര്‍ ഉന്നയിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. 'ജാതി നിര്‍മൂലനം എന്ന അംബേദ്കര്‍ കൃതിക്ക് ആമുഖമെഴുതാന്‍ യോഗ്യയാണെന്ന് താങ്കള്‍ സ്വയം കരുതുന്നുണ്ടോ? ''ഉണ്ടെങ്കില്‍ എന്തുകൊണ്ട്?'' എന്ന നിര്‍ണ്ണായക ചോദ്യമാണ് അവര്‍ അരുന്ധതിറോയിയുടെ മുന്നില്‍ ഉയര്‍ത്തിയത്. ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളുടെ പ്രതിനിധാനപരവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്ന തുകൊണ്ടാണ്, ''ഞങ്ങളുടെ അംബേദ്കറെ കുറിച്ച് നിങ്ങളെന്തിനാണ് പറയുന്നതെന്ന ജാതികുശുമ്പാണ് ദളിതര്‍ക്കുളളതെന്നും അവര്‍ക്ക് അരുന്ധതിയുടെ പ്രശസ്തിയില്‍ അസൂയ യാണെന്നും പ്രചരിപ്പിച്ചത്. ഇത്തരം വിവാദങ്ങളെ മാറ്റി നിറുത്തി, ആമുഖത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോ ഴാണ് അരുന്ധതിറോയിയുടെ വിശ്വഭൗതികതയുടെ കൗശലങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ വെളിപ്പെടുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ ദളിത് രാഷ്ട്രീയത്തെ കുറിച്ചും ദളിത് സമുദായത്തെകുറിച്ചും അംബേദ്കറിസത്തെകുറിച്ചും സമര്‍ത്ഥമായ ദൂര്‍വായനയാണ് ഈ ആമുഖത്തിലൂടെ നിര്‍വ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതൊരു ആരോപണമല്ല. മറിച്ച് അരുന്ധതിറോയി നടത്തുന്ന ദുര്‍വായനകള്‍ സ്വയം വെളിപ്പെടുന്ന നിരവധി സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ ഈ ആമുഖത്തിലുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് ഇന്ത്യയില്‍ രൂപപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദളിത് രാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റത്തെകുറിച്ച് ചര്‍ച്ചചെയ്യുന്ന ഭാഗം. ഈ മുന്നേറ്റത്തിലെ പ്രധാന സംഭവമായ ബി.എസ്.പി.യുടെ പ്രാധാന്യത്തെപ്പറ്റിയും ബി.എസ്.പി.യോട് വാര്‍ത്താമാധ്യമങ്ങള്‍ പുലര്‍ത്തുന്ന അസഹിഷുതയെപ്പറ്റിയും അവര്‍ വിശദീകരിക്കുന്നു. എന്തെല്ലാം കുഴപ്പങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും ദളിതര്‍ ബി.എസ്.പി.യിലൂടെ നേടിയ രാഷ്ട്രീയ വിജയം പ്രധാനമാണെന്ന് തന്നെ അവര്‍ പറയുന്നു. തുടര്‍ന്ന് അരുന്ധതി റോയി ഒരു ആശങ്ക പങ്കുവെക്കുന്നു. അതിങ്ങനെയാണ്. ''കീഴാള വിഭാഗങ്ങള്‍ പാര്‍ലമെന്റെറി രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ അവഗണിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയായി മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ജനാധിപത്യം തന്നെ ഗുരുതരവും ഘടനാപരവുമായ തകര്‍ച്ചയെ നേരിടുന്നുവെന്നത് ആശങ്കാകുലമാണ്.''(പേജ് 27) ഇതേതുടര്‍ന്ന് ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ തകര്‍ച്ചയ്ക്ക് ആദാരമായിരിക്കുന്ന കാരണങ്ങളിലേക്ക്, കണക്കുകളും രേഖാചിത്രങ്ങളും നിരത്തി പണ്ഡിതോചിതമായി കടക്കുകയാണ് അരുന്ധതിറോയി. ആഗോളവല്‍ക്കരണം, കുത്തക വല്‍ക്കരണം, മാധ്യമക്കുത്തകകള്‍, വൈശ്യജാതിയുടെ വ്യാപാരകുത്തക, ജാതിയും മൂലധനവുമായുളള ബന്ധമെല്ലാം വിശദമാക്കിയശേഷം അരുന്ധതി എത്തിച്ചേരുന്ന നിഗമനം ഇതാണ്. ''ജനാധിപത്യം ജാതിയെ ഉന്‍മൂലനം ചെയ്യുന്നില്ല, അത് ജാതിയെ ആധുനികവല്‍ക്കരിക്കുകയും ദൃഢീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട് അംബേദ്കറെ വായിക്കേണ്ട സമയമാണിത്.'' (പേജ് 37)

ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യം വിരലിലെണ്ണാവുന്ന കുത്തകകളുടെ വിഹാരരംഗമായിരിക്കെ, ഭരണകൂടം അവര്‍ക്ക് പാദസേവ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കേ, ജനാധിപത്യം ഘടനാപരമായ തകര്‍ച്ചയെ നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കേ, കീഴാള സമൂഹങ്ങള്‍ പാര്‍ലമെന്ററി രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ശക്തിയാകുന്നതിലെ ഉപയോഗശൂന്യതയും അനൗചിത്യവും ബോധ്യപ്പെടുത്താനാണ് അരുന്ധതി ശ്രമിക്കുന്നത്. ദളിതരെന്നൊക്കെ അധികാരത്തിലേക്കും സമ്പത്തിലേക്കും പ്രവേശിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ അപ്പോഴെല്ലാം ഇത്തരം വിചിത്ര യുക്തികളുമായി 'മഹാത്മാക്കള്‍' രംഗത്ത് വന്നിട്ടുണ്ട്. ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ മധ്യപ്രോവിന്‍സില്‍ ഒരു ദളിതനെ പ്രധാനമന്ത്രിയാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ അതിനെ എതിര്‍ത്തുകൊണ്ട് ഗാന്ധി നിരത്തിയ ന്യായം പട്ടികജാതിക്കാര്‍ അധികാരത്തിന്റെ ദുഷിപ്പുകള്‍ ബാധിക്കാത്ത ശുദ്ധമനുഷ്യരാണ്. അവരെ അധികാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് ദുഷിപ്പിക്കരുത് എന്നായിരുന്നു. അതുപോലെതന്നെ കേരളത്തില്‍ നടന്ന ഭൂപരിഷ്‌ക്കരണത്തിലൂടെ കൃഷിഭൂമി ലഭിക്കാതെ പോയ ദളിതരോട് ഇ.എം.എസ്. പറഞ്ഞത് കര്‍ഷകത്തോഴിലാളികള്‍ക്ക് കൃഷിഭൂമി ലഭിച്ചില്ലെങ്കിലും വര്‍ഗ്ഗബോധം നേടാനായത് മഹത്തായ കാര്യമാണെന്നായിരുന്നു. മറ്റുളളവര്‍ക്ക് കൃഷിഭൂമിയും ദളിതര്‍ക്ക് വര്‍ഗ്ഗബോധവുമെന്ന ഈ വിചിത്ര യുകതി ചരിത്രത്തിലെ വലിയ ചതിയെ മൂടിവെക്കാനായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ദേശീയ സ്വത്തിലും രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിലും പങ്കാളിത്തം വേണമെന്ന ദളിത് മൂദ്രവാക്യത്തോട് എണ്‍പതുകളിലെ നക്‌സലൈറ്റുകള്‍ പരിഹാസത്തോടെ പ്രതികരിച്ചിരുന്നത്, ദേശീയസ്വത്ത് കൊളളമുതലാണ്, കൊളളമുതലില്‍ പങ്കുചോദിക്കുന്നവര്‍ കളളന്‍മാരാണ് എന്നായിരുന്നു. മേല്‍ സൂചിപ്പിച്ച സമീപനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒട്ടും ഭിന്നമല്ല അരുന്ധതിറോയിയുടെ വാദഗതിയും. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ബഹിഷ്‌കൃതരായിരുന്ന ഒരു ജനത അധികാരത്തിനുവേണ്ടി നടത്തുന്ന പരിശ്രമങ്ങളെ നിങ്ങള്‍ ലക്ഷ്യം വെയ്ക്കുന്നത് തകര്‍ന്നതും ജനവിരുദ്ധവുമായ ജനാധിപത്യമാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയും ആഗോളമൂലധന ശക്തികളെ കുറിച്ചുളള ഭീതിപരത്തിയും പ്രതിരോധിക്കാനാണ് അരുന്ധതി ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ അരുന്ധതിറോയിയുടെ സ്ഥാനം ഗാന്ധിക്കും ഇ.എം.എസ്സി.നും നക്‌സലൈറ്റുകള്‍ക്കും ഒപ്പമാണെന്നു പറയാതെ വയ്യ.

മാവോയിസത്തോടുളള അഭിനിവേശം
ജനാധിപത്യത്തിന്റെ തകര്‍ച്ചയെ സംബന്ധിച്ച് ഇത്തരം ഭ്രമകല്‍പ്പനകളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ ഉറവിടം മാവോയിസത്തോടുളള അഭിനിവേശമാണെന്നുളളതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. ജനാധിപത്യത്തെ ഒരു ഭരണക്രമമായി മാത്രമല്ല, ജീവിതരീതികൂടിയായി മനസിലാക്കിയ അംബേദ്കറിന്റെ ജനാധിപത്യ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളോട് വിദൂരബന്ധം പോലും അരുന്ധതി പുലര്‍ത്തുന്നില്ല. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍, ഡോ.അംബേദ്കറുടെ ഏറ്റവും മഹത്തായ സംഭാവന ജനാധിപത്യത്തെ ഘടനാപരമായി വികസിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ആശയാവലികള്‍ മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജനാധിപത്യം എന്ന സങ്കല്‍പ്പം ഇന്ത്യയ്ക്കു മാത്രമല്ല, ലോകത്തിനുതന്നെ മാതൃകയാക്കാവുന്ന സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ പുനസംഘടനയുടെ സിദ്ധാന്തവും പ്രയോഗവും ഉള്‍ക്കൊളളുന്നുണ്ട്. ഇതിനെ വിസ്തൃതമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ മനസിലാക്കിയിരുന്നു വെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു അഭിപ്രായം അരുന്ധതിക്കുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. കീഴാള സമൂഹങ്ങളെ പ്രതിനിധാനപരമായി എങ്ങനെ പാര്‍ലമെന്റിലെത്തിക്കാമെന്ന് സ്വന്തം ജീവിതം കൊണ്ട് ആലോചിക്കുകയും പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്ത ഡോ.അംബേദ്കറിനെതിരെ അരുന്ധതിയെന്ന പ്രച്ഛന്ന മാവോയിസ്റ്റ് നടത്തുന്ന ഒളിയുദ്ധമാണ് ഈ ആമുഖമെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം. അപ്പോള്‍ മാത്രമേ ചിന്താശീലരായ ദളിതര്‍ ദേശവ്യാപകമായി ഈ ആമുഖത്തിനെതിരെ രംഗത്ത് വന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് നമുക്ക് ബോധ്യപ്പെടൂ. 

അംബേദ്കറെ വായിക്കേണ്ട സമയമാണിതെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന അരുന്ധതിറോയി എഴുതുന്നതു നോക്കുക: ''ഭരണഘടനയെ വിധ്വംസകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതും ഭരണഘടനയാല്‍ പരമിതപ്പെടുന്നതും രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണ്. അംബേദ്കറുടെ സാഹചര്യം ഒരു വിപ്ലവകാരിയായി രിക്കാനും അതേ സമയംതന്നെ ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങളിലെല്ലാം വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിരിക്കാനും നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഈ രണ്ടു വശങ്ങളെയും സമര്‍ത്ഥമായും ഫലപ്രാപ്തിയോടെയും ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നിടത്താണ് അംബേദ്കറുടെ പ്രതിഭ നിലകൊളളുന്നത്. വര്‍ത്തമാനകാല പരിസരത്തു നിന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ ദ്വന്ദാത്മകവും ദുര്‍ഗ്രഹവുമായ ഒരു പാരമ്പര്യത്തെയാണ് അംബേദ്കര്‍ അവശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് കാണാം. അംബേദ്കര്‍ എന്ന വിപ്ലവകാരി, അംബേദികര്‍ എന്ന ഭരണഘടനാ ശില്‍പി.'' (പേജ് 44) ഡോക്ടര്‍ അംബേദ്കറെപ്പറ്റി അരുന്ധതിറോയി പുലര്‍ത്തുന്ന അബദ്ധധാരണകളുടെയും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നടത്തുന്ന ദുര്‍വായനയുടെയും ഉത്തമദൃഷ്ടാന്തമാണ് മുകളില്‍ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വരികള്‍. ഡോ.അംബേദ്കറുടെ പ്രതിഭയെ കണ്ടെത്തിയെന്ന പ്രതീതിക്കകത്ത് ആദ്ദേഹത്തില്‍ അപരിഹാര്യമായ ഒരു പിളര്‍പ്പാണ് അരുന്ധതി ദര്‍ശിക്കുന്നത്. വിപ്ലവകാരിയായ അംബേദ്കറും ഭരണഘടനാ ശില്‍പ്പിയായ അംബേദ്കറും. ഈ വിഭജനത്തിലൂടെ അരുന്ധതി ലക്ഷ്യം വെയ്ക്കുന്നത് ഭരണഘടനാശില്‍പ്പിയെന്ന പദവി അംബേദ്കറിലെ വിപ്ലവകാരിയെ പരിമിതപ്പെടുത്തിയെന്ന് സ്ഥാപിക്കാനാണ്.

മായകാഴ്ചകളും ദുര്‍വായനകളും
എന്നാല്‍, യാഥാര്‍ത്യമെന്താണ്? ഇന്ത്യയിലെ അയിത്തജാതിക്കരുടെ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ എടുത്തുകൊണ്ട് ഡോ.അംബേദ്കര്‍ നടത്തിയ പ്രവര്‍വര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തുടക്കം മുതല്‍ തന്നെ കൊളോണിയല്‍ ഭരണാധികാരികളുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടും അവര്‍ക്കുമുന്നില്‍ തന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ യുക്തിഭദ്രമായി അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുമായിരുന്നു. സൗത്ത് ബോറോ കമ്മിറ്റിക്കുമുന്നിലും (1919) സൈമണ്‍ കമ്മീഷന്റെ മുന്നിലും (1928) വട്ടമേശസമ്മേളനങ്ങളിലും (1930-32) എല്ലാം ഈ സമീപനമാണ് അംബേദ്കര്‍ പുലര്‍ത്തിയിരുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലും കേവലമായ വ്യവസ്ഥാവിരുദ്ധതയോ നിയമവിരുദ്ധതയോ പുലര്‍ത്തിയിരുന്നില്ലാ യെന്നത് യാദൃച്ഛികമല്ല, മറിച്ച് വ്യവസ്ഥയെ പരിഷ്‌കരിക്കുക, അതിനെ നിയമ വല്‍ക്കരിക്കുക എന്നതാണ് സാമുഹിക-രാഷ്ട്രീയ പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ വഴിയെന്ന അടിസ്ഥാന ബോദ്ധ്യമായിരുന്നു അംബേദ്കര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ഇത്തരത്തില്‍ വേറിട്ടതും അഗാധവുമായ അവബോധങ്ങളാണ് അംബേദ്കറിലെ വിപ്ലവകാരിയെ രൂപപ്പടുത്തിയത് എന്നതുകൊണ്ടാണ് ഭരണഘടനയുടെ പിതാവ് എന്ന പദവി അദ്ദേഹത്തിനൊരു ഭാരമോ അദ്ദേഹത്തിലെ വിപ്ലവകാരിയുടെ പതനമോ അല്ലെന്ന് പറയാന്‍ കഴിയുന്നത്. ഇത്തരത്തിലുളള ബോധ്യങ്ങളുടെ അഭാവമാണ് അരുന്ധതിയുടെ മായകാഴ്ചകള്‍ക്കും ദുര്‍വായനയ്ക്കും അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്നത്.

1927-ല്‍ മനുസ്മൃതി കത്തിക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് അംബേദ്കര്‍ നടത്തുന്ന ദീര്‍ഘപ്രസംഗത്തില്‍ ലോകത്തിന് സമത്വം, സ്വാതന്ത്ര്യം, സാഹോദര്യം എന്ന ആദര്‍ശം സംഭാവനചെയ്ത ഫ്രെഞ്ചുവിപ്ലവത്തെ പരമാര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്. അതായത് ലോകത്തിന്റെ വിമോചനാനുഭവങ്ങളുടെ ഭൂമികയില്‍ നിന്നു കൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യയെ ജനാധിപത്യവല്‍ക്കരിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിഅദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചത്. ഇന്ത്യയിലെ പരമ്പരാഗത നിയമ പുസ്തകമായ മനുസ്മൃതി കത്തിക്കുകമാത്രമല്ല, പകരം മുഴുവന്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കും സമത്വവും നീതിയും ഉറപ്പുവരുത്തുന്ന ഭരണഘടന ഇന്ത്യയ്ക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് ആ പ്രസംഗം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്. മറ്റൊരവസരത്തില്‍ ഡോ.അംബേദ്കര്‍ ബ്രീട്ടീഷ് അധികാരികള്‍ക്ക് കൊടുത്ത ഒരു നിവേദനത്തിന്റെ തലക്കെട്ട് തന്നെ ''ഭാവി ഭരണഘടനയില്‍ ഇന്ത്യയിലെ പട്ടികവിഭാഗങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെന്തായിരിക്കണം, അവ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം'' എന്നതായിരുന്നു. ഏറ്റവും രസകരമായ കാര്യം ഈ മെമ്മോറാണ്ടം തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടതു തന്നെ ഭരണഘടനയുടെ രൂപത്തിലായിരുന്നു എന്നതാണ്. ഇതെല്ലാം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ജനതയുടെ അവകാശങ്ങളെ നിയമവല്‍ക്കരിക്കുകയെന്നത് അംബേദ്കറുടെ അടിസ്ഥാന നിലപാടായിരുന്നു എന്നാണ്. കാര്യങ്ങള്‍ ഇത്രയും വ്യക്തമായിരിക്കെ, ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടനയുടെ പിതാവ് എന്ന പദവി ഡോ.അംബേദ്കറിലെ വിപ്ലവകാരിയുമായി ഇടഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നതാണെന്ന അരുന്ധതിയുടെ വാദം ഫലത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹത്തായ സംഭാവനകളെ വിസ്മൃതിയിലാഴ്ത്തി പകരം പ്രയോഗിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയൊരു വിപ്ലവബോധ ത്തിന്റെ നിരാശാഭരിതമായ ജന്മമായിരുന്നു അംബോദ്കറുടേതെന്ന് സ്ഥാപിക്കാനുളള കുത്സിത ശ്രമം മാത്രമാണ്.

ഒരു കാര്യംകൂടി ഇതിനോടനുബന്ധമായി മനസിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു ഭരണഘടന, അത് ഏതു രാഷ്ട്രത്തിന്റേതായാലും ആ സമൂഹത്തില്‍ സക്രിയമായിരിക്കുന്ന സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ ബലാബലങ്ങളെയാണ് പ്രതിഫലിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടനാ അസംബ്ലിയും ഇത്തരം താല്‍പ്പര്യങ്ങളുടെ സംഘര്‍ഷഭൂമിയായിരുന്നു എന്നയാഥാര്‍ത്യം നാം മനസ്സിലാക്കണം. ആ യുദ്ധഭൂമിയില്‍ ഇന്ത്യയിലെ കീഴാളജനതയുടെയും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും അവകാശങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി അചഞ്ചലമായി നിലകൊളളാനും ആധുനിക ജനാധിപത്യമൂല്യങ്ങളെ ഉയര്‍ത്തി പിടിക്കാനും കഴിഞ്ഞതാണ് ഡോ.അംബേദ്കറുടെ മഹത്വം. ഇതിലൂടെ മേല്‍ സൂചിപ്പിച്ച വിഭാഗങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങള്‍ ഒരു പരിധിവരെയെങ്കിലും സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നത് മഹത്തായ നേട്ടമായാണ് വിലയിരുന്നപ്പെടേണ്ടത്. ഭരണകൂടം ജനങ്ങളെ അടിച്ചമര്‍ത്താനുളള ഉപകരണം മാത്രമാണെന്നു കരുതുന്ന ഇടതുപക്ഷബോധത്തിനോ ആധുനിക നിയമം തന്നെ അനാവശ്യമാണെന്നു കരുതുന്ന ഫ്യൂഡല്‍ ഭീതികള്‍ക്കോ അംബേദ്കര്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഭരണഘടന എഴുതാനുളള ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുത്തതെന്ന് മനസിലാക്കാനാ വില്ല. ഇതേ അവബോധത്തില്‍ ജീവിക്കുന്ന അരുന്ധതിറോയിക്കും ഇത് മനസിലാകാതെ പോകുകയും അവര്‍ അംബേദ്കറെ പരോക്ഷമായി കുറ്റാരോപിതനാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അരുന്ധതിയുടെ മധ്യവര്‍ഗകാല്പനികത
ഭരണഘടനയുടെ അവസാനകരടിലെത്തുമ്പോള്‍ അംബേദ്കര്‍ കടുത്ത നിരാശയിലായിരുന്നു എന്ന് അരുന്ധതി എഴുതുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടനയില്‍ പൂര്‍ണ്ണ തൃപ്തനല്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹം നിരാശനായിരുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ വസ്തുനിഷ്ഠമായ അടിസ്ഥാനമെന്താണെന്നത് അജ്ഞാതമാണ്. ഇന്ത്യയ്ക്ക് കൈവന്നിരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ ജനാധിപത്യം നിലനില്‍ക്കണമെങ്കില്‍, സമൂഹം ജനാധിപത്യപരമായി പുന:സംഘടിപ്പിക്കണമെന്ന വാക്കുകള്‍ നിരാശയില്‍നിന്ന ല്ല, അംബേദ്കര്‍ പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യബോധത്തില്‍ നിന്നാണ് വരുന്നത്. രാഷ്ട്രീയമായ സമത്വവും സാമൂഹികവുമായ അസമത്വമെന്ന പുതിയൊരു വൈരുദ്ധ്യത്തിലേക്കാണ് ഇന്ത്യ പ്രവേശിക്കുന്നതെന്ന പ്രഖ്യാപനം സാമൂഹിക പരിഷ്‌കരണത്തിന്റെ അനിവാര്യത അടിവരയിടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഹിന്ദുക്കോഡ് ബില്‍ പരാജയപ്പെടുമ്പോഴും ഇന്ത്യയിലെ ജാതിഹിന്ദുക്കള്‍ സാമുഹിക പരിഷ്‌ക്കരണ ശ്രമങ്ങളെ അട്ടിമറിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്ന പാഠമാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇതൊന്നും തന്നെ അംബേദ്കര്‍ ഭരണഘടനയുടെ കാര്യത്തില്‍ നിരാശനായിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവല്ല. പിന്നെ, ഇല്ലാത്ത നിരാശബോധം അംബേദ്കറില്‍ ആരോപിക്കുന്നതിനു പിന്നില്‍ ഗൂഢലക്ഷ്യമാണുളളത്. അത് ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടനയെ പ്രതിസ്ഥാനത്തു നിറുത്താനുളള മുന്നൊരുക്കമാണെന്ന് ആദിവാസി പ്രശ്‌നം ചര്‍ച്ചചെയ്യുന്ന ഭാഗത്ത് വെളിപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഇന്ത്യയിലെ ആദിവാസി പ്രശ്‌നം ചര്‍ച്ചചെയ്യുന്ന വേളയിലാണ്, ചരിത്രത്തെ കുറിച്ചും സാമുഹിക ശാസ്ത്രത്തെ കുറിച്ചും അരുന്ധതി പുലര്‍ത്തുന്ന മധ്യവര്‍ഗ കാല്‍പ്പനിക ഭാവനകള്‍ അണപൊട്ടി യൊഴുകുന്നത്. ഇവിടെ ഡോ.അംബേദ്കറും ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടനയും പ്രതികൂട്ടിലാണ്. അരുന്ധതി എഴുതുന്നു ''ഇന്ന് ആധുനിക മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ദയാരഹിതമായ മുന്നേറ്റത്തിന് മുന്നില്‍ പ്രതിരോധം തീര്‍ത്തിരിക്കുന്നത് ആദിവാസികളാണ്. ജാതിവ്യവസ്ഥയില്‍ നിന്നും പുറത്തു കടക്കാന്‍ അംബേദ്കര്‍ സ്വീകരിച്ച വഴികളായ ആധുനികതയെയും വികസനത്തെയും വിപ്ലവകരമായി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണ് ആദിവാസികളുടെ നിലപാട്. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍, പാശ്ചാത്യാധുനികതയുടെ കണ്ണടയിലൂടെ ആദിവാസികളെ നോക്കികാണാന്‍ ശ്രമിച്ച അംബേദ്കറുടെ എഴുത്തുകള്‍ മറ്റുപല കാര്യങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും പ്രസക്തമായിരിക്കെ, ആദിവാസികളുടെ കാര്യത്തില്‍ കാലഹരണ പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.'' നീണ്ട അഞ്ചുവര്‍ഷം അംബേദ്കര്‍ കൃതികളില്‍ ഗവേഷണം നടത്തിയ അരുന്ധതി കണ്ടെത്തിയ കാര്യമാണിത്. ബാക്കി കാര്യങ്ങളില്‍ അംബേദ്കര്‍ പ്രസക്തനാണെങ്കിലും ആദിവാസി പ്രശ്‌നത്തില്‍ അംബേദ്കര്‍ കാലഹരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 

മൂലധനവിരുദ്ധ സമരത്തിന്റെ കുന്തമുനയായി ആദിവാസികളെ തിരിച്ചറിയുകയും അംബേദ്കറെ കാലഹരണപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെ ആഹ്ലാദത്തില്‍ അരുന്ധതി അറിയാതെ പോകുന്ന ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ലോകത്തിലെ മുഴുവന്‍ ജനവിഭാഗങ്ങളും ഇനിയും പരിഷ്‌കരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസം അംബേദ്കര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആദിവാസികള്‍ മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യയിലെ സവര്‍ണ്ണരും പരിഷ്‌കരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണെന്ന് തുറന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച അപൂര്‍വ്വം ഇന്ത്യന്‍ നേതാക്കളില്‍ ഒരാളായിരുന്നു അംബേദ്കര്‍ എന്ന കാര്യം നാം വിസ്മരിച്ചു കൂടാ. മാത്രവുമല്ല, പാശ്ചാത്യ ലിബറല്‍ ആശയങ്ങളെ പിന്‍പറ്റുമ്പോഴും ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തിന്റെ വൈവിദ്ധ്യങ്ങളെ ഉള്‍ക്കൊളളാന്‍ കഴിഞ്ഞ രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സാമൂഹികമായി വേര്‍തിരിക്ക പ്പെട്ടവര്‍ രാഷ്ട്രീയമായും വേര്‍തിരിക്കപ്പെടണമെന്ന അംബേദ്കര്‍ സിദ്ധാന്തം ഇന്ത്യയിലെ ആദിവാസികളടക്കം എല്ലാ വൈവിദ്ധ്യങ്ങളെയും ഉള്‍ക്കൊളളാന്‍ കഴിയുന്നതാണ്. ഇത്തരമൊരു തിരിച്ചറിവ് അംബേദ്കറിന്റെ കാലത്തെ പാശ്ചാത്യ ലിബറല്‍ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ ക്കില്ലായിരുന്നു എന്നു കൂടി നാം ഓര്‍ക്കണം. ഡോ.അംബേദ്കര്‍ ജീവിതത്തിലുടനീളം ബഹിഷ്‌കൃതരു ടെയും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെയും അവകാശങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി നിലയുറപ്പിച്ചത് രാഷ്ട്രീയമായ ഈതിരിച്ചറിവ് മൂലമാണ്. മാത്രവുമല്ല, ഇന്നത്തെ വിഭവ കൊളളയുടെയും മൂലധന ആക്രമണത്തിന്റെയും കഥകള്‍ നിരത്തി ആധുനികതയെയും വികസനത്തെയും ഏകപക്ഷീയമായി തളളിപറയുന്നത് ചിന്താശൂന്യമായ നടപടിയാണ്. ആധുനികത, ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തില്‍ സൃഷ്ടിച്ച അഗാതമായ പിളര്‍പ്പുകളെയും കുതിപ്പുകളെയും എക്കാലത്തും ഭീതിയോടെ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ഫ്യൂഡല്‍-സവര്‍ണ്ണ ജ്ഞാനബോധത്തിന്റെ പടുകുഴിയില്‍ കിടന്ന് നോക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് അരുന്ധതിക്ക് അംബേദ്കര്‍ ഒരു അജ്ഞാതദേശമായി മാറുന്നതും ആദിവാസികള്‍ മുതലാളിത്ത വിരുദ്ധ കലാപകാരികളായി മാത്രം അടയാളപ്പെടുന്നതും. 

2015, ജനുവരി 21, ബുധനാഴ്‌ച

'ശംഖധ്വനി'യില്‍ മുഴങ്ങുന്നത് - എലിക്കുളം ജയകുമാര്‍


സമയബന്ധിതമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ദൃശ്യവും ശ്രവ്യവുമായ കലാരൂപമാണ് നാടകം. കാഴ്ചക്കാരന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വ്യക്തികള്‍ കഥാപാത്രങ്ങളായി പരിണമിക്കുന്ന, അഭിനയത്തി കവോടെയും സംഭാഷണത്തിന്റെ ക്രമാനുഗതമായ വളര്‍ച്ചയില്‍ പൂര്‍ണതയിലെത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ കലാരൂപം ഏതു തരക്കാര്‍ക്കും ആസ്വാദ്യ ജനകമാണ്. ഗഗനമായി ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കേള്‍വിയിലൂടെയും അല്ലാത്തവര്‍ക്ക് കാഴ്ചയിലൂടെയും (അഭിനയം) ആശയങ്ങളുമായി പൊരുത്തരപ്പെട്ടു പോകാനാവും. സമൂഹത്തില്‍ നിന്നും എഴുത്തുകാരന്‍ കണ്ടെടുക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ സ്ഥലകാലാധിഷ്ഠിത മായ പ്രത്യക്ഷീകരണമാണിതെന്നു ചുരുക്കം.

സാമൂഹിക നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടമാണ് കുഞ്ഞുക്കുട്ടി കൊഴുവനാലിന്റെ ശംഖധ്യനി എന്ന നാടകം. 20 ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യകാലം മുതല്‍ ദലിതനുഭവങ്ങള്‍ നാടകത്തിനു വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. മറ്റൊരു കലാരൂപമായി കാക്കാരിശ്ശി നാടകം അയ്യന്‍കാളിയുടെ കാലം മുതല്‍ അരങ്ങേറി വരുന്നു. എന്നാല്‍ ദലിത് ക്രിസ്ത്യന്‍ വിഷയ പരാമര്‍ശിത നാടകങ്ങള്‍ അധികമുണ്ടായിട്ടില്ല എന്നത് അവിതര്‍ക്കിതമായ ഒരു വസ്തുതയാണ്. അതിനു കാരണം ദലിത് ക്രിസ്ത്യന്‍ വിഭാഗം ഇന്നും ഒരു സമുദായമെന്ന നിലയില്‍ സ്വന്തം അസ്ത്വിത്വം കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല എന്നുള്ളതുതന്നെ. വിശാലമായ ക്രൈസ്തവ സഭയിലെ പാര്‍ശ്വവത്കൃത സ്വത്വ പുനര്‍നിര്‍മ്മിതിയിലാണ് ഇന്ന് ദലിത് ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങള്‍. ഈ ആശയത്തെ മുന്‍നിര്‍ത്തി സ്വത്വാധിഷ്ഠിത പുനരേകീകരണത്തിനാണ് ശംഖധ്വനിയിലൂടെ കുഞ്ഞുകുട്ടി കൊഴുവനാല്‍ സമുദായത്തോടും പ്രവര്‍ത്തകരോടും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്.

സ്ത്രീ എന്ന നിലയിലും കീഴാള വിഭാഗം എന്ന നിലയിലും ദ്വിമുഖമായ അവഗണന അനുഭവിക്കുന്ന സെലിന്‍ എന്ന ബിരുദധാരിണി പുലയ ക്രിസ്ത്യാനി പെണ്ണിലൂടെയാണ് കഥ വളരുന്നത്. സഭാ തണലില്‍ വര്‍ത്തിക്കുന്ന വര്‍ക്കിച്ചന്‍ മുതലാളിയുടെ ക്രൂരത കണ്ട് മാനസിക രോഗിയായി മാറിയ സെലിന്റെ പിതാവ് നാടകത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ്. വഴിതെറ്റിയ ഇടയനെപ്പോലെ, ആദ്യം തെറ്റദ്ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ട വികാരിയച്ചന്റെ മാനസാന്തരം സത്യത്തിലേക്കും യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളിലേക്കും ഒരു മടക്കം ആവശ്യമാണ് എന്ന പ്രേരണ നല്‍കുന്നുണ്ട്. ഫാദര്‍ ടോം യഥാര്‍ത്ഥ ക്രൈസ്തവവീക്ഷണവും മാതൃകാപരമായ ക്രിസ്തുതത്വങ്ങള്‍ സഭയില്‍ പുലരണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന ആളുമാണ്. ഇത് എഴുത്തുകാരന്റെ സഭയിലെ പുതുതലമുറയിലുള്ള പ്രതീക്ഷയും പ്രത്യാശയും സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

ചിതറിപ്പോയ സമുദായത്തിന്റെ ഏകീകരണമാണ് ഏറ്റവും അനിവാര്യമെന്ന സൂചന പ്രധാനപ്പെട്ട താണ്. അവസാനം പത്രോസ് പറയുന്നിടത്ത് നാം പൂര്‍ണതയിലെത്തുന്നു. 'പോകൂ മോളേ, ചുമലില്‍ അടിമത്വത്തിന്റെ നുകം ബന്ധിച്ച്, കന്നിനെ പോലെ പണിയെടുപ്പിച്ച് അരാജകത്വത്തിന്റെ അഗാധതയിലേക്കു താഴ്ത്തപ്പെട്ട ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സന്തതിയാണു നീ'. ഇവിടെ യഥാര്‍ത്ഥ കീഴാളബോധം പകര്‍ന്ന സംഘടിത ശക്തിയായി മാറുന്നതിനെ കുറിച്ചും സാമൂഹിക നീതിയും സഭാ നീതിയും രണ്ടാണ് എന്ന ഒരു തിരിച്ചറിവ് ജനത്തിന് പകര്‍ന്നു നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു. സാമൂഹിക നീതിയും സഭാ നീതിയും ഒന്നാകുന്നിടത്ത് മാത്രമേ യഥാര്‍ത്ഥ ക്രൈസ്തവ ദര്‍ശനം സാധ്യമാകൂ എന്ന് വ്യംഗ്യേന ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് കുഞ്ഞുകുട്ടി കൊഴുവനാല്‍.

സംഭാഷണപ്രധാനമായ നാടകത്തില്‍ ശക്തമായ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ മുള്‍മുനകള്‍ നെഞ്ചില്‍ തറക്കും വിധം ക്രമീകരിച്ചിരിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രശ്‌നാധിഷ്ഠിത - സംഘട്ടന - ഘട്ടം കടന്ന് മാനവീകരണ മെന്ന വിദൂര സ്വപ്‌നത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാന്‍ ഇനിയും ദലിത് ക്രൈസ്തവര്‍ സ്വത്വാധിഷ്ഠിതമായി ഒന്നിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം വിളിച്ചോതുന്ന ഈ നാടകം കുഞ്ഞുകുട്ടി കൊഴുവനാലിന്റെ ശക്തമായ രചനയാണ്. വാദപ്രതിവാദങ്ങളിലൂടെ പുതിയ ആശയ തലങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടാന്‍ പര്യാപ്തവുമാണ്. കുഞ്ഞുകുട്ടി കൊഴുവനാലിന് ആശംസകളോടെ.....

2015, ജനുവരി 19, തിങ്കളാഴ്‌ച

പുസ്തകം: കേരളത്തിലെ അവര്‍ണ രാജാക്കന്മാര്‍ - ഡി ദയാനന്ദന്‍


ഡി ദയാനന്ദന്‍
കേരളത്തിലെ ആദിമ നിവാസികളായിരുന്ന നെഗ്രിറ്റോ വംശജരേയും പിന്നീടു വന്ന ആസ്ട്രലോയ്ഡുകളേയും തള്ളിമാറ്റിക്കൊണ്ട് ഈ നാട്ടില്‍ കടന്നുവന്ന മെഡിറ്ററേനിയന്‍ വര്‍ഗക്കാരാണ് ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ദ്രാവിഡ വര്‍ഗത്തിന്റെ പൊതുവായ ഘടകമെന്നാണ് പൊതുവേ കരുതിപ്പോരുന്നത്. ഇന്ന് കേരള ത്തിന്റെ മലപ്രദേശങ്ങളില്‍ വസിക്കുന്ന കാടര്‍, കാണിക്കാര്‍, ഉള്ളാളന്മാര്‍, പണിയന്മാര്‍, ഊരാളികള്‍, മലമ്പണ്ടാരങ്ങല്‍ മുതുവാന്മാര്‍ തുടങ്ങിയ ഗിരിവര്‍ഗ ക്കാര്‍ നെഗ്രിറ്റോ വംശജരാണ്. ആസ്ട്രലോയ്ഡ് വര്‍ഗത്തില്‍ പെട്ടവരാണ് കുറിച്ചിയര്‍, കരിമ്പാലന്മാര്‍, ഇരുളര്‍, മലയരയന്മാര്‍, മലവേടന്മാര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍. ഇവര്‍ ഗ്രീക്കുകാരുടെ ആക്രമണം മൂലം മെഡിറ്ററേനിയന്‍ പ്രദേശങ്ങളിലെ തങ്ങളുടെ ആദ്യ സങ്കേതം വെടിഞ്ഞ് മൂന്ന് സംഘങ്ങളായി പിരിഞ്ഞ് ഒന്നിനു പിറകേ ഒന്നായി ഇന്ത്യയിലേക്കു വന്നുവെന്ന് കരുതിപ്പോരുന്നു. അതില്‍ ഒരു സംഘം ദക്ഷിണേന്ത്യയിലും ഒരു സംഘം ഉത്തരേന്ത്യയിലും മൂന്നാമതൊരു സംഘം ഇന്ത്യയുടെ പടിഞ്ഞാറന്‍ ഭാഗങ്ങളിലും ആവാസമുറപ്പിച്ചു. അതില്‍ ഇന്ത്യയുടെ തെക്കന്‍ ഭാഗങ്ങളില്‍ വാസമുറപ്പിച്ച മെഡിറ്ററേനിയന്‍ ജനവിഭാഗങ്ങളാണ് ദക്ഷിണേന്ത്യയില്‍ ദ്രാവിഡ സംസ്‌കാരം പടുത്തുയര്‍ത്തിയത്. ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ ആര്യാധിനിവേശം ഉണ്ടായപ്പോള്‍ അവിടെ വാസമുറപ്പിച്ചിരുന്ന ദ്രാവിഡ ജനത അവിടം വിടുകയും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ദ്രാവിഡരോട് ചേരുകയുമുണ്ടായി. അവരാണ് കേരളത്തിലും ദ്രാവിഡ സംസ്‌കാരം പടുത്തുയര്‍ത്തി യത്. കേരളത്തില്‍ ഇന്നുകാണുന്ന ഈഴവര്‍, നായര്‍, നാടാര്‍, പുലയര്‍, പറയര്‍, കുറവര്‍ തുടങ്ങിയവരൊക്കെ ഈ വിഭാഗത്തില്‍ പെടുന്നു.

സംഘകാലത്ത് ഇന്നത്തെ കേരളവും തമിഴ്‌നാടും ഉള്‍പ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങള്‍ തമിഴകം എന്ന ഒരൊറ്റ പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് അക്കാലം മുതലാണ് കേരള ചരിത്രം സംഘകാല കൃതികളില്‍ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നത്. കൂടാതെ ശാസനകളില്‍ നിന്നും ചില വിവരങ്ങല്‍ ലഭിക്കുണ്ട്. അതിനു മുമ്പുള്ള കേരള ചരിത്രപഠനം ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പരിധിക്ക് പുറത്താണ്.

സിന്ധുനദീതട സംസംക്രാം പടുത്തുയര്‍ത്തിയ ദ്രാവിഡ വര്‍ഗത്തില്‍പ്പെട്ടവരുടെ പരമ്പര തന്നെയാണ് സംഘകാലത്തും അതിനു മുമ്പും കേരളത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഉത്കൃഷ്ടമായ ഒരു സംസ്‌കാരമായിരുന്നു അവരുടേത്. സിന്ധൂനദീതട സംസ്‌കാരം ഉത്കൃഷ്ടമായിരുന്നു വെന്ന് പഠിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ പോലും പുലയര്‍ക്കും പറയര്‍ക്കും അതുപോലെ താണവരെന്ന് ഇന്നു പറയുന്ന മറ്റ് സമുദായങ്ങള്‍ക്കും നല്ല പരിഷ്‌കാരവും സംസ്‌കാരവും ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നു പറയാന്‍ വൈമുഖ്യം കാണിക്കുന്നു. അതിന്റെ പൊള്ളത്തരം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കു ന്നത് ഒരു കുറ്റമാകുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നില്ല.

ആര്യാധിനിവേശത്തോടെയാണ് ചാതുര്‍വര്‍ണ്യത്തിന്റെ നീരാളിപ്പിടിത്തം മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനില്‍ നിന്ന് അകറ്റിയത്. ആര്യ മേധാവിത്ത നയോപായങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഇവിടത്തെ നാടുവാഴികളെ ക്ഷത്രിയരായി ഉയര്‍ത്തുകയും ഹിന്ദുമതം പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ക്രമേണ പിറന്നുവീണ മണ്ണില്‍ ഈ മണ്ണിന്റെ മക്കള്‍ക്ക് അഭയാര്‍ത്ഥികളാകേണ്ടിവന്നു. തങ്ങള്‍ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട മണ്ണില്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നതിനുതന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടി. അതില്‍ പരാജിതരായ ഒട്ടനവധി ആളുകള്‍ ചാതുര്‍വര്‍ണ്യത്തിന്റെ കാവല്‍ക്കാരോട് ഏറ്റുമുട്ടി പരാജിതരായി വനാന്തരങ്ങളിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു. അവരെ നാട്ടില്‍ കയറാനോ മാന്യമായി ജീവിക്കാനോ അനുവദിച്ചില്ല. അവര്‍ ഇന്നും വനാന്തരങ്ങളില്‍ കഴിയുന്നു. ശേഷിച്ചവര്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടി പണിയെടുക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങളായി മാറി. അങ്ങനെ ഇന്നു കാണുന്ന ഹീനജാതിക്കാര്‍ ഉണ്ടായി. ഇത് അറിയാവുന്ന പലരും അത് മൂടിവെക്കുന്നു. അതൊന്ന് പുറത്തു പറയേണ്ടേ?

പുരാരേഖകളാണ് ചരിത്രത്തിന്റെ അസ്തിപഞ്ജരം. അതില്‍ മജ്ജയും മാംസവും വെച്ചുപിടിപ്പിച്ചാണ് ചരിത്രകാരന്‍ ചരിത്ര നിര്‍മ്മിതി നടത്തുന്നത്. സംസ്ഥാന പുരാരേഖ വകുപ്പില്‍ 30 വര്‍ഷത്തിലധികം നീണ്ടുനിന്ന സേവനം മൂലം പുരാരേഖകളെ അടുത്തറിയാന്‍ ഈ ഗ്രന്ഥകാരന് അവസരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ 10 വര്‍ഷക്കാലം ആര്‍ക്കിവിസ്റ്റായിരുന്നതുകൊണ്ട് പുരാരേഖകളില്‍ നിന്ന് ചരിത്രം രചിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനും സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. രേഖകളില്ലാതെ വരുമ്പോ ഴോ? അപ്പോഴാണ് ആഖ്യാനമെന്ന മാര്‍ഗം (interpretation) അവലംബിക്കുന്നത്. കണ്ടിടത്തോളം കാര്യങ്ങള്‍ വെച്ച് കാണാത്തകാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുകയാണ് ഈ രീതി.

ഈ ഗ്രന്ഥകാരന്‍ ജാതിമത വിശ്വസിയല്ല. പക്ഷെ, ചരിത്രവും സാമൂഹ്യ ശാസ്ത്രവും മറ്റും പഠിക്കുമ്പോള്‍ ജാതികളേയും വംശങ്ങളേയും പരാമര്‍ശിക്കേ ണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ടാണ് ഇതില്‍ ജാതിതിരിച്ച് രാജാക്കന്മാരേയും ജനങ്ങളേയും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ആരേയും പുകഴ്ത്താനോ ഇകഴ്ത്താനോ വേണ്ടിയല്ല. വസ്തുതകള്‍ അപഗ്രഥിക്കുന്നുവെന്നു മാത്രം.

ഓരോ അധ്യായവും സ്വയം പൂര്‍ണമാകണമെന്ന് നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന തുകൊണ്ട് ചില കാര്യങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. ദയവായി ക്ഷമിക്കുക.

എന്റെ മറ്റ് ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിച്ച സ്വീകാര്യത ഈ ഗ്രന്ഥ രചനക്ക് പ്രചോദനമായിട്ടുണ്ട്. ചരിത്ര കൃതികള്‍ക്കും മറ്റ് വായനക്കാര്‍ക്കും ഈ ഗ്രന്ഥം പ്രയോജനപ്പെടുമെന്ന് കരുതുന്നു.

@@@@@@@

ഡി ദയാനന്ദന്‍
പുസ്തകത്തിന് ആവശ്യപ്പെടേണ്ട ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ 0471 2721155
e-mail:melindabookskerala@gmail.com
www.melindabooks.com

'ഘര്‍ വാപസി'യും അംബേഡ്കര്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച ഹിന്ദുമതത്തിലെ പ്രഹേളികകളും


image courtesy 
മുമ്പ് ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ച പട്ടികജാതിക്കാരെ തിരികെ പട്ടികജാതിക്കാരാക്കുന്നതിനായി ഹിന്ദുക്കള്‍ രാജ്യവ്യാപകമായി നടപ്പാക്കുന്ന പരിപാടിയാണ് 'ഘര്‍ വാപസി'

തൊട്ടുകൂടാത്തവര്‍ (പട്ടികജാതിക്കാര്‍) ഹിന്ദുക്കളല്ലെന്ന് അംബേഡ്കര്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാല്‍ത്തന്നെ അസ്പൃശ്യര്‍ (തൊട്ടുകൂടാത്തവര്‍) ക്രിസ്തുമതം സ്വാകരിച്ചതിനെ 'ഹിന്ദു' ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചു എന്ന് പറയാനാവില്ല. അപ്പോള്‍പ്പിന്നെ അസ്പൃശ്യരെ ഹിന്ദുക്കളാക്കുന്നു എന്നാവാം ഇതിനര്‍ത്ഥം. മറ്റൊരര്‍ത്ഥം, ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ച അസ്പൃശ്യരെ ഹിന്ദുക്കളാക്കുന്നു എന്നതാകാം ഈ പരിപാടികൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അങ്ങനെയെങ്കില്‍, അസ്പൃശ്യതയിലേക്ക് പരിവര്‍ത്തിപ്പിക്കുന്ന തിലൂടെ, ജാതികേന്ദ്രിതമായ സാമൂഹികവ്യവസ്ഥ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനുള്ള ഗൂഢതന്ത്രമല്ലേ ഇതിന് പിന്നില്‍?. 

എപ്രകാരം അസപൃശ്യര്‍ ഹിന്ദുക്കളാകുന്നില്ല?

ഓരോ മതത്തിനും അവരടെ ദൈവങ്ങളും ഉത്ഭവ കാരണങ്ങളും ഉണ്ട്. മറ്റു മതങ്ങളെപ്പോലെ ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ ഘടന ഏകശിലാരൂപിയല്ല. നാലുവര്‍ണങ്ങളുടെ ശ്രേണീ ബദ്ധമായ ഘടനയാണ് അതിനുള്ളത്. ബ്രാഹ്മണര്‍, ക്ഷത്രിയര്‍, വൈശ്യര്‍, ശൂദ്രര്‍ എന്നിവരാണ് ആ ശ്രേണിയിലെ ഘടകങ്ങള്‍. ഈതില്‍ ഏറ്റവും മുകളിലുള്ള ബ്രാഹ്മണര്‍ക്കാണ് സര്‍വ അധികാരങ്ങളും അവകാശങ്ങളും ഉള്ളത്. അതിനു താഴോട്ടുള്ള ഘടകങ്ങള്‍ക്ക് അനുക്രമമായി അധികാരങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞുവരുന്നു. അസ്പൃശ്യര്‍ ഈ ശ്രേണിയില്‍ പെടുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അസപൃശ്യന്‍ ഹിന്ദുവല്ല.

നാലുവര്‍ണങ്ങളുടേയും ഉത്ഭവസ്ഥാനങ്ങളും പ്രാധാന്യങ്ങളും തുല്യമല്ല. ബ്രാഹ്മണന്‍ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുഖത്തുനിന്നും ക്ഷത്രിയന്‍ നെഞ്ചില്‍ നിന്നും വൈശ്യന്‍ തുടകളില്‍ നിന്നും ശൂദ്രന്‍ പാദങ്ങളില്‍ നിന്നുമാണ് പിറവി കൊണ്ടിട്ടുള്ളത് എന്നാണ് ഹിന്ദു പ്രമാണങ്ങളിലെ അനുശാസനകള്‍. അസ്പൃശ്യന്‍ എവിടെ നിന്ന് ജനിച്ചു എന്ന് അതില്‍ പറയുന്നില്ല. അസ്പൃശ്യന്‍ ഹിന്ദുവായിരുന്നെങ്കില്‍ അതിന്റെ സൂചനകളും അതില്‍ കാണണമല്ലോ?

അസമത്വത്തിന്റെ സാമൂഹ്യഘടനയാണ് ചാതുര്‍വര്‍ണ്യത്തിനുള്ളത്. ഗുണം, കര്‍മ്മം എന്നിവയനു സരിച്ചാണ് വര്‍ണം വേര്‍തിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഓരോ വര്‍ണത്തിനും ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ ഉള്ളതുപോലെ ഗുണകര്‍മ്മങ്ങളും ശ്രേണീബദ്ധമാണ്. വര്‍ണം നാലെണ്ണമാണെങ്കില്‍ ഗുണങ്ങള്‍ മൂന്നെണ്ണമേയുള്ളൂ. സത്വം, രജസ്, തമസ് എന്നിവയാണ് മൂന്നുഗുണങ്ങള്‍. ഏറ്റവും മുന്തിയ ഗുണമായ സത്വം ബ്രാഹ്മണന് കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സര്‍വ വിധത്തിലുമുള്ള സദ്ഗുണങ്ങളുടേയും സാകല്യ മാണ് സത്വം. ലോഹങ്ങളില്‍ വെച്ച് സ്വര്‍ണത്തിനും പ്രകാശത്തിനുമൊക്കെയുള്ള മുന്തിയ സ്ഥാനം. രണ്ടാമത്തെ ഗുണമായ രജസ് ക്ഷത്രിയനും വൈശ്യനും പൊതുവേ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലോഹങ്ങ ളില്‍ വെച്ച് സ്വര്‍ണത്തേക്കാള്‍ പ്രകാശം കുറഞ്ഞ വെള്ളിയുടെ മധ്യമസ്ഥാനം. മൂന്നാമത്തെ ഗുണമായ തമസ് സര്‍വ വിധത്തിലുമുള്ള ദുര്‍ഗുണങ്ങളുടെ സാകല്യമാണ്. ലോഹങ്ങളില്‍ വെച്ച് പ്രകാശമൊട്ടുമില്ലാത്ത ഇരുമ്പിന്റെ - ഇരുട്ട് - ന്റെ അധമസ്ഥാനം. ഇത് ശൂദ്രനു മാത്രമായി കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ മേല്‍വര്‍ണികര്‍ക്ക് അവരുടെ സര്‍വ വിധത്തിലുമുള്ള ജീര്‍ണതകളും ചൊരിയുന്നതിനുള്ള വസ്തുവായാണ് വര്‍ണവ്യവസ്ഥക്ക് അകത്തുതന്നെയുള്ള ശൂദ്രനെ പാകപ്പെടു ത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് കാണാം. കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തിലും ധരിക്കുന്ന വസ്ത്രത്തിലുമെല്ലാം ശൂദ്രന് ഈ പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയാണുള്ളത്. ശൂദ്രന്‍ പഴകിയ ആഹാരമേ കഴിക്കാവൂ. കീറിപ്പഴകിയ വസ്ത്രമേ ധരിക്കാവൂ.. എന്തിന്, അവന്‍ തനിക്കിടുന്ന പേര് നിന്ദാസൂചകം ആയിരിക്കണം എന്നു പോലും നിഷ്‌കര്‍ഷയുണ്ട്.

കര്‍മ്മം.

കര്‍മ്മം തന്നെയാണ് ധര്‍മ്മം. വ്യവസ്ഥയനുസരിച്ച് മേല്‍ വര്‍ണികനായ ബ്രാഹ്മണന് വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യുക എന്ന ഒറ്റ കര്‍മ്മമേയുള്ളൂ. ക്ഷത്രിയന് രാജ്യം ഭരിക്കലും യുദ്ധം ചെയ്യുക എന്നതും. കൃഷി, ഗോരക്ഷ, വാണിജ്യം എന്നിവയാണ് വൈശ്യന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍. ഏറ്റവും അതിശയകരമായ വസ്തുത ശൂദ്രന് സവിശേഷമായ ഒരു കര്‍മ്മം വിധിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ്. തനിക്ക് മേലുള്ള മൂന്ന് വര്‍ണക്കാ രേയും സേവിക്കുക എന്നതാണ് ശൂദ്രന് വിധിച്ചിട്ടുള്ള 'കര്‍മ്മം' ! (പരിചര്യാത്മകം കര്‍മ്മം ശൂദ്രസ്യാപി ച സഹജം.) ഇതാണ് വര്‍ണ വ്യവസ്ഥ ശൂദ്രനോട് ചെയ്ത ഏറ്റവും ഭീകരമായ മറ്റൊരു ചതി എന്ന് വേര്‍തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. നാല് വര്‍ണങ്ങള്‍ക്കുമുള്ള ഈ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ആരും ഏല്‍പ്പിച്ചുകൊടുത്ത തല്ല, ജന്മനാ തന്നെയുള്ളതാണ്. അതാണ് 'സഹജം' എന്ന വാക്കുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ശൂദ്രന്‍ ഒഴിച്ച് മറ്റ് മൂന്നു വര്‍ണക്കാര്‍ക്കും രണ്ട് ജന്മങ്ങളുണ്ട്. ഒന്ന് ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ നിന്നും രണ്ടാമത്തേത് വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞും സംഭവിക്കുന്നു. അവരെ ദ്വിജന്മാര്‍ എന്നു വിളിക്കുന്നു. അവരാണ് പൂണൂല്‍ ധരിക്കുന്നത്. ശൂദ്രന് വിദ്യാധികാരമില്ല. അതുകൊണ്ട് അവന്‍ ദ്വിജനുമല്ല, പൂണൂല്‍ ധരിക്കാന്‍ അവകാശവുമില്ല. അസമത്വത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഹിന്ദുവിന്റെ ഈ സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥയെ സോഷ്യലിസം (സമത്വം) എന്നു വിളിക്കാമോ? എന്തായാലും അസപൃശ്യര്‍ ഇതില്‍ പെടാത്തതുകൊണ്ടു കൂടി അവര്‍ ഹിന്ദുക്കളാകുന്നില്ല.

ജനിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും ശൂദ്രരായാണ് ജനിക്കുന്നതെന്നും, കര്‍മ്മം ചെയ്താണ് മറ്റു വര്‍ണങ്ങളായി മാറുന്നതെന്നും ഒരു വാദമുണ്ട്. അങ്ങനെ കര്‍മ്മം മാറ്റാന്‍ വ്യവസ്ഥയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, കര്‍മ്മം ചെയ്യാന്‍ മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ എന്നും ശാസനകളുണ്ട്. 'കര്‍മ്മണ്യേവാധികാരസ്‌തേ' (കര്‍മ്മം ചെയ്യാന്‍ മാത്രമേ നിനക്ക് അധികാരമുള്ളൂ) 'മാ ഫലേഷു കദാചന' (ഒരിക്കലും അതിന്റെ ഫലം ഇച്ഛിക്കരുത്) 'മാ കര്‍മ്മഫലഹേതുര്‍ഭൂമോ തേ ശങ്കേസ്തുവകര്‍മ്മണി ' - ഭഗവത് ഗീത. (കര്‍മ്മഫലം ലഭിക്കില്ല എന്നു കരുതി കര്‍മ്മം ചെയ്യാതിരിക്കുകയുമരുത്) അപ്പോള്‍ ബ്രാഹ്മണന് വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യാനും ക്ഷത്രിയന് യുദ്ധം ചെയ്യാനും വൈശ്യന് കച്ചവടം ചെയ്യാനും ശൂദ്രന് ഈ മൂന്നു മേല്‍ വര്‍ണികരേയും സേവിക്കാനും മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ, അത് മാറ്റാന്‍ വ്യവസ്ഥയില്ല! ഉണ്ടായിരുന്നു വെങ്കില്‍, മൂന്ന് മേല്‍ വര്‍ണികരുടേയും സര്‍വമാനമായ ജീര്‍ണതകളും പേറേണ്ടിവരുന്ന ശൂദ്രന്‍ അതുതന്നെ തുടരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുമോ? അവന്‍ കര്‍മ്മം മാറ്റി, വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണനാകാ നല്ലേ ആഗ്രഹിക്കുക? തപസു ചെയ്ത് കര്‍മ്മം മാറ്റാന്‍ ശ്രമിച്ച ശംബൂകന്റെ ഗതി എന്തായി? എന്തായാലും അസ്പൃശ്യന്‍ വര്‍ണബാഹ്യനായതുകൊണ്ട് അവനെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു പ്രശ്‌നമല്ല ഇത്. അസ്പൃശ്യനല്ലാതായിത്തീര്‍ന്ന അവനെ തിരികെ അസ്പൃശ്യനാക്കാന്‍ ഹിന്ദു എന്തിന് താത്പര്യം കാണിക്കണം? അഥവാ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഹിന്ദുവിന്റെ താത്പര്യമെന്താണ്?

ഹിന്ദുവിന്റെ 'ധര്‍മ്മം' ജീവകാരുണ്യ പ്രവര്‍ത്തനമാണെന്നാണ് അസ്പൃശ്യരും ധരിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത്. അസ്പൃശ്യനെ ഹിന്ദു എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിന് ശങ്കരാചാര്യരുടെ ഈ ശാസന ഉദാഹരണം-

'ശൂദ്രാദി സ്പര്‍ശനേ സ്‌നാനം
കാര്യം ശുദ്ധിമദീപ്‌സതാ
അന്ത്യജാനാം സന്നികര്‍ഷേ
ചാപിമഞ്ജനമാചരേത്'

ശുദ്ധിയെ കാംക്ഷിക്കുന്ന ദ്വിജന്‍ ശൂദ്രാദികളെ തൊട്ടാല്‍ കുളിക്കണം. അന്ത്യജന്മാര്‍ (അസ്പൃശ്യര്‍) അരികിലണഞ്ഞാല്‍ പോലും കുളിക്കണം.

ഇപ്പോള്‍ ഘര്‍ വാപസിയിലൂടെ തിരികെ അസ്പൃശ്യരായിരിക്കുന്ന- പട്ടികജാതിക്കാരോട്, നിങ്ങളെ കണ്ടമാത്രയില്‍ത്തന്നെ ഹിന്ദുക്കള്‍ കുളിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. (ഹിന്ദുവിന്റെ നിലപാടുകള്‍ മാറ്റാന്‍ വ്യവസ്ഥ യില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞല്ലോ. അത് 'സനാതനം' ആണ്. സനാതനമെന്നാല്‍ എന്നെന്നേക്കും പൂര്‍വ സ്ഥിതം. മാറ്റാന്‍ വ്യവസ്ഥയുള്ളത് സനാതനമാവില്ല എന്നും അറിയുക) ഈ അവമതിക്ക് ഇനിയും നിങ്ങള്‍ സ്വമേധയാ നിന്നു കൊടുക്കുകയാണോ? പൗരാവകാശം വിനിയോഗിച്ച് സര്‍വിധ അധികാരവുമുള്ള മനുഷ്യനായി മാറാനുള്ള അവസരം നിങ്ങളെന്തിന് തുലച്ചുകളയുന്നു. അടിമത്വം നിങ്ങള്‍ക്ക് അത്രക്ക് സുഖകരമായ ഒന്നാണോ?

പാലന്‍ പുലയനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ക്ഷേത്രം - ഒര്‍ണ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി


പത്തനംതിട്ട - ആറന്മുള മേലുകരയിലെ പ്രശ്‌സതമായ തറവാടണ് ചിറ്റേടത്ത്. ഈ തറവാട്ടുകാരുടെ അടിയനായിരുന്ന പാലന്‍ പുലയന്റെ വിഗ്രഹം ആരാധിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് അഞ്ഞൂറ് വര്‍ഷമെങ്കിലും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നാണ് ചരിത്രം. പണ്ടേതോ കാലത്ത് നടന്ന കഥ അഥവാ ചരിത്രം. ചിറ്റേടത്തുകാരുടെ വക കുറിയന്നൂരിലുള്ള കൃഷി ഭൂമിയില്‍ പാലന്‍ പുലയന്‍ വാഴ നടുന്നതിനുള്ള തടം കുഴിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ചെമ്പു കിടാരത്തില്‍ കൂന്താലി മുട്ടിയ ശബ്ദം കേട്ടു. പാലന്‍പുലയന്‍ മെല്ലേ മണ്ണനക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു നിധികുംഭമാണ് കണ്ടത്. അതിനുള്ളില്‍ നിറയെ സ്വര്‍ണ്ണനാണയങ്ങള്‍. ഉടന്‍ പാലന്‍ ഒരു മത്തങ്ങ പറിച്ച് അതിനുള്ളിലുള്ള ഫലങ്ങളെല്ലാം കത്തികൊണ്ട് വടിച്ച് കളഞ്ഞ് സ്വര്‍ണ്ണനാണയങ്ങള്‍ അതില്‍ നിറച്ചു. എന്നിട്ട് ചിറ്റേടത്തു തറവാട്ടിലെത്തി. പാലന്‍പുലയന്‍ കൊണ്ടവന്ന നിധി ചിറ്റേടത്തുകാര്‍ വാങ്ങിയെന്നും വാങ്ങിയിട്ടില്ലായെന്നും സംഭവത്തിന് പാഠഭേദമുണ്ട്. നാഗചാമുണ്ടി നടയില്‍ ആ സ്വര്‍ണ്ണനിധികുംഭം കുഴിച്ചിട്ടുവെന്നാണ് തറവാട്ടുകാര്‍ പറയുന്നത്. ഏതായാലും നിധികുംഭം ചിറ്റേടത്തു തറവാട്ടുകാരെ ഏല്പിച്ച് വയറുനിറയെ ചോറും ഉണ്ട് പാലന്‍പുലയന്‍ കൃഷിയിടത്തിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങിപോയി. അവിടെ എത്തിയപാടെ കാട്ടില്‍നിന്നും ഒരു കടുവ, പാലന്‍പുലയന്റെ കഴുത്തില്‍് ചാടിപിടിച്ചു നഖങ്ങള്‍ കോര്‍ത്തുവലിച്ചു. പാലന്‍ വാക്കാത്തി കൊണ്ട് കടുവയെ വെട്ടികൊന്നു. രക്തം വാര്‍ന്നൊഴുകിയ പാലന്‍പുലയനും മരിച്ചു. കടുവയല്ല, ചിറ്റേടത്തു തറവാട്ടിലെ ഒരംഗമാണ് പാലന്‍ പുലയനെ കൊന്നതെന്ന് ചരിത്രത്തില്‍ അടക്കം പറച്ചിലായി ഇന്നും പഴമക്കാരുടെ ഇടയില്‍ പ്രചരിക്കുന്നു. നിധി അപഹരിച്ചാല്‍ മരണം നിശ്ചയം എന്നാണ് വിശ്വാസം. നിധി സ്വീകരിച്ച കാരണവരും ഏറെ താമസിയാതെ മരിച്ചു എന്നാണ് ചരിത്രം. ചിറ്റേടത്തു തറവാട്ടില്‍ ആപത്തുകള്‍ പെരുകി. തൊഴുത്തില്‍ നിന്ന കന്നുകാലികള്‍ ചത്തുവീണു. അഗ്‌നിബാധയുണ്ടായി. തുടര്‍ന്ന് അന്നത്തെ കാരണവര്‍ പ്രശ്‌നം വയ്പിച്ചു. പാലന്‍ പുലയന്റെ പ്രേതത്തിന്റെ ശല്യമുള്ളതായി തെളിഞ്ഞു. ഇതിനു പ്രതിവിധിയായി പാലന്‍ പുലയന്റെ പ്രേതത്തെ വിഗ്രഹത്തില്‍ ആവാഹിച്ച് ക്ഷേത്ര പ്രതിഷ്ഠ നടത്താന്‍ വിധിച്ചു. എന്നിട്ട് വെള്ളംകുടിയും വച്ചാരാധനയും നടത്തിയാല്‍ അനര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ ഒഴിവാകുമെന്നു വിധി തുടര്‍ന്നു. 

പാലന്‍ പുലയന്‍ കടുവയുടെ കടിയേറ്റു മരിച്ച സ്ഥലത്ത് ക്ഷേത്രമുയര്‍ന്നു. കുമ്പിള്‍ തടിയിലായിരുന്നു പാലന്റെ പ്രതിമ ആദ്യം നിര്‍മ്മിച്ചത്. കുടിക്കാന്‍ ഒരു കുപ്പികള്ളും കസവുനേര്യതും. ഇതാണ് പാലന്‍പുലയന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഇഷ്ടകാഴ്ച. ചിലര്‍ പൂവന്‍കോഴിയെ തലക്കുഴിഞ്ഞ് നടയില്‍ പറപ്പിക്കും. ആദ്യം ചിറ്റേടത്തു തറവാട്ടുകാര്‍ മാത്രമായിരുന്നു പാലനെ ആരാധിച്ചിരുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ ജാതിഭേദമില്ലാതെ പാലന് 'വെള്ളം കുടി' നടത്താറുണ്ട്. 1950 കളില്‍ പാലന്‍ പുലയന്റെ വിഗ്രഹം പുതുക്കിപണിതു. കുമ്പിള്‍ മരം തന്നെയായിരുന്നു വിഗ്രഹത്തിന് വേണ്ടി അപ്പോഴും ഉപയോഗിച്ചത്. വിഗ്രഹം തീര്‍ത്തപ്പോള്‍ എല്ലാവരും അതിശയിച്ചു. കാരണം പാലന്റെ കഴുത്തില്‍ കടുവയുടെ കടിയേറ്റ പാടുകള്‍ പ്രതിമയുടെ കഴുത്തിന് പുറകിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. പാലന്‍ പുലയന്‍ എന്നല്ല 'പാലനപ്പൂപ്പന്‍' എന്നാണ് ഇപ്പോള്‍ വിശ്വാസികള്‍ വിളിക്കുന്നത്. വാസ്തവത്തില്‍ പ്രേതാരാധന യാണ് അവിടെ നടക്കുന്നത്. എങ്കിലും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വസ്തുതയും കൂടിയുണ്ട്. ഒരു പുലയന്റെ വിഗ്രഹം ഒരു നായര്‍ തറവാട്ടില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടുവെന്നുള്ളത്. 500 കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ജാതിപിശാച് നടമാടിയിരുന്ന കാലത്ത് ചിറ്റേടത്തുകാരുടെ തോന്ന്യാസം പോലും ആര്‍ക്കും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാന്‍ ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തു വയ്‌ക്കേണ്ടതുതന്നെയാണ്. വൈക്കം സത്യാഗ്രഹ സമരത്തില്‍ പങ്കെടുത്തതിന് ഇണ്ടംതുരുത്തി മനയ്ക്കലെ സവര്‍ണഗുണ്ടകള്‍ മര്‍ദ്ദിച്ചുകൊന്ന രക്തസാക്ഷി ചിറ്റേടത്ത് ശങ്കുപിള്ള ഈ തറവാട്ടിലെ അംഗമാണ്.


കാവാരിക്കുളം കണ്ഠന്‍ കുമാരന്‍ നവോത്ഥാന ചരിത്രം തമസ്‌ക്കരിച്ച നവോത്ഥാനനായകന്‍ (1866-1935) - പ്രൊഫ. എസ് കൊച്ചുകുഞ്ഞ്


കാവാരിക്കുളം
കേരളീയ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി രൂപംകൊണ്ട കീഴാള മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ പഠനം കഷ്ടിച്ച് രണ്ട് ദലിത് നവോത്ഥാന നായകരിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. ഒന്ന് അയ്യങ്കാളിയും, മറ്റേത് പൊയ്കയില്‍ ശ്രീകുമാരഗുരുദേവനും. കുറുമ്പന്‍ ദൈവത്താന്‍, പാമ്പാടി ജോണ്‍ജോസഫ്, കൃഷ്ണാദി ആശാന്‍, പി.സി. ചാഞ്ചന്‍ തുടങ്ങിയവരെപ്പറ്റി പരാമര്‍ശങ്ങളും ചെറുപഠനങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ കാവാരിക്കുളം കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍, കല്ലട രാമന്‍ നാരായണന്‍ തുടങ്ങിയ ദലിത് സാമൂഹിക പരിഷ്‌ക്കര്‍ ത്താക്കളെ പ്പറ്റിയോ, അവര്‍ നേതൃത്വം നല്‍കിയ നവോത്ഥാന മുന്നേറ്റങ്ങളെ പ്പറ്റിയോ കാര്യമായ എന്തെങ്കിലും പഠനങ്ങള്‍ നടന്നതായി അറിയുന്നില്ല.

നിരവധി സാമൂഹിക പരിഷ്‌കര്‍ത്താക്കള്‍ക്കും ബുദ്ധിജീവികള്‍ക്കും വിദ്യാഭ്യാസ വിചക്ഷണര്‍ക്കും രാഷ്ട്രീയനേതാക്കള്‍ക്കും ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര ചരിത്രത്തില്‍ ഇടം കിട്ടിയപ്പോള്‍ സൂചി കുത്താന്‍ ഇടം ഡോ.ബാബസാഹിബ് അംബേദ്കര്‍ക്ക് കിട്ടാതെ പോയതുപോലെ കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തില്‍ ഇടം കിട്ടാതെ പോയ നവോത്ഥാന നായകനാണ് കാവാരിക്കുളം കണ്ഠന്‍ കുമാരന്‍. ലോകചരിത്രത്തില്‍ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാലഘട്ടമാണ് പത്തൊന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളും. ലോകമെമ്പാടും, പൗരാവകാശങ്ങള്‍ക്കും മൗലികാവകാശങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടി അടിമകളും അധ:സ്ഥിതരും കലാപമുയര്‍ത്തിയ കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്. ആഗോളകോളനി വ്യവസ്ഥയ്‌ക്കെതിരെ ഇന്ത്യ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള കോളനി രാജ്യങ്ങള്‍ നടത്തിയ സ്വാതന്ത്ര്യസമര പോരാട്ടങ്ങളുടെ കാലം. ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ത്തന്നെയാണ് ദലിതരും, ദലിതേതരുമായ നിരവധി സാമൂഹികപരിഷ്‌ക്കര്‍ത്താക്കളും നവോത്ഥാന നായകരും കേരളത്തില്‍ ജനിക്കുകയും വളരുകയും സമൂഹത്തിന്റെ നവീകരണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്തത്. അവരില്‍ ഒരുവനായിട്ട് കാവാരിക്കുളം കണ്ഠന്‍ കുമാരന്‍ 150 വര്‍ഷം മുമ്പ് അന്ന് കൊല്ലം ജില്ലയില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ട തിരുവല്ല താലൂക്കില്‍ മല്ലപ്പള്ളിക്കടുത്ത പെരുമ്പട്ടി ഗ്രാമത്തില്‍ കണ്ഠന്റെയും മാണിയുടെയും മകനായി ഭൂജാതനായത്. ഇല്ലായ്മയുടെ നടുവില്‍ ജീവിതം തുടങ്ങിയ സ്മര്യപുരുഷനെ സ്വന്തം കുടുംബത്തി ന്റെയും സ്വജനങ്ങളുടെയും ദുരിതപൂര്‍ണ്ണമായ ജീവിതമാണ് സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകനും, നവോത്ഥാന നായകനുമാക്കിയത്. ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ അടിച്ചമര്‍ത്തല്‍ ശക്തികളെ നേരിട്ടുകൊണ്ടും, സ്വസമുദായത്തിന്റെ ആവാസകേന്ദ്രങ്ങള്‍ തേടിപിടിച്ച് അവിടങ്ങളില്‍ പരിഷ്‌കൃത ജീവിതത്തി ന്റെയും സ്വയം പരിഷ്‌ക്കരണ പ്രക്രിയയുടേയും സന്ദേശങ്ങള്‍ എത്തിച്ചുകൊണ്ടുമാണ് കാവേരിക്കുളം കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍ കേരള നവോത്ഥാനപ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നത്. 

കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ചിത്രം പ്രസിദ്ധ ചിന്തകന്‍ ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്‌കര്‍ വരയ്ക്കുന്നതി ങ്ങനെ: 'സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ അലകള്‍ അടിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ കേരളം ഒരു രണഭൂമിയായി രുന്നു. അനാചാരങ്ങള്‍ക്കും അനീതികള്‍ക്കുമെതിരെ വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ച സമരങ്ങള്‍ മലയാളക്കരയിലാകെ പ്രത്യേകിച്ചു തിരുവിതാംകൂര്‍ പ്രദേശത്ത് വലിയ ചലനങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു. വിവിധ വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ രൂപംകൊണ്ട നവീകരണ ശ്രമങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചുവന്നു ഒരു നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വഭാവം ആര്‍ജ്ജിച്ചതോടെ ജാതിഭേദവും മതദ്വേഷവും ഇല്ലാതെ ഏവരും സോദരത്വേന വാഴുന്ന മാതൃകാരാജ്യമെന്ന മഹനീയ സങ്കല്‍പ്പം മലയാളമനസ്സുകില്‍ ഉറച്ച സ്ഥാനം നേടി.' (പ്രൊഫ. എസ്.കൊച്ചുകുഞ്ഞ് - മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രപശ്ചാത്തലം' ജ 4 ഫേബിയന്‍ ബുക്‌സ്, 2009) 

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യരണ്ട് ദശകങ്ങളിലായി കേരളത്തിന്‍ വിവിധ സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ നവോത്ഥാന മുന്നേറ്റങ്ങള്‍ക്കായി സാമുദായിക സംഘടനകള്‍ രൂപംകൊണ്ടു. 1903-ലാണ് ശ്രീനാരായണഗുരു അദ്ധ്യക്ഷനും മഹാകവി കുമാരനാശാന്‍ സെക്രട്ടറിയുമായുള്ള എസ്.എന്‍.ഡി.പി. യോഗത്തിന്റെ രൂപീകരണം. 1906-ല്‍ അഖിലകേരളനായര്‍ സമാജം രൂപം കൊള്ളുകയും പിന്നീടതു എന്‍.എസ്.എസ്. ആയി പരിണമിക്കുകയും ചെയ്തു. 1910-11 കാലഘട്ടത്തില്‍ നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിന്റെ സമഗ്രപുരോഗതിക്കുവേണ്ടി യോഗക്ഷേമ സഭ രൂപംകൊണ്ടു.

അയ്യങ്കാളി, തോമസ് വാദ്ധ്യാര്‍, ഹാരീസ് വാദ്ധ്യാര്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ 1907-ല്‍രൂപം കൊണ്ട സാധുജനപരിപാലനസംഘം, പൊയ്കയില്‍ ശ്രീകുമാരഗുരുദേവന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ത്തന്നെ രൂപംകൊണ്ട പ്രത്യക്ഷരക്ഷാദൈവസഭ ജഞഉട, കൃഷ്ണാദിആശാന്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചാത്തന്‍കൃഷ്ണാദിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ 1913-ല്‍ രൂപംകൊണ്ട കൊച്ചി പുലയജനമഹാസഭ. കാവാരിക്കുളം കണ്ഠന്‍കുമാരന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ 1910-ല്‍ സ്ഥാപിതമായ ബ്രഹ്മപ്രത്യക്ഷ സാധുജനപരിപാലന പറയര്‍സംഘം, ഇതേകാലത്ത് കല്ലട രാമന്‍നാരായണന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ കുറവര്‍ (സിദ്ധനര്‍) സമുദായത്തില്‍ നടന്ന നവീകരണ ശ്രമങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവയാണ് തിരുവിതാംകൂറിലും കൊച്ചിയിലുമുള്ള ദലിത് സംമൂഹത്തില്‍ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ വെളിച്ചം എത്തിച്ചത്. 

ഉപജാതികളില്‍ ഭിന്നിച്ചുനിന്ന ഈഴവസമൂഹത്തിനും അതേവിധത്തില്‍ ഭിന്നിച്ചുനിന്ന നായര്‍ സമൂഹത്തിനും അതേവിധത്തില്‍ ഭിന്നിച്ചുനിന്ന നായര്‍സമൂഹത്തിനും നവോത്ഥാനകാലഘട്ടത്തില്‍ തന്നെ ഉപജാതികളെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് ആ സമൂഹങ്ങളില്‍ ഉപജാതിയ്ക്ക തീതമായ സാമൂഹികമായ ഏകോപനം ഉണ്ടായി. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ ഉപജാതികളില്‍ ഭിന്നിച്ചുനിന്ന ദലിത് സമൂഹത്തില്‍ ഉപജാതിയ്ക്കതീതമായ ഒരു ഏകോപനം ഉണ്ടായില്ല. സാധുജന പരിപാലന സംഘം പ്രതീക്ഷ ഉണര്‍ത്തിയെങ്കിലും യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായില്ല. ഒരപവാദം പി.ആര്‍.ഡി.എസ്. മാത്രമാണ്. ഈ സംഘടന ഔപചാരികമായി രൂപം കൊള്ളുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ ജാതി-ഉപജാതി- ഉള്‍ജാതികളെ പൊഴിച്ചുകളയാന്‍ ആ കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ദലിതരിലെ നവോത്ഥാനശ്രമങ്ങള്‍ ഉപജാതി കേന്ദ്രിതമായിപ്പോയെങ്കിലും വിവിധ ഉപജാതികള്‍ക്കുള്ളില്‍ നടന്ന നവീകരണശ്രമങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചു വന്നപ്പോള്‍ അതൊരു ദലിത് നവോത്ഥാനപ്രസ്ഥാനമായി.

തിരുവിതാംകൂറില്‍ പറയരുടെ (സാംബവരുടെ) ആവാകേന്ദ്രങ്ങളിലാകെ ബ്രഹ്മപ്രത്യക്ഷ സാധുജനപരിപാലന പറയര്‍ സംഘത്തിന്റെ ശാഖകള്‍ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടാണ് കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍ തന്റെ സമുദായത്തിന്റെ നവീകരണശ്രമങ്ങളില്‍ സജീവമായത്. ജാതിവ്യവസ്ഥ ദലിതര്‍ക്ക് അനുവദിക്കാതിരുന്ന പരിഷ്‌കൃത ജീവിതത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ബോധവല്‍ക്കരണമായിരുന്നു സംഘത്തിന്റെ ശാഖകളില്‍ നടന്നിരുന്നത്. സാധുജനപരിപാലനസംഘവും പി.ആര്‍.ഡി.എസ്സും ചെയ്തതുപോലെ ഞായറാഴ്ച ദിവസം വിശ്രമദിവസമാക്കുക.

അപരിഷ്‌കൃതമായ ഭക്ഷണരീതികള്‍, മദ്യപാനം തുടങ്ങിയവ ഒഴിവാക്കുക, വസ്ത്രശുദ്ധി, ശരീരശുദ്ധി, പരിസരവൃത്തി തുടങ്ങിയവ നിര്‍ബന്ധിതമാക്കുക, സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കം ശീലിക്കുക, സാദ്ധ്യമായ രീതിയില്‍ കുട്ടികളെ വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യിക്കുക, ചിന്തിക്കാനും ധ്യാനിക്കാനും സമയം കാണുക. കലാവാസനകളെയും കായികകലകളെയും വികസിപ്പിക്കുക തുടങ്ങിയ സ്വയം പരിഷ്‌ക്കരണ പ്രക്രിയകളെപ്പറ്റിയുള്ള ബോധവല്‍ക്കരണങ്ങളാണ് സംഘത്തിന്റെ ശാഖകളില്‍ നടന്നത്. ഓരോ ശാഖയും അന്നത്തെ നിലയില്‍ ഒരു പാഠശാലകൂടിയായിരുന്നു.

ദലിത് സമൂഹം പൊതുവില്‍ നേരിട്ട ഒരു സങ്കീര്‍ണ്ണപ്രശ്‌നമായിരുന്നു ഇല്ലായ്മ. ഇല്ലായ്മകളില്‍ പ്രധാനം ഭൂമി ഇല്ലായ്മയും വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലായ്മയും ആയിരുന്നു. അയ്യങ്കാളി, കാവാരിക്കുളം കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍, പൊയ്കയില്‍ യോഹന്നാന്‍ (1950 നുശേഷം പൊയ്കയില്‍ ശ്രീ. കുമാരഗുരു) പാമ്പാടി ജോണ്‍ജോസഫ്, കല്ലടരാമന്‍നാരായണന്‍, യേശുഅടിയാന്‍, കുറുമ്പന്‍ ദൈവത്താന്‍ തുടങ്ങിയ ദലിത് നവോത്ഥാന നായകരെ ഈ രണ്ട് ഇല്ലായ്മകള്‍ക്ക് പരിഹാരം കാണാനുള്ള പ്രയത്‌നത്തിനായിരുന്നു പ്രാധാന്യം കൊടുത്തത്. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ നവോത്ഥാനനായകരെല്ലാം അവരവരുടെ സമൂഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് ശ്രീമൂലം പ്രജാസഭയില്‍ അംഗങ്ങളായിരുന്നു. പ്രജാസഭയുടെ ഓരോ സമ്മേളനത്തിനും ദലിത് സാമാജികരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആവശ്യം അവരവരുടെ സമുദായത്തിനു ഭൂമി പതിച്ചുകിട്ടുക എന്നതായിരുന്നു. 1912 മുതല്‍ ശ്രീമൂലം പ്രജാസഭയില്‍ ദലിത് പ്രാതിനിധ്യം ഉണ്ടായി. ആദ്യം 1912 മുതല്‍ അയ്യങ്കാളിയും, 1913 മുതല്‍ കാവാരിക്കുളം കണ്ഠന്‍കുമാരനും പ്രജാസഭ മെമ്പര്‍മാരായിരുന്നു. അയ്യങ്കാളി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കാലം (16 കൊല്ലക്കാലം) പ്രജാസഭാമെമ്പറായിരുന്ന ദലിത് സാമാജികര്‍ കാവാരിക്കുളം കണ്ഠന്‍കുമാരനായിരുന്നു.

ദലിത് സംഘടനകളുടെ ഔപചാരിക രൂപീകരണങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പുതന്നെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ അനിവാര്യതയെപ്പറ്റി എല്ലാ ഉപജാതിവിഭാഗങ്ങളും ഗൗരവമായിത്തന്നെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. സാധുജന പരിപാലനസംഘത്തിന്റെ ഗൗരവമായിത്തന്നെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. സാധുജനപരിപാലനസംഘത്തിന്റെ രൂപീകരണ വര്‍ഷത്തില്‍ത്തന്നെ വിദ്യാഭ്യാസ നിഷേധത്തിനെതിരേയുള്ള സമരവും ആസൂത്രണവും ചെയ്തല്ലോ. 1907-ല്‍ തുടങ്ങി 1908-ല്‍ അവസാനിച്ച കാര്‍ഷികസമരം വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശത്തിനു വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു. സമരം വിജയിക്കുകയും, വിദ്യാഭ്യാസ സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കുകയും ചെയ്‌തെങ്കിലും 1915 വരെയും സര്‍ക്കാര്‍ ഉത്തരവ് നടപ്പില്‍ വന്നില്ല. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് സാധുജന പരിപാലനസംഘം, പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാദൈവസഭ, ബ്രഹ്മപ്രത്യക്ഷ സാധുജനപരിപാലന പറയര്‍ സംഘം എന്നിവ സ്വന്തമായി അക്ഷരാഭ്യാസത്തിനുള്ള സൗകര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കുവാന്‍ തുടങ്ങിയത്. 20-ാം നൂറ്റാണ്ടി ന്റെ തുടക്കത്തില്‍ത്തന്നെ പി.ആര്‍.ഡി.എസ്. വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 1914-ല്‍ സാധുജനപരിപാലനസംഘം വെങ്ങാനൂരില്‍ ഒരു സ്‌ക്കൂള്‍ തുടങ്ങുകയുണ്ടായി. മേല്‍ സൂചിപ്പിച്ചതു പോലെ ബ്രഹ്മപ്രത്യക്ഷ സാധുജനപരിപാലന പറയര്‍ സംഘത്തിന്റെ ഓരോ ശാഖയും ഒരു പാഠശാലകൂടിയായിരുന്നു. മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്കുവേണ്ടി നിശാപാഠശാലയും തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ദലിത് സമുദായത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ ഉന്നതിക്കായി കാവാരികുളം കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍ പ്രജാസഭ യില്‍ നടത്തിയ ഇടപെടലുകള്‍ പല സഭാരേഖകളും വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഒരുദാഹരണം: പറയസമുദായ നേതാവ് കാവാരികുളം കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍ വിദ്യാഭ്യാസപ്രശ്‌നത്തിന്റെ മറ്റൊരുവശമാണ് 23.2.1915 ല്‍ അവതരിച്ചത്. വിദ്യാഭ്യാസകോഡില്‍ നിരോധിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും തന്റെ സമുദായത്തിലെ കുട്ടികളെ സ്‌ക്കൂളില്‍ പ്രവേശിക്കുന്നില്ലെന്നും മിസ്റ്റര്‍ കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍ (നോമിനേറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട മെമ്പര്‍) പറഞ്ഞു. സ്ഥലക്കുറവിന്റെ പേരില്‍ അവര്‍ക്ക് തുടര്‍ച്ചയായി പ്രവേശനം നിഷേധിക്കുകയാണ്. ആ ബുദ്ധിമുട്ട് പരിഹരിക്കണം. (Proceeding of the Sreemoolam popular Assembly of Travancore 11 th session P.100 Kerala Legislative library) സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌ക്കൂളുകളില്‍ അധ:സ്ഥിത വര്‍ഗ്ഗകുട്ടികള്‍ക്ക് പ്രവേശനം സുഗമമല്ലെന്നുകണ്ട സാഹചര്യത്തിലാണ് ഒരു ബദല്‍ സംവിധാനമെന്ന നിലയില്‍ സ്‌ക്കൂളു കളുടെ ഒരു ശൃംഖലതന്നെ തിരുവിതാംകൂറിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ കാവാരികുളം കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടുപോയത്. വിഭവശേഷിയില്ലാത്ത തന്റെ സമുദായത്തെ ഉപയോഗിച്ച് അത്തരം ഒരു സംവിധാനം നിലനിര്‍ത്താന്‍ കഠിനാദ്ധ്വാനവും ഇച്ഛാശക്തിയും കൊണ്ടുമാത്രം സാധ്യമല്ലെന്നുകണ്ട അദ്ദേഹം സര്‍ക്കാര്‍ സഹായത്തിനായി തന്റെ പ്രജാസഭാസാമാജികത്വം വിദഗ്ദ്ധമായി ഉപയോഗിച്ച തിന്റെ തെളിവാണ് 22.2.1917-ല്‍ അദ്ദേഹം പ്രജാസഭയില്‍ ചെയ്ത പ്രസംഗം 'കുന്നത്തൂര്‍, ചെങ്ങന്നൂര്‍, തിരുവല്ല, ചങ്ങനാശ്ശേരി, പീരുമേട്, മാവേലിക്കര, കരുനാഗപ്പള്ളി, അമ്പലപ്പുഴ താലൂക്കുകളിലായി ഞങ്ങളുടെ സമുദായം നടത്തുന്ന 52 സ്‌ക്കൂളുകളുണ്ട്. ആ സ്‌ക്കൂളിലെ ടീച്ചര്‍മാരില്‍ നാല്പത്താറുപേര്‍ പറയരും, മൂന്നുപേര്‍ ഈഴവരും, രണ്ടുപേര്‍ നായന്മാരും, ഒരാള്‍ ക്രിസ്ത്യാനിയുമാണ്. ആ സ്ഥാപന ങ്ങളുടെ സഹായത്തിനായി വേണ്ടത്ര ഗ്രാന്റ് അനുവദിക്കുകയും ടീച്ചര്‍മാരെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. (Proceeding of the Sreemoolam popular Assembly of Travancore 13 th session P.146 Kerala Legislative library)ഏകാദ്ധ്യാപക സ്ഥാപനമാണെങ്കിലും സ്‌ക്കൂളുകളുടെ ഒരു ശൃംഖല ഈ തരത്തില്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍ കണ്ഠന്‍കുമാരന്‍ നേതൃത്വം നല്‍കിയ പ്രസ്ഥാനത്തിന് 1917-ല്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നത് മഹത്തായ ഒരു നവോത്ഥാനനേട്ടം തന്നെയായിരുന്നു. 

1926 മാര്‍ച്ച് 3 ന് നടന്ന പ്രജാസഭയുടെ ഇരുപത്തിരണ്ടാമത് സമ്മേളനത്തില്‍ മലയാളം അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിലും ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്‌ക്കൂളിലും പഠിക്കുന്ന പറയര്‍ സമുദായത്തില്‍പ്പെട്ട വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് പ്രത്യേക സ്‌ക്കോളര്‍ഷിപ്പ് നല്‍കി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. അതുപോലെ ഫീസും മറ്റുചെലവുകളും വഹിക്കാന്‍ കഴിവില്ലാത്തതുകൊണ്ട് വിദ്യാഭ്യാസം മതിയാക്കുന്ന ധാരാളം ദലിത് കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടെന്നും, അവരെ ഫീസില്‍നിന്നും ഒഴിവാക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം അപേക്ഷിച്ചു. ദരിദ്രരായ കുട്ടികള്‍ക്കു ഉച്ചഭക്ഷണം നല്‍കണമെന്ന ആശയം കണ്ഠന്‍കുമാരനാണ് ആദ്യമായി സര്‍ക്കാരിന്റെ മുന്നില്‍ വയ്ക്കുന്നത്. ആ സമ്മേളനതന്നെ പറയര്‍ക്ക് ഒരു തമിഴ് സ്‌ക്കൂള്‍ മാരംകുളത്ത് സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം സര്‍ക്കാരിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.